ชุดว่ายน้ำตัวแสบ

เสียงเคาะประตูกระจกฝ้าหน้าห้องทำงานดังขึ้นรัวเร็วราวกับจะพังเข้ามา พร้อมกับเสียงร้อนรนของเลขาฯ สาวที่ตะโกนทะลุผ่านเข้ามาโดยไม่รอให้เจ้าของห้องอนุญาต "ท่านประธานคะ! เอกสารด่วนจากบอร์ดบริหารเรื่องโปรเจกต์ริมทะเลต้องเซ็นตอนนี้เลยค่ะ มิฉะนั้นทางหุ้นส่วนฝั่งสิงคโปร์จะยกเลิกสัญญา!" จังหวะนั้นเอง... โลกทั้งใบที่เกือบจะหลอมรวมเข้าหากันด้วยแรงดึงดูดประหลาดระหว่างคริษฐากับพิมพ์พิชชาสลายหายไปในพริบตา ดวงตาคมกริบของประธานสาวแปรเปลี่ยนเป็นความเย็นชาและหงุดหงิดขึ้นมาทันทีในเสี้ยววินาที ขากรรไกรเรียวขบเข้าหากันแน่นจนขึ้นสันนูนด้วยความขัดแย้งทางอารมณ์ คริษฐาผละริมฝีปากออกอย่างนึกเสียดาย ดวงตาคู่สวยมองพิมพ์พิชชาที่กำลังหน้าถอดสีด้วยความตกใจและรีบจัดเสื้อผ้าของตัวเองให้เข้าที่เข้าทางอย่างลนลาน "เข้ามา" คริษฐากดเสียงต่ำลอดไรฟันด้วยความหงุดหงิดระคนกรุ่นโกรธที่ถูกขัดจังหวะในวินาทีสำคัญ ประตูกระจกเปิดผางพร้อมกับร่างของเลขาฯ ที่ก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก แต่พอกวาดสายตาเห็นสภาพของเจ้านายกับหญิงสาวอีกคนที่ยืนอยู่มุมห้องด้วยท่าทีพิรุธ เลขาฯ สาวก็รีบเบนสายตาหลบแทบไม่ทัน พร้อมกับยื่นแฟ้มเอกสารเข้ามาด้วยมือสั่นเทา "อะ... เอกสารค่ะท่านประธาน" "วางไว้ตรงนั้นแล้วออกไป" คริษฐาสั่งเสียงเรียบเฉียบขาด แฝงรังสีความน่ากลัวที่ทำเอาเลขาฯ ต้องรีบถอยกรูดออกไปจากห้องแล้วปิดประตูลงกลอนให้อย่างรู้ความทันที ความเงียบงวดและอึดอัดกลับมาปกคลุมห้องทำงานใหญ่อีกครั้ง พิมพ์พิชเกือบจะถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับยังเต้นโครมครามไม่เป็นจังหวะเมื่อหันไปสบตากับคริษฐาที่เวลานี้จ้องมองเธอด้วยแววตาคาดโทษ "รอดตัวไปนะแม่ตัวแสบ" คริษฐาพึมพำลอดไรฟัน ก่อนจะสะบัดหน้าไปเซ็นเอกสารด้วยความหงุดหงิด "แต่คิดเหรอว่าเรื่องของเรามันจะจบแค่นี้... เย็นนี้เตรียมตัวเก็บกระเป๋า เราจะไปตรวจไซต์งานรีสอร์ตเปิดใหม่ที่ภูเก็ตกันสามวันสองคืน และคุณต้องไปในฐานะผู้ช่วยส่วนตัวของฉัน... ห้ามปฏิเสธ!" *** หาดทรายขาวละเอียดทอดยาวสุดสายตาตัดกับน้ำทะเลสีครามระยิบระยับใต้แสงแดดช่วงบ่าย คลื่นซัดสาดกระทบฝั่งเป็นจังหวะสม่ำเสมอเคล้าเสียงลมทะเลพัดโชยกลิ่นไอความเค็มจางๆ บรรยากาศแสนผ่อนคลายของรีสอร์ตระดับหกดาวแห่งใหม่ล่าสุดในเครือบริษัทคริษฐากรุ๊ปควรจะทำให้ผู้มาเยือนรู้สึกรื่นรมย์ แต่ไม่ใช่กับพิมพ์พิชชาในเวลานี้ หญิงสาวก้าวเดินออกมาจากห้องพักโซน VIP ด้วยความมั่นใจเต็มร้อย ชุดว่ายน้ำวันพีซเว้าสูงสีดำสนิทขับผิวเนียนละเอียดให้ผ่องออร่าตัดกับความเปรี้ยวเฉี่ยว ดีไซน์ด้านหลังควกลึกโชว์แผ่นหลังเนียนและส่วนโค้งเว้าเย้ายวนสายตาอย่างพอเหมาะพอเจาะ เพิ่มความแซ่บด้วยการผูกสายไขว้ไขว่หน้าอกอิ่มที่ล้นทะลักความเซ็กซี่แบบไม่ต้องพยายาม พิมพ์พิชชาตั้งใจจะออกมาเดินรับลมรับฮีทแดดริมสระว่ายน้ำส่วนตัวเพื่อเป็นการประชดประชันความเอาแต่ใจของประธานสาวจอมเผด็จการที่ลากเธอมาทำงานปนพักผ่อนครั้งนี้ ก้าวแรกที่เดินเหยียบย่างลงบนพื้นกระเบื้องริมสระ สายตานับคู่จากแขกไฮโซรอบข้างก็หันมามองเป็นตาเดียวด้วยความตะลึงงันในความเซ็กซี่เร่าร้อนของเธอ ทว่า... ความมั่นใจทั้งหมดกลับต้องสะดุดกึก เมื่อร่างสูงโปรดของคริษฐาที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องพักฝั่งตรงข้ามในชุดคลุมอาบน้ำสีขาวสะอาดตา หยุดชะงักกึกทันทีที่เห็นร่างบางในชุดว่ายน้ำตัวแสบของพิมพ์พิชชา ดวงตาคมกริบของประธานสาวเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ก่อนที่นัยน์ตาคู่สวยจะวาวโรจน์ด้วยเปลวเพลิงแห่งความหึงหวงที่พุ่งพรวดขึ้นมาอย่างไร้เหตุผล รังสีความหงุดหงิดแผ่ซ่านออกมาจากตัวคริษฐาจนอุณหภูมิรอบตัวแทบติดลบ คริษฐาก้าวฉับๆ ตรงเข้ามาหาพิมพ์พิชชาด้วยความเร็วสูง สายตาคมกวาดมองสำรวจเรือนร่างเย้ายวนในชุดว่ายน้ำนั้นหัวจรดเท้าด้วยความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูก ทั้งโกรธ ทั้งหมั่นไส้ และที่สำคัญที่สุด... หวงจนแทบบ้า! ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงชอบทำตัวให้คนอื่นมองด้วยสายตาแทะโลมแบบนี้นะ! "นี่คุณ! แต่งตัวบ้าอะไรเนี่ย!" คริษฐาปรี่เข้ามาประชิดตัว ใช้มือคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนเรียวของพิมพ์พิชชาแล้วดึงเข้าหาตัวแรงๆ จนร่างบางเซเข้าปะทะกับแผงอกอุ่น "โอ๊ย! อะไรของคุณเนี่ยคุณคริส เจ็บนะ!" พิมพ์พิชชาอุทานด้วยความตกใจ สะบัดแขนออกเล็กน้อยแต่ก็ถูกมือเรียวของอีกฝ่ายตรึงไว้แน่น ดวงตากลมโตตวัดมองคริษฐาอย่างเอาเรื่อง "ฉันจะใส่อะไรมันก็สิทธิ์ของฉัน รีสอร์ตนี้ก็สวย บรรยากาศก็ดี ฉันจะใส่ชุดว่ายน้ำเดินเล่นริมสระมันผิดตรงไหนคะ!" "ผิดสิทธิ์ตรงที่คุณเป็นผู้ช่วยส่วนตัวของฉัน!" คริษฐายกเหตุผลข้ออ้างขึ้นมาอ้างหน้าตาเฉย น้ำเสียงเข้มจัดเจือแววหึงหวงที่เจ้าตัวพยายามกลบเกลื่อนแต่ปิดไม่มิด "แล้วดูชุดนี่สิ! เว้าสูงจนจะถึงรักแร้อยู่แล้ว ด้านหลังก็โป๊เกือบถึงเอว คุณตั้งใจจะเอามายั่วใครหะ พิมพ์พิชชา!" "ไม่ได้ยั่วใครสักหน่อย ฉันซื้อมาใส่เพื่อความสุนทรีย์ส่วนตัวค่ะ!" พิมพ์พิชชาเถียงกลับเสียงแข็ง เชิดหน้าขึ้นท้าทายอย่างไม่เกรงกลัว "อย่ามาทำเป็นหวงก้างน่า คุณคริสก็แค่ประธานจอมบงการ ไม่มีสิทธิ์มาบงการเรื่องการแต่งตัวของฉันย่ะ!" "ไม่มีสิทธิ์เหรอ?" คริษฐาแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตอย่างคาดโทษ ร่างสูงขยับเข้าไปใกล้จนแทบไม่เหลือช่องว่างระหว่างกัน จนกลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวของพิมพ์พิชชาลอยเข้าจมูกกระตุ้นสัญชาตญาณความอยากครอบครองให้พุ่งพล่าน แต่ในจังหวะนั้นเอง สายตาของคริษฐาก็เหลือบไปเห็นกลุ่มนักธุรกิจหนุ่มชาวต่างชาติกลุ่มใหญ่ที่กำลังนั่งดื่มค็อกเทลอยู่ตรงบาร์ริมสระ และพวกเขากำลังส่งสายตาแทะโลมมองมาที่พิมพ์พิชชาด้วยความสนใจอย่างออกนอกหน้า เส้นความอดทนเส้นสุดท้ายในหัวของคริษฐาขาดผึ่งลงทันที! ประธานสาวไม่รอช้า เธอรีบถอดเสื้อคลุมอาบน้ำของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว แล้วใช้มันคลุมร่างเซ็กซี่ของพิมพ์พิชชาเอาไว้จนมิดชิดตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความทุลักทุเล มือเรียวรีบผูกปมเชือกเสื้อคลุมแน่นหนาจนพิมพ์พิชชาแทบหายใจไม่ทัน "เฮ้ย! คุณคริสทำอะไรเนี่ย! มันร้อนนะ!" พิมพ์พิชชาโวยวายลั่น พยายามแกะเสื้อคลุมออกแต่คริษฐากลับรวบตัวเธอเข้าไปกอดแนบอกแน่น พร้อมกับใช้ร่างกายของตัวเองบังสายตาจากพวกผู้ชายพวกนั้นจนมิด "หุบปากแล้วเดินกลับห้องกับฉันเดี๋ยวนี้!" คริษฐากดเสียงต่ำลอดไรฟันด้วยความหึงหวงจนเส้นเลือดที่ขมับเต้นตุบๆ "ถ้าไม่อยากให้ฉันระเบิดลงตรงนี้และจับคุณขังไว้ในห้องสามวันสามคืน ไม่ต้องออกไปไหนทั้งสิ้น!" พิมพ์พิชชาชะงักกึกเงยหน้าขึ้นมองคนปากร้ายที่ตอนนี้ใบหน้าสวยเฉียบขึ้นสีแดงจัดด้วยความหวง ท่าทางเกรี้ยวกราดแบบเด็กๆ ของประธานสาวทำให้เธอทั้งหมั่นไส้ทั้งแอบอมยิ้มกริ่มในใจอย่างปิดไม่มิด แต่ทว่า... ก่อนที่พิมพ์พิชชาจะได้ทันอ้าปากเถียงกลับ เสียงทุ้มคุ้นเคยของใครบางคนที่ยืนอยู่ด้านหลังก็ดังแทรกขึ้นมาขัดจังหวะเสียก่อน "อ้าว... น้องคริสมาทำอะไรตรงนี้เหรอครับ? แล้วนั่น... พาใครมาด้วย หน้าคุ้นๆ เหมือนคนเคยรู้จักเลยนะครับเนี่ย" คริษฐาและพิมพ์พิชชาตัวแข็งทื่อในทันที ประธานสาวค่อยๆ หันขวับกลับไปมองต้นเสียงด้วยแววตาตกใจระคนหวาดหวั่น ขณะที่พิมพ์พิชชาหน้าถอดสีซีดเผือดเมื่อเห็นใบหน้าของชายหนุ่มที่ก้าวเข้ามาทักทายอย่างชัดเจน ดวงตาของพิมพ์พิชเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีดเมื่อตระหนักว่า... บุคคลที่ไม่คาดฝันที่สุดในโลกกำลังยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขา ณ วินาทีนี้! --- *(โปรดติดตามตอนต่อไป...)* --- **ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนสำหรับการติดตามและสนับสนุนสการ์เล็ตโรสนะคะ!**