ตบหน้าคนตลบตะแลง

เสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่ดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบได้ยินเสียงเข็มนาฬิกาเดิน ปลายเล็บเรียวของมินตราเคาะเบาๆ ลงบนพื้นโต๊ะประชุมกระจกใสเงาวับ ในห้องรับรองวีไอพีชั้นบนสุดของโรงแรมหรู "พะ... พิมพรรณ?!" เสียงอุทานระคนตกใจดังหลุดจากปากของหญิงสาวที่เพิ่งก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า ภาพของพิมพรรณในชุดแบรนด์เนมคอลเลกชันล่าสุด ใบหน้าที่แต่งแต้มมาอย่างพิถีพิถันกำลังบิดเบี้ยวเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจระคนไม่พอใจ ดวงตาคู่คมกวาดมองมินตราตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความดูแคลนอย่างไม่คิดจะปิดบัง "แปลกใจมากเหรอจ๊ะน้องมิน ที่พี่มายืนอยู่ตรงนี้" พิมพรรณเหยียดยิ้มมุมปาก เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยตามวิสัยคนมั่นใจในชาติตระกูลและสถานะ "คิดว่าแอบเล่นตลกอะไรลับหลังคุณณินแล้วจะไม่มีใครรู้ทันงั้นเหรอ เอกสารในมือเธอนั่น... คงเอาไปใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้หรอกนะ เพราะฉันจัดการระงับสิทธิ์ทุกอย่างไว้หมดแล้ว" มินตราไม่ได้แสดงอาการลนลานอย่างที่อีกฝ่ายคาดหวัง เธอกลับค่อยๆ วางแฟ้มเอกสารในมือลงบนโต๊ะอย่างใจเย็น นัยน์ตาสีเข้มคู่สวยเงยขึ้นสบตาพิมพรรณตรงๆ ริมฝีปากบางเฉียบยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยันแบบเงียบเชียบ ซึ่งทำให้อีกฝ่ายถึงกับคิ้วกระตุก "ระงับสิทธิ์เหรอคะ? พี่พิม... แน่ใจเหรอว่ามีอำนาจพอจะทำแบบนั้น" เสียงใสเอ่ยขึ้นอย่างราบเรียบ แต่กลับทรงพลังจนทำให้บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลง "หรือว่าพี่พิมกำลังเอาชื่อของเฮียณินมาอ้างส่งเดช เพื่อกลบเกลื่อนความจริงที่ว่า... ตัวเองกำลังจะหมดความสำคัญในสายตาของเขา" "นี่เธอ!" พิมพรรณหน้าชาวา Z เผลอเสียงดังขึ้นด้วยความโกรธ "อย่ามาปากดีนะมินตรา! เธอเป็นแค่เด็กในปกครองที่เข้ามาเกาะผู้ชายกิน ไต่เต้าขึ้นมาด้วยวิธีสกปรก คิดว่าตัวเองมีค่าพอจะมาต่อรองอะไรกับฉันได้งั้นเหรอ!" "วิธีสกปรก?" มินตราทวนคำเสียงสูง ดวงตาคู่สวยพราวระยับด้วยความท้าทาย เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก้าวเข้าไปประชิดตัวพิมพรรณทีละน้อยโดยไม่เกรงกลัว "ถ้าการปกป้องผลประโยชน์ของบริษัท และการเปิดโปงบัญชีลับที่ใครบางคนแอบยักยอกเงินออกไป เรียกว่าวิธีสกปรก... แล้วการใช้เส้นสายปลอมแปลงลายเซ็นเพื่อฮุบหุ้นล่ะคะ เรียก1ว่าอะไร? วิธีของคนมีชาติตระกูลเหรอ?" เพล้ง! เสียงกระแทกแฟ้มเอกสารอีกชุดลงบนโต๊ะดังสนั่น มินตราไม่ได้พูดลอยๆ เธอเปิดหน้ากระดาษที่ซ่อนหลักฐานชิ้นสำคัญออกมาโชว์จะๆ คาตา ตัวเลขบัญชีและเส้นทางการเงินที่ถูกโยกย้ายอย่างผิดกฎหมายปรากฏหรา พร้อมลายเซ็นกำกับที่ระบุชื่อของพิมพรรณอย่างชัดเจน พิมพรรณหน้าซีดเผือด สีหน้าที่เคยหยิ่งยโสในตอนแรกแปรเปลี่ยนเป็นความตื่นตระหนกจนเก็บอาการไม่อยู่ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นหลักฐานมัดตัวแน่นหนาขนาดนี้ "วะ... ว่าไงนะ... นี่เธอ..." "คิดเหรอคะว่าคนอย่างมินตรา จะเดินเข้าสนามรบโดยไม่มีเกราะป้องกัน" มินตราโน้มตัวเข้าไปกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ ทว่าชัดถ้อยชัดคำ "เอกสารฉบับนี้ไม่ได้อยู่แค่ในมือฉันคนเดียวนะคะพี่พิม... ตอนนี้มันเดินทางไปถึงโต๊ะทำงานของบอร์ดบริหารชุดใหญ่ และ... อยู่ในมือของเฮียณินเรียบร้อยแล้ว" ทันทีที่สิ้นคำพูดนั้น ประตูห้องรับรองก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรงด้วยมือหนาของใครบางคน ร่างสูงใหญ่ของคณินก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าเรียบเฉย แววตาดุจพญาอินทรีย์กวาดมองสถานการณ์ตรงหน้าด้วยความคมกริบ รังสีความน่าเกรงขามแผ่ซ่านออกมาจนทุกคนในห้องต้องเงียบกริบ เฮียณินกวาดสายตามาหยุดที่มินตราแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปสบตากับพิมพรรณที่ยืนตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว "พิม... เธอมีอะไรจะอธิบายไหม" น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังเอ่ยขึ้น สั้นๆ แต่เฉียบคมราวกับใบมีดที่พร้อมจะเชือดเฉือนทุกเมื่อ มินตราบดริมฝีปากเข้าหากันเล็กน้อย หัวใจเต้นแรงขึ้นมาทันתיเมื่อสบเข้ากับดวงตาคู่คมของพระเอกหนุ่มที่หันกลับมามองเธอด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา... ก่อนที่มุมปากหยักลึกของเขาจะยกยิ้มขึ้นนิดๆ อย่างคนถือไพ่เหนือกว่า โปรดติดตามตอนต่อไปนะครับ