เริ่มต้นอาณาจักรธุรกิจฮันเตอร์

"แกคิดว่าเศษเหล็กกระจอกๆ ของพวกแกจะทำอะไรฉันได้งั้นเหรอ?" เสียงทุ้มต่ำแต่เต็มไปด้วยแรงกดดันดังขึ้นท่ามกลางความมืดมิดของโกดังร้าง ปลายมีดเรืองแสงสีฟ้าครามที่สะท้อนกับรอยยิ้มเย็นชาของลู่เฉินไม่ได้ทำให้เขากลัวแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม... มันคือหลักฐานชั้นดีว่าตระกูลโจวเริ่มจนตรอกจนต้องส่งหน่วยมือสังหารที่ดัดแปลงเทคโนโลยีฮีลเลอร์มาจัดการเขาถึงที่ ชั่วพริบตาที่คมดาบพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูงจนเกิดเสียงแหวกอากาศ ลู่เฉินไม่แม้แต่จะขยับตัวถอยหลัง เขายกมือขึ้นเพียงข้างเดียว ปลายน่างนิ้วปรากฏละอองแสงสีทองอร่ามของ *ระบบหมอเทวะแรงก์ SSS* พลังงานฮีลเลอร์ที่บริสุทธิ์และทรงพลังถูกบีบอัดจนกลายเป็นเกราะป้องกันอันไร้เทียมทาน แรงปะทะทำให้เศษเหล็กในมือมือสังหารแหลกละเอียดเป็นผุยผงในพริบตา ฮูมมม! แรงสะท้อนกลับรุนแรงจนร่างของมือสังหารกระเด็นไปกระแทกกับผนังคอนกรีตสำลักเลือดออกมาคำโต ดวงตาของมันเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวสุดขีดเมื่อตระหนักว่า เป้าหมายที่พวกมันได้รับมอบหมายให้มาเก็บกวาด ไม่ใช่แค่อดีตฮีลเลอร์แรงก์ F ที่ไร้ค่าอีกต่อไป แต่เป็นปีศาจที่พวกมันไม่มีวันเอาชนะได้ "กลับไปบอกเจ้านายของแก... ว่าอีกไม่นาน ฉันจะไปทวงทุกอย่างที่พวกมันเคยพรากไปคืนด้วยตัวเอง" ลู่เฉินก้าวเข้าไปใกล้ ใช้ปลายรองเท้าเขี่ยเศษซากอาวุธเทคโนโลยีราคาแพงเล่นอย่างไม่แยแส ก่อนจะโบกมือไล่ราวกับกำลังไล่สุนัขตัวหนึ่ง เมื่อความเงียบสงบกลับคืนมา ร่างเพรียวบางของหลินม่านม่านก็ก้าวออกมาจากมุมมืด แววตาของเธอยังคงเจือความกังวล แม้จะรู้ว่าชายหนุ่มตรงหน้าแข็งแกร่งขึ้นมากเพียงใดก็ตาม เธอยื่นผ้าเช็ดหน้าให้เขาอย่างเบามือ พร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล "คุณลู่เฉินคะ... เอ่อ, ครับ... พวกมันเริ่มเคลื่อนไหวหนักข้อขึ้นทุกทีแล้วนะฃครับ" ม่านม่านเกือบเผลอหลุดคำคุ้นเคย แต่ก็รีบปรับคำพูดตามความคุ้นชินของพวกเขา "ถ้าเรายังมัวแต่เล่นสงครามประสาทกับตระกูลโจวแบบนี้ ทางนั้นคงไม่ยอมรามือแน่" ลู่เฉินรับผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดมืออย่างใจเย็น รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้น รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความมั่นใจและอำนาจที่เหนือกว่า "ม่านม่าน การบดขยี้ศัตรูที่หยิ่งผยอง ไม่จำเป็นต้องใช้กำลังเสมอไปหรอกครับ... สิ่งที่พวกมันกลัวที่สุด ไม่ใช่ความตาย แต่คือการสูญเสียอำนาจเงินและอาณาจักรที่พวกมันภาคภูมิใจต่างหาก" เขายกสมาร์ทโฟนขึ้นมาปลดล็อก หน้าจอแสดงผลกราฟฟิกสีดำสนิทพร้อมโลโก้รูปงูพันคฑาทองคำ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของระบบมหาเศรษฐีและเครือข่ายธุรกิจระดับโลกที่เขาเพิ่งสร้างขึ้นเสร็จสิ้นเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมา "ระบบ... เปิดใช้งานโหมดจดทะเบียนบริษัทอุปกรณ์ฮันเตอร์ระดับ SSS 'Aegis Biotech' อย่างเป็นทางการครับ" [ติ๊ง! ยืนยันคำสั่งสำเร็จ!] [ตรวจพบเงินทุนหมุนเวียนในระบบ: 50,000,000,000 เครดิต (ห้าหมื่นล้านเครดิต)] [เริ่มกระบวนการกว้านซื้อหุ้นบริษัทในเครือตระกูลโจว และเข้าควบคุมสิทธิ์การนำเข้าแร่มานาบริสุทธิ์ทั้งหมดในเขตเมืองหลวง ภายใน 10 นาที!] เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัว พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมโปร่งแสงที่ฉายกราฟราคาหุ้นของตระกูลโจวร่วงดิ่งลงเหวราวกับดิ่งพสุธา สีหน้าของลู่เฉินเรียบเฉย ขณะที่เขามองดูความพินาศทางเศรษฐกิจที่กำลังจะเกิดขึ้นกับตระกูลที่เคยเหยียบย่ำเขา ในขณะเดียวกัน ณ คฤหาสน์ตระกูลโจว โจวฮ่าว กำลังนั่งจิบไวน์ราคาแพงด้วยความอารมณ์ดี เขารอคอยรายงานความสำเร็จจากหน่วยมือสังหารที่จะไปจัดการไอ้สเก็นสวะลู่เฉิน แต่ทว่า... บรรยากาศหรูหรากลับต้องพังทลายลงเมื่อประตูห้องทำงานถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท เลขาหนุ่มวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาด้วยเนื้อตัวสั่นเทา "คุณหนูโจวครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!" เลขาตะโกนเสียงหลง ลมหายใจหอบถี่จนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ "มีอะไรวะ เสียงดังน่ารำคาญจริง!" โจวฮ่าวขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ วางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะกระแทกเสียงดัง "พวกนั้นจัดการลู่เฉินเรียบร้อยแล้วใช่ไหม?" "เปล่าครับ... ลู่เฉินยังไม่ตาย แต่... แต่บริษัทของเรากำลังจะล้มละลายครับ!" "แกพูดว่าอะไรนะ!" โจวฮ่าวลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจสุดขีด "บริษัทของเราผูกขาดตลาดอุปกรณ์ฮันเตอร์มาเป็นอันดับหนึ่ง ใครมันจะกล้าบังอาจมาท้าทาย!" "ไม่รู้เหมือนกันครับคุณหนู! จู่ๆ ก็มีกองทุนปริศนาชื่อ 'Aegis Biotech' ทุ่มเงินมหาศาลกว้านซื้อหุ้นทั้งหมดของเราในเวลาไม่ถึงห้านาที แถมตอนนี้ธนาคารกลางยังระงับวงเงินกู้ทั้งหมดของเราด้วยครับ!" เลขาหน้าซีดเผือด เขายื่นแท็บเล็ตให้โจวฮ่าวดูหน้าจอที่แสดงกราฟฟิกสีแดงฉานบ่งบอกถึงความหายนะ โจวฮ่าวคว้าแท็บเล็ตมาดูด้วยมือที่สั่นเทา ตัวเลขมูลค่าทรัพย์สินของตระกูลที่เคยมีนับหมื่นล้านกำลังติดลบและดิ่งลงอย่างฉับพลัน ชื่อของเจ้าของกองทุนปริศนาที่ปรากฏหราอยู่บนหน้าจอในฐานะผู้ถือหุ้นใหญ่รายใหม่ ทำเอาลมหายใจของเขาแทบหยุดเดิน ชื่อนั้น... คือชื่อของคนที่เขาเคยหัวเราะเยาะและเหยียบย่ามให้อยู่ใต้รองเท้า "เป็นไปไม่ได้... เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!" โจวฮ่าวคำรามออกมาด้วยความคลุ้มคลั่ง ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้นและหวาดกลัวระคนกัน "ไอ้สวะลู่เฉิน... มันเอาเงินมาจากไหนมากมายขนาดนี้!" ทว่า ในวินาทีที่ความสิ้นหวังกำลังกัดกินจิตใจของโจวฮ่าว เสียงโทรศัพท์มือถือราคาแพงบนโต๊ะทำงานของเขาก็แผดเสียงดังขึ้น หน้าจอแสดงเบอร์แปลกประหลาดที่ไม่มีชื่อบันทึก โจวฮ่าวลังเลอยู่ชั่วขณะก่อนจะกดรับด้วยมือที่สั่นเทา "ฮัลโหล... แกเป็นใคร!" โจวฮ่าวตะโกนกรอกเสียงลงไป ปลายสายเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะมีเสียงทุ้มต่ำและคุ้นเคยดังลอดเข้ามาในสาย... เสียงที่ทำให้ไขสันหลังของเขาเย็นเฉียบจนแทบเป็นอัมพาต "ตกใจมากเลยสินะครับ, คุณโจวฮ่าว... ดูเหมือนว่าเก้าอี้ที่คุณนั่งอยู่ มันจะเริ่มร้อนเกินไปแล้วล่ะครับ" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนหมอเทวะแรงก์ SSS เสมอนะครับ