เทพเจ้าผู้ตื่นขึ้น

"เจ้าอย่าได้แม้แต่จะคิดขยับตัวเชียว ถ้าไม่อยากเห็นโลกทั้งใบแตกสลายไปต่อหน้าต่อตาในวินาทีนี้" เสียงทุ้มต่ำของเอสดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่บีบคั้นจนแทบหยุดหายใจ เขาไม่ได้หันไปมองสมาชิกกิลด์ที่เหลือที่ยืนตัวสั่นเทาอยู่เบื้องหลัง สายตาของเขายังคงจับจ้องไปที่ยอดหอคอยแห่งการพิพากษา ที่ซึ่งมวลอากาศรอบด้านกำลังบิดเบี้ยวราวกับผืนผ้าที่ถูกเปลวเพลิงแผดเผา แรงสั่นสะเทือนระลอกที่สามรุนแรงกว่าครั้งไหนๆ พื้นดินที่เคยเป็นดั่งหินผาแกร่งกลับแตกร้าวออกเป็นทางยาวราวกับรอยแยกบนผิวแก้ว ลูน่าที่เกาะอยู่บนไหล่ของเอสในเวลานี้ไม่ได้มีท่าทีซุกซนเหมือนทุกครั้ง ปีกโปร่งแสงของเธอหุบสนิท ดวงตากลมโตสั่นระริกขณะจ้องมองไปยังร่างมหึมาที่กำลังเริ่มขยับไหวอยู่เบื้องหน้า "เอส... พลังงานนั่นมันเกินขีดจำกัดของระบบไปแล้วนะ" ลูน่ากระซิบ เสียงของเธอสั่นเครือ "ค่า Stat ของมัน... มันไม่ได้มีเลขบอกไว้ แต่มันกำลังกลืนกินข้อมูลรอบข้างเข้าไปจริงๆ" เอสไม่ได้ตอบ เขากระชับดาบ 'World Eater' ในมือแน่นจนเส้นเลือดที่หลังมือปูดโปน ความทรงจำในอดีตที่เคยถูกหักหลังในเกมระดับโลกเมื่อหลายปีก่อนแล่นเข้ามาในหัวชั่วขณะ แต่คราวนี้มันไม่ใช่ความโกรธแค้น มันคือความสงบนิ่งที่น่ากลัว... ความสงบของชายผู้ผ่านความตายมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน ร่างของ 'เนเมซิส' บอสตัวสุดท้ายที่ควรจะถูกผนึกไว้ในโค้ดลับเริ่มขยับ เปลือกตาที่ปิดตายมานานนับศตวรรษค่อยๆ เผยอออก เผยให้เห็นดวงตาที่เป็นดั่งหลุมดำไร้ก้นบึ้ง ทุกครั้งที่มันขยับ กลีบเมฆบนท้องฟ้าก็ถูกฉีกกระชากหายไปราวกับถูกลบทิ้งจากโลกเสมือนจริง "อย่าพยายามวัดค่ามันด้วยระบบที่พวกเราสร้างขึ้นเลยลูน่า" เอสเอ่ยพลางย่างสามขุมเดินไปข้างหน้า "เพราะไอ้สิ่งที่อยู่ตรงหน้าเราตอนนี้ มันไม่ได้เล่นตามกฎเกมอีกต่อไป แต่มันคือผู้สร้างกฎที่กำลังจะทำลายทุกอย่างทิ้งเพียงเพราะมันตื่นขึ้นมา" "นายจะทำอะไร?" เสียงของลูน่าแทรกขึ้นด้วยความตระหนก "สิ่งที่โปรเพลเยอร์แบบฉันถนัดที่สุดน่ะสิ... การจบเกมก่อนที่ผู้สร้างจะได้สั่งการ" สิ้นคำพูดของเอส ร่างของเขาก็พุ่งทะยานออกไปเหมือนลูกธนูที่หลุดจากคันศร ทุกย่างก้าวที่เขากระทบลงบนเศษหินลอยตัวสร้างแรงส่งมหาศาล เขาไม่ได้มุ่งหวังจะโจมตีด้วยกำลังกาย แต่เขากำลังมองหา 'จุดบอด' ของความเป็นจริงที่บิดเบี้ยวนี้ ทุกครั้งที่เนเมซิสขยับ ลมปราณแห่งความพินาศจะแผ่ออกมา เอสอาศัยจังหวะเสี้ยววินาทีก่อนที่แรงระเบิดจะปะทุ สลับตำแหน่งตัวเองผ่านช่องว่างของมิติที่เกิดจากการกระชับของบอส ทันใดนั้น เนเมซิสยกแขนขวาขึ้น เสียงฟ้าร้องแผดก้องไปทั่วทวีป ภูเขาลูกหนึ่งทางทิศตะวันตกพังทลายลงในพริบตาเพียงเพราะแรงดันอากาศจากการเคลื่อนไหวของมัน นี่ไม่ใช่แค่บอสในเกม แต่มันคือหายนะที่เดินได้ เอสพุ่งตัวเข้าสู่ระยะประชิด เขาเห็นมันแล้ว... รอยร้าวเล็กๆ ที่ไหล่ซ้ายของบอส จุดที่โค้ดของโลกนี้พยายามซ่อมแซมตัวเองอยู่ตลอดเวลาแต่มันก็แตกร้าวซ้ำๆ เพราะแรงมหาศาลจากร่างกายของเนเมซิส "ลูน่า! เตรียมบัฟ 'Void Piercer' ให้ฉันทันทีที่ฉันแตะตัวมัน!" "มันอันตรายเกินไปนะเอส! ถ้าพลาดไปแม้แต่มิลลิเมตรเดียว นายจะถูกลบออกจากเซิร์ฟเวอร์แบบกู้คืนไม่ได้เลยนะ!" ลูน่าแผดเสียงร้องเตือน "ฉันถูกลบออกจากโลกความเป็นจริงมาแล้วครั้งหนึ่ง ลูน่า... แค่ข้อมูลในเกมพวกนี้ ไม่ทำให้ฉันกลัวหรอก" เขาง้างดาบสุดแรงเกิด แสงสีครามสว่างวาบไปทั่วบริเวณ แรงกดดันมหาศาลทำให้ชุดเกราะของเอสเริ่มร้าว เขาเหวี่ยงดาบเข้าใส่จุดบอดนั้นอย่างแม่นยำดุจจับวาง แต่ทว่า... ในวินาทีที่ใบดาบกำลังจะสัมผัสผิวหนังของบอส ร่างของเนเมซิสที่ควรจะขยับตามโปรแกรมกลับหยุดนิ่งสนิท ดวงตาหลุมดำคู่นั้นหันมาจ้องมองเอสโดยตรง ราวกับว่ามันรับรู้ถึงตัวตนของเขามาตั้งแต่ต้น มันไม่ได้คำราม แต่มัน 'ยิ้ม' มุมปากของบอสค่อยๆ ยกขึ้นอย่างช้าๆ เสียงทุ้มต่ำก้องสะท้อนออกมาจากก้นบึ้งของจิตวิญญาณ ไม่ใช่เสียงของระบบ แต่เป็นเสียงที่ฟังดูคุ้นหูอย่างประหลาด "เจ้ามาถึงตรงนี้ได้... กิลด์มาสเตอร์เอส... หรือควรจะเรียกว่า 'คนทรยศ' ดีล่ะ?" เอสชะงักค้างกลางอากาศ หัวใจของเขาแทบหยุดเต้น ชื่อนี้... ชื่อที่ไม่มีใครในโลกนี้รู้ นอกจากคนที่เคยอยู่ในทีมเดิมของเขาก่อนที่เขาจะหายตัวไปจากวงการ เนเมซิสไม่ได้เพียงแค่ขยับตัวทำลายโลก แต่มันกำลังอ่านใจและดึงความทรงจำที่ดำมืดที่สุดของเขาออกมาเป็นอาวุธ ทันใดนั้น ร่างเงาของอดีตเพื่อนร่วมทีมที่หักหลังเขาก็ปรากฏขึ้นเบื้องหลังบอส ในมือของเงาร่างเหล่านั้นถือไอเทมที่เอสพยายามจะปกป้องมาตลอดชีวิต "แก... แกเป็นใครกันแน่?" เอสคำรามออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความแค้นที่ถูกปลุกเร้า เนเมซิสหัวเราะเบาๆ มือของมันที่ควรจะโจมตีกลับยื่นมาสัมผัสที่หน้าอกของเอส ร่างของเอสกระตุกอย่างรุนแรงเมื่อเขารู้สึกได้ว่าข้อมูลตัวตนของเขาถูกกระชากออกไปบางส่วน "ข้าคือกระจกเงาของสิ่งที่เจ้าทิ้งไว้เบื้องหลังไงล่ะ" เนเมซิสกระซิบ "และตอนนี้... เกมของเจ้าได้สิ้นสุดลงแล้ว... เพราะผู้เล่นคนใหม่เพิ่งจะล็อกอินเข้ามาในร่างของเจ้า... เพื่อยึดครองทุกอย่างที่เจ้าสร้างมา" ความมืดมิดเข้าปกคลุมวิสัยทัศน์ของเอส ทันใดนั้นความรู้สึกหนักอึ้งก็ถาโถมเข้ามาที่ปลายนิ้ว ก่อนที่เขาจะตระหนักได้ว่า มือของเขาไม่ได้จับดาบอยู่... แต่เขากำลังจับไหล่ของตัวเองที่เริ่มกลายเป็นสีดำสนิท! ขอบพระคุณที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนที่ 31 นะครับ ผมกิลด์มาสเตอร์เอสจะพาทุกท่านไปต่อในความเข้มข้นขั้นถัดไปครับ