แผนซ้อนแผน

"อี้เฉิน... ช่วยแม่ด้วย... พวกมัน... พวกมันตามมาฆ่าเราแล้ว!" เสียงแผดร้องโหยหวนที่ดังแว่วมาจากหน้าประตูรั้วเรือนกระจกของตระกูลฉิน ไม่ได้ทำให้หลินฟางเซียนสะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย หญิงสาวเพียงแต่เลิกคิ้วเรียวขึ้นเล็กน้อย ขณะใช้ปลายนิ้วเรียวสวยปัดฝุ่นละอองแป้งสาลีออกจากผ้ากันเปื้อนสีครีมอย่างใจเย็น ท่ามกลางกลิ่นหอมกรุ่นของขนมเปี๊ยะไส้ทะลักที่เพิ่งอบเสร็จใหม่ๆ จากเตาอัจฉริยะในมิติห้างสรรพสินค้าของเธอ ใบหน้าของแม่สามีตระกูลฉินยามนี้ช่างน่าสมเพชเวทนา เส้นผมยุ่งเหยิงราวกับรังนก เสื้อผ้าอาภรณ์ที่เคยสำอางเปรอะเปื้อนไปด้วยโคลนตมและคราบน้ำตา นางวิ่งกระหựดกระหอบเข้ามาซบแทบเท้าของบุตรชายผู้เป็นที่รัก โดยมีเงาร่างของชายฉกรรจ์กลุ่มใหญ่สามคนสวมเสื้อคลุมสีเข้ม ยืนขนาบข้างปิดล้อมประตูรั้วเอาไว้ด้วยสีหน้าเหี้ยมเกรียมและสายตาโลภมากที่กวาดมองไปทั่วแปลงผักออร์แกนิกมูลค่ามหาศาลของฟาร์ม "แม่ครับ เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น ทำไมพวกนักเลงทวงหนี้ถึงตามมาถึงที่นี่ได้!" พันจ่าฉินอี้เฉินก้าวเท้าออกไปบังมารดาไว้ด้วยสัญชาตญาณความเป็นทหาร ดวงตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวหรี่แคบลงอย่างอันตราย ร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อกล้ามสีเข้มเผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อตึงแน่นที่พร้อมจะระเบิดพลังได้ทุกเมื่อ มือหนากำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน หัวหน้าแก๊งทวงหนี้ที่มีรอยแผลเป็นพาดผ่านแก้มซ้าย หัวเราะหึๆ ในลำคออย่างน่ารังเกียจ ก่อนจะชูแผ่นสัญญาเงินกู้แผ่นใหญ่ขึ้นกลางอากาศให้ทุกคนได้เห็นตัวเลขหนี้สินก้อนโต "ฮ่าๆๆ ตระกูลฉินยอดกตัญญู! แม่แกเอาโฉนดที่ดินแปลงนี้และสิทธิ์การเป็นเจ้าของออเดอร์ส่งออกผักล็อตแรกไปค้ำประกันเงินกู้ห้าหมื่นหยวนเพื่อเอาไปเล่นการพนันใต้ดินเมื่อเดือนก่อน ตอนนี้ดอกเบี้ยบานตะไทจนกลายเป็นแปดหมื่นหยวนแล้ว ถ้าไม่มีเงินจ่าย... ก็เอาที่ดิน ฟาร์ม และกิจการทั้งหมดนี่มาขัดดอกซะดีๆ!" สิ้นเสียงของหัวหน้าโจร แม่สามีก็ร้องไห้โฮ ฟูมฟายตบหน้าอกตัวเองเสียงดังลั่น "อี้เฉิน ลูกรัก แม่ทำเพื่ออยากเอาเงินมาลงทุนต่อยอดธุรกิจให้ครอบครัวเราสบายขึ้นนะลูก ใครจะรู้ว่าพวกมันโกงแม่... ช่วยแม่ด้วย ลูกต้องใช้เส้นสายทหารจัดการพวกมันนะ!" หลินฟางเซียนที่ยืนกอดอกพิงกรอบประตูด้วยรอยยิ้มมุมปากอดไม่ได้ที่จะหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ เสียงหัวเราะที่ใสกระจ่างแต่เย็นเยียบนั้น ทำให้ทุกคนในบริเวณนั้นหันขวับมามองเป็นตาเดียว "ลงทุนต่อยอดงั้นหรือคะคุณแม่?" ฟางเซียนก้าวเดินออกมาจากตัวบ้านอย่างสง่างาม รองเท้าผ้าใบสีขาวสะอาดกระทบกับพื้นหินขัดเกิดเสียงดังเป็นจังหวะ นางปรายตามองแผ่นสัญญาในมือของหัวหน้าแก๊งด้วยแววตารู้ทัน "น่าแปลกจจริงๆ นะคะ สัญญาฉบับนี้ลงวันที่เมื่อสามวันก่อน ตอนที่ท่านบอกกับชาวบ้านว่าป่วยติดเตียงลุกไปไหนไม่ได้ แต่กลับมีแรงถ่อสังขารไปบ่อนกาสิโนเถื่อนแถมยังเซ็นสัญญาโอนสิทธิ์ออเดอร์ส่งออกผักที่ฉันเพิ่งเซ็นสัญญากับทางสหกรณ์อำเภอไปหมาดๆ... ช่างบังเอิญเสียจริง หรือว่าท่านตั้งใจจะเอาผลงานของฉันไปขายให้คนอื่นเพื่อฮุบเงินก้อนโตกันแน่คะ?" ใบเหี่ยวย่นของแม่สามีซีดเผือดลงในพริบตา นางละล่ำละลักปฏิเสธเสียงสั่น "น... นังตัวดี! แกอย่ามาปรักปรำฉันนะ! อี้เฉิน ดูเมียแกสิ มันกล้ากล่าวหาแม่แท้ๆ ของแกได้อย่างไร!" ฉินอี้เฉินไม่ได้หันไปมองมารดา แววตาของสามีหนุ่มผู้คลั่งรักกลับทอประกายเย็นชาและไร้ความปรานีเมื่อหันมามองหน้าผู้ให้กำเนิด เขารู้จักภรรยาของตนดีเกินกว่าจะหลงกลคำลวงของคนตระกูลตัวเอง ฟางเซียนเป็นคนฉลาดและไม่เคยกล่าวหาใครลอยๆ หากนางพูดเช่นนี้ แสดงว่ามีหลักฐานมัดตัวแน่นหนายิ่งกว่าเชือกถัก "ฟางเซียนพูดถูก..." เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจของฉินอี้เฉินดังขึ้น ทำเอาแม่สามีสะดุ้งเฮือก "แม่ทำสัญญานี้โดยพละการ และทรัพย์สินทั้งหมดในฟาร์มนี้รวมถึงสิทธิ์การค้าขาย เป็นชื่อของภรรยาผมแต่เพียงผู้เดียว ตามกฎหมายแล้ว... แม่ไม่มีสิทธิ์เอาอะไรไปค้ำประกันทั้งสิ้น" หัวหน้าแก๊งทวงหนี้หน้าเปลี่ยนสี มันหรี่ตามองทหารหนุ่มร่างยักษ์อย่างประเมินสถานการณ์ ก่อนจะแค่นยิ้มหยัน "เฮอะ! พูดแบบนี้หมายความว่าจะเบี้ยวหนีงั้นสิ? ถึงนางแก่คนนี้จะไม่มีสิทธิ์ แต่นี่คือสัญญาเงินกู้ที่มีลายมือชื่อถูกต้องตามกฎหมาย ถ้าพวกแกไม่จ่ายเงินแปดหมื่นหยวนภายในห้านาทีนี้... ฉันจะสั่งคนเผาฟาร์มผักออร์แกนิกนี่ให้ราบเป็นหน้ากลอง แล้วอย่าหาว่าพวกฉันไม่เตือน!" บรรยากาศรอบตัวตึงเครียดจนแทบจะตัดเฉือนได้ ลูกน้องของแก๊งโจรชักท่อเหล็กและมีดสั้นออกมาขู่พร้อมพังข้าวของ แต่หลินฟางเซียนกลับยกยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น นางยกมือขึ้นตบเบาๆ สามครั้ง "แปะ แปะ แปะ... ใจร้อนเสียจริงนะคะพี่ชาย" ฟางเซียนก้าวเข้าไปยืนเคียงข้างสามี มือเรียวเอื้อมไปจับมือหนาของอี้เฉินมากุมไว้เบาๆ เพื่อส่งผ่านความอบอุ่น "อยากได้เงินแปดหมื่นหยวนนักใช่ไหมคะ? ได้สิ... ฉันมีให้พวกคุณแน่ แต่ก่อนอื่น ช่วยดูเอกสารชุดนี้เสียหน่อยดีกว่า ว่าใครกันแน่ที่จะต้องเป็นฝ่ายหมดตัวและกราบเท้าขอร้องคนอื่น" หญิงสาวสะบัดมือเบาๆ ราวกับมีเวทมนตร์ แฟ้มเอกสารลับสีน้ำตาลเข้มก็ปรากฏขึ้นในมือจากมิติห้างสรรพสินค้า นางโยนแฟ้มนั้นลงแทบเท้าของหัวหน้าแก๊งโจรอย่างไม่แยแส หัวหน้าแก๊งขมวดคิ้วด้วยความฉงน แต่มันก็ก้มลงเก็บขึ้นมาเปิดอ่านด้วยความสงสัย ทว่าทันทีที่กวาดสายตาอ่านตัวหนังสือบรรทัดแรก ใบหน้าที่เคยเหี้ยมเกรียมก็แปรเปลี่ยนเป็นซีดขาวราวกับกระดาษ ไรเหงื่อผุดพรายเต็มขมับ มือที่ถือแฟ้มสั่นเทาจนแทบทำหลุดมือ ในแฟ้มนั้น... คือหลักฐานการฟอกเงิน บัญชีสลิปโอนเงินใต้ดินระหว่างแก๊งทวงหนี้ของมันกับ "คู่แข่งทางการค้า" ที่จ้างวานให้มาขโมยแบบแปลนเรือนกระจกและฮุบออเดอร์ผักของเธอ และที่สำคัญที่สุด... มีลายมือชื่อประทับตราของเจ้าหน้าที่รัฐระดับสูงที่รับสินบนจากพวกมันอย่างชัดเจน! "แก... แกเป็นใครกันแน่! ทำไมถึงมีข้อมูลพวกนี้ได้!" หัวหน้าแก๊งแผดเสียงด้วยความตื่นตระหนก สัญชาตญาณดิบสั่งให้มันชักมีดสั้นพุ่งเข้าหาหญิงสาวเพื่อปิดปากทันที! "ฟางเซียน!" ฉินอี้เฉินคำรามลั่นด้วยความโกรธเกรี้ยว ร่างสูงใหญ่พุ่งเข้าประชิดตัวหัวหน้าโจรด้วยความเร็วดุจสายฟ้าฟาด ก่อนจะใช้สันมือกระแทกเข้าที่ข้อมือของมันอย่างแม่นยำจนมีดหลุดร่วง จากนั้นจึงเตะตัดขาจนร่างของหัวหน้าโจรล้มคว่ำไม่เป็นท่า กระแทกพื้นดินเสียงดังสนั่นหวั่นไหว "อ๊ากกก!" เสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดดังระงม ลูกน้องอีกสองคนที่เหลือเห็นหัวหน้าถูกจัดการในพ่วงพริบตา ก็หน้าถอดสีเตรียมวิ่งหนีเอาตัวรอด แต่ทว่า... ด้านนอกรั้วฟาร์มกลับมีเสียงรถจี๊ปทหารหลายคันแล่นเข้ามาจอดปิดล้อมอย่างแน่นหนา พร้อมกับเสียงคอมแบทบูทนับสิบคู่ที่วิ่งกรูเข้ามาล้อมรอบพื้นที่ไว้หมดสิ้นแล้ว สารวัตรทหารและเจ้าหน้าที่ตำรวจคอมมานโดในชุดเครื่องแบบเต็มยศก้าวเข้ามาในพื้นที่อย่างเป็นระเบียบ หัวหน้าชุดแสดงหมายจับต่อหน้าแก๊งโจรและผู้ร่วมสมรู้ร่วมคิดทั้งหมดทันที แม่สามีที่เห็นเหตุการณ์พลิกผันหน้ามือเป็นหลังมือ ถึงกับเข่าอ่อนทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น นางอ้าปากพะงาบๆ พูดไม่ออก ได้แต่มองหน้าสะใภ้ที่ตนเคยดูถูกเหยียดหยามด้วยความหวาดกลัวสุดขีด หลินฟางเซียนเดินเข้าไปยืนค้ำหัวแม่สามีที่กำลังสั่นเทา นางย่อตัวลงเล็กน้อย ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มหวานหยดแต่แววตากลับคมกริบราวน้ำแข็ง "คุณแม่คะ การลงทุนมีความเสี่ยง... แต่การเลือกเป็นศัตรูกับฉันและความโลภอย่างไร้สมองเนี่ย... มันมีราคาที่ต้องจ่ายแพงกว่าที่ท่านคิดเสียอีกนะคะ" ฟางเซียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เชือดเฉือน ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง หันไปมองสามีที่ยืนโอบไหล่ให้อยู่เคียงข้าง ทว่า ในขณะที่สถานการณ์กำลังจะคลี่คลายและชัยชนะตกเป็นของเธอนั้นเอง... จู่ๆ เสียงปรบมือช้าๆ และน่าขนลุกก็ดังขึ้นจากมุมมืดนอกรั้วประตู เงาร่างสูงโปร่งในชุดสูทสากลราคาแพงก้าวออกมาจากความมืด ใบหน้าคมคายสวมแว่นตากรอบทองเผยรอยยิ้มปริศนาที่ทำให้หัวใจของฟางเซียนกระตุกวูบ "เก่งมาก... หลานสะใภ้ตระกูลฉิน สมคำร่ำลือจริงๆ" ชายแปลกหน้าเอ่ยชื่อเธอออกมาอย่างสนิทสนม พร้อมกับโยน "กล่องไม้แกะสลักโบราณ" ลึกลงมาตกแทบเท้าของเธอ "แต่คุณคิดจริงๆ หรือว่า... เกมนี้มันจบลงแค่นี้แล้ว?" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความแซ่บและคอยซัพพอร์ตฟางเซียนมาโดยตลอดนะคะ!