เตรียมพร้อมสู่ยุคใหม่

"ถ้าคิดจะเข้ามาเหยียบเขตฟาร์มของฉันเพื่อหาเรื่องอีก แม่สามีตัวแสบคนนี้คงต้องเตรียมเงินมาจ่ายค่าทำขวัญให้หนาพอๆ กับความหน้าด้านของตัวเองเสียก่อนนะคะ!" เสียงตบโต๊ะดังสนั่นลั่นห้องโถงพร้อมกับเศษกระเบื้องถ้วยชาที่แตกกระจายไม่เป็นชิ้นดี หลินฟางเซียนยืนกอดอกมองร่างของแม่สามีตระกูลฉินที่สะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจ ใบหน้าอันเย่อหยิ่งของหญิงสูงวัยบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้นและหวาดกลัวระคนกัน นัยน์ตาคมกริบของฟางเซียนฉายแววเย้ยหยันชัดเจน นางไม่ใช่สะใภ้หัวอ่อนคนเดิมที่จะยอมให้ใครมาโขกสับตบตีอีกต่อไปแล้ว ในเมื่อพวกเขากล้าส่งคนมาป่วนแปลงผักออร์แกนิกและสร้างความเสียหายให้แก่ระบบรดน้ำอัตโนมัติที่นางเพิ่งลงทุนลงแรงติดตั้ง วันนี้หลินฟางเซียนนี่แหละจะสั่งสอนให้รู้สำนึกว่า "ความฉิบหาย" ที่แท้จริงหน้าตาเป็นอย่างไร "อีนังเด็กปากดี! แกกล้าดียังไงมาขึ้นเสียงใส่ฉัน ฉันเป็นแม่ของอี้เฉินนะ!" เสียงแหลมสูงแผดลั่นบ้านจนสะเทือนถึงฝาผนัง "แม่เหรอคะ? คำนี้มีไว้ใช้สำหรับคนที่ทำหน้าที่แม่ค่ะ ไม่ใช่ปลิงที่คอยสูบเลือดสูบเนื้อลูกชายตัวเองแถมยังอิจฉาริษยาแม้กระทั่งความสุขของลูกสะใภ้ เชิญกลับไปซะเถอะค่ะ ก่อนที่ฉันจะแจ้งความข้อหาบุกรุกและทำลายทรัพย์สิน... อ้อ แล้วจำใส่สมองเอาไว้ด้วยนะคะว่า ต่อให้พวกท่านยกโขยงมาอีกสักกี่สิบคน ฟาร์มแห่งนี้ก็ไม่มีทางต้อนรับคนไร้ยางอายอย่างพวกท่านเด็ดขาด!" ฟางเซียนสะบัดหน้าหนีไม่รอให้แม่สามีได้อ้าปากเถียงต่อ นางหันหลังเดินกลับเข้าไปในห้องควบคุมระบบอัจฉริยะที่เชื่อมต่อกับมิติห้างสรรพสินค้าในมือทันที ความเดือดดาลในอกถูกแทนที่ด้วยความมุ่งมั่นเมื่อมองผ่านหน้าจอโฮโลแกรมที่แสดงสถานะของฟาร์ม นี่คือตอนที่ 28 "เตรียมพร้อมสู่ยุคใหม่" — ก้าวสำคัญที่หลินฟางเซียนจะเปลี่ยนผ่านฟาร์มชนบทแห่งนี้ให้กลายเป็นอาณาจักรเกษตรกรรมอัจฉริยะที่ก้าวล้ำนำหน้ายุคสมัยไปหลายสิบปี หลินฟางเซียนสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อปรับอารมณ์ นิ้วเรียวยาวกดลงบนแผงควบคุมมิติเพื่อเบิกถอนอุปกรณ์เทคโนโลยีการเกษตรระดับไฮend ออกมา เครื่องมือวัดความชื้นในดินระบบเซนเซอร์อินฟราเรด โดรนสำรวจแปลงผักอัตโนมัติ และท่อส่งน้ำแรงดันสูงนาโนเทคโนโลยีค่อยๆ ปรากฏขึ้นกลางห้องเก็บของ เสียงโลหะกระทบกันเบาๆ พร้อมกับกลิ่นอายความล้ำสมัยที่อบอวลไปทั่วบริเวณ "ฟางเซียน..." เสียงทุ้มต่ำคุ้นเคยดังขึ้นที่กรอบประตู ฉินอี้เฉินก้าวเข้ามาด้วยชุดทหารที่ยังไม่ทันได้เปลี่ยน ไหล่กว้างยังมีฝุ่นดินจากการฝึกซ้อม ทว่าดวงตาคมกริบคู่นั้นกลับอ่อนแสงลงทันทีเมื่อมองมาที่ภรรยา เขาเดินเข้ามาใกล้ ยกมือหนาขึ้นโอบรอบเอวบางอย่างทะนุถนอม ราวกับต้องการยืนยันว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ไม่ได้ทำให้เธอบาดเจ็บตรงไหน "คุณกลับมาพอดีเลยค่ะอี้เฉิน" ฟางเซียนหันไปยิ้มให้สามี ความตึงเครียดเมื่อครู่อลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านอยู่ในหัวใจ "ฉันกำลังคิดว่า เราต้องเร่งมือติดตั้งระบบโดรนและเซนเซอร์ดินให้เสร็จภายในคืนนี้ค่ะ ไม่อย่างนั้นพวกคนตระกูลฉินคงไม่ยอมรามือแค่นี้แน่" อี้เฉินก้มลงมองภรรยาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักและทึ่งในความเด็ดเดี่ยวของเธอ มือใหญ่วางทับลงบนมือเรียวที่กำลังกดแป้นพิมพ์ "พี่จัดการเรื่องความปลอดภัยรอบนอกให้แล้ว ส่งคนไปคอยเฝ้าระวังไม่ให้ใครหน้าไหนกล้าเข้ามาเข้าใกล้รัศมีฟาร์มอีก ส่วนเรื่องการติดตั้ง... บอกพี่มาได้เลยค่ะที่รัก พี่จะช่วยเธอทุกขั้นตอนเอง" สองสามีภรรยาลงมือจัดการปรับปรุงฟาร์มครั้งใหญ่ด้วยความร่วมมืออย่างรู้ใจ บรรยากาศยามค่ำคืนเงียบสงบ มีเพียงเสียงเครื่องจักรกลขนาดเล็กทำงานเบาๆ และแสงไฟจากหน้าจอโฮโลแกรมที่สะท้อนใบหน้าจริงจังของฟางเซียน นางอธิบายวิธีการทำงานของเซนเซอร์ตรวจจับธาตุอาหารในดินให้อี้เฉินฟังอย่างตั้งใจ ขณะที่ชายหนุ่มคอยยกอุปกรณ์หนักๆ และเชื่อมต่อระบบสายไฟด้วยความรวดเร็วและแม่นยำ สมเป็นนายทหารผู้เชี่ยวชาญด้านวิศวกรรมสนาม การผสมผสานระหว่างภูมิปัญญาการเกษตรดั้งเดิมที่ฟางเซียนสั่งสมมากับเทคโนโลยีล้ำสมัยจากมิติห้างสรรพสินค้า ทำให้แปลงผักออร์แกนิกและสวนส้มพันธุ์ดีกำลังจะก้าวกระโดดไปสู่ยุคใหม่ที่ไร้ขีดจำกัด ผลผลิตล็อตต่อไปไม่เพียงแต่จะงอกงามเร็วกว่าปกติถึงสามเท่า แต่ยังมีคุณภาพสูงจนสามารถครองตลาดทั้งหมดได้เพียงแค่พริบตาเดียว ผ่านไปหลายชั่วโมงจนล่วงเข้าสู่ยามดึก งานติดตั้งระบบแปลงเกษตรอัจฉริยะก็เสร็จ 100% สมบูรณ์แบบ ทว่าท่ามกลางความเหน็ดเหนื่อย กลิ่นหอมเย้ายวนใจของอาหารบางอย่างก็ลอยอบอวลไปทั่วห้องครัว ฟางเซียนที่เพิ่งล้างมือเสร็จหันไปมองสามีด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว มาเติมพลังกันหน่อยดีกว่าค่ะ... ฉันแอบซ่อน 'หมูตุ๋นน้ำแดงสูตรลับ' ไว้ในหม้อแรงดันวิเศษ เนื้อหมูนุ่มละลายในปาก กับซอสเข้มข้นหอมเครื่องเทศทะลุไปถึงบ้านข้างๆ รับรองว่าคืนนี้คุณจะต้องนอนหลับฝันดีที่สุดเลยค่ะ" ฟางเซียนตักหมูตุ๋นร้อนๆ ใส่ชามกระเบื้องเคลือบอย่างประณีต น้ำซุปสีอำพันเข้มข้นส่งควันกรุ่นพวยพุ่งขึ้นมาพร้อมกับกลิ่นหอมของโป๊ยกั๊กและอบเชยที่เตะจมูกจนท้องไส้ปั่นป่วน ทว่าในวินาทีที่อี้เฉินกำลังจะเอื้อมมือมารับชามอาหารจากมือภรรยา เสียงเคาะประตูกระจกเบาๆ แต่รัวเร็วจากด้านนอกก็ดังแทรกขึ้นมาขัดจังหวะ *ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!* อี้เฉินขมวดคิ้วมุ่นทันที รังสีสังหารแผ่ออกมาจากร่างสูงหนาในเสี้ยววินาที ขณะที่ฟางเซียนหันไปมองหน้าต่างกระจกบานใหญ่ด้วยความแปลกใจ ในความมืดสนิทราatยามวิกาล เงาร่างของใครบางคนกำลังยืนแนบชิดกระจก พร้อมกับแผ่นป้ายกระดาษเปียกฝนที่ถูกแปะไว้ให้พวกเขาอ่าน... "คุณฉินคะ... รีบหนีไปเถอะค่ะ! ตอนนี้ 'คนคนนั้น' กำลังพากำลังพลลับบุกมาที่ฟาร์มเพื่อยึดครองเทคโนโลยีทั้งหมดของคุณแล้ว!" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนสวนส้มปลายฟ้ามาโดยตลอดนะคะ