ไอเทมระดับแรร์

"อย่าขยับแม้แต่นิ้วเดียว" เสียงของผมเย็นเยียบพอๆ กับคมมีดที่จ่ออยู่ที่ลำคอของชายเบื้องหน้า รอยยิ้มบิดเบี้ยวที่ผมเห็นเมื่อครู่เลือนหายไป แทนที่ด้วยความตระหนกที่ฉายชัดในแววตาคู่นั้น ชายผู้นี้คือ NPC เฝ้าวิหารที่พยายามหลอกล่อให้ผมเดินเข้ากับดักในบทที่แล้ว แต่วันนี้... เกมมันเปลี่ยนไปแล้ว "คุณ... คุณรู้ได้ยังไง?" ชายคนนั้นเค้นเสียงถาม ร่างกายเขาสั่นเทาภายใต้ชุดคลุมสีมอซอ "ไม่มีผู้เล่นคนไหนสังเกตเห็นกลไกของวิหารนี้ได้ในชั่วโมงแรกของการเริ่มเกมหรอกนะ" ผมไม่ได้ตอบ แค่กระชับมือที่ถือมีดสั้นสนิมเขรอะแน่นขึ้น สายตาของผมกวาดมองไปรอบห้องโถงที่เต็มไปด้วยเศษซากปรักหักพัง ในขณะที่ลูน่า—ภูติตัวจิ๋วที่เกาะอยู่บนไหล่ของผม—บินวนไปมาด้วยท่าทางกระวนกระวาย "เอส! รีบจัดการเขาเสียทีเถอะเจ้าค่ะ!" ลูน่าร้องเตือน เสียงเล็กแหลมของเธอกังวานก้อง "พลังงานรอบตัววิหารเริ่มเปลี่ยนไปแล้ว ถ้าเราไม่คว้าไอเทมนั้นตอนนี้ โอกาสจะหลุดมือไปตลอดกาลนะ!" ผมผ่อนแรงกดที่ลำคอของเขาลงเล็กน้อย แต่ไม่ปล่อยให้เขามีโอกาสสวนกลับ "ส่งมันมา" ผมสั่งเสียงเรียบ "กุญแจแห่งพันธสัญญา... หรือจะให้ผมพิสูจน์ว่าค่าพลังโจมตีที่ติดลบของคนตรงหน้าจะส่งผลอย่างไรเมื่อหลอดเลือดเหลือศูนย์" ชายผู้นั้นกัดฟันกรอด ก่อนจะหยิบวัตถุชิ้นหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อ มันเป็นแท่งโลหะสีดำสนิทที่มีอักขระโบราณเรืองแสงสีฟ้าจางๆ ทันทีที่เขายื่นมันมาให้ ผมก็สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนที่แล่นผ่านฝ่ามือ ความเย็นของโลหะชนิดนี้ไม่ใช่เหล็กธรรมดา แต่มันคือเศษเสี้ยวของ 'หัวใจมังกรดึกดำบรรพ์' ที่ตำนานเกมนี้กล่าวขานไว้ เมื่อปลายนิ้วสัมผัสกับไอเทม หน้าต่างระบบก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าทันที [แจ้งเตือน: คุณได้รับ "เศษเสี้ยวแห่งมิติคลาวด์" (ไอเทมระดับ Rare - ปลดล็อคโหมดอาวุธวิวัฒนาการ)] "แค่เศษเสี้ยวเหรอ?" ผมพึมพำกับตัวเอง ความคาดหวังในใจลึกๆ ถูกท้าทายด้วยความจริงที่ว่าโลกนี้ไม่ได้มอบของขวัญให้ใครง่ายๆ "นั่นไม่ใช่แค่เศษเหล็กนะเจ้าคะเอส!" ลูน่าตบมือด้วยความตื่นเต้น "รีบวางมันลงบนแท่นบูชาตรงกลางนั่นเร็วเข้า! ก่อนที่เงาของ 'ผู้ทรยศ' จะตามมาถึง!" คำว่าผู้ทรยศทำเอาใจผมกระตุกวูบ ภาพเหตุการณ์ในอดีตที่เพื่อนร่วมทีมหักหลังผมในเกมออนไลน์สมัยก่อนย้อนกลับเข้ามาในหัวเหมือนม้วนฟิล์มเก่าๆ ผมสะบัดหัวไล่ความรู้สึกอ่อนแอนั้นทิ้งไป แล้วก้าวเท้าไปยังแท่นบูชาหินที่ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางห้องโถง ทันทีที่วางเศษเสี้ยวแห่งมิติคลาวด์ลงไป พื้นดินก็เริ่มสั่นสะเทือน เสียงกึกก้องดังสนั่นหวั่นไหวราวกับโลกกำลังจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ แสงสีทองสว่างวาบขึ้นจนผมต้องยกแขนขึ้นบังใบหน้า ในวินาทีนั้นเอง ผมไม่ได้เห็นเพียงแค่อาวุธ แต่มันคือภาพจำลองของทักษะและประวัติศาสตร์ของเกมนี้ที่ไหลทะลักเข้ามาในสมอง ข้อมูลมหาศาลที่คนอื่นไม่มีวันเข้าถึง อดีตโปรเพลเยอร์อย่างผมรู้ดีว่านี่ไม่ใช่แค่เควสธรรมดา แต่มันคือจุดเปลี่ยนผ่านที่จะทำให้ผมก้าวข้ามขีดจำกัดของมนุษย์ในเกมนี้ แสงค่อยๆ จางลง เผยให้เห็นสิ่งที่ปรากฏอยู่บนแท่นบูชา มันไม่ใช่มีดสั้น หรือดาบยาว แต่มันคือสนับมือที่ทำจากโลหะสีนิลลวดลายพายุหมุน และมีแกนกลางเป็นคริสตัลสีฟ้าเข้ม "อาวุธคู่ใจชิ้นแรก..." ผมเอื้อมมือไปสัมผัสความอบอุ่นที่แผ่ออกมาจากมัน เมื่อผมสวมมันเข้ากับมือขวา ความรู้สึกถึงพลังที่ไหลเวียนผ่านเส้นเลือดก็ชัดเจนขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน [ระบบ: คุณได้รับ "กำปั้นแห่งทูตสวรรค์ล่มสลาย" (Rank: Rare - เติบโตตามเลเวลผู้ใช้)] "สวยงามมาก..." ลูน่าพึมพำด้วยความเคลิบเคลิ้ม "เอส... ด้วยสิ่งนี้ เราจะสามารถล้างแค้นคนที่เคยทำร้ายคุณได้แน่นอน แต่ว่านะ..." เธอยังพูดไม่จบ ความเงียบงันที่ผิดปกติก็เข้าปกคลุมวิหาร ผมหันขวับไปมองที่ทางเข้าห้องโถง ซึ่งตอนนี้ถูกปิดตายด้วยแท่งศิลาหนักอึ้ง แต่ทว่า... มีเงาร่างหนึ่งยืนอยู่ตรงนั้น ร่างที่ไม่ได้พังประตูเข้ามา แต่เหมือนกับว่าเขาก้าวทะลุมิติออกมาจากความว่างเปล่า เขาสวมชุดเกราะสีเงินเงาวับที่คุ้นตาเกินกว่าจะลืมได้ แววตาของเขาที่มองมายังผมเต็มไปด้วยความเหยียดหยามและรอยยิ้มที่เหมือนกับคนในอดีตที่ผมเคยรู้จักดี "ไม่คิดเลยนะว่าจะมาเจอแกในที่แบบนี้... กิลด์มาสเตอร์เอส" เสียงของเขาเย็นเยียบและทรงอำนาจจนผมต้องชะงัก นิ้วมือที่สวมอาวุธชิ้นใหม่กำแน่นจนเกิดเสียงลั่นของโลหะ นี่ไม่ใช่แค่ NPC หรือมอนสเตอร์... แต่นี่คือจุดเริ่มต้นของศัตรูที่ผมตามหามาตลอดตั้งแต่วันที่ถูกหักหลัง ขอบคุณที่ติดตามการเดินทางของผมในโลกแห่งไอเทมตำนานนะครับ กิลด์มาสเตอร์เอส