แผนซ้อนแผน

เสียงหัว.เราะแผ่วเบาของไฮโซสาวในชุดราตรีผ้าไหมสีมรกตดังเคล้าคลอไปกับเสียงดีดสีของวงดนตรีคลาสสิกสด ภายในห้องจัดเลี้ยงส่วนตัวของสมาคมการกุศลชั้นนำ รินรดายกแก้วแชมเปญขึ้นจิบ รสชาติซ่าบาดคอช่วยเรียกสติท่ามกลางแสงไฟระยิบระยับจากแชนเดอเลียร์คริสตัล เธอไม่ได้มาที่นี่เพื่อเสพสุนทรียภาพแห่งความหรูหรา รอยยิ้มพิมพ์ใจที่เธอมอบให้เหล่าภริยาข้าราชการระดับสูงและนักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพล เป็นเพียงหน้ากากชั้นดีที่สวมทับความตึงเครียดภายใน เป้าหมายของเธออยู่สุดปลายห้อง—ธันวา ชายวัยกลางคนผู้สวมสูทสั่งตัดเข้ารูปอย่างประณีต กำลังยืนรับคำยกยอจากกลุ่มคนรอบข้าง รอยยิ้มของเขาอบอุ่น ท่าทีอ่อนโยนจนใครๆ ต่างขนานนามเขาว่า 'ผู้ใจบุญแห่งนคร' แต่สำหรับรินรดาแล้ว รอยยิ้มนั้นคือรอยยิ้มของซาตานที่เคลือบด้วยน้ำตาล ภาพเหตุการณ์ในอดีตที่ธันวาพัวพันยังคงตามหลอกหลอน เธอกัดริมฝีปากล่างเบาๆ จนเจ็บ เพื่อเตือนตัวเองว่าห้ามพลาดเด็ดขาด "คุณรินรดาคะ เหม่อมองอะไรอยู่หรือจ๊ะ หรือว่ากำลังสนใจโครงการการกุศลใหม่ของคุณธันวาเขาเหมือนกัน?" เสียงหวานหยดย้อยของภริยารัฐมนตรีคนดังเอ่ยทักขึ้น พร้อมกับสะกิดแขนเธอเบาๆ รินรดาปรับสีหน้าอย่างรวดเร็ว เปลี่ยนแววตาเป็นความสนอกสนใจใคร่รู้ในทันที "เปล่าเลยค่ะคุณหญิง... แค่กำลังทึ่งว่าคุณธันวาเขามีเวลาบริหารจัดการทั้งธุรกิจร้อยล้านและงานการกุศลมากมายขนาดนี้ได้อย่างไร โดยที่ไม่มีประวัติรอยด่างพร้อยเลยสักนิด" รินรดาเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริง แฝงแววชื่นชมที่ผ่านการคำนวณมาอย่างดี "โถ... เรื่องนั้นไม่ใช่เรื่องบังเอิญหรอกค่ะแม่คุณ" ภริยารัฐมนตรีลดเสียงลงกระซิบกระซาบ ราวกับกำลังจะบอกความลับล้ำค่า "คนระดับนั้น เขาไม่ได้ใช้แค่เงินซื้อความสะอาดหรอกนะจ๊ะ... เขาใช้ 'เงื่อนไข' ต่างหาก" "เงื่อนไข?" รินรดาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย จังหวะหัวใจเต้นเร็วขึ้นแต่ภายนอกยังคงนิ่งสงบ "ใช่... เอกสารสำคัญในห้องทำงานส่วนตัวของเขาที่คฤหาสน์ย่านชานเมืองนั่นน่ะ ใครๆ ก็รู้ว่ามีตู้เซฟนิรภัยที่เก็บรายชื่อ และ... เอ่อ ชะตากรรมของใครต่อใครไว้ตั้งเท่าไหร่ แต่พูดไปก็เท่านั้น ไม่มีทางที่ใครจะเข้าใกล้เขตหวงห้ามนั้นได้หรอก ระบบรักษาความปลอดภัยเข้มงวดเสียยิ่งกว่าคุกหลวง" ข้อมูลชิ้นสำคัญหล่นลงมาในมือราวกับปาฏิหาริย์ รินรดายิ้มรับคำพูดนั้นด้วยท่าทีเคลิบเคลิ้ม ก่อนจะขอตัวปลีกตัวออกมายังระเบียงด้านนอกที่เงียบสงบ ลมยามค่ำคืนปะทะเข้ากับผิวเนื้อที่เปลือยเปล่าของเธอ เรียกความเยือกเย็นกลับคืนสู่สติสัมปชัญญะ เธอรีบหยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องเล็กออกมาจากกระเป๋าคลัตช์ นิ้วเรียวกดส่งข้อความเข้ารหัสหาสิลาทันที *[ได้พิกัดเป้าหมายแล้ว... ห้องทำงานใหญ่ คฤหาสน์ธันวา ตู้เซฟชั้นใต้ดิน]* ไม่ถึงสามวินาที หน้าจอแสดงผลการตอบกลับสั้นๆ สุขุม และเยือกเย็นตามแบบฉบับของเขา *[ถอยออกมา... อย่าทำอะไรบุ่มบ่าม ผมกำลังไป]* รินรดาแค่น1เสียงหัวเราะในลำคอ เธอรู้ดีว่าศิลาเป็นห่วง แต่นี่คือโอกาสเดียวที่เราจะสาวไส้ไปถึงตัวการใหญ่ หากรอช้า ธันวาอาจไหวตัวทันและทำลายหลักฐานทั้งหมดทิ้งเสียก่อน ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักแน่นก้าวเข้ามาใกล้จากด้านหลัง พร้อมกับเงาทะมึนที่ทาบทับร่างของเธอ รินรดาผวาเล็กน้อยก่อนจะหันกลับไปเผชิญหน้า รอยยิ้มอบอุ่นอันเป็นเอกลักษณ์ปรากฏอยู่บนใบหน้าของธันวา เขายืนถือแก้ววิสกี้ในมือ แววตาคมกริบมองสำรวจเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความสนใจที่ซ่อนเร้น "ดูเหมือนคุณนักข่าวสาวคนเก่ง จะสนใจเรื่องราวของผมเป็นพิเศษในค่ำคืนนี้นะครับ... รินรดา" ธันวาเอ่ยชื่อเธอด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้ม แต่กลับทำให้ขนลุกซู่ไปทั้งร่าง รินรดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เธอยกยิ้มสู้ พยายามควบคุมเสียงไม่ให้สั่นเมื่อต้องประจันหน้ากับหมาป่าในคราบผู้ดี "คนดังระดับคุณธันวา ใครๆ ก็อยากทำความรู้จักทั้งนั้นแหละค่ะ หรือว่าคุณกลัวความลับบางอย่างจะถูกเปิดเผยล่ะคะ?" ธันวาหัวเราะในลำคอ ดวงตาคู่นั้นหรี่แคบลง รอยยิ้มที่เคยอบอุ่นพลันแปรเปลี่ยนเป็นความเย็นเยียบชวนขนหัวลุก เขาก้าวเข้าไปใกล้จนรินรดาต้องถอยหลังชนราวระเบียง "ความลับเหรอครับ... น่าเสียดายนะที่คุณไม่มีวันได้รู้มันหรอก เพราะคนแอบรู้อะไรมากๆ มักจะ... อายุไม่ยืน" ในวินาทีที่บรรยากาศรอบตัวตึงเครียดจนแทบขาดใจ หน้าจอโทรศัพท์ในมือของรินรดาก็สั่นครืดขึ้นมาอย่างกะทันหัน เธอเหลือบมองสายเรียกเข้าที่ปรากฏบนหน้าจอ—ชื่อของศิลา และพร้อมกันนั้น เสียงฝีเท้าปริศนาดังขึ้นจากด้านในห้องจัดเลี้ยง เสียงกระซิบจากความมืดที่เอ่ยข้างหูธันวาทำให้รอยยิ้มบนหน้าของนักธุรกิจใหญ่แข็งค้างลงทันทีเมื่อได้ยินคำว่า... "นายครับ... ศิลาบุกเข้ามาทางห้องใต้ดินแล้วครับ" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางดำดิ่งไปในเงามายานี้ด้วยกัน แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ - ราชันย์หอกทมิฬ