ง้อด้วยวิธีของประธานสาว

หน้าจอคอมพิวเตอร์พรีเมียมบนโต๊ะทำงานกระจกใสสะท้อนภาพข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานที่กระพริบถี่ระรัว ข้อมูลลับของโปรเจกต์ใหญ่ระดับพันล้านถูกส่งออกไปยังไอพีแอดรสปริศนาในยุโรปอย่างเลือดเย็น เสียงรัวแป้นพิมพ์เมื่อครู่ยังดังก้องอยู่ในโสตประสาทของพิมพ์พิชชา หญิงสาวยืนตัวแข็งทื่อราวกับถูกสาปให้กลายเป็นหิน ปลายนิ้วเรียวที่เคยจับปากกาเซ็นสัญญาอย่างมั่นใจกลับเย็นเฉียบจนไร้ความรู้สึก "คุณคริสคะ... คือว่า..." พิมพ์พิชชาหันไปมองร่างสูงระหงของคริษฐา ประธานสาวผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเด็ดขาดและสายตาพิฆาต ทว่า ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาแฟชั่นราคาแพงกลับไม่ได้ฉายแววตื่นตระหนกอย่างที่เธอจินตนาการไว้แม้แต่น้อย คริษฐายังคงนั่งไขว่ห้างพิงพนักเก้าอี้หนังแท้ด้วยท่าทางสุขุมนุ่มลึก ใบหน้าสวยเฉี่ยวเรียบเฉยราਤกับว่าเรื่องระบบล่มและการโจรกรรมข้อมูลระดับชาติเป็นเพียงแค่เรื่องดินฟ้าอากาศยามบ่าย "ตกใจจนสมองกลับไปแล้วหรือไงคะ คุณพิมพ์พิชชา" น้ำเสียงนิ่งเรียบแต่แฝงไปด้วยความเย้าหยอกเอ่ยขึ้น พร้อมกับที่ร่างเพรียวระหงลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวภายใต้กางเกงสแลคเข้ารูปก้าวเข้ามาประชิดตัวหญิงสาวที่ยืนช็อกอยู่หน้าจอ "คุณคริส... นี่คุณไม่โกรธหรือคะ? ข้อมูลสำคัญขนาดนั้น..." พิมพ์พิชชาละล่ำละลักเอ่ย เสียงสั่นเครือด้วยความรู้สึกผิดที่ตีรวนขึ้นมาจุกอก แม้ว่าช่วงหลังมานี้ทั้งคู่จะมีสถานะที่คลุมเครือและหวานอมเปรี้ยวใส่กันแค่ไหน แต่เรื่องงานคือเรื่องใหญ่ และเธอก็เป็นคนดูแลโปรเจกต์นี้โดยตรง "โกรธสิคะ... โกรธมากด้วย" คริษฐาหยุดยืนตรงหน้า ห่างกันเพียงแค่คืบ กลิ่นน้ำหอมแบรนด์โปรดของผู้บริหารสาวลอยละลิ่วเข้าจมูก ปะปนกับกลิ่นอายความกดดันที่ถูกสร้างขึ้นโดยเจ้าตัว "แต่ไม่ใช่เพราะข้อมูลนั่นหรอกนะคะ... ฉันโกรธที่คนเก่งอย่างคุณ ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้เพราะเรื่องแค่นี้ต่างหากล่ะคะ" พิมพ์พิชชาเงยหน้าขึ้นสบตาคู่สวย คริษฐาไม่ได้พูดเล่น แววตาคู่นั้นพราวระยับด้วยประกายความเอ็นดูที่เจ้าตัวพยายามซ่อนไว้ภายใต้มาดขรึม "เรื่องแค่นี้? คุณคริสคะ บริษัทกำลังจะ..." "ชูว์..." นิ้วเรียวสวยถูกยกขึ้นมาแตะริมฝีปากอิ่มของพิมพ์พิชชาเบาๆ เพื่อหยุดยั้งคำพูดตัดพ้อ "คุณคิดจริงๆ หรือคะว่าคนอย่างคริษฐา จะยอมให้ใครมาเจาะระบบเล่นๆ โดยที่ฉันไม่รู้ตัว... หm?" สมองของพิมพ์พิชชาชะงักไปสามวินาที ประมวลผลคำพูดของคนตรงหน้า "หมายความว่า..." "หมายความว่า ฉันรู้ตัวตั้งแต่วินาทีแรกที่มีคนพยายามเจาะเข้ามาแล้วค่ะ" คริษฐายกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่สการ์เล็ตโรสต้องยอมรับเลยว่ามันช่างร้ายกาจและเซ็กซี่เป็นที่สุด "ข้อมูลที่ส่งออกไป... เป็นไฟล์ขยะที่ฉันจงใจสร้างขึ้นเพื่อหลอกล่อให้พวกหนูสกปรกมันตายใจต่างหากล่ะคะ คนเก่ง" โลกลอยเคว้งกลับเข้าสู่แรงโน้มถ่วง พิมพ์พิชชาผ่อนลมหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความโล่งอก ก่อนที่ความรู้สึกอับอายและหมั่นไส้จะเข้ามาแทนที่ทันที "นี่คุณ! แกล้งฉันให้ตกใจเล่นสนุกนักหรือคะ!" พิมพ์พิชชาตีเข้าที่แขนเรียวของอีกฝ่ายเบาๆ อย่างหมั่นเขี้ยว "รู้ไหมว่าฉันใจหายไปถึงตาตุ่ม เกือบจะคิดวิธีลาออกจากการเป็นแฟนคุณ... เอ๊ย! เป็นลูกน้องคุณแล้วนะ!" คริษฐาหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ เป็นเสียงที่นานๆ ครั้งจะได้ยินจากประธานสาวผู้เย่อหยิ่ง มือเรียวฉวยโอกาสรวบเอวบางของพิมพ์พิชชาเข้ามาแนบชิดโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า แรงดึงดูดระหว่างทั้งคู่ทำงานทันที ปลายจมูกเกือบจะชนกันจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่น "อุ๊ย... หลุดปากคำว่าแฟนออกมาแล้วนะคะ" คริษฐากระซิบชิดริมหู เสียงทุ้มต่ำพร่าจนคนฟังขนลุกซู่ "ไหนๆ ก็สารภาพออกมาเองแล้ว งั้นเรามาเคลียร์เรื่องนี้กันให้จบดีกว่าไหมคะ?" "เคลียร์อะไรล่ะคะ ปล่อยเลยนะ คนฉวยโอกาส" พิมพ์พิชชาพยายามดันอกอีกฝ่ายออก แต่มีหรือที่แรงอันน้อยนิดจะสู้แรงของประธานสาวสายซึนที่ตอนนี้กำลังคลั่งรักหนักมากได้ "ก็เคลียร์เรื่องที่คุณทำให้ฉันเป็นห่วงความรู้สึกคุณไงคะ" คริษฐาไม่ยอมปล่อย ซ้ำยังกระชับวงแขนให้แน่นขึ้น สายตากวาดมองริมฝีปากที่กำลังเม้มเข้าหากันอย่างขัดเขิน "รู้ตัวไหมคะว่าเวลาคุณเครียด หน้าตาคุณมันน่าแกล้งขนาดไหน... แต่เวลาคุณตกใจจนน่าสงสารแบบเมื่อกี้ มันก็น่าฟัดให้หาย p'ดนัก" "คุณคริส! พูดจาบ้าอะไรเนี่ย ที่นี่ออฟฟิศนะคะ!" พิมพ์พิชชาร้อนผ่าวไปทั้งใบหน้า หัวใจเต้นโครมครามจนกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยิน "ออฟฟิศแล้วยังไงคะ ประธานบริษัทจะแสดงความรับผิดชอบต่อหัวใจพนักงานคนโปรด ใครจะกล้าว่าอะไร" คริษฐาโน้มใบหน้าลงมาใกล้เรื่อยๆ สายตาคมกريบสะท้อนภาพใบหน้าแดงก่ำของคนในอ้อมแขน ความซึนเดระที่เคยมีหายวับไปกับตา เหลือเพียงความเอาแต่ใจและเสน่ห์แพรวพราวที่ทำเอาคนใจแข็งต้องยอมสยบ พิมพ์พิชชาหลบสายตาไม่ได้ หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวราวกับกลองเพล ปากที่เคยเก่งกาจต่อกรกับคนอื่นเสมอ ตอนนี้กลับหนักอึ้งพูดอะไรไม่ออก ได้แต่ปล่อยให้ปลายนิ้วอุ่นของประธานสาวเกลี่ยไล้ข้างแก้มแผ่วเบา บรรยากาศหวานซึ้งกำลังอบอวลจนแทบจะหยดเป็นน้ำผึ้ง คริษฐาโน้มริมฝีปากลงมาหมายจะประทับจูบลงบนกลีบปากอิ่มเพื่อเป็นการปิดปากคนปากเก่งที่ชอบต่อล้อต่อเถียง ก๊อกๆๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งติดกันราวกับนัดหมาย พร้อมกับที่บานประตูห้องทำงานเปิดผางเข้ามาโดยไม่รอให้เจ้าของอนุญาต "ท่านประธานคะ! แย่แล้วค่ะ! ฝ่ายตรวจสอบภายในแจ้งว่า..." ร่างของเลขาฯ สาวหยุดชะงักกึกทันทีที่เห็นภาพตรงหน้า—ประธานสาวคนสวยกำลังโอบกอดพนักงานตัวแสบแนบชิดติดโต๊ะทำงาน ในท่าทางที่หมิ่นเหม่ต่อศีลธรรมอันดีงามในเวลางานสุดๆ คริษฐาชะงักค้างถอนหายใจเฮือกใหญ่วันนี้เป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้ที่มีคนขัดจังหวะความสุขของเธอ ดวงตาคมตวัดมองผู้บุกรุกด้วยรังสีอำมหิตที่พร้อมจะเผาทุกอย่างให้เป็นจุล "ออกไปค่ะ!" คริษฐาเอادเสียงลอดไรฟันด้วยความหงุดหงิดขั้นสุด --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาฟินจิกหมอนกับความซึนของคุณคริสในตอนนี้นะคะ!