คำสัญญาใต้แสงดาว

เม็ดทรายเนื้อละเอียดใต้ฝ่าเท้าไม่ได้ให้ความรู้สึกเย็นเยียบเท่ากับสายตาของคนที่ยืนกอดอกมองอยู่เหนือร่างของพิมพ์พิชชาในเวลานี้ คริษฐาไม่พูดอะไรเลยตั้งแต่ลากตัวเธออกห้ามจากปาร์ตี้บาร์บีคิวริมหาดมาจนถึงแนวโขดหินลับตาคน เสียงคลื่นซัดสาดกระทบฝั่งดังซัดซ่าแข่งกับเสียงหัวใจที่เต้นรัวโครมครามของพิมพ์พิชชา ไม่ใช่เพราะความกลัว... แต่เป็นเพราะแรงดึงดูดบางอย่างระหว่างพวกเธอที่มันพุ่งทะยานจนเกินควบคุมต่างหาก "มองอะไรคะ คุณประธานคริส? หรือว่ากลัวฉันจะไปเผลอหว่านเสน่ห์ใส่หนุ่มคนไหนในงานจนเกินหน้าเกินตาคุณอีกล่ะ" พิมพ์พิชชาเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มท้าทายแต้มอยู่ที่มุมปาก แม้ในใจจะแอบหวั่นไหวกับความเงียบขรึมและแววตาดุๆ ที่อีกฝ่ายกำลังส่งมา คริษฐาแค่นหัวเราะในลำคอ ก้าวเท้าเข้ามาประชิดตัวทีละน้อยจนพิมพ์พิชชาต้องถอยหลังไปชนเข้ากับผนังหินเย็นเฉียบ ร่างสูงโปร่งของประธานสาวโน้มลงมา กักขังเธอไว้ระหว่างวงแขนเรียวที่วางทาบลงบนโขดหินทั้งสองข้าง กลิ่นน้ำหอมแบรนด์โปรดปะปนกับกลิ่นไอทะเลจางๆ ยิ่งทำให้บรรยากาศรอบตัวระอุขึ้นอย่างน่าประหลาด "ปากเก่งไม่เปลี่ยนนะคะ พิมพ์พิชชา" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยชิดริมใบหู ลลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดต้นคอทำให้ขนอ่อนลุกชัน "รู้ไหมคะว่าเมื่อกี้... สายตาของผู้ชายคนนั้นมองคุณยังไง ถ้าฉันไม่ลากคุณออกมาเสียก่อน ฉันอาจจะเผลอทำเรื่องเสียมารยาทด้วยการต่อyอyผู้ถือหุ้นใหญ่ของคุณกลางงานเลี้ยงไปแล้วก็ได้" "หึงเหรอคะ?" พิมพ์พิชชาสวนกลับทันควัน นัยน์ตาสุกสว่างพราวระยับด้วยความท้าทาย เธอเอียงคอเล็กน้อย สบตาคมกริบของอีกฝ่ายอย่างไม่เกรงกลัว "ระดับคุณคริษฐาผู้แสนเย่อหยิ่งและไร้หัวใจ จะมาเสียอาการเพราะผู้ชายในงานปาร์ตี้เนี่ยนะ ไม่เห็นจะน่าเชื่อเลยค่ะ" คริษฐาชะงักไปนิด ดวงตาสีนิลคู่สวยไหววับชั่วพริบตา ก่อนจะเปลี่ยนเป็นประกายดุดันที่ซ่อนความคลั่งรักเอาไว้ไม่มิด มือเรียวเอื้อมขึ้นมาเกลี่ยปอยผมที่ปลิวมาปรกลงบนแก้มเนียนของพิมพ์พิชชาอย่างเบามือ สัมผัสที่แผ่วเบานั้นขัดกับแววตาเอาเรื่องโดยสิ้นเชิง "ปากดีแบบนี้... น่าจับจูบให้หายดื้อจริงๆ" คริษฐาพึมพำเสียงพร่า สายตาคมกวาดมองริมฝีปากอิ่มสีระเรื่อของคนที่อยู่ใต้ร่างอย่างเปิดเผย หัวใจของพิมพ์พิชชากระตุกวูบ ความร้อนพุ่งพล่านขึ้นมาบนพวงแก้มจนต้องเบือนหน้าหนีไปทางอื่นเพื่อซ่อนอาการเขินอายที่ไม่อาจควบคุม "คนบ้า..." พิมพ์พิชชาพึมพำเบาๆ แต่ไม่ได้ผลักไส คริษฐายิ้มมุมปาก ความซึนเดระที่เคยมีมลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความจริงจังที่สะท้อนผ่านแววตาคู่คม ยามที่เธอย่อตัวลงนั่งคุกเข่าข้างหนึ่งบนพื้นทราย นัยน์ตาคู่สวยแห้งเงยขึ้นมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่เต็มอก พิมพ์พิชชาตกใจเล็กน้อย รีบก้มลงมอง "คุณคริส... ทำอะไรน่ะ ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยนะ ทรายมันสกปรก..." "เงียบก่อนค่ะ... พิมพ์" เสียงที่เอמהนุ่มนวลและจริงจังจนทำให้พิมพ์พิชชาต้องหุบปากฉับ คริษฐายกมือขึ้นกุมมือเรียบเนียนของเธอเอาไว้แน่น ฝ่ามืออุ่นๆ ส่งผ่านความมั่นคงและความรู้สึกมากมายที่รวบรวมไว้ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา "ตลอดเวลาที่เรากัดกัน... ตลอดเวลาที่เราต้องแกล้งทำเป็นไม่แคร์กันเพื่อรักษาฟอร์มบ้าๆ ของตัวเอง คุณรู้ไหมคะว่ามันทรมานแค่ไหน" คริษฐาเงยหน้าขึ้นสบตา เลนส์แววตาไหวระริกด้วยความรู้สึกที่จริงใจที่สุด "ฉันเป็นคนเห็นแก่ตัวค่ะ พิมพ์พิชชา ฉันอยากเป็นคนเดียวที่คุณมอง อยากเป็นคนเดียวที่คุณห่วง และอยากเป็นคนเดียวที่ได้ยืนข้างๆ คุณในทุกๆ วันของชีวิต" พิมพ์พิชชานิ่งอึ้ง ลมหายใจสะดุดกึก คำสารภาพที่หลุดออกมาจากปากของประธานสาวผู้แสนเย่อหยิ่งและไม่เคยยอมก้มหัวให้ใคร ทำให้ขอบตาร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างกะทันหัน ความรู้สึกอบอุ่นแผ่ซ่านเข้ามาในอกจนแน่นขนัด "คุณ... พูดจริงเหรอคะคริส" เสียงของพิมพ์พิชชาสั่นระริกเล็กน้อย ไม่เหลือมาdสาวปากเก่งคนเดิมอีกต่อไป "ฉันไม่เคยล้อเล่นกับเรื่องหัวใจค่ะ" คริษฐากระชับมือที่กุมไว้แน่นขึ้น แววตาแน่วแน่ไม่มีความลังเลหลงเหลืออยู่เลย "ต่อจากนี้ไป... ไม่ว่าโลกใบนี้จะเหวี่ยงปัญหาอะไรมาหาเรา ไม่ว่าดีลบ้าๆ ไหนจะเข้ามาทดสอบเราอีก ฉันสัญญาค่ะ... ว่าฉันจะไม่ปล่อยมือจากคุณเด็ดขาด ฉันจะดูแลคุณ ปกป้องคุณ และรักคุณให้มากกว่าที่ผ่านมา... สัญญาค่ะ พิมพ์" แสงดาวระยิบระยับบนท้องฟ้ายามค่ำคืนสะท้อนลงมาบนผิวน้ำทะเลระยิบระยับ เป็นพยานให้แก่คำสัญญาที่เอื้อMออก1จากหัวใจที่แท้จริงของคนทั้งคู่ พิมพ์พิชชายิ้มทั้งน้ำตา เธอโน้มตัวลงไปประคองใบหน้าสวยคมของคริษฐาให้ลุกขึ้นยืน ก่อนจะสวมกอดร่างโปร่งนั้นไว้แน่น ซบใบหน้าลงกับลาดไหล่กว้างที่มีกลิ่นหอมเฉพาะตัว "จำคำพูดของตัวเองไว้ด้วยนะคะ..." พิมพ์พิชชาพซบอยู่0กอีกฝ่าย เสียงอู้อี้แต่เต็มไปด้วยความสุข "ถ้าคุณกล้าผิดสัญญาแม้แต่ข้อเดียว ฉันนี่แหละค่ะที่จะเป็นคนหย่าและหนีคุณไปให้ไกลจนหาไม่เจอเลยคอยดู" คริษฐาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ วงแขนแข็งแรงโอบกอดกระชับเอวบางเข้ามาแนบชิดยิ่งขึ้น เธอกดจูบลงบนกลุ่มผมนุ่มของคนในอ้อมแขนอย่างรักใคร่และทะนุถนอม ราวกับต้องการผนึกแน่นคำสัญญานั้นไว้ในอ้อมกอดนี้ชั่วนิรันดร์ "ไม่มีวันนั้นหรอกค่ะ... เพราะฉันไม่มีวันปล่อยให้ของสำคัญที่สุดในชีวิตหลุดมือไปเด็ดขาด" บรรยากาศแสนหวานและอบอุ่นดำเนินไปท่ามกลางเสียงคลื่นซัดสาด ร่างทั้งสองร่างแนบชิดกันจนแทบไม่เหลือช่องว่าง หัวใจสองดวงเต้นเป็นจังหวะเดียวกันอย่างลงตัว พิมพ์พิชชาเงยหน้าขึ้นสบตาคมกริบที่เต็มไปด้วยประกายความหวานหยาดเยิ้ม คริษฐาโน้มใบหน้าลงมาอย่างช้าๆ ระยะห่างลดลงจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นที่รดรินบนริมฝีปาก... ทว่า... ในวินาทีที่ริมฝีปากของทั้งคู่กำลังจะแตะเข้าหากันอย่างเนิบนาบ เสียงฝีเท้าหนักๆ พร้อมกับเสียงตะโกนโกลาหลก็ดังแทรกขึ้นมาจากแนวต้นสนริมหาด "คุณคริสครับ! คุณคริสอยู่แถวนี้หรือเปล่าครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับคุณคริส! มีคนแอบเจาะระบบฐานข้อมูลโปรเจกต์ใหม่ของเราแล้วตอนนี้!" ร่างของเลขาหนุ่มพุ่งพรวดออกมาจากความมืดพร้อมกับโทรศัพท์มือถือในมือที่สั่นเทา ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกเมื่อเห็นภาพเจ้านายสาวกำลังยืนคลอเคลียอยู่กับคู่กรณีคนสำคัญ ท่ามกลางบรรยากาศโรแมนติกที่พังทลายลงในพริบตา! ขอบคุณที่ติดตามและอยู่เคียงข้างกันมาตลอดนะคะ รักรี้ดเดอร์ทุกคนค่ะ ♥️ - สการ์เล็ตโรส