สงครามกิลด์โลก

"ข้อเสนอของผมคือการทำลายกำแพงแห่งทิฐิที่พวกคุณสร้างขึ้นมานานนับปี ถ้าใครคิดว่าไอเทมระดับตำนานในดันเจี้ยน 'มหาวิหารแห่งความว่างเปล่า' เป็นของกิลด์ใดกิลด์หนึ่งโดยเฉพาะ ก็เชิญเดินออกไปจากห้องนี้ได้เลยครับ" เสียงของผมดังกังวานก้องไปทั่วห้องประชุมวอร์รูมขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยเหล่าหัวหน้ากิลด์ระดับแนวหน้าของเซิร์ฟเวอร์ บรรยากาศภายในห้องไม่ได้อบอวลไปด้วยมิตรภาพ แต่มันถูกกดทับด้วยไอสังหารจากผู้เล่นระดับท็อปนับสิบคนที่จ้องมองผมราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ "เอส... นายกำลังจะบอกให้พวกเราที่เคยเชือดคอกันตายในสงครามกิลด์วอร์เมื่อเดือนก่อน ให้หันมาจับมือกันงั้นเหรอ?" คาเอล หัวหน้ากิลด์ 'Iron Blood' เลิกคิ้วขึ้น มือหนาของเขาเคาะโต๊ะเป็นจังหวะเชื่องช้า สายตาเหยียดหยามของเขายังคงไม่เปลี่ยนไปจากวันแรกที่ผมรู้จัก ผมยิ้มรับด้วยท่าทีสุภาพ สอดประสานมือวางไว้บนโต๊ะหินอ่อนสีดำ "ผมไม่ได้ขอให้พวกคุณมาเป็นเพื่อนกันครับ คาเอล ผมแค่ขอให้พวกคุณเลือกว่าจะตายอย่างโดดเดี่ยวโดยไม่ได้สัมผัสไอเทมระดับ Mythic หรือจะกลายเป็นตำนานไปพร้อมกับผมในฐานะพันธมิตรชั่วคราว" ลูน่าที่บินเกาะอยู่บนไหล่ผมขยับปีกเล็กน้อย เสียงกระซิบของเธอเบาจนได้ยินเพียงแค่ผม "เอส... ค่าพลังความโกรธของพวกเขาสูงขึ้นเรื่อยๆ นะ ถ้าคุมไม่อยู่ สงครามจะเริ่มเร็วกว่ากำหนด" ผมไม่ตอบโต้ แต่เลื่อนแผนที่จำลองของทวีปหลักขึ้นมากลางโต๊ะ แสงสีฟ้าจากโฮโลแกรมสาดกระทบใบหน้าของทุกคนที่นั่งอยู่ "ดูนี่ครับ บอสใหญ่ตัวนี้ไม่ใช่แค่ระดับ World Boss ธรรมดา แต่มันมีกลไก 'World Reset' หากไม่มีการประสานงานของแทงค์ระดับท็อปจากสามกิลด์หลัก ดาเมจจากสกิลล้างบางของมันจะทำให้ข้อมูลไอเทมในคลังแสงของพวกคุณหายไปถาวร... รวมถึงไอเทมที่พวกคุณถืออยู่ในมือด้วย" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องประชุมในทันที เสียงลมหายใจของเหล่าหัวหน้ากิลด์เริ่มติดขัด นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น เพราะในโลกของ *Chronicle of the Mythic Breaker* การสูญเสียไอเทมระดับตำนานคือความตายของอาชีพนักเล่นเกมที่แท้จริง "ถ้าเราตกลง..." หญิงสาวผมแดงที่เป็นหัวหน้ากิลด์ 'Crimson Valkyrie' เอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อย "ใครจะเป็นคนถือสิทธิ์ครอบครอง 'ผลึกแห่งปฐมกาล' ที่ดรอปจากบอส?" นี่คือคำถามที่ผมรอคอย ผมกวาดสายตามองทุกคนด้วยแววตาที่เยือกเย็นดุจน้ำแข็ง "สิทธิ์ในการครอบครองจะถูกสุ่มผ่านระบบของเกมที่เปิดเผยต่อหน้าทุกคน ไม่มีใครได้เปรียบ ไม่มีใครเสียเปรียบ ทุกอย่างวัดกันที่ความซื่อสัตย์ต่อพันธสัญญา... และถ้าใครคิดตุกติก ผมในฐานะคนที่รู้จุดอ่อนของดันเจี้ยนดีที่สุด จะเป็นคนแรกที่ส่งพวกคุณลงไปนอนกองกับพื้น" "นายนี่มันปีศาจจริงๆ นะ เอส" คาเอลหัวเราะในลำคอ แต่เขาก็ลุกขึ้นยืนและวางมือลงบนโต๊ะ "เอาล่ะ ในเมื่อนรกกำลังจะมาเยือน กิลด์ Iron Blood จะร่วมด้วย... แต่ถ้ามีคนตายเพราะแผนของนายแม้แต่คนเดียว นายต้องรับผิดชอบด้วยหัวของนายเอง" การจับมือของเหล่าศัตรูคู่อาฆาตเกิดขึ้นท่ามกลางแรงกดดันที่บีบคั้น ผมรู้ดีว่านี่คือดาบสองคม ความร่วมมือนี้คือการฉาบหน้า แต่ตราบใดที่ผลประโยชน์ยังผูกพันกันอยู่ บอสตัวนี้ก็ไม่มีทางรอดไปได้ ทว่า ท่ามกลางความตึงเครียดนั้น สัญญาณเตือนภัยจากระบบก็ดังขึ้นพร้อมกันทั่วทั้งห้องประชุม หน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงฉานเด้งขึ้นมาบนอากาศต่อหน้าทุกคน [แจ้งเตือนระบบ: สภาวะ 'สงครามกิลด์โลก' ถูกกระตุ้นโดยผู้เล่นปริศนา] [ดันเจี้ยน มหาวิหารแห่งความว่างเปล่า ถูกชิงเปิดใช้งานก่อนกำหนดโดย 'ผู้ทรยศ'] เสียงความวุ่นวายดังขึ้นทันที ทุกคนหันมามองหน้าผมด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป ความหวาดระแวงกลับมาแทนที่ความร่วมมือที่เพิ่งก่อตัวขึ้น ผมขมวดคิ้วแน่น กวาดสายตามองหน้าต่างแจ้งเตือนที่ระบุชื่อของ 'ผู้ทรยศ' ชื่อนั้น... ชื่อที่ผมไม่คิดว่าจะได้เห็นอีกหลังจากเหตุการณ์ในอดีต ลูน่าทำหน้าซีดเผือด เธอชี้ไปที่หน้าจอโฮโลแกรมด้วยมือสั่นเทา "เอส... นั่นมัน... เขาตายไปตั้งแต่ตอนที่นายออกจากกิลด์เก่าแล้วไม่ใช่เหรอ?" ที่หน้าจอแสดงภาพเงาดำที่ยืนอยู่หน้าประตูทางเข้าดันเจี้ยน เขาสวมชุดเกราะที่เต็มไปด้วยรอยบากจากการต่อสู้ที่คุ้นเคย มันคือชุดเกราะที่ผมเคยคราฟต์ให้เขาด้วยมือตัวเองก่อนที่เขาจะแทงข้างหลังผมในวันนั้น ชายคนนั้นหันกลับมามองผ่านกล้องถ่ายทอดสดของระบบ เขายิ้มอย่างเหยียดหยาม ก่อนจะพูดออกมาเพียงประโยคเดียวที่ทำให้เลือดในกายผมเย็นเฉียบ "ยินดีต้อนรับสู่เกมที่นายไม่มีวันชนะ... กิลด์มาสเตอร์เอส" แล้วเขาก็สับสวิตช์เปิดใช้งาน 'ระบบลบทวีป' บรรยากาศรอบตัวเริ่มแตกร้าวเหมือนกระจกที่กำลังจะแตกสลาย และในวินาทีที่แสงสีขาวกลืนกินทุกอย่าง ผมก็รู้ทันทีว่า... นี่ไม่ใช่แค่การรวมตัวกันเพื่อล่าบอส แต่มันคือกับดักที่ถูกวางไว้เพื่อฆ่าพวกเราทุกคนทิ้งไปพร้อมกับเซิร์ฟเวอร์ ขอบพระคุณที่ร่วมเดินทางมากับความเข้มข้นในตอนที่ 32 นะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ กิลด์มาสเตอร์เอส