ของฝากจากแดนไกล

"คุณหมายความว่าอย่างไรคะ... ที่บอกว่าเสบียงถูกปล้นกลางทาง?" ด้ามไม้กวาดในมือของหลินฟางเซียนหยุดชะงักลงทันที นัยน์ตากลมโตหรี่แคบลงอย่างใช้ความคิด บรรยากาศรอบตัวเรือนไม้ไผ่ที่เคยอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของชาสมุนไพรพลأنเย็นเยียบลงในพริบตา เมื่อประโยคทิ้งท้ายของสายข่าวจากค่ายทหารยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท ฉินอี้เฉินที่เพิ่งก้าวลงจากหลังม้าสีหมอกด้วยชุดเครื่องแบบเต็มยศ ริมฝีปากหนาเม้มเป็นเส้นตรง ใบหน้าคมคายฉายแววเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด เขารีบก้าวฉับๆ เข้ามาประคองไหล่บางของภรรยาไว้ด้วยความห่วงใย ฝ่ามือหนาอุ่นจัดจนสัมผัสได้ถึงความร้อนรุ่มในใจของชายหนุ่ม "ใจเย็นก่อนนะคะฟางเซียน..." อี้เฉินเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ พยายามระงับอารมณ์กรุ่นโกรธที่คุกรุ่นอยู่ในอก "ผมได้รับรายงานด่วนตอนที่ตรวจพลบริเวณชายแดนพอดี สินค้าเกษตรแปรรูปและยาสมุนไพรล็อตใหญ่ที่คุณตั้งใจส่งไปบำรุงขวัญแนวหน้า ถูกกลุ่มโจรภูเขาดักปล้นที่หุบเขาสามศอก... แต่ที่น่าแปลกใจยิ่งกว่าคือ พวกมันรู้เส้นลับเฉพาะกิจที่เราใช้ขนส่งได้อย่างแม่นยำ ราวกับมีคน 'คาบข่าว' ไปบอกพวกมันอย่างนั้นแหละค่ะ" ฟางเซียนแค่นหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มเย็นเยียบผุดขึ้นที่มุมปากอย่างน่ากลัว ดวงตาคู่สวยประกายวาววับด้วยความฉลาดเฉลียว สมองปราดเปรื่องประมวลผลเหตุการณ์ทั้งหมดภายในเสี้ยววินาที เส้นทางลับนี้มีเพียงคนในไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้... และหนึ่งในนั้นคือ "แม่สามี" จอมเจ้าเล่ห์ผู้เห็นแก่ตัว ที่มักจะแอบอ้วนพีบนความยากลำบากของผู้อื่นเสมอ! "หุบเขาสามศอกอย่างนั้นเหรอคะ..." ฟางเซียนทวนคำ น้ำเสียงราบเรียบจนน่ากลัว เธอลูบไล้แหวนหยกที่นิ้วมือพลางเอ่ยต่อ "แปลกเสียจริงนะคะ สินค้าในมิติฟาร์มของฉันถูกซีลถุงอย่างดี ประทับตราลับของสหกรณ์การเกษตรชุมชน แต่กลับถูกปล้นราวกับรู้ว่าเป็นของมีค่า... ดูท่าว่าคนในบ้านหลังใหญ่ของเรา จะเริ่มร้อนเงินจนตัวสั่นและตาโตเสียแล้วกระมังคะ" อี้เฉินมองภรรยาด้วยความทึ่ง ระคนโล่งใจที่เห็นว่าเธอไม่ได้ตื่นตระหนกจนทำอะไรไม่ถูก ชายหนุ่มโน้มตัวลงกระซิบข้างใบหูเล็ก "ผมส่งหน่วยลาดตระเวนพิเศษปิดล้อมพื้นที่ไว้หมดแล้วค่ะ รวมถึงสะกดรอยตามร่องรอยของพวกโจรกลุ่มนั้นด้วย รับรองว่าอีกไม่นาน... ความจริงจะปรากฏแน่ว่าใครกันแน่ที่เป็นหนอนกระเทือนไส้คอยชักใยอยู่เบื้องหลัง" ในจังหวะนั้นเอง เสียงเคาะประตูกระแทกกระทั้นดังขึ้นอย่างเสียมารยาทที่หน้าลานบ้าน พร้อมกับเสียงแหลมปรี๊ดที่คุ้นเคยเป็นอย่างดีดังแว่วเข้ามา "หลินฟางเซียน! นังสะใภ้อกตัญญู! แกหลบหัวไปมุดอยู่ที่ไหน ออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!" เสียงแผดร้องของแม่สามีตระกูลฉินดังลั่นทะลุรั้วไม้ไผ่เข้ามา ใบหน้าเหี่ยวย่นตามวัยแต่เต็มไปด้วยความริษยาปรากฏขึ้นตรงหน้าประดู่อย่างรวดเร็ว นางก้าวเข้ามาในอาณาเขตเรือนพักด้วยท่าทางอวดเบ่ง มือข้างหนึ่งเท้าสะเอว อีกข้างชี้หน้าด่ากราดทันทีโดยไม่สนสายตาของบุตรชายและผู้ใด "แม่คะ! มาก็ดีเลยค่ะ ฉันกำลังสงสัยอยู่พอดีว่าสินค้าเกษตรล็อตสำคัญที่ตั้งใจจะเอาไปช่วยเหลือกองกำลังแนวหน้า จู่ๆ ก็ดันถูกโจรดักปล้นกลางทางเสียอย่างนั้น... เอ๊ะ หรือว่าแม่จะรู้เห็นเป็นใจกับพวกโจรพวกนั้นด้วยคะ ถึงได้รีบมาโวยวายหาเรื่องฉันแต่เช้าตรู่แบบนี้?" ฟางเซียนเดินนวดมือออกมาจากห้องครัว ท่าทางเยือกเย็นและรอยยิ้มพอดิบพอดีที่ประดับอยู่บนใบหน้า กลับทำให้แม่สามีสะดุ้งโหยง ถอยหลังกรูดไปหนึ่งก้าวด้วยความร้อนตัว "ทะ... ทำไมฉันจะต้องรู้เรื่องของนังพวกโจรด้วยเล่า! แกอย่ามาใส่ร้ายป้ายสีฉันนะยะ!" แม่สามีแหวลั่น กลบเกลื่อนพิรุธด้วยการเสียงดังกลบเกลื่อน ดวงตาล่อกลอกไม่กล้าสบตาบุตรชายที่ยืนตีหน้าขรึมมองมาด้วยสายตาดุจคมมีด อี้เฉินก้าวออกมาบังร่างภรรยาไว้ครึ่งหนึ่ง เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นด้วยความกดดัน "แม่ครับ... ทางการกำลังสืบสวนเรื่องนี้อย่างเข้มข้น ใครที่แอบลักลอบขายข่าวให้โจรปล้นเสบียงหลวง มีโทษสถานหนักถึงขั้นเนรเทศออกจากเขตทหารนะครับ แม่แน่ใจเหรอครับว่าจะไม่พูดความจริงออกมาตอนนี้?" ใบหน้าของแม่สามีซีดเผือกในทันที เหงื่อกาฬแตกพลั่กเต็มกรอบหน้า นางอ้าปากพะงาบๆ เหมือนปลาขาดน้ำ เมื่อเห็นสายตาอันเฉียบคมของบุตรชายและรอยยิ้มเยาะของลูกสะใภ้ที่รู้ทันทุกย่างก้าว ฟางเซียนไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดลอยไป เธอแสร้งถอนหายใจยาวอย่างเหนื่อยหน่าย ก่อนจะหันไปสั่งการสาวใช้ข้างกายด้วยน้ำเสียงฉะฉาน "ในเมื่อแม่สามีอุตส่าห์ดั้นด้นมาหาถึงที่ ทั้งยังร้อนรนจนผิดปกติขนาดนี้... งั้นพวกเรามารusชิม 'ชาสมุนไพรแก้ร้อนใน' สูตรพิเศษที่ฉันเพิ่งสกัดจากมิติฟาร์มกันดีกว่าค่ะ เผื่อว่าจะช่วยชำระล้างความโลภและความร้อนรนในอกของคนบางคนให้เย็นลงได้บ้าง" พูดจบ ฟางเซียนก็หมุนตัวเดินเข้าครัวเพื่อเตรียมน้ำชาทันที โดยทิ้งให้สองแม่ลูกยืนเผชิญหน้ากับสายตาดุดันของนายทหารหนุ่มที่แผ่รังสีอำมหิตออกมาอย่างเงียบเชียบ ภายในห้องครัว กลิ่นหอมกรุ่นของดอกกุหลาบป่าผสมผสานกับรากโสมแดงอุ่นๆ ลอยฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ ฟางเซียนบรรจงรินน้ำชาสีอำพันใสลงในถ้วยกระเบื้องเคลือบอย่างประณีต รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปากเมื่อเธอนึกถึง "วัตถุดิบพิเศษ" หยดสุดท้ายที่เพิ่งหยดลงไปในกาน้ำชา ชาถ้วยนี้... รับรองว่าจะทำให้ความจริงทุกอย่างพรั่งพรูออกมาจากปากของแม่สามีอย่างแน่นอนค่ะ! แต่ในจังหวะที่เธอกำลังจะยกถาดชาเดินกลับออกไปที่ห้องโถง เสียงฝีเท้าหนักแน่นของทหารยามนายหนึ่งก็ดังขึ้นที่หน้าประตูกระท่อม พร้อมกับรายงานด่วนที่ทำให้ลมหายใจของทุกคนต้องสะดุดกัก "ท่านรองผู้บัญชาการครับ! กองกำลังลาดตระเวนสกัดจับพ่อค้าคนกลางที่รับซื้อของโจรได้แล้วครับ... และของกลางที่ยึดมาได้ทั้งหมด เป็นสินค้าเกษตรแปรรูปที่มี 'ตราประลับลับ' ของคุณฟางเซียนปรากฏอยู่ชัดเจนครับ!" ฟางเซียนชะתากึก ถาดชาในมือสั่นไหวเล็กน้อย นัยน์ตากลมโตหันขวับไปสบตากับสามีทันที เมื่อชื่อของ "พ่อค้าคนกลาง" ที่ถูกจับกุมตัวได้ ถูกเอמהเอื้อนออกมาจากปากของทหารยาม... "คนคนนั้น... คือคนสนิทของบ้านใหญ่ที่แม่สามีแอบส่งไปเจรจาเมื่อวานนี้เองค่ะ ท่านรอง!"