ความมั่นคงในอาชีพ

“คนสนิทของบ้านใหญ่... ก็แค่สุนัขรับใช้ที่ชอบเห่าหอนตามคำสั่งเจ้านายที่หิวเงินนั่นแหละค่ะ ท่านรอง ไม่ต้องเสียเวลาให้ค่ากับคนประเภทนี้หรอก” ฟางเซียนวางถ้วยชาเซรามิกเนื้อดีลงบนโต๊ะไม้ขัดมัน เสียงกระทบกันเบาๆ นั้นกังวานในความรู้สึกของบรรดาคนงานในร้านที่เพิ่งเปิดใหม่ เธอไม่ได้มีท่าทีตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ดวงตาเรียวสวยดุจหงส์จ้องมองชายวัยกลางคนที่ยืนก้มหน้าตัวสั่นอยู่ตรงหน้าด้วยสายตาที่เย็นเยียบจนแทบจะกลายเป็นน้ำแข็ง “ไปบอกแม่สามีของฉันด้วยนะคะว่า ถ้ายังอยากให้ตระกูลฉินมีหน้ามีตาในหมู่บ้านนี้ต่อไป ก็จงเก็บเชือกของเธอให้ดี อย่าปล่อยออกมาเห่าพร่ำเพรื่อในเขตพื้นที่ธุรกิจของฉันอีก เพราะคราวหน้า... ฉันอาจจะไม่ได้ต้อนรับด้วยน้ำชา แต่จะเป็นการ ‘ตัดทิ้ง’ เหมือนกับหญ้าวัชพืชที่รกสวน!” เมื่อสิ้นคำสั่งเด็ดขาดของฟางเซียน ชายคนนั้นก็รีบถอยกรูดออกไปทันทีด้วยความหวาดกลัว ทิ้งไว้เพียงบรรยากาศที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออกในร้าน ‘หอมละมุนเกษตรภัณฑ์’ ธุรกิจที่เธอทุ่มเทสร้างขึ้นด้วยความฉลาดและมิติลับในมือ ฉินอี้เฉินที่ยืนพิงกรอบประตูเฝ้ามองเหตุการณ์อยู่เงียบๆ เดินตรงเข้ามาหาภรรยา เขาคว้ามือเรียวของเธอขึ้นมาตรวจสอบด้วยความห่วงใย แม้ใบหน้าคมเข้มจะดูเรียบเฉยตามนิสัยทหาร แต่ดวงตาของเขากลับเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจและแววตาที่อ่านออกว่า ‘ใครแตะเมียผม... เตรียมตัวไม่ตายดีได้เลย’ “ภรรยาครับ... งานที่โรงสีเรียบร้อยแล้ว กองข้าวนึ่งลอตแรกถูกแพ็กใส่ถุงสุญญากาศจากเทคโนโลยีใหม่ของเธอเรียบร้อยแล้วครับ” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ แต่แฝงความอ่อนโยน “ดีมากค่ะพี่อี้เฉิน” ฟางเซียนคลี่ยิ้ม พลันสมองของเธอก็ประมวลผลอย่างรวดเร็ว เธอไม่ได้ต้องการเพียงแค่เป็นเกษตรกรที่ปลูกผักขายไปวันๆ แต่เธอต้องการเป็น ‘เจ้าแม่ตลาด’ ที่ใครหน้าไหนก็กดขี่ไม่ได้อีกต่อไป เธอกดเปิด ‘มิติห้างสรรพสินค้า’ ในใจ นิ้วเรียวเลื่อนผ่านหน้าจอโฮโลแกรมที่มองเห็นได้เพียงคนเดียว เธอสั่งซื้อบรรจุภัณฑ์เกรดพรีเมียมจากโลกอนาคตที่ช่วยยืดอายุความสดของพืชผักและธัญพืชออกไปได้อีกหลายเท่าตัว นี่คืออาวุธลับที่ทำให้สินค้าของเธอต่างจากของชาวบ้านทั่วไปอย่างสิ้นเชิง ความมั่นคงในอาชีพไม่ได้สร้างด้วยการก้มหัวให้ใคร แต่มันสร้างด้วย ‘ความเหนือกว่า’ ในคุณภาพสินค้า ตลอดทั้งบ่าย ฟางเซียนทำหน้าที่เป็นนักธุรกิจหญิงเต็มตัว เธอตรวจสอบบัญชีรายรับ-รายจ่ายผ่านสมุดบันทึกที่จดไว้อย่างเป็นระบบ ความรอบคอบของเธอทำให้แม้แต่ผู้จัดการสหกรณ์ยังต้องยอมรับในความสามารถ เธอใช้ความรู้เรื่องการตลาดมาปรับใช้ ทั้งการแจกชิมสินค้า การจัดเซตโปรโมชั่นพืชผักตามฤดูกาล ทำให้ร้านเล็กๆ แห่งนี้กลายเป็นศูนย์กลางที่ชาวบ้านทุกคนต้องแวะมาเยือน ทว่า... ความสุขมักมีมารมาผจญเสมอ ขณะที่เธอกำลังตรวจสอบคุณภาพของ ‘น้ำมันงาสกัดเย็น’ ลอตสุดท้ายที่เตรียมส่งออกในวันรุ่งขึ้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของกลุ่มคนหลายคนก็ดังขึ้นที่หน้าร้าน พร้อมกับเสียงตะโกนด่าทอที่ฟังดูคุ้นหูอย่างประหลาด “นังตัวดี! ออกมานี่นะ! แกกล้าดียังไงถึงสั่งคนมาข่มขู่คนของฉัน!” แม่สามีจอมร้ายกาจของเธอเดินนำกลุ่มชายฉกรรจ์เข้ามาในร้าน ดวงตาของหญิงแก่เต็มไปด้วยความเกลียดชังและละโมบ เธอจ้องมองสินค้าที่วางเรียงรายด้วยความอิจฉา ก่อนจะปัดขวดน้ำมันงาตกแตกกระจายเต็มพื้น ฟางเซียนไม่ได้โกรธจนตัวสั่นเหมือนที่แม่สามีคาดหวัง ตรงกันข้าม เธอเดินก้าวออกมาด้วยท่าทีสง่างามราวกับราชินีที่กำลังปกป้องอาณาจักรของตน เธอหยิบเอกสารบางอย่างขึ้นมาถือไว้ในมือ แล้วยิ้มให้ด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก “คุณแม่คะ... ร้านนี้เปิดอย่างถูกต้องตามกฎหมาย และที่สำคัญที่สุด... ที่ดินผืนนี้ไม่ได้เป็นของตระกูลฉินอีกต่อไปแล้วนะคะ” แม่สามีชะงักไปครู่หนึ่ง “แกพูดเรื่องอะไร! ที่ดินนี่มันของตระกูลฉัน!” ฟางเซียนหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะชูเอกสารโฉนดที่ดินตัวจริงที่เพิ่งได้รับอนุมัติเมื่อเช้านี้ขึ้นมา “โฉนดที่ดินฉบับนี้ มีชื่อของฉัน ‘หลินฟางเซียน’ เป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียวค่ะ และการที่คุณแม่ทำลายทรัพย์สินของทางร้าน... ฉันได้บันทึกวิดีโอจากกล้องวงจรปิดไว้เรียบร้อยแล้ว ซึ่งพยานแวดล้อมที่ยืนอยู่ตรงนี้ก็น่าจะเต็มใจไปให้การกับเจ้าหน้าที่ตำรวจนะคะ ว่าใครกันแน่ที่เป็นฝ่าย ‘ก่อความไม่สงบ’?” บรรยากาศในร้านเงียบสนิท แม่สามีหน้าซีดเผือดเหมือนไก่ต้ม ขณะที่ฉินอี้เฉินก้าวออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าว ร่างสูงใหญ่ของเขาสร้างแรงกดดันมหาศาลจนกลุ่มชายฉกรรจ์ไม่กล้าขยับเขยื้อน “แม่ครับ... ถ้ายังไม่อยากไปนอนในคุกตอนแก่ ก็ถอยกลับไปซะครับ” เสียงของฉินอี้เฉินเย็นชาจนแทบไม่เหลือเยื่อใย ทว่าในจังหวะที่สถานการณ์กำลังตึงเครียดถึงขีดสุด เสียงรถยนต์ที่ไม่คุ้นเคยหลายคันก็แล่นเข้ามาจอดที่หน้าร้าน ฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ ชายในชุดสูทสีเข้มก้าวลงจากรถพร้อมกับเอกสารตราประทับสีแดงฉานในมือ เขาเดินตรงมาที่ฟางเซียน ก่อนจะโค้งคำนับอย่างสุภาพต่อหน้าทุกคนที่อึ้งค้าง “คุณนายฟางเซียนครับ... ทางกระทรวงการเกษตรและพาณิชย์ ส่งคำสั่งด่วนที่สุดมาให้ท่านครับ เกี่ยวกับข้อเสนอโครงการจัดซื้อจัดจ้างระดับประเทศที่คุณได้ยื่นเสนอไว้...” ฟางเซียนรับเอกสารมาด้วยรอยยิ้มที่มั่นใจที่สุด ในขณะที่แม่สามีเบิกตากว้างจนแทบหลุดออกมาจากเบ้า เพราะนั่นคือเอกสารที่บ่งบอกว่า... ต่อจากนี้ไป เธอไม่ได้เป็นเพียงแค่เจ้าของร้านขายของชำในหมู่บ้านอีกต่อไปแล้ว! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของฟางเซียนนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!