เสียงแจ้งเตือนภารกิจลับระดับ SSS

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและกลิ่นอายความชื้นของหินโบราณ ใต้ชั้นดินลึกสามร้อยเมตรของหอคอยวิจัยรกร้าง คือสิ่งที่ต้อนรับเรย์ในวินาทีที่เขาก้าวผ่านประตูมิติเวทมนตร์ ไม่มีเสียงระฆังปลุกยามเช้า ไม่มีแสงแดดอุ่นๆ ลอดผ่านหน้าต่างกระจกสี มีเพียงความเงียบงันอันน่าอึดอัดที่กดทับลงบนโสตประสาท ราวกับอากาศรอบตัวถูกสูบออกไปจนหมดสิ้น "ระวังตัวด้วยนะ เรย์... บรรยากาศที่นี่มันผิดปกติเกินไป" เสียงกระซิบแผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยความระแวดระวังดังมาจากด้านหลัง เซราฟิน่า ทายาทตระกูลเวทมนตร์โบราณผู้เย่อหยิ่ง ยามนี้กำลังยกคทาสีเงินครามขึ้นตั้งรับ ดวงตาคู่สวยกวาดมองไปรอบห้องโถงมืดทึบที่มีเพียงแสงเรืองรองอ่อนๆ จากอักขระเวทที่เธอก่อตัวขึ้น เรย์ไม่ตอบทันที เขายังคงก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างช้าๆ สายตากวาดมองร่องรอยการต่อสู้ที่เกิดขึ้นบนผนังหินแกรนิต รอยขูดขีดลึกพาดผ่านเป็นแนวยาว ราวกับถูกฉีกกระชากด้วยกรงเล็บขนาดมหึมา พลังเวทที่ตกค้างอยู่ในบรรยากาศยังคงเข้มข้นจนทำให้ผิวหนังรู้สึกชาหนึบ นี่ไม่ใช่ร่องรอยของการทดลองเวทมนตร์ที่ผิดพลาด แต่มันคือสนามรบ... สนามรบที่ถูกกวาดล้างจนไม่เหลือซากของสิ่งมีชีวิต "ไม่ต้องห่วงครับคุณหนูเซราฟิน่า ถ้ามีอะไรโผล่มาจริงๆ อย่างน้อยคุณก็ยังมีผมเป็นเกราะกำบังชั้นดี... หรือในกรณีที่แย่ที่สุด ผมอาจจะวิ่งเร็วกว่าคุณนิดหน่อย" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แววตาฉายแววหยอกเย้าเล็กน้อยเพื่อผ่อนคลายบรรยากาศตึงเครียด "นี่นาย! ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาพูดเล่นนะ!" เซราฟิน่าค้อนขวับใส่ด้วยความหมั่นไส้ แก้มเนียนขึ้นสีแดงระเรื่อเล็กน้อยด้วยความขัดเขิน แต่เธอก็ยอมลดการตั้งการ์ดลงครึ่งหนึ่งตามสัญชาตญาณที่บอกว่า ชายหนุ่มข้างกายเธอยังคงมีความสุขุมเยือกเย็นที่น่าเหลือเชื่อ แม้ในยามวิกฤต เรย์ยิ้มมุมปากเล็กน้อย เขาไม่ได้ใส่ใจท่าทีงอนเง้าของหญิงสาวนัก เพราะความสนใจทั้งหมดของเขาถูกดึงดูดด้วยหน้าต่างโปร่งแสงสีฟ้าเข้มที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ ตั้งแต่ก้าวเข้ามาในเขตหวงห้ามแห่งนี้ หน้าต่างระบบที่มักจะนิ่งสนิทและทำหน้าที่แค่แสดงค่าสถานะตัวประกอบไร้ตัวตน กลับสั่นไหวอย่างรุนแรง ตัวอักษรสีแดงฉานเริ่มปรากฏขึ้นทีละบรรทัด พร้อมกับเสียงเตือนรัวเร็วก้องอยู่ในหัว *ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด!* [ตรวจพบความผิดปกติของสนามพลังมานา ระดับภัยพิบัติ: ภัยคุกคามระดับสากล] [ระบบทำการวิเคราะห์พื้นที่: อาณาเขตผนึกผนวกโบราณ ชั้นที่ 4] [คำเตือน: สิ่งมีชีวิตนอกมิติ 'สึนามิแห่งความมืด' กำลังจะทะลวงรอยแยกในอีก 12 นาทีข้างหน้า] เรย์หยุดเดินกะทันหัน จนเซราฟิน่าเกือบจะชนแผ่นหลังของเขา "มีอะไรเหรอ เรย์?" เธอถามด้วยน้ำเสียงตึงเครียดขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นสีหน้าของชายหนุ่มเปลี่ยนไป จากความผ่อนคลายกลายเป็นความจริงจังอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน "ไม่มีอะไรครับ... แค่แขกไม่ได้รับเชิญกำลังจะมาถึงเร็กว่าที่คิด" เรย์สูดลมหายใจเข้าลึก ภายในใจประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว ระบบไม่ได้แค่แจ้งเตือนภัยพิบัติ แต่มันยังส่งเงื่อนไขการเอาตัวรอดที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังตัวเลขสถิติอันน่ากลัวออกมาด้วย หน้าต่างระบบขยายใหญ่ขึ้น พร้อมกับข้อความเงื่อนไขที่ทำให้เขาต้องขมวดคิ้วมุ่น [เงื่อนไขบังคับเพื่อความอยู่รอด:] [1. ห้ามใช้เวทมนตร์ระดับสูงเกินขีดจำกัดของตัวประกอบ (คงค่ามานาที่แสดงผลไว้ที่ไม่เกิน 5%)] [2. ปกป้องบุคคลสำคัญ (เซราฟิน่า) ให้รอดพ้นจากการโจมตีระลอกแรก] [3. ค้นหา 'กุญแจศิลาแห่งปราชญ์' ที่ซ่อนอยู่ใต้แท่นบูชา ก่อนที่บาрьีย่อยจะล่มสลาย] "บ้าจริง..." เรย์สบถเบาๆ ในลำคอ เงื่อนไขแรกหมายความว่าเขาต้องปิดผนึกพลังแท้จริงเกือบทั้งหมด และต่อสู้กับภัยพิบัติระดับโลกด้วยเศษเสี้ยวพลังของตัวประกอบต๊อกต๋อยเนี่ยนะ? ช่างเป็นระบบที่ชื่นชอบการกลั่นแกล้งผู้บริโภคเสียจริง "เรย์ หน้าเธอนายดูไม่ค่อยดีเลยนะ เกิดอะไรขึ้นกันแน่?" เซราฟิน่าก้าวเข้ามาใกล้ มือเรียวเอื้อมมาแตะแขนเสื้อของเขาด้วยความห่วงใยที่ปิดไม่มิด ทว่า ก่อนที่เรย์จะได้เอ่ยปากตอบ เสียงคำรามต่ำทุบสะเทือนเลื่อนลั่นก็ดังสนั่นมาจากเบื้องล่าง พื้นหินใต้ฝ่าเท้าสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ฝุ่นผงและเศษหินร่วงหล่นลงมาจากเพดานถ้ำราวกับหิมะโปรยปราย อุณหภูมิรอบตัวลดฮวบลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว ตู้มมม! แรงระเบิดมหาศาลพุ่งทะลวงขึ้นมาจากพื้นห้องโถงกลาง รอยแยกสีดำสนิทฉีกกระชากอากาศออกเป็นเสี่ยงๆ กลิ่นอายความตายและจิตสังหารอันเข้มข้นแผ่พุ่งออกมาจนทำให้เซราฟิน่าทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นด้วยความหวาดกลัว เรี่ยวแรงทั้งหมดในร่างกายราวกับถูกสูบหายไปในชั่วพริบตา "นะ... นั่นมันอะไรกัน..." เซราฟิน่าพยายามเงยหน้าขึ้นมองด้วยความยากลำบาก ร่างกายสั่นเทา ดวง เบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด เงาสودทะมึนขนาดมหศาลค่อยๆ ก้าวออกมาจากรอยแยกมิติ ดวงตาสสีแดงฉานนับสิบคู่จ้องมองตรงมาที่พวกเขาทั้งสอง รอยยิ้มฉีกกว้างเผยให้เห็นเขี้ยวแหลมคมนับร้อยซี่ เสียงกรีดร้องโหยหวนดังสะท้อนก้องอยู่ในจิตสำนึกของทุกคนที่ได้พบเห็น เรย์ก้าวออกไปยืนบังร่างของหญิงสาวไว้ข้างหลังอย่างรวดเร็ว มือขวากำด้ามดาบสั้นที่พกติดตัวไว้แน่น แม้ค่าพลังจะถูกจำกัดไว้เพียงน้อยนิด แต่แววตาของชายหนุ่มกลับไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย มีเพียงประกายความมุ่งมั่นที่ลุกโชนขึ้นท่ามกลางความมืดมิด *ติ๊ด!* [เสียงแจ้งเตือนภารกิจลับระดับ SSS: บอสผู้พิทักษ์แห่งความมืด "คราเคนแห่งห้วงนรกอเวจี" ปรากฏตัว] [เงื่อนไขเวลาเริ่มนับถอยหลัง: 10... 9... 8...] ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ จาก "ไมโลกับภูตน้อย"