สินค้าล็อตใหม่ทำยอดพุ่ง

เสียงกระแทกจานกระเบื้องเคลือบบนโต๊ะไม้ดังสนั่น จนน้ำแกงในถ้วยกระเซ็นเปรอะเปื้อนผ้าปูโต๊ะ เป็นสัญญาณเตือนว่าเช้าวันนี้ตระกูลฉินไม่ได้สงบสุขอย่างที่ควรจะเป็น "หลินฟางเซียน! แกคิดจะทำลายตระกูลเราหรือยังไง!" เสียงแหลมสูงของแม่สามีตระกูลฉินแผดลั่นห้องโถง ใบหน้าเหี่ยวย่นตามวัยบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว ดวงตาคู่เล็กจ้องมองสะใภ้รองด้วยความชิงชังราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ "ของในมือแกมันคืออะไร ทำไมคนจากในเมืองถึงตามมาป่วนถึงหน้าหมู่บ้านได้! หรือแกไปทำลับลมคมในอะไรไว้ข้างหลังลูกชายฉัน!" ฟางเซียนที่กำลังคีบเกี๊ยวอวบออสต้มน้ำซุปใสเข้าปาก ชะอักมือเล็กน้อย นางเคี้ยวอาหารอย่างใจเย็น ไม่มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อยในแววตาคู่คมกริบ ก่อนจะวางตะเกียบลงช้าๆ แล้วเงยหน้าขึ้นสบตาแม่สามีตรงๆ ด้วยรอยยิ้มเยาะที่มุมปาก "คุณแม่คะ เสียงดังแต่เช้าแบบนี้ ระวังลมปราณจะแตกซ่านเอานะคะ" ฟางเซียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคม "ส่วนเรื่องที่คนจากในเมืองตามมา... ถ้าคุณแม่หูไม่ฝาดและสมองยังทำงานได้ดี ก็ควรจำคำขู่ของอีตาคนนั้นให้ขึ้นใจนะคะ ว่าเขาไม่ได้มาหาฉัน แต่เขารู้ความลับบางอย่าง... ความลับที่อาจทำให้ตระกูลฉินของคุณแม่พังพินาศในชั่วข้ามคืนต่างหากล่ะคะ" คำพูดนั้นราวกับมีดกรีดลงกลางใจของแม่สามี นางหน้าถอดสีทันที ปากสั่นระริกแต่พูดไม่ออก ได้แต่ชี้หน้าสะใภ้ตัวดีด้วยความแค้นเคือง เพราะลึกๆ แล้วนางรู้ดีว่าเรื่องที่ฟางเซียนทำลับหลังนั้นสร้างรายได้มหาศาล แต่นางก็กลัวว่าความฉิบหายจะมาเยือนตระกูลเช่นกัน ในขณะที่บรรยากาศกำลังคุกกรุ่นจนแทบระเบิด มือหนาอบอุ่นข้างกายก็เอื้อมมาแตะหลังมือของฟางเซียนเบาๆ ฉินอี้เฉินที่นั่งเงียบมาตลอดตวัดสายตาคมกราบกวาดมองมารดาด้วยแววตานิ่งสนิท แต่ทรงพลังพอกที่จะทำให้แม่สามีหุบปากฉับทันที "แม่ครับ... เรื่องของฟางเซียน ผมเป็นคนจัดการเอง" น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยขึ้นอย่างเด็ดขาด "ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ขอตัวนะครับ ผมต้องพาภรรยาไปจัดการธุระที่แปลงเกษตรต่อ" ฟางเซียนปรายตามองสามีหนุ่มแวบหนึ่ง มุมปากกระตุกยิ้มด้วยความพึงพอใจ สามีสายซัพพอร์ตคนนี้รุกคืบได้ถูกจังหวะเสียจริง ไม่เสียแรงที่นางคอยบำรุงด้วยอาหารชั้นเลิศจากมิติห้างสรรพสินค้าทุกค่ำคืน เมื่อหลุดพ้นจากสายตารingรำคาญของแม่สามี ทั้งสองก็เดินเคียงคู่กันมายังพื้นที่แปลงเกษตรหลังบ้าน ซึ่งปัจจุบันถูกเนรมิตให้กลายเป็นฟาร์มขนาดย่อมที่อุดมสมบูรณ์เกินกว่าใครจะจินตนาการ ทว่าเป้าหมายในวันนี้ไม่ใช่แปลงผักสวนครัว แต่เป็น "เล้าไก่ลับ" ที่นางแอบดึงระบบมิติออกมาบูรณาการร่วมกับโลกภายนอก ก๊อกๆ! เสียงเคาะเบาๆ ที่ประตูรั้วไม้ไผ่ พร้อมกับเงาร่างคุ้นเคยของพ่อค้าคนกลางจากตลาดมืดที่แอบย่องเข้ามาตามนัด "คุณหนูหลิน! แม่นางหลิน!" เสียงกระซิบกระซาบอย่างร้อนรนดังขึ้น พร้อมกับชายวัยกลางคนในชุดเสื้อคลุมเก่าๆ ที่วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา "แย่แล้ว... สินค้าล็อตก่อนที่คุณหนูส่งให้เมื่อวาน ตอนนี้ถูกกวาดซื้อเกลี้ยงในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง! ลูกค้ารายใหญ่ระดับสูงในเมืองหลวงยอมจ่ายไม่อั้น ขอเพิ่มจำนวนขึ้นอีกสามเท่าตัว! โดยเฉพาะ... 'ไข่ไก่' นั่น!" ฟางเซียนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย นางคาดการณ์ไว้อยู่แล้วว่าไข่ไก่จากมิติฟาร์มที่อุดมไปด้วยแร่ธาตุและพลังงานบริสุทธิ์จะต้องเป็นที่ต้องการ แต่ไม่คิดว่าจะรวดเร็วและรุนแรงขนาดนี้ "ไข่ไก่ล็อตใหม่ยังไม่พร้อมเก็บค่ะ" ฟางเซียนตอบเสียงใส พลางกอดอกมองพ่อค้าด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "อีกอย่าง... ของดีหายาก จะให้ขายราคเดิมคงไม่ได้หรอกนะคะ ยิ่งตอนนี้มีความเสี่ยงเรื่องคนนอกตามรอยมา... ค่าปิดปากและค่าความเสี่ยง มันต้องเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว" พ่อค้าคนกลางกลืนน้ำลายเอื้อมมือเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก แม้จะเจ็บใจ1กับความหน้าเลือดของแม่นางน้อยผู้นี้ แต่เขาก็ไม่มีทางเลือก สินค้าของนางคือใบเบิกทางเดียวที่จะทำให้เขายืนหยัดเหนือคู่แข่งคนอื่นๆ ในตลาดมืดได้ "ตกลง! สองเท่าก็สองเท่า! แต่คุณหนูต้องรีบส่งมอบภายในเย็นวันนี้ ห้ามพลาดเด็ดขาด!" ฉินอี้เฉินที่ยืนกอดอกพิงเสารั้วทำหน้าที่เป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวเงียบๆ ปรายตามองการเจรจาธุรกิจด้วยแววตาพึงพอใจ ภรรยาตัวน้อยของเขานอกจากจะปลูกผักเก่งแล้ว ยังมีหัวการค้าที่เฉียบคมจนน่าทึ่ง สมแล้วที่เป็นยอดดวงใจของเขา ฟางเซียนหันไปสบตากับสามี รอยยิ้มซุกซนปรากฏขึ้นบนใบละมุน นางตบมือเบาๆ สองครั้งเพื่อเรียกความสนใจ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น "ถ้าอย่างนั้น... เย็นนี้เรามาฉลองยอดขายพุ่งกระฉูดด้วยเมนูพิเศษกันดีกว่าค่ะพี่อี้เฉิน! ฉันจะทำ 'ไข่เจียวฟูฟ่องห่อหมูสับ' สูตรลับเฉพาะจากมิติของฉัน รับรองว่ากลิ่นหอมจะต้องลอยไปไกลจนคนบ้านใหญ่ต้องกลืนน้ำลายจนคอแห้งแน่นอน!" พูดจบ ฟางเซียนก็หมุนตัวเตรียมจะเดินเข้ามิติเพื่อไปคัดสรรวัตถุดิบชั้นยอด ทว่าในจังหวะที่นางก้าวเท้าผ่านพ้นประตูรั้วไม้ไผ่ เสียงฝีเท้าหนักแน่นหลายคู่พร้อมกับเงาร่างของบุคคลที่ไม่คาดฝันก็พุ่งพรวดเข้ามาปิดล้อมบริเวณบ้านของพวกเขาไว้หมดสิ้น! "จับตัวคนไว้! นายท่านสั่งมาว่า... ห้ามให้ใครหลุดรอดไปได้แม้แต่คนเดียว!" รอยยิ้มบนใบหน้าของฟางเซียนแข็งค้างในทันใด เมื่อสายตาปะทะเข้ากับชายชุดดำกลุ่มใหญ่ที่ชักดาบสะท้อนแสงวาบออกมาขวางทางเข้าออกทุกด้าน และกลิ่นอายอันตรายที่แผ่ซ่านมาจากผู้นำกลุ่มที่เพิ่งก้าวออกมาจากเงาไม้... ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของ "สวนส้มปลายฟ้า" เสมอมานะคะ!