แขกไม่速เชิญ

กลิ่นน้ำหอมกลิ่นกุหลาบผสมวานิลลาที่ฉุนเฉลือกจนแสบจมูก ลอยมาแตะนาสิกก่อนที่เจ้าของร่างระหงในชุดเดรสสีแดงเพลิงจะก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงโต๊ะวีไอพี VVIP ของเรา รอยยิ้มพราวเสน่ห์ที่ถูกแต่งแต้มมาอย่างดีบนเรียวปากอิ่มเอิบไม่ได้ทำให้บรรยากาศรอบโต๊ะดูดีขึ้นเลยสักนิด ในทางกลับกัน มันกลับสร้างแรงกดดันชนิดที่ทำให้พิมพ์พิชชาอยากจะยกแก้วค็อกเทลสาดใส่หน้าสวยๆ นั้นเสียให้รู้แล้วรู้รอด "บังเอิญจังเลยนะคะคริส... ไม่คิดว่าจะเจอคุณที่นี่" เสียงหวานหยดย้อยที่จงใจลากเสียงยาวจนน่าหมั่นไส้หลุดออกมาจากริมฝีปากของ 'มีนตรา' นางแบบสาวลูกครึ่งดีกรีอดีตหวานใจของคริษฐา ผู้หญิงที่พิมพ์พิชชาจำได้แม่นว่าเคยสร้างรอยแผลใจและข่าวฉาวหน้าหนึ่งจนทำให้ประธานสาวคนเก่งต้องปวดหัวอยู่เป็นเดือนๆ พิมพ์พิชชาหันไปมองหน้าคริษฐาแวบหนึ่ง... ให้ตายเถอะ ใบหน้าคมคายของเจ้าแม่น้ำแข็งเวลานี้บึ้งตึงยิ่งกว่าเดิม ดวงตาคู่สวยฉายแววรำคาญระคนหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด คริษฐาวางแก้วเครื่องดื่มในมือลงบนโต๊ะเสียงดัง ‘เคร้ง’ จนของเหลวสีอำพันกระฉอกเล็กน้อย ส "ร้านนี้ไม่ได้ติดป้ายห้ามคนอื่นเข้านี่คะมีนตรา... แต่ถ้าเลือกได้ ฉันก็ไม่ได้อยากเจอคุณเหมือนกัน" คำพูดเชือดเฉือนแบบไม่ไว้หน้าตามสไตล์คริษฐาพ่นออกมาทันทีโดยไม่ต้องเสียเวลาคิด แต่นั่นดูเหมือนจะไม่ได้ทำให้มีนตราสะเทือนใจเลยสักนิด หล่อนกลับหัวเราะคิกคักในลำคอ ดวงตาคมปลาบกวาดตามองสำรวจพิมพ์พิชชาหัวจรดเท้าด้วยสายประเมินค่าอย่างไม่ปิดบัง "อุ๊ย... นี่เพื่อนร่วมงานคนใหม่ของคุณเหรอคะคริส หน้าตาจิ้มลิ้มใช้ได้เลยนี่นา แต่ดูท่าทาง... น่าจะรับมือกับคนอย่างคุณยากอยู่นะคะ" มีนตราจงใจลอยหน้าลอยตาพูด พลางยื่นมือเรียวสวยที่เพิ่งทำเล็บราคาแพงมาจะแตะที่ไหล่ของคริษฐา สัญชาตญาณดิบในตัวพิมพ์พิชชาทำงานเร็วกว่าความคิด! ในเมื่ออีกฝ่ายกล้าเล่นเกมท้าทายความอดทน มีหรือที่คนอย่างพิมพ์พิชชาจะต้องยืนเป็นนางเอกเจ้าน้ำตาให้ใครมาเหยียบจมูก ร่างบางขยับตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูงอย่างรวดเร็ว ก้าวเข้าไปแทรกกลางระหว่างคริษฐากับมีนตราแบบแนบเนียน ก่อนจะคว้าแขนของประธานสาวที่นั่งหน้ามึนเอาไว้ แล้วดึงเข้ามาแนบชิดจนไหล่แทบจะเกยกัน คริษฐาสะดุ้งเล็กน้อย ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นอย่างคาดไม่ถึงเมื่ออยู่ๆ ถูกพิมพ์พิชชารุกฆาตเข้าประชิดตัวแบบเนื้อแนบเนื้อ กลิ่นกายหอมสะอาดละมุนละไมจากตัวพิมพ์พิชชาลอยเข้ามาแตะจมูก ปะปนกับความอุ่นร้อนจากร่างกายที่แนบชิด ทำให้คริษฐาถึงกับชะงัก ลืมคำพูดที่จะสวนกลับมีนตราไปชั่วขณะ "ขอโทษนะคะคุณมีนตรา..." พิมพ์พิชชาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหวานใส ทว่าแฝงความร้ายกาจไว้เต็มพิกัด รอยยิ้มการค้าถูกปั้นแต่งขึ้นอย่างสมบูรณ์แบบ ดวงตากลมโตเป็นประกายท้าทายขณะมองตรงไปยังอดีตแฟนสาวของคนข้างๆ "พอดีว่าตอนนี้... ฉันไม่ได้เป็นแค่เพื่อนร่วมงานของคริสเขาหรอกค่ะ" มีนตราหุบยิ้มฉับพลัน สีหน้าเปลี่ยนเป็นความงุนงงทันที "หมายความว่ายังไง?" พิมพ์พิชชาไม่รอช้า หล่อนแสร้งทำเป็นเอียงคอซบลงบนลาดไหล่กว้างของคริษฐาอย่างสนิทสนม มือเรียวเนียนเลื่อนไปโอบเอวสอบของอีกฝ่ายไว้หลวมๆ จงใจแสดงความเป็นเจ้าของอย่างออกหน้าออกตา ท่าทางออดอ้อนแบบกะทันหันนี้ทำเอาคริษฐาถึงกับลมแทบจับ หัวใจที่เคยเต้นเป็นจังหวะปกติกลับกระหน่ำรัวราวดรัมมินในคอนเสิร์ต ร่างสูงแข็งทื่อไปชั่วขณะ ปลายหูขาวเนียนเริ่มขึ้นสีแดงจัดด้วยความเขินอายที่ถูกจู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัว "ก็หมายความว่า... ตอนนี้ฉันเป็น *'คนพิเศษ'* ของคริสเขาแล้วยังไงล่ะคะ" พิมพ์พิชชาลากเสียงหวานหยด ยิ่งเห็นคริษฐาเงียบกริบไม่ยอมปฏิเสธ หล่อนก็ยิ่งได้ใจ "ถ้าไม่มีอะไรธุระสำคัญอะไรแล้ว... รบกวนคุณมีนตราช่วยถอยไปไกลๆ หน่อยนะคะ พอดีว่า... พวกเรา *'กำลังจะสวีทกันสองต่อสอง'* ค่ะ เสียบรรยากาศหมด" คำว่าสวีทกันสองต่อสองหลุดออกมาจากปากพิมพ์พิชชาด้วยความหน้าตาเฉย แต่คนฟังอย่างคริษฐากลับรู้สึกเหมือนโดนไฟช็อตแปล๊บไปทั้งร่าง ใบหน้าร้อนผ่าวจนแทบจะระเบิด มือเรียวใหญ่ของคริษฐาเผลอยกขึ้นมาคว้าข้อมือของพิมพ์พิชชาที่โอบเอวตัวเองไว้โดยอัตโนมัติ ไม่รู้จะปัดออกหรือปล่อยให้เลยตามเลยดี เพราะเคมีที่อีกฝ่ายจงใจสร้างขึ้นมันช่าง... ชวนให้หัวใจเต้นผิดจังหวะเสียเหลือเกิน มีนตราหน้าเสียทันที กัดริมฝีปากแน่นด้วยความเจ็บใจที่โดนเด็กเมื่อวานซืนหักหน้าเข้าอย่างจัง "หึ! รสนิยมเปลี่ยนไปเยอะเลยนี่คะคริส ไปคว้าเด็กกะโปโลมาควง... ระวังจะโดนแว้งกัดเข้าสักวันล่ะ" "ขอบคุณที่เป็นห่วงนะคะคุณมีนตรา แต่เรื่องของเรารับรองว่า... แซ่บและเผ็ดร้อนกว่าที่คุณเคยรู้จักแน่นอนค่ะ เชิญป้ายหน้าค่ะ" พิมพ์พิชชาสวนกลับทันควันด้วยรอยยิ้มพริ้มเพราแบบนางงามมงลง มีนตราถลึงตาใส่ด้วยความโกรธจัด ก่อนจะสะบัดหน้าหนีแล้วเดินกระแทกส้นเท้าจากไปท่ามกลางเสียงเพลงจังหวะเร้าใจในผับ บรรยากาศรอบโต๊ะกลับมาเงียบสงบลงชั่วขณะ ทว่าความร้อนรุ่มกลับพุ่งสูงขึ้นจนน่าใจหาย พิมพ์พิชชาถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วผละตัวออกจากร่างของคริษฐาเพื่อจะกลับไปนั่งที่เดิม ทว่า... มือหนากลับคว้าข้อมือของหล่อนเอาไว้เสียก่อน แรงดึงที่ไม่ทันตั้งตัวทำให้ร่างบางเซถลาเข้าไปกระแทกกับอกแกร่งของคริษฐาอย่างจัง ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะกันจนสัมผัสได้ถึงความสั่นไหวในแววตาของประธานสาว คริษฐาก้มมองหน้าพิมพ์พิชชาในระยะประชิด ดวงตาคมกริบพราวระยับด้วยประกายไฟบางอย่างที่อันตรายยิ่งกว่าเดิม รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปากของคนปากร้าย "เมื่อกี้... เธอพูดว่าอะไรนะพิมพ์พิชชา?" เสียงทุ้มต่ำกระซิบชิดริมฝีปาก ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดแก้ว nนเนียนจนพิมพ์พิชชาขนลุกซู่ "ใครนะที่เป็น *'คนพิเศษ'* ของฉัน... หืม?" พิมพ์พิชชาใจกระตุกวูบ พยายามจะดึงข้อมือกลับแต่คริษฐากลับรวบเอวหล่อนเข้ามาใกล้เสียจนแทบไม่เหลือช่องว่างระหว่างกัน ความกล้าหาญเมื่อครู่เริ่มสั่นคลอนเมื่อเจอสายตาดุร้ายแกมคลั่งรักของคนตรงหน้าจ้องมองมาตรงๆ ทว่า... ก่อนที่พิมพ์พิชชาจะได้อ้าปากเถียง เสียงทุ้มต่ำคุ้นหูของบุคคลที่สามก็ดังแทรกขึ้นมาจากด้านหลัง พร้อมกับสัมผัสหนักๆ ที่ตบลงบนบ่าของคริษฐา "อ้าว... คริส! ไม่คิดว่าจะเจอแกที่นี่ว่ะ มาคนเดียวหรือไงวะเนี่ย?" คริษฐาชะงัก สีหน้าหงุดหงิดฉายชัดขึ้นมาทันทีเมื่อหันไปมองผู้มาใหม่ พิมพ์พิชชาฉวยโอกาสนั้นผลكตัวออกจากอ้อมแขนแล้วหันไปมองหน้าแขกไม่ได้รับเชิญคนล่าสุด และในวินาทีนั้นเอง... หัวใจของพิมพ์พิชชาหล่นวูบลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม เมื่อใบหน้าของชายหนุ่มผู้มาใหม่ชัดเจนอยู่ในสายตา ...นั่นมัน 'กรณ์' แฟนเก่าสุดเฮงซวยของหล่อนเอง! ขอบคุณที่ติดตามความแซ่บพรีเมียมในตอนนี้นะคะ รี้ดเดอร์ที่รักของสการ์เล็ตโรสเตรียมตัวรับแรงกระแทกในตอนหน้าได้เลยค่ะ!