นักข่าวสาวผู้ไม่ยอมแพ้

"วางปืนลงซะ ศิลา ก่อนที่ความจริงที่คุณเพิ่งเห็นจะทำให้คุณกลายเป็นฆาตกรที่พลาดท่าเสียเอง" เสียงหวานทว่าหนักแน่นดังขึ้นจากเงามืดมุมห้อง ศิลาสะดุ้งสุดตัว นิ้วชี้ที่เหนี่ยวไกปืนสั่นระริก แรงกดดันมหาศาลบีบคั้นหัวใจจนแทบหยุดเต้น เขาไม่จำเป็นต้องหันไปมองก็รู้ว่าใครเป็นเจ้าของน้ำเสียงนั้น กลิ่นน้ำหอมจางๆ ผสมกลิ่นกระดาษเก่าจากสมุดบันทึกเล่มหนาที่เธอพกติดตัวเสมอเป็นเอกลักษณ์ที่เขาจำได้แม่น รินรดาเดินก้าวออกมาจากเงามืด ดวงตาคู่คมของนักข่าวสาวจับจ้องมาที่กระบอกปืนในมือเขาด้วยความกังวลระคนเห็นใจ เธอไม่ได้มาพร้อมกับความตื่นกลัว แต่มาพร้อมกับความมุ่งมั่นที่ศิลาเองก็ยังประหลาดใจ "คุณเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่" ศิลาเค้นเสียงถาม ลมหายใจยังคงหอบถี่ ภาพถ่ายใบนั้น—หลักฐานชิ้นสำคัญที่แสดงให้เห็นว่าธันวา นักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพลที่ใครๆ ต่างยกย่อง คือคนที่อยู่เบื้องหลังโศกนาฏกรรมเมื่อสิบปีก่อน—ยังคงวางอยู่บนโต๊ะไม้เก่าๆ ท่ามกลางบรรยากาศที่เต็มไปด้วยกลิ่นฝุ่นและหยาดเหงื่อแห่งความหวาดระแวง "นานพอที่จะรู้ว่าคุณกำลังจะทำลายโอกาสเดียวที่จะลากคอคนเลวเข้าคุก" รินรดาเดินเข้าใกล้เขาอีกก้าว ระยะห่างลดลงจนศิลาสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากตัวเธอ "ถ้าคุณลั่นไกตอนนี้ ความโกรธแค้นจะเปลี่ยนคุณให้เป็นอาชญากร และนั่นคือสิ่งที่ธันวาต้องการมากที่สุด... เขาอยากให้คุณตาย หรือไม่ก็ถูกขังในคุกไปตลอดชีวิต เพื่อที่ความลับนี้จะฝังไปกับคุณ" ศิลาลดปืนลงช้าๆ พลางหันไปมองเธอ สายตาของเขาดุดันและเย็นชา "คุณไม่เข้าใจหรอก รินรดา โลกของผมมันไม่ได้ใสสะอาดเหมือนข่าวหน้าหนึ่งที่คุณเขียน ชีวิตครอบครัวผมที่แตกสลายไป มันไม่มีคำว่า 'ยุติธรรม' ในพจนานุกรมของพวกมัน" "งั้นให้ฉันเป็นคนเขียนมันเอง" รินรดากล่าวแทรก เสียงของเธอสั่นเล็กน้อยแต่หนักแน่นด้วยความจริงใจ เธอหยิบภาพถ่ายนั้นขึ้นมาพิจารณา สายตาของเธอไม่ได้มองเห็นแค่ใบหน้าของธันวา แต่เธอมองเห็น 'รอยร้าว' ในโครงสร้างอำนาจที่เขาสร้างขึ้นมา "คุณมีฝีมือ มีความแค้น และมีความกล้าหาญ แต่คุณไม่มี 'ช่องทาง' ในการเปิดโปง... ส่วนฉัน มีปากกา มีช่องทางสื่อ แต่ฉันขาด 'หลักฐานชิ้นสำคัญ' ที่จะสั่นคลอนรากฐานของธันวาได้" เธอก้าวเข้ามาประจันหน้าเขา แววตาของเธอสบกับดวงตาที่เหนื่อยล้าของศิลาอย่างไม่หลบเลี่ยง "เราต่างฝ่ายต่างเป็นจิ๊กซอว์ที่ขาดหายไปของกันและกัน ศิลา" เธอเว้นจังหวะ ก่อนจะลดเสียงลงจนเหลือเพียงกระซิบ "ธันวาไม่ได้แค่ฆ่าคน มันค้ามนุษย์ ฟอกเงิน และคุมเส้นเลือดใหญ่ของเมืองนี้ ข่าวที่ฉันทำอยู่มันคือการเดินหมากบนปากเหว แต่ถ้ามีคุณคอยคุ้มกัน... เราอาจจะเปลี่ยนประวัติศาสตร์ของเมืองนี้ได้" ศิลาเงียบไปครู่ใหญ่ เสียงฝนที่เริ่มโปรยปรายกระทบหลังคาสังกะสีข้างนอกดังกลบความเงียบงันภายในห้อง ใจหนึ่งเขาก็อยากจะไล่เธอไปให้พ้นจากอันตราย แต่อีกใจ... ความปรารถนาที่จะแก้แค้นอย่างมีแบบแผนเริ่มก่อตัวขึ้นในอก "คุณรู้ไหมว่ากำลังเล่นกับอะไร?" เขาถามเสียงต่ำ "ฉันรู้ดีกว่าใคร" เธอตอบทันควัน ก่อนจะยิ้มที่มุมปากอย่างท้าทาย "และฉันก็รู้ด้วยว่าคุณน่ะ 'ขาดฉันไม่ได้' ในการแกะรอยเบื้องหลังในภาพถ่ายใบนี้ เลขรหัสหลังภาพนี่... มันไม่ใช่แค่ตัวเลข แต่มันคือเลขบัญชีลับในธนาคารที่สวิตเซอร์แลนด์ที่คุณไม่มีวันเข้าถึงได้โดยไม่มีรหัสผ่านจากเซิร์ฟเวอร์ของเครือข่ายธันวาที่ฉันแฮ็กทิ้งไว้ตั้งแต่เมื่อวาน" ศิลาชะงัก สายตาที่เคยมืดมิดเริ่มมีประกายไฟแห่งความหวัง นี่ไม่ใช่แค่การสืบสวน แต่มันคือการประกาศสงครามกับปีศาจที่สวมหน้ากากนักบุญ "ตกลง" เขาตอบรับสั้นๆ ก่อนจะเก็บปืนเข้าซองข้างเอว "แต่ถ้ามีอะไรผิดพลาดแม้แต่นิดเดียว ผมจะส่งคุณกลับบ้านทันที และไม่ว่าคุณจะร้องขอหรือพยายามแค่ไหน ผมจะไม่ฟังคุณอีก" รินรดาหัวเราะเบาๆ เป็นการตอบรับที่มั่นใจเกินร้อย เธอเดินไปที่หน้าต่างพลางดึงม่านสีซีดลงเล็กน้อยเพื่อมองลงไปยังถนนเบื้องล่าง รถยนต์สีดำคันหรูที่จอดอยู่หน้าตึกฝั่งตรงข้ามตั้งแต่นานมาแล้วยังคงไม่ขยับเขยื้อน "ดูเหมือนพวกเขาจะเริ่มสงสัยแล้วนะ" รินรดากระซิบพลางหันกลับมาหาศิลา "แต่เชื่อเถอะ ว่าคืนนี้เราจะยังไม่ตาย" จู่ๆ เสียงโทรศัพท์ของรินรดาก็สั่นครืดขึ้นมาบนโต๊ะ ทั้งคู่หยุดนิ่งพร้อมกัน ศิลาหยิบมันขึ้นมาอย่างระมัดระวัง หน้าจอโชว์สายเรียกเข้าจากเบอร์ที่ไม่มีชื่อ แต่มีข้อความที่เด้งขึ้นมาพร้อมกันจนศิลาถึงกับหน้าถอดสี ข้อความนั้นเขียนไว้เพียงสั้นๆ ว่า: *'ขอบคุณสำหรับภาพถ่าย... อย่าลืมหันมามองที่กล้องวงจรปิดในห้องของคุณด้วยนะ ศิลา'* ศิลาตวัดสายตาขึ้นมองมุมห้องที่ซ่อนกล้องจิ๋วไว้ในรอยแตกของฝาผนัง และในวินาทีที่เขากำลังจะกระชากมันออกมา เสียงเคาะประตูอย่างรุนแรงสามครั้งก็ดังขึ้น พร้อมกับเสียงทุ้มต่ำที่ฟังดูคุ้นหูจากหน้าประตูห้อง—เสียงของธันวาที่ไม่ได้แสดงความโกรธเกรี้ยว แต่เป็นน้ำเสียงของผู้ชนะที่ถือไพ่เหนือกว่าในทุกทาง "เปิดประตูสิ ศิลา... เรามีเรื่องที่ต้อง 'ตกลง' กันอีกเยอะ" ด้วยความขอบคุณจากใจจริง: ราชันย์หอกทมิฬ