การค้นพบพลังที่แท้จริง

"ถ้าขีดจำกัดของระบบคือศูนย์ งั้นข้าก็จะฝังมันลงไปในเลขติดลบให้ดู" เสียงของเอสแหบพร่า ดวงตาคู่คมจ้องเขม็งไปยังหน้าต่างสถานะสีแดงฉานที่กระพริบเตือนอยู่เบื้องหน้า ไอเย็นเยียบจากดาบ 'โซลอีทเตอร์' ที่เขาถืออยู่แผ่ซ่านเข้าสู่กระดูกสันหลัง นี่ไม่ใช่พลังที่มนุษย์ทั่วไปจะแบกรับไว้ได้ มันคือการดึงเอาพลังของ 'บั๊ก' ในระดับรูทของเกมออกมาใช้ โดยแลกกับค่าความเสถียรของร่างอวตารที่กำลังลดฮวบลงทุกวินาที "เอส! หยุดเดี๋ยวนี้!" ลูน่าตะโกนก้อง เสียงของภูติตัวจิ๋วสั่นเครือ เธอบินวนรอบไหล่เขาด้วยความร้อนรน "ถ้าค่าความเสถียรลดลงไปต่ำกว่า 5% นายจะถูกระบบลบไอดีทิ้งถาวรนะ! มันไม่คุ้มหรอกกับแค่การปลดล็อกสกิลในตำนานนั่น!" เอสไม่ตอบ เขาเพียงแค่กระตุกยิ้มที่มุมปาก มือที่สั่นเทาค่อยๆ กดลงบนปุ่ม [FORCE OVERRIDE] ที่ซ่อนอยู่ในเมนูคำสั่งที่ถูกปิดตาย "ลูน่า... ในโลกใบนั้นที่ฉันเคยอยู่ ความพ่ายแพ้ไม่ได้มาจากศัตรูที่เก่งกาจ แต่มันมาจาก 'ความไว้ใจ' ที่ถูกหักหลัง" เขากล่าวพลางเหลือบมองเงาสะท้อนของตนเองในใบดาบ "วันนี้ฉันไม่ได้สู้เพื่อชนะเกม แต่ฉันสู้เพื่อทำลายกฎที่พวกมันเป็นคนตั้งไว้" ทันใดนั้น หน้าจอสถานะที่ควรจะเป็นสีฟ้าของระบบกลับกลายเป็นสีดำมืดมิด บรรยากาศรอบตัวสั่นสะเทือนราวกับมิติเวลากำลังแตกร้าว เสียงดังก้องเหมือนเหล็กเสียดสีกันดังสนั่นไปทั่วหุบเขาแห่งการล่มสลาย มอนสเตอร์ระดับบอสที่เคยกระหายเลือดรอบบริเวณต่างหยุดชะงัก พวกมันก้มหัวลงต่ำด้วยสัญชาตญาณของการหวาดกลัวต่อบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า *ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบความพยายามในการละเมิดขีดจำกัดระดับสูง... พลังงานต้องห้ามไหลเข้าสู่ระบบ...* "ฉันไม่ได้ละเมิด..." เอสพึมพำขณะที่เลือดสีเข้มไหลออกจากมุมปากจากการฝืนรับพลังงานมหาศาล "ฉันกำลัง 'แก้ไข' มันต่างหาก" เขาสะบัดมือขวา พลังงานสีม่วงเข้มระเบิดออกมาจากปลายนิ้ว มันไม่ใช่เวทมนตร์ และไม่ใช่สกิลจากไอเทม แต่มันคือคำสั่งลัดที่เขาสร้างขึ้นมาจากการวิเคราะห์โค้ดของโลกนี้มาตลอดหลายสัปดาห์ รอยร้าวในอากาศเริ่มก่อตัวเป็นรูปทรงเรขาคณิตที่ซับซ้อน ไอเทมระดับตำนานที่เขาได้รับมาหลายชิ้นเริ่มหลอมรวมเข้ากับดาบของเขาโดยอัตโนมัติ "มันกำลังทำอะไรน่ะ..." ลูน่าพึมพำอย่างตื่นตะลึง เธอไม่เคยเห็นการคราฟต์ไอเทมหรือการอัปเกรดแบบนี้มาก่อน มันไม่ใช่การใช้เตาหลอม แต่มันคือการ 'เขียนทับ' ความเป็นจริง เอสขยับตัวราวกับเงาพราย เขาพุ่งเข้าหารอยร้าวของมิติที่เปิดออกด้วยความเร็วที่เหนือกว่าค่าสถานะความเร็วปกติไปหลายเท่า ดาบโซลอีทเตอร์ฟาดฟันลงไปในอากาศเปล่าๆ แต่สิ่งที่เกิดขึ้นคือรอยแยกขนาดใหญ่ที่ลุกลามราวกับกระจกแตก พลังงานที่ติดลบถูกรีดเค้นออกมาจนถึงจุดสูงสุด *ติ๊ง!* เสียงสัญญาณแจ้งเตือนดังขึ้นในหัวของเอส แต่มันไม่ใช่เสียงของระบบปกติ มันเป็นเสียงที่แหบพร่าและเย็นชา... ราวกับเสียงของใครบางคนที่กำลังจับตาดูเขาอยู่จากฟากฝั่งของหน้าจอ [ภารกิจลับ: ปลดล็อกขีดจำกัดที่แท้จริง - สำเร็จ] [สถานะระบบ: ติดลบ 999 - ความเสถียรคงที่ที่ระดับวิกฤต] [คำเตือน: คุณไม่ได้เป็นผู้เล่นอีกต่อไป แต่คุณกำลังกลายเป็น 'ความผิดปกติ' ในระบบนี้] เอสทรุดตัวลงคุกเข่าหนึ่งข้าง หอบหายใจอย่างหนักหน่วง พลังมหาศาลที่เพิ่งครอบครองทำให้เขารู้สึกเหมือนตัวตนของเขากำลังถูกฉีกกระชากออกจากร่าง แต่ในดวงตาของเขากลับเต็มไปด้วยประกายแห่งความสมหวัง "เอส... ร่างกายนาย... มันเริ่มกลายเป็นพิกเซลแล้ว!" ลูน่าร้องไห้ขณะพยายามประคองร่างของเขา แสงสีฟ้าจางๆ แตกกระจายออกจากไหล่และแขนของเขาเหมือนละอองดาวที่กำลังสลายตัว "ไม่เป็นไร ลูน่า..." เอสยกมือขึ้นลูบหัวภูติตัวน้อยด้วยความอ่อนโยนที่นานๆ ครั้งจะได้เห็น "ถึงเวลาที่ฉันต้องทำสิ่งที่ค้างคามานานเสียที... พวกมันคิดว่าการส่งฉันมาที่นี่คือการกำจัดขยะ แต่พวกมันลืมไปว่า... ในโลกของเกมคนที่รู้จักบั๊กดีที่สุด ก็คือคนที่เคยสร้างมันขึ้นมา" ทันใดนั้น บรรยากาศรอบข้างที่เคยเงียบสงัดก็ถูกแทนที่ด้วยเสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคน ท่ามกลางหมอกหนาที่พัดผ่านร่างของเขาไป ร่างหนึ่งค่อยๆ ก้าวออกมาจากความมืด เป็นชายหนุ่มในชุดเกราะสีขาวบริสุทธิ์ที่ดูคุ้นตาอย่างประหลาด ใบหน้าของเขาดูเรียบเฉย ทว่าดวงตากลับแฝงไปด้วยความรู้สึกที่เอสจำได้แม่นยำที่สุด ชายคนนั้นหยุดเดินห่างจากเอสเพียงไม่กี่ก้าว ก่อนจะยกมือขึ้นทำท่ากอดอกเบาๆ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ทำเอาหัวใจของเอสหยุดเต้นไปชั่วขณะ "การจะแก้ไขบั๊ก... บางครั้งคนซ่อมก็ต้องโดนลบไปพร้อมกับโค้ดที่พังทลายนะ เพื่อนเก่า" เอสเบิกตากว้างเมื่อเห็นใบหน้าที่ซ่อนอยู่ภายใต้ฮู้ดสีขาวนั้น มันคือใบหน้าเดียวกับที่เคยหักหลังเขาในห้องควบคุมเซิร์ฟเวอร์เมื่อสามปีก่อน... คนที่เขาคิดว่าตายไปแล้วในอุบัติเหตุครั้งนั้น ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผมในบทที่เข้มข้นนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะครับ กิลด์มาสเตอร์เอส