แผนการร้ายของกิลด์มืด

“ถ้าแกคิดว่าการล็อกเอาต์ออกไปได้ คือการรอดพ้นจากนรกขุมนี้... แกก็ประเมินค่าของตัวเองต่ำเกินไปแล้ว เอส” เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยความเย้ยหยันดังสะท้อนก้องภายในห้องโถงมืดมิดของกิลด์ 'เงามรณะ' (Death Shadow) ชายหนุ่มในชุดคลุมสีนิลนั่งอยู่บนเก้าอี้หินสลัก ร่างกายของเขาดูพร่ามัวราวกับถูกตัดต่อด้วยไฟล์ภาพที่บกพร่อง เอสยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้ามือที่กำด้ามดาบจนเส้นเลือดปูดโปน เขาไม่ได้ตอบโต้อะไรในทันที แต่สายตาที่เยือกเย็นดั่งน้ำแข็งขั้วโลกกำลังกวาดมองไปรอบห้อง ความรู้สึกกดดันมหาศาลไม่ได้มาจากระดับเลเวลที่ห่างกัน แต่มาจาก ‘ความจริง’ ที่กำลังคืบคลานเข้ามาในหัวของเขา “ลูน่า... ปิดระบบบันทึกภาพและเสียงทั้งหมดเดี๋ยวนี้” เอสสั่งเสียงเรียบ ภูติตัวจิ๋วที่มีปีกใสราวกระจกบินออกมาจากซอกคอเสื้อ ใบหน้าที่ปกติจะซุกซนบัดนี้กลับซีดเผือด เธอสั่นเทาขณะที่นิ้วเล็กๆ ดีดอากาศสร้างม่านพลังบาเรียเก็บเสียง “เอส... ข้อมูลในนี้มัน... มันไม่ใช่แค่โค้ดของเกม แต่มันคือ... รหัสพันธุกรรมของมนุษย์ค่ะ—เอ่อ ของมนุษย์จริงๆ!” เอสแค่นหัวเราะในลำคอ “ไม่ต้องตกใจไป ลูน่า เรามาถึงจุดนี้แล้ว ไม่มีอะไรให้ถอยอีก” ชายในชุดคลุมลุกขึ้นยืน ช้าๆ และหนักแน่น ราวกับหุ่นยนต์ที่ถูกตั้งโปรแกรมให้เคลื่อนไหวอย่างสมบูรณ์แบบ “นายพยายามตามหาไอเทมระดับตำนานเพื่อปลดล็อกประตูมิติสินะ? น่าขันสิ้นดี ที่แท้จริงแล้ว สิ่งที่นายเรียกว่า ‘โลก’ ที่นายจากมา และ ‘โลก’ ที่นายกำลังสู้ตายอยู่นี่ มันก็คือถังเพาะเชื้อเดียวกัน” เขาก้าวออกมาจากเงามืด เผยให้เห็นใบหน้าที่ไร้รูขุมขน ผิวหนังดูเรียบเนียนผิดธรรมชาติ ดวงตาของเขาไม่มีรูม่านตา มีเพียงแสงสีฟ้ากะพริบถี่ๆ ตามจังหวะของระบบ “แกหมายความว่ายังไง?” เอสถาม น้ำเสียงของเขาไร้ความสั่นไหว แม้ในใจจะกำลังพายุคลั่ง “โครงการ Mythic Breaker ไม่ใช่เกมเอส มันคือการทดลองจำลองความอยู่รอดของมนุษยชาติในสภาวะวิกฤต เมื่อโลกข้างนอกกำลังจะล่มสลาย เราจึงต้องหา ‘ตัวแปร’ ที่แข็งแกร่งที่สุด เพื่อนำไปเป็นแกนกลางของระบบควอนตัมใหม่ และแก... เอส แกคือตัวแปรที่ถูกคัดเลือกมาแล้ว” คำพูดนั้นหนักอึ้งดั่งขุนเขา เอสรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังหมุนเคว้ง ข้อมูลในอดีตที่เขาเคยถูกเพื่อนร่วมทีมหักหลังเพื่อชิงตำแหน่งโปรเพลเยอร์ พลันฉายชัดขึ้นมาในหัว ทุกอย่างดูเป็นเหตุเป็นผล... ทุกอย่างถูกจัดฉากไว้แล้วตั้งแต่วันแรกที่เขาเริ่มเล่นเกมนี้ “พวกแก... ต้องการอะไรกันแน่” เอสถามพลางกระชับดาบในมือ “เราต้องการให้แก ‘ล้มเลิก’ การฝืนกฎของระบบไงครับ” ชายคนนั้นยกมือขึ้น อากาศเบื้องหน้าเริ่มบิดเบี้ยวเป็นรูปทรงเลขาคณิตที่ซับซ้อน “ถ้าแกยอมสละไอเทมตำนานทั้งหมด และยอมรับการลบตัวตนในโลกนี้เสีย เราจะคืนอิสรภาพให้แก... ในโลกที่เหลือเพียงเถ้าถ่านนั่น” เอสยิ้ม มุมปากเหยียดเป็นรอยยิ้มที่ทำให้คู่สนทนาชะงัก “อิสรภาพในกรงขังเหรอครับ? ขอบคุณที่เตือนนะ แต่ผมไม่ชอบเล่นตามบทที่ใครเขียนให้” เขาพุ่งตัวออกไปราวกับกระสุนปืน ดาบในมือกรีดอากาศเกิดเป็นเสียงหวีดหวิว พลังงานระดับตำนานที่เขาสั่งสมมาถูกปลดปล่อยออกมาจนพื้นหินใต้เท้าแตกกระจาย แต่ชายชุดคลุมกลับไม่สะทกสะท้าน เขาเพียงแค่ดีดนิ้วช้าๆ ทันใดนั้น หน้าต่างระบบสีแดงฉานเด้งขึ้นมาเต็มอากาศรอบตัวเอส พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่น่าขนลุก [คำเตือน: ตรวจพบการแทรกแซงจากผู้ดูแลระบบ] [สถานะตัวละคร: ถูกจำกัดการใช้งานสกิลระดับตำนาน] [คำสั่งระบบ: บังคับการรีเซ็ตข้อมูลผู้เล่น เอส ภายใน 60 วินาที] “เอส! พวกเขาเข้าถึงแกนหลักระบบคราฟต์ของฉันแล้ว!” ลูน่ากรีดร้องด้วยความตื่นตระหนก “ถ้าแกถูกรีเซ็ต ตัวตนของแกในโลกความเป็นจริงจะถูกลบหายไปตลอดกาลนะ!” เอสกัดฟันแน่น ความเจ็บปวดพุ่งพล่านเข้าสู่สมองเสมือนถูกเข็มพันเล่มทิ่มแทง เขาพยายามฝืนขยับตัว แต่เหมือนกับมีโซ่ที่มองไม่เห็นตรึงเขาไว้กับที่ “แกไม่มีทางชนะหรอก เอส พลังของแกเทียบกับเราไม่ได้เลย” ชายชุดคลุมก้าวเข้ามาใกล้ พลางหยิบมีดสั้นสีเงินวาววับออกมา “เดี๋ยวฉันจะจบเรื่องนี้ให้เอง แล้วเรามาดูกันว่า เมื่อแก ‘ตาย’ ในนี้ แกจะยังเหลืออะไรให้ตื่นไปเจอในโลกความเป็นจริง” คมมีดจ่อที่คอหอยของเอส ในวินาทีที่ความมืดมิดเกือบจะกลืนกินทุกอย่าง เอสกลับหัวเราะออกมาเบาๆ เขาสอดมือเข้าไปในกระเป๋าเก็บของ แล้วดึงไอเทมชิ้นหนึ่งออกมา... มันไม่ใช่ดาบ ไม่ใช่โล่ แต่มันคือ ‘บัตรเชิญเข้าสู่เซิร์ฟเวอร์ทดสอบพิเศษ’ ที่เขาเคยแย่งชิงมาได้จากบอสมหาเทพเมื่อสัปดาห์ก่อน “ถ้าแกคือผู้ดูแลระบบ... งั้นแกก็น่าจะรู้กฎดีนะ” เอสกล่าวพลางกดเปิดใช้งานบัตรเชิญ “ว่าไอเทมชิ้นนี้... จะนำพาผู้ใช้ไปสู่สถานที่ที่แม้แต่ผู้ดูแลระบบก็ ‘มองไม่เห็น’” แสงสีขาวจ้าพุ่งทะลุทะลวงห้องโถงมืดมิด ชายชุดคลุมเบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีด ในจังหวะที่คมมีดกำลังจะปาดลงมา ทุกอย่างรอบตัวก็พลันหยุดนิ่ง ราวกับกาลเวลาถูกกดปุ่มพาส (Pause) เอสสัมผัสได้ถึงแรงดึงมหาศาลที่กำลังฉีกกระชากตัวเขาออกเป็นเสี่ยงๆ ก่อนที่เขาจะตกลงไปในหลุมดำที่ไร้ก้นบึ้ง และในวินาทีที่เขากำลังจะหายไป เสียงที่คุ้นเคยจากคนที่ไม่น่าจะมีชีวิตอยู่แล้วในโลกนี้ ก็ดังขึ้นข้างหูของเขา “ในที่สุด... ก็หาทางมาจนได้นะ เอส” กิลด์มาสเตอร์เอสขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางอันเข้มข้นนี้มาโดยตลอดนะครับ