แผนแกล้งยัยตัวแสบ

กองเอกสารสีกรมท่าสูงท่วมหัวบนโต๊ะทำงานตัวใหญ่ ถูกกระแทกเบาๆ จนสันแฟ้มสั่นระรัว เสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่จากชายหนุ่มผู้ครองตำแหน่งประธานบริษัทดังขึ้นอย่างจงใจ เพื่อส่งสัญญาณเตือนภัยให้คนที่นั่งอยู่ตรงข้ามได้รับรู้ว่า ความอดทนของเขากำลังจะหมดลงในไม่ช้า "ผมไม่ได้จ้างคุณมานั่งหายใจทิ้งไปวันๆ นะครับคุณมินตรา" คณินกระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาสีเข้มคมกริบมองร่างบางที่ยังคงนั่งไขว่ห้างด้วยท่าทางสบายใจเฉิบ แฟนคลับความซึนเดระอย่างเขาพยายามสรรหาเอกสารโครงการย้อนหลังสามปี โครงการที่ขึ้นชื่อว่าซับซ้อนและปวดหัวที่สุดในฝ่ายวิศวกรรมโครงสร้าง มากองไว้ตรงหน้าเธอ หวังจะให้หญิงสาวถอดใจแล้วก้มหน้าก้มตาเดินมาขอลาออกด้วยความพ่ายแพ้ มินตราเงยหน้าขึ้นจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ ดวงตากลมโตคู่สวยไหวระริกด้วยประกายความท้าทาย เธอไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกหรือหวาดกลัวต่อกองงานมหึมานั้นเลยแม้แต่น้อย รอยยิ้มบางเบาที่มุมปากยิ่งทำให้คนมองรู้สึกหมั่นไส้จนคันยุบยิบในหัวใจ "เอกสารประเมินความเสี่ยงโครงการสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาปีที่แล้ว กับรายงานสรุปงบประมาณวัสดุของไซต์งานภาคเหนือทั้งหมด... เฮียณินคะ... อ้อ ขอโทษทีครับ พอดีติดปาก" มินตราแกล้งเปลี่ยนสรรพนามกระทันหันเมื่อเห็นคิ้วเข้มของคนตรงข้ามกระตุกเข้าหากันด้วยความขัดเคือง "ท่านประธานมั่นใจนะครับว่าอยากให้ฉันรื้อดูทั้งหมดนี่จริงๆ เกรงว่าถ้าตรวจเจอจุดรั่วไหลที่ใครบางคนเคยเซ็นอนุมัติไว้แบบลวกๆ มันอาจจะทำให้เก้าอี้ตัวนี้สั่นคลอนเอาได้นะครับ" "ปากเก่ง" คณินเค้นเสียงลอดไรฟัน ขยับตัวโน้มไปข้างหน้าจนระยะห่างระหว่างกันลดลง กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือจางผสมกับกลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยแตะจมูก "ทำงานให้มันเนี๊ยบเท่าปากก่อนเถอะครับ ถ้าภายในเย็นนี้คุณทำรายงานสรุปทั้งหมดนี่พร้อมวิเคราะห์จุดบกพร่องเสร็จไม่ทัน... เตรียมตัวเก็บกระเป๋าไสหัวออกไปจากบริษัทของผมได้เลย" "รับทราบครับท่านประธาน" มินตราตอบรับเสียงใสอย่างกวนประสาท เธอยื่นมือไปหยิบแฟ้มบนสุดขึ้นมาเปิดผ่านๆ ด้วยความเร็วที่ทำเอาคณินต้องขมวดคิ้วมุ่น ชายหนุ่มทรุดตัวลงนั่งพิงพนักเก้าอี้ตามเดิม ทว่าสายตากลับไม่ยอมละไปจากใบเนียนใสของคนตรงข้ามเลย เขากอดอกมองดูท่าทางกระฉับกระเฉงนั้นด้วยความรู้สึกที่ตีกันยุ่งเหยิงในอก ยอมรับตามตรงว่าเขาตั้งใจจะกลั่นแกล้งเธอให้ร้องไห้งอแงวิ่งหนีไปเอง แต่วินาทีที่เห็นรอยยิ้มมั่นอกมั่นใจนั่น หัวใจเจ้ากรรมกลับเต้นผิดจังหวะเสียได้ ปากร้ายใจแข็งแค่ไหน แต่สายตากลับคอยแต่จะมองหาข้อบกพร่องเพื่อเข้าไปช่วยแก้ตัวให้ตลอดเวลา... ให้ตายเถอะ คณิน นายมันกำลังกลายเป็นหมาโบ้เข้าไปทุกทีแล้ว เวลาผ่านไปเนิ่นนาน บรรยากาศภายในห้องทำงานเงียบงันจนได้ยินเสียงพิมพ์คีย์บอร์ดรัวเร็วเป็นจังหวะ มินตราไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามองเขาเลยแม้แต่ครั้งเดียว สมาธิและความจริงจังของเธอทำให้คณินที่แสร้งก้มหน้าดูแท็บเล็ตในมือแอบลอบมองเป็นระยะ กระทั่งเข็มนาฬิกาตีบอกเวลาสี่โมงเย็น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะ ก๊อก ก๊อก ก๊อก ยังไม่ทันที่เจ้าของห้องจะเออนุญาต ประตูบานใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกพร้อมกับร่างเพรียวระหงของหญิงสาวในชุดเดรสแบรนด์เนมราคาแพง พิมพรรณก้าวเข้ามาด้วยรอยยิ้มอ่อนหวาน มือเรียวถือกล่องใส่อาหารทรงสวยเข้ามาด้วย "ณินคะ พิมแวะเอาของโปรดมาฝาก... อุ๊ย มีคนอยู่ด้วยเหรอคะเนี่ย" พิมพรรณชะงักเล็กน้อยเมื่อกวาดสายตามาเห็นมินตราที่นั่งอยู่มุมโต๊ะทำงานอีกตัว รอยยิ้มเสแสร้งถูกฉาบลงบนใบหน้าอย่างรวดเร็ว พร้อมกับสายตาเหยียดหยามที่ส่งตรงมายังหญิงสาว มินตราเพียงแค่เงยหน้าขึ้นสบตา ปิดแฟ้มเอกสารเล่มสุดท้ายลงเสียงดังสนั่นจนห้องทั้งห้องเงียบกริบ เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่เรียบร้อยก่อนจะเดินถือรายงานเล่มหนาปึกก้าวเข้าไปหยุดตรงหน้าโต๊ะทำงานของคณิน "รายงานสรุป วิเคราะห์จุดเสี่ยง และข้อเสนอแนะในการปรับปรุงงบประมาณทั้งหมด... เสร็จเรียบร้อยแล้วครับท่านประธาน" มินตร้าวางแฟ้มกระแทกโต๊ะตรงหน้าคณินเสียงดังพอประมาณ ดวงตาคู่สวยพราวระยับด้วยความมั่นใจ "เชิญตรวจสอบความเนี๊ยบได้เลยนะครับ ทุกเม็ด ทุกตัวเลข ไม่มีตกหล่นแน่นอน" คณินชะงัก เขามองหน้ามินตราสลับกับแฟ้มเอกสารหนาเตอะด้วยความตกใจ แกะรอยความผิดพลาดสามปีในเวลาไม่กี่ชั่วโมงเนี่ยนะ? เป็นไปไม่ได้! ก่อนที่คณินจะได้เอ่ยปากพูดอะไรออกไป พิมพรรณก็รีบแทรกตัวเข้ามาใกล้ พร้อมกับเอื้อมมือเรียวไปแตะแขนแกร่งของคณินอย่างถือวิสาสะ น้ำเสียงดัดจริตหวานหยดถูกงัดออกมาใช้ "พิมว่าคุณคนนี้คงทำลวกๆ ส่งเดชมากกว่ามั้งคะณิน งานตั้งมากมายขนาดนี้ จะไปเสร็จสมบูรณ์ได้ยังไงในเวลาแค่นี้ กลัวจะสร้างภาระให้บริษัทมากกว่านะคะเนี่ย" มินตราปรายตามองมือที่เกาะแขนคณินอยู่ด้วยรอยยิ้มเยาะ เธอไม่ได้แสดงความหึงหวงออกมาให้เห็นแม้แต่น้อย ทว่ากลับเอ่ยประโยคที่ทำให้คนฟังถึงกับหน้าชา "ถ้าคุณพิมพรรณว่างมากจนมีเวลามาเดินตามผู้ชายถึงที่ทำงาน ทำไมไม่ลองเอาสมองส่วนที่เหลือมาใช้ตรวจสอบผลงานฉันดูบ้างล่ะครับ เผื่อจะฉลาดขึ้นมาสักนิด จะได้ไม่ต้องยืนทำหน้าแบ๊วเป็นดอกไม้ริมทางแบบนี้" "นี่คุณ!" พิมพรรณหน้าเสีย กรีดเสียงแหลมด้วยความโกรธจัด คณินรีบดึงแขนตัวเองออกจากมือของพิมพรรณอย่างไม่ไยดี นัยน์ตาสีเข้มตวัดมองคู่หมั้นเก่าด้วยความรำคาญเต็มประดา ก่อนจะหันกลับมาสบตากับมินตราที่ยืนกอดอกรอรับคำชมด้วยรอยยิ้มท้าทาย ชายหนุ่มเม้มปากแน่น หัวใจเต้นแรงด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งทึ่ง ทั้งหมั่นไส้ และ... คลั่งรักจนแทบจะเก็บอาการไว้ไม่อยู่ เขารู้ดีว่ายัยตัวแสบตรงหน้าตั้งใจเอาชนะเขา และเธอก็ทำมันได้จริงๆ อย่างงดงาม คณินเอื้อมมือไปเปิดแฟ้มเอกสารออก ไล่สายตาอ่านตัวเลขและข้อความวิเคราะห์ที่ถูกเขียนด้วยลายมือเป็นระเบียบเรียบร้อย ทุกอย่างสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ ยิ่งกว่าที่ผู้จัดการแผนกทำเสียอีก รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่มุมปากของวิศวกรหนุ่มทันที ในเมื่อเธอเก่งนัก เขาก็มีวิธีลงโทษคนอวดเก่งแบบฉบับเฮียณินเตรียมไว้รออยู่แล้ว คณินเงยหน้าขึ้นช้าๆ สายตาคมกริบกวาดมองใบหน้าสวยเฉี่ยวที่เชิดขึ้นอย่างไม่เกรงกลัว เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก้าวเท้าเข้าไปประชิดร่างบางที่ยืนอยู่หลังโต๊ะทำงาน จนมินตราต้องถอยหลังไปชนขอบโต๊ะโดยอัตโนมัติ ระยะห่างที่หายไปทำให้ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะกัน มินตรารู้สึกได้ถึงไอความร้อนจากตัวของชายหนุ่มที่แผ่ซ่านเข้ามา หัวใจที่เคยเต้นเป็นจังหวะปกติเริ่มรัวเร็วกระหน่ํา ยิ่งเห็นแววตาพราวระยับที่จ้องมองมาเหมือนเสือจ้องเหยื่อ เธอก็ยิ่งต้องพยายามตั้งสกำแพงในใจให้มั่นคง "เก่งมากนี่ครับ..." เสียงทุ้มต่ำกระซิบชิดริมฝีปาก แววตาของคณินฉายประกายความเจ้าเล่ห์แพรวพราว "แต่คนทำงานเก่งๆ แบบคุณ... สมควรได้รับรางวัลพิเศษจากท่านประธานไม่ใช่เหรอครับ?" มินตรากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เธอยังคงเชิดหน้าสู้แม้แผ่นหลังจะชนติดขอบโต๊ะจนหนีไปไหนไม่ได้ "รางวัลอะไร... ฉันไม่ได้ต้องการ..." ประโยคปฏิเสธถูกกลืนหายไปในลำคอทันที เมื่อจู่ๆ คณินก็โน้มใบหน้าลงมาประชิดริมฝีปากของเธอในระยะห่างเพียงแค่คืบเดียว ลมหายใจอุ่นร้อนรินรดอยู่บนพวงแก้มเนียน ขณะที่มือหนาสองข้างยกขึ้นค้ำยันขอบโต๊ะกักตัวเธอไว้อยู่ในอ้อมกอดกลายๆ "รางวัลสำหรับคนปากเก่ง..." คณินกระซิบชิดริมฝีปาก น้ำเสียงแหบพร่าเต็มไปด้วยความเย้ายวนที่ทำเอาสติของมินตรากระเจิดกระเจิง "คือการต้องอยู่เคลียร์งานโปรเจกต์ใหม่... กับผมสองต่อสองที่คอนโดคืนนี้ครับ" ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและคอยสนับสนุนผลงานของเมทริกซ์ซีโร่เสมอนะครับ