ร่วงหล่นจากจุดสูงสุดสู่ยาจก

เสียงคุกเข่ากระแทกพื้นคอนกรีตดังสนั่น สะท้อนก้องไปทั่วลานจอดรถวีไอพีของโรงแรมหรูระดับเจ็ดดาว เม็ดเหงื่อกาฬไหลโทรมหน้าผากของโจวฮ่าวจนเปียกโชกเส้นผมที่เคยเซ็ตมาอย่างเนี๊ยบ ชายผู้เคยประกาศก้องด้วยความเย่อหยิ่งว่าตนเองคือศูนย์กลางของโลกการเงินและฮันเตอร์ระดับสูงในเมืองนี้ บัดนี้กลับมีสภาพไม่ต่างจากสุนัขจนตรอก ร่างกายสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวจนควบคุมไม่ได้ สองมือที่เคยใช้ชี้หน้าเหยียดหยามผู้อื่น พยายามคว้าชายกางเกงสูทราคาแพงของลู่เฉินเอาไว้ราวกับคนใกล้ตายคว้าฟางเส้นสุดท้าย "ลู่... ลู่เฉินครับ... ผมขอร้อง... ผมผิดไปแล้ว..." เสียงของโจวฮ่าวแหบพร่าและสั่นเครือ ใบหน้าที่เคยหล่อเหลาบิดเบี้ยวด้วยความสิ้นหวัง น้ำตาและน้ำมูกไหลปะปนกันจนดูไม่ได้ "ทรัพย์สินทั้งหมด... หุ้นในบริษัท... แล้วก็ตระกูลของผม... ยกให้คุณหมดเลย! ขอแค่... ขอชีวิตผมไว้เถอะครับ!" ลู่เฉินก้มมองชายที่กำลังหมอบราบคาบแก้วอยู่แทบเท้าด้วยสายตาที่ว่างเปล่า ราวกับกำลังมองมดปลวกตัวหนึ่งที่ไม่มีค่าแม้แต่จะเหยียบซ้ำ ความเย็นชาแผ่ซ่านออกมาจากร่างของเขาจนอุณหภูมิรอบตัวราวกับลดต่ำลงหลายองศา "ทรัพย์สินทั้งหมดของคุณงั้นเหรอครับ?" ลู่เฉินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่กลับทรงพลังจนทำให้หัวใจของคนที่ได้ยินหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม "คุณคิดว่าเงินมูลค่าไม่กี่พันล้านที่ตระกูลโจวภาคภูมิใจนักหนา มันมีค่าพอที่จะซื้อลมหายใจของคุณจากผมเหรอครับ โจวฮ่าว?" ประโยคคำถามนั้นทำเอาโจวฮ่าวสะอื้นจนตัวโยโย่ เขารู้ซึ้งแล้วในวินาทีนี้ว่า ความต่างระหว่างเขากับลู่เฉินในตอนนี้ มันไม่ใช่แค่เรื่องของเงินทองหรืออำนาจอีกต่อไป แต่มันคือความต่างชั้นราวกับฟ้ากับเหว ระหว่างมนุษย์เดินดินกับเทพเจ้าผู้กำหนดความเป็นความตาย ในขณะเดียวกัน หลินม่านม่าน ที่ยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่เคียงข้างลู่เฉินมาโดยตลอด ขยับเข้ามาใกล้เขาอีกนิด มือเรียวบางเอื้อมไปจับชายแขนเสื้อของชายหนุ่มเบาๆ ดวงตาคู่สวยที่เคยผ่านความยากลำบากมาด้วยกันฉายแววอ่อนโยนและภาคภูมิใจ เธอไม่ต้องเอ่ยคำพูดใดๆ ออกมาเลยแม้แต่คำเดียว แต่ความอบอุ่นจากฝ่ามือของเธอกลับส่งผ่านไปยังหัวใจของลู่เฉิน ทำให้ความเย็นชาและด้านมืดที่กำลังกัดกินจิตใจของเขาค่อยๆ สงบลง ลู่เฉินหันไปมองหญิงสาวข้างกาย รอยยิ้มจางๆ ที่มีความอ่อนโยนปรากฏขึ้นบนมุมปากของเขา—รอยยิ้มแบบนี้มีไว้สำหรับคนเดียวในโลกที่ยังคงเคียงข้างเขาในวันที่ไร้ค่าที่สุดเท่านั้น "ม่านม่านครับ เราไปกันเถอะครับ ที่นี่อากาศเริ่มไม่ค่อยน่าภิรมย์เท่าไหร่แล้ว" ลู่เฉินกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ผิดกับเมื่อครู่ราวกับคนละคน "ค่ะ... เอ๊ย... ครับ ลู่เฉิน" หลินม่านม่านเผลออุทานออกมาด้วยความเขินอายเล็กน้อยจนน่ารัก ก่อนจะพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้มหวาน แต่ทว่า... ก่อนที่ทั้งสองคนจะทันได้ก้าวเท้าเดินจากไป เสียงโทรศัพท์มือถือราคาแพงของโจวฮ่าวที่ตกอยู่บนพื้นก็แผדเสียงแหลมสูงดังสนั่นขึ้นมาท่ามกลางความเงียบงัน หน้าจอเรืองแสงวาบแสดงชื่อผู้โทรเข้าที่ทำให้คนที่กำลังจะตายอย่างโจวฮ่าวเบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีด มันคือชื่อของ "ประธานธนาคารกลาง" ผู้กุมบังเหียนระบบการเงินทั้งหมดของประเทศ—บุคคลที่แม้แต่ตระกูลโจวก็ต้องก้มหัวให้ โจวฮ่าวหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษสา เขารีบตะเกียกตะกายคลานไปคว้าโทรศัพท์ขึ้นมารับด้วยมือที่สั่นเทา เปิดสปีคเกอร์โฟนโดยไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ "ฮะ... ฮัลโหลครับท่านประธาน..." โจวฮ่าวละล่ำละลักพูด "โจวฮ่าว! แกไปทำความสะอาดหายนะอะไรไว้ห๊ะ!" เสียงปลายสายตวาดลั่นด้วยความเกรี้ยวกราดจนลำโพงแทบแตก "ตอนนี้บอร์ดบริหารฉุกเฉินมีมติเป็นเอกฉันท์! อายัดทรัพย์สินทุกบาททุกสตางค์ของตระกูลโจวทั้งหมด! หนี้สินทุกก้อนถูกเรียกคืนเดี๋ยวนี้! บริษัทของแก... ล้มละลายแล้ว! และประวัติของแกถูกขึ้นบัญชีดำถาวรทั่วโลก!" ตูม! ราวกับมีสายฟ้าฟาดลงกลางกบาลของโจวฮ่าว ร่างกายของเขาอ่อนยวบลงไปกองกับพื้น ดวงตาเบิกโพ้าง Cรว่างกวาดมองไปรอบตัวด้วยความสิ้นหวัง ร่วงหล่นจากจุดสูงสุดบนยอดพีระมิดแห่งสังคมไฮโซ สู่การเป็นยาจกไร้ค่าข้างถนนภายในเวลาไม่ถึงสิบวินาที ลู่เฉินหยุดเดิน เขาชำเลืองสายตากลับมามองเศษสวะที่กำลังนอนร้องไห้โฮราวกับคนเสียสติด้วยมุมปากที่ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย พร้อมกับควักสมาร์ทโฟนรุ่นพิเศษขึ้นมากดปลดล็อกหน้าจอเบาๆ ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนจากระบบหมอเทวะแรงก์ SSS และแอปพลิเคชันธนาคารระดับโลกดังขึ้นพร้อมกัน [แจ้งเตือน: การกวาดล้างสินทรัพย์ตระกูลโจวเสร็จสมบูรณ์ 100%] [ยอดเงินในบัญชีปัจจุบันของคุณ: เพิ่มขึ้น +50,000,000,000 บาท] ลู่เฉินกดปิดหน้าจออย่างไม่ใส่ใจ ก่อนที่จู่ๆ เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำยักษ์จะกระหึ่มก้องลงจอดบนลานดาดฟ้าของโรงแรมอย่างกะทันหัน แรงลมมหาศาลพัดกระโชกจนเศษกระดาษและฝุ่นผงปลิวว่อน ประตูห้องโดยสารเปิดออกพร้อมกับร่างของชายชราในชุดสูทสากลระดับพรีเมียม ซึ่งเป็นถึงประธานสภาฮันเตอร์โลก ก้าวลงมาคุกเข่าลงข้างหนึ่งต่อหน้าลู่เฉินทันทีที่เท้าแตะพื้น ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคน "นายท่านลู่เฉินครับ..." เสียงของประธานสภาฮันเตอร์โลกสั่นด้วยความยำเกรง "เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นที่เขตแดนลับแลแรงก์ SSS... ผนึกกำลังจะแตกแล้วครับ มีเพียงท่านเท่านั้นที่จะยับยั้งหายนะครั้งนี้ได้!" ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "หมอเทวะแรงก์ SSS" ด้วยดีเสมอมาครับ