สงครามเศรษฐกิจระดับโลก

"หน้าจอหลักของกองทุน *Black-Vanguard* กำลังจะล่มสลายครับท่าน!" เสียงตะโกนด้วยความตื่นตระหนกของเทรดเดอร์หนุ่มดังลั่นห้องควบคุมการซื้อขายระดับมหภาค แรงสั่นสะเทือนจากกราฟแท่งเทียนสีแดงฉานดิ่งพสุธาราวกับตึกระฟ้าถล่มลงมาต่อหน้าต่อตา โจวฮ่าวลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้หนังแท้ราคาแพง ใบหน้าที่เคยเย่อหยิ่งหยامหยันบิดเบี้ยวจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มขมับขณะที่ดวงตาเบิกกว้างจ้องมองตัวเลขความเสียหายที่กระโดดขึ้นหลักพันล้านต่อวินาที มันเป็นไปไม่ได้! กองทุนต่างชาติที่เขาถือหุ้นใหญ่และใช้เป็นเครื่องมือครอบ งำตลาดการเงินทั้งหมดกำลังถูก "ปลาวาฬปริศนา" ไล่ล่าอย่างไร้ความปรานี ทุกคำสั่งซื้อขายหลักทรัพย์ถูกกลืนกินด้วยเงินทุนมหาศาลที่ราวกับพิมพ์แบงก์ออกมาได้เอง ไม่มีใครมีสภาพคล่องระดับนี้ในตลาดหลักทรัพย์แห่งนี้ ยกเว้นแต่... "สืบหรือยังว่าใครคือเจ้าของบัญชีลับที่กว้านซื้อหุ้นทั้งหมด?" โจวฮ่าวคำรามเสียงกร้าว เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนด้วยความเคียดแค้น "รายชื่อ... ถูกปิดตายด้วยระบบความปลอดภัยระดับทหารครับท่าน... แต่... แต่ระบบแจ้งเตือนระบุรหัสประจำตัวของบัญชีนั้นว่าเป็น... เป็น..." ลูกน้องละล่ำละลักจนพูดไม่เป็นภาษา "เป็นอะไรวะ! พูดออกมา!" "ระบบหมอเทวะ... แรงก์ SSS ครับ!" ร่างของโจวฮ่าวทรุดฮวบลงกระแทกกับพนักพิง ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด ชื่อนี้... ชื่อเดียวกับคนที่เขาเคยเหยียบย่ำเคยถ่มน้ำลายใส่เมื่อครั้งอดีต ชื่อของคนที่เขาคิดว่าเป็นแค่ฮีลเลอร์ไร้ค่าแรงก์ F! ในขณะเดียวกัน ที่ห้องเพนต์เฮาส์หรูหราลอยฟ้ามองเห็นวิวทิวทัศน์มหานครยามค่ำคืน ลู่เฉินนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังตัวใหญ่ แสงไฟนีออนจากตึกสูงสะท้อนลงบนใบหน้าคมคายที่เรียบเฉยไร้ความรู้สึก นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะกระจกเป็นจังหวะช้าๆ บนหน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าแสดงกราฟความพ่ายแพ้ของกองทุน *Black-Vanguard* ที่กำลังดิ่งลงสู่เหวลึกอย่างไร้ทางสู้ "นายท่านครับ ยอดเงินสำรองในระบบตอนนี้ถูกดึงมาใช้ไปสิบเปอร์เซ็นต์แล้วครับ การโจมตีระลอกที่สองพร้อมส่งคำสั่งแล้ว" เสียงของระบบดังขึ้นในหัว พร้อมกับหน้าต่างสถานะสีทองที่พุ่งทะยานอย่างไร้ขีดจำกัด ลู่เฉินยกแก้วไวน์แดงขึ้นจิบช้าๆ รสชาติฝาดลึกบาดคอไม่ได้ทำให้เขาส สนใจเท่ากับร่างบอบบางที่กำลังเดินเข้ามาใกล้ หลินม่านม่านสวมชุดคลุมไหมพรมสีครีม ดวงตากลมโตคู่นั้นสะท้อนความห่วงใย เธอวางมือเรียวลงบนบ่ากว้างของเขาอย่างแผ่วเบา สัมผัสอุ่นๆ นั้นทำให้ความเย็นชาในแววตาของลู่เฉินละลายหายไปในพริบตา "เหนื่อยไหมครับ?" เสียงหวานเอ่ยถามเบาๆ ราวกับกลัวว่าเสียงของเธอจะไปรบกวนเกมการเงินระดับโลกที่เขากำลังเล่นอยู่ ลู่เฉินวางแก้วไวน์ลง ก่อนจะเอื้อมมือไปกุมมือเรียวของเธอไว้แล้วดึงเบาๆ ให้เธอนั่งลงบนตักกว้างของเขา ม่านม่านสะเล็กน้อยแต่ก็ยอมปล่อยตัวตามใจ สองแขนเรียวโอบรอบคอเขาไว้โดยอัตโนมัติ ลู่เฉินฝังใบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่นสูดดมความอบอุ่นที่ช่วยชำระล้างความโสมมของโลกธุรกิจออกไปจนหมดสิ้น "โลกทั้งใบจะล่มสลายก็ไม่สำคัญเท่ากับรอยยิ้มของคุณหรอกครับ ม่านม่าน" ลู่เฉินกระซิบชิดริมหู น้ำเสียงที่เคยเยียบเย็นเมื่อครู่กลับอ่อนโยนจนละลายใจ "คนบ้า..." ม่านม่านหน้าแดงก่ำ ซบหน้าลงกับลาดไหล่กว้างเพื่อซ่อนความเขินอาย เธออยู่เคียงข้างเขาในวันที่เขากินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปประทังชีวิต ในวันที่เขาถูกดูถูกเหรียญตราฮีลเลอร์จนแทบไม่มีที่ยืน และในวันนี้... วันที่ผู้ชายคนนี้กำลังใช้ปลายนิ้วพลิกแผ่นดินและทำให้มหาเศรษฐีทั้งทวีปต้องคุกเข่าร้องขอชีวิต "ยังไม่จบหรอกครับ..." ลู่เฉินผละออกจากซอกคอเธอเล็กน้อย แววตาคมกริบหันกลับไปมองหน้าจอโฮโลแกรมอีกครั้ง "พวกมันกล้าแตะต้องคนที่ผมรัก ค่าเสียหายแค่นี้ยังน้อยไปสำหรับดอกเบี้ยความแค้นที่พวกมันติดค้างไว้" ที่ชั้นใต้ดินของตลาดหลักทรัพย์ โจวฮ่าวพยายามต่อสายหาผู้มีอิทธิพลทุกรายเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่ไม่มีใครรับสายสักคน ทุกหมายเลขถูกบล็อก หรือไม่ก็ถูกซื้อกิจการไปเรียบร้อยแล้วในเวลาไม่ถึงสิบนาที โลกการเงินกำลังลงทัณฑ์คนโง่เขลาอย่างเขาด้วยกฎแห่งป่าที่ไร้ความปรานี หน้าจอคอมพิวเตอร์หลักปรากฏข้อความตัวอักษรสีแดงฉานสว่างวาบขึ้นมาทับกราฟทั้งหมด: *[บัญชีของคุณถูกอายัดโดย: ลู่เฉิน]* *[คำสั่งซื้อขายทั้งหมดถูกปฏิเสธ]* *[ทรัพย์สินทั้งหมดถูกโอนย้ายเข้าสู่กองทุนส่วนบุคคล: ลู่เฉิน เรียบร้อยแล้ว]* โจวฮ่าวกรีดร้องออกมาด้วยความสติแตก เขวี้ยงโทรศัพท์มือถือราคาแพงอัดกำแพงจนแตกกระจาย ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งกอดเข่าร้องไห้โฮราวกับเด็กๆ เมื่อตระหนักได้ว่า ตัวเองได้กลายเป็นขอทานไร้บ้านในชั่วพริบตาเดียว บนเพนต์เฮาส์ลอยฟ้า ลู่เฉินลุกขึ้นยืนโดยอุ้มหลินม่านม่านไว้ในอ้อมแขนอย่างง่ายดาย หญิงสาวส่งเสียงอุทานเบาๆ ด้วยความตกใจก่อนจะหัวเราะคิกคักแล้วซบหน้าลงกับอกแกร่ง เสียงเตือนจากระบบดังขึ้นอีกครั้งพร้อมกับแสงสีทองอร่าม: *[ภารกิจทำลายล้างกองทุน Black-Vanguard สำเร็จ!]* *[ท่านได้รับแต้มประสบการณ์ x10,000,000 และปลดล็อกสิทธิ์การเข้าถึงกองทุนระดับจักรวาล]* ลู่เฉินอุ้มคนรักเดินไปที่ระเบียงกระจกใสคริستัล ทัศนียภาพของเมืองหลวงยามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยแสงไฟระยิบระยับอยู่เบื้องล่าง ทุกตึกระฟ้า ทุกตารางนิ้วของดินแดนแห่งนี้ บัดนี้อยู่ภายใต้การครอบครองของเขาแต่เพียงผู้เดียว ไม่มีใครกล้าเงยหน้าสบตา ไม่มีใครกล้าปริปากขัดขืน แต่ทว่า ท่ามกลางความเงียบสงบยามวิกาล เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินจากระบบรักษาความปลอดภัยระดับสูงสุดของเพนต์เฮาส์กลับดังขึ้นลั่นห้อง! หน้าจอโฮโลแกรมส่วนตัวเด้งขึ้นมากลางอากาศพร้อมกับภาพจากกล้องวงจรปิดชั้นล่างสุด เฮลิคอปเตอร์ทหารสีดำสนิทสามลำไร้สัญชาติบินฝ่าม่านเมฆลงมาจอดสนิทบนลานจอดดาดฟ้า และเงาร่างของบุคคลลึกลับในชุดสูทสีขาวบริสุทธิ์พร้อมหน้ากากเงินก็ก้าวลงมาจากเครื่อง พร้อมกับรอยยิ้มอันตรายที่ส่งตรงมายังกล้องวงจรปิดราวกับมองเห็นเขายืนอยู่ตรงนี้... ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับ "หมอเทวะแรงก์ SSS" มาจนถึงตอนนี้นะครับ!