รหัสลับในหอพักชาย

กลิ่นอายความชื้นของหินปูนเก่าแก่ผสมกับกลิ่นโลหะสนิมเขรอะ ลอยอวลอยู่ในความมืดสนิทของห้องใต้หลังคาหอพักชาย ท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบงัดจนได้ยินเพียงเสียงหัวใจเต้นระส่ำ เรย์ปรายตามองเศษกระดาษม้วนเก่าที่เพิ่งร่วงหล่นลงมาจากช่องระบายอากาศ ตัวอักษรเวทมนตร์หมึกสีชาดบนนั้นกำลังบิดตัวและสลายกลายเป็นละอองแสงสีม่วงจางๆ "ไม่ใช่ความบังเอิญ... และแน่นอนว่ามันไม่ใช่กลั่นแกล้งกันเล่นระหว่างเด็กหอ" เรย์พึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงราบเรียบ นัยน์ตาสสีนิลสะท้อนแสงเรืองรองจางๆ จากหน้าต่างระบบโปร่งแสงที่ลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ ตรงหน้าเขา ข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานกระพริบเตือนถี่ๆ **[คำเตือนระบบ: ตรวจพบความผิดปกติของสนามพลังมานาในเขตหอพักชาย (โซน C)]** **[สถานะ: ตรวจพบการใช้งานศาสตร์มืดระดับต่ำ - 'พิธีGargoyle' กำลังดำเนินกระบวนการ]** **[คำแนะนำ: เพิกเฉยเพื่อรักษาความปลอดภัยของตนเอง หรือดำเนินการตรวจสอบเพื่อรับแต้มประสบการณ์พิเศษ]** นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนขอบโต๊ะไม้สักเบาๆ เป็นจังหวะสม่ำเสมอ แสดงถึงกระบวนการคิดวิเคราะห์ที่กำลังทำงานอย่างรวดเร็ว ในฐานะตัวประกอบที่ตั้งใจจะใช้ชีวิตอย่างเงียบเชียบและไร้ตัวตนในโรงเรียนเวทมนตร์แห่งนี้ การเดินเข้าไปพัวพันกับพิธีกรรมศาสตร์มืดถือเป็นเรื่องโง่เขลาที่สุด แต่ทว่า... บรรทัดล่างสุดของหน้าต่างระบบที่เพิ่งอัปเดตใหม่กลับทำให้เขาต้องเปลี่ยนความคิด **[หมายเหตุเพิ่มเติม: หากปล่อยทิ้งไว้ ความเสียหายของโครงสร้างหอพักจะส่งผลกระทบต่อห้องพักหมายเลข 404 ของท่านโดยตรง]** "...ให้มันได้อย่างนี้สิครับ" เรย์ถอนหายใจยาวเหยียด ใบหน้าหล่อเหลาติดจะเบื่อหน่ายเล็กน้อย มือขวาคว้าผ้าคลุมสีดำสนิทขึ้นมาสวมทับชุดยูนิฟอร์ม ก๊อก ก๊อก ก๊อก! เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งติดต่อกันอย่างเร่งรีบ ก่อนที่บานประตูไม้จะถูกผลักเปิดออกโดยไม่รอให้อีกฝ่ายอนุญาต เซราฟิน่าก้าวเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เส้นผมสีเงินยวงสะท้อนกับแสงตะเกียงเวทมนตร์ ดวงตาสีฟ้าครามคู่สวยกวาดตามองรอบห้องก่อนจะมาหยุดที่ตัวเรย์ "นายเห็นปรากฏการณ์เมื่อครู่นี้ไหม เรย์" เซราฟิน่าเปิดประเด็นทันทีโดยไม่เสียเวลาทักทาย เสียงใสแต่เย่อหยิ่งเจือความกังวล "มานาของหอพักนี้กำลังปั่นป่วน ราวกับมีใครบางคนกำลังพยายามเปิดประตูมิติระดับต่ำ... และที่แย่กว่านั้นคือ ฉันสัมผัสกลิ่นอายของตระกูลอัศวินเงาจากที่ไหนสักแห่งใกล้ๆ นี้" "คุณหนูเซราฟิน่าครับ นี่มันยามวิกาลแล้ว การที่ท่านบุกรุกเข้ามาในห้องพักชายอย่างไรมารยาทเช่นนี้ หากมีใครมาเห็นเข้า ชื่อเสียงของท่านคง..." เรย์เอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงเรื่อยๆ พลางหยิบถุงมือหนังขึ้นมาสวม "ไม่ใช่เวลามาพูดเรื่องมารยาทนะ!" เซราฟิน่าขยับเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นหอมจางๆ คล้ายดอกไวโอเล็ตจากตัวเธอ ดวงตาคู่คมจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเรย์ "ฉันรู้ว่านายซ่อนอะไรบางอย่างไว้ เรย์ นายไม่ใช่แค่นักเรียนทุนธรรมดาที่สอบได้คะแนนคาบเส้นหรอก... คนที่สามารถอ่านอักขระโบราณบนศิลาลงทัณฑ์ในคาบเรียนแรกโดยไม่แม้แต่จะกะพริบตา ไม่มีทางเป็นแค่ 'ตัวประกอบ' แน่นอน" เรย์ชะงักไปชั่ววินาที ดวงตาสีณิลหรี่ลงเล็กน้อย ประเมินท่าทีของหญิงสาวตรงหน้า เซราฟิน่าฉลาดเกินไป... หรือบางที เขานั่นแหละที่ประมาทเกินไปในการซ่อนเร้นร่องรอย "ท่านคิดไปเองแล้วครับ ผมก็แค่..." "ไม่ต้องมาแก้ตัว" เซราฟิน่ายื่นมือเรียวมาคว้าชายเสื้อคลุมของเขาไว้แน่น แรงบีบนั้นไม่ได้มากมาย แต่มันสะท้อนถึงความมุ่งมั่นบางอย่าง "ตระกูลเวทมนตร์โบราณของฉันกำลังสืบสวนเรื่องการหายตัวไปของนักเรียนในปีการศึกษานี้ และเบาะแสทั้งหมดก็ชี้มาที่หอพักชายแห่งนี้... พาฉันไปร่วมสืบสวนด้วย เรย์ ถ้านายไม่อยากให้ฉันรายงานอาจารย์ใหญ่เรื่องพลังงานมานาผิดปกติที่แผ่ออกมาจากห้องของนาย" เป็นการขู่ที่ไร้ชั้นเชิงแต่วางเดิมพันได้เจ็บแสบ เรย์ลอบยิ้มมุมปากอย่างจนใจ เขารู้ดีว่าหากปฏิเสธ หญิงสาวจอมดื้อรั้นคนนี้คงสร้างความวุ่นวายมากกว่าการร่วมมือกันเป็นแน่ "ก็ตามใจท่านครับ... แต่ถ้าเจออันตราย ผมจะไม่แบกท่านหนีเด็ดขาดนะ" ทั้งสองลอบออกจากหอพักชายผ่านทางระเบียงด้านหลังที่เชื่อมต่อกับสวนพฤกษศาสตร์เวทมนตร์ บรรยากาศยามค่ำคืนของสถาบันศึกษาเวทมนตร์แห่งนี้เงียบสงบจนน่าขนลุก หมอกสีเทาจางๆ ลอยปกคลุมพื้นหญ้า เสียงลมหวีดหวิวผ่านกิ่งไม้คล้ายเสียงกระซิบของผู้คน เรย์เดินนำหน้าด้วยฝีเท้าเงียบกริบ ดวงตาสองข้างไม่เคยหยุดกวาดมองสภาพแวดล้อม หน้าต่างระบบของเขายังคงอัปเดตพิกัดอย่างต่อเนื่อง จุดสีแดงที่แสดงถึงแหล่งกำเนิดพลังงานศาสตร์มืดกำลังเคลื่อนที่เข้าใกล้ห้องใต้ดินเก่าแก่ใต้หอพัก "หยุดก่อนครับ" เรย์ยกมือขึ้นเป็นสัญญาณเตือน เซราฟิน่าชะงักฝีเท้าทันที เธอซ่อนตัวหลังแนวพุ่มไม้เวทมนตร์ตามสัญชาตญาณ เบื้องหน้าของพวกเขาคือประตูเหล็กกล้าขนาดใหญ่ที่ถูกผนึกไว้ด้วยโซ่อาคมสีดำสนิท มีรอยขูดขีดลึกเป็นทางยาวรอบบานประตู กลิ่นอายคาวเลือดจางๆ ลอยคละคลุ้งปะปนกับกลิ่นอายอับชื้น และที่น่าตกใจที่สุดคือ บนพื้นดินเบื้องหน้ามีวงเวทย์อัญเชิญขนาดใหญ่กำลังส่องแสงเรืองรองเป็นจังหวะ ราวกับมันกำลัง "หายใจ" **[แจ้งเตือนระบบ: วงเวทย์อัญเชิญระดับกลางเสร็จสมบูรณ์ 98%]** **[เป้าหมาย: อัญเชิญสิ่งมีชีวิตนอกมิติ 'อสูรเงาทมิฬ']** **[เวลาที่เหลือ: 3 นาที]** "นั่นมัน... ต้องห้ามระดับสี่!" เซราฟิน่าอุทานออกมาเบาๆ ใบหน้าหวานถอดสีลงทันทีเมื่อเห็นอักขระที่สลักอยู่บนบานประตู "ใครเป็นคนทำเรื่องแบบนี้ในเขตโรงเรียนกัน? นี่มันเจตนาฆ่าหมู่ชัดๆ!" เรย์ไม่ได้ตอบคำถามนั้น สายตาของเขาคมกริบขึ้นเมื่อกวาดมองไปที่มุมมืดของกำแพงหิน ที่ซึ่งเงาสะท้อนของต้นไม้ไม่ได้ขยับตามทิศทางของลม แต่กลับบิดเบี้ยวผิดรูป ราวกับมีดวงตาคู่หนึ่งกำลังแอบมองพวกเขาทั้งคู่จากในความมืด ก่อนที่เรย์จะทันได้เอ่ยปากเตือน ร่างเงาดำสนิทร่างหนึ่งก็พุ่งทะยานออกมาจากผนังหินด้วยความเร็วสูง กรงเล็บแหลมคมพุ่งตรงเข้าใส่ลำคอของเซราฟิน่าที่ยืนอยู่ใกล้ที่สุดโดยไร้ซึ่งเสียงเตือน! เซราฟิน่าเบิกตากว้าง สมองประมวลผลไม่ทันกับความเร็วนั้น ร่างกายแข็งทื่อราวกับถูกสาป *ฟึบ!* เสียงแหวกอากาศดังขึ้นเพียงชั่วพริบตา เรย์ก้าวเท้าซ้ายไปข้างหน้าด้วยวิชาเคลื่อนย้ายพริบตา มือขวาคว้าข้อมือของเซราฟิน่าแล้วดึงเข้าหาตัวอย่างแรงจนเธอเซถลามาชนอกเขา ขณะเดียวกัน มือซ้ายของเขาก็สะบัดออกไปเบื้องหน้าอย่างไร้การตั้งท่า พลังมานาบริสุทธิ์สีทองอร่ามระเบิดออกจ่า1ฝ่ามือของเรย์โดยไร้ร่ายคาถา! แรงปะทะมหาศาลซัดร่างของอสูรเงากระเด็นกระแทกกำแพงหินอย่างรุนแรงจนเกิดเสียงสนั่นหวั่นไหว ฝุ่นคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ แต่ยังไม่ทันที่ควันจางลง หน้าต่างระบบตรงหน้าเรย์ก็เปลี่ยนเป็นสีแดงฉานพร้อมเสียงเตือนที่ดังกระหึ่มในหัว **[แจ้งเตือนวิกฤตระดับ SSS!]** **[ตรวจพบการแทรกแซงจาก 'ผู้เล่นภายนอก' - ตัวตนที่ไม่อยู่ในฐานข้อมูลระบบ]** **[เป้าหมายที่แท้จริงของพิธีกรรมมิใช่อสูรเงา แต่เป็นการเปิดผนึก 'ประตูมิติหลัก']** **[คำเตือน: บุคคลที่ยืนอยู่ด้านหลังท่านในขณะนี้... ไม่ใช่คุณหนูเซราฟิน่าตัวจริง]** เรย์ชะงักกุน ลมหายใจสะดุดไปเสี้ยววินาที เขาก้มมองมือที่ยังคงกุมข้อมือของหญิงสาวไว้... แต่สัมผัสที่ส่งผ่านมานั้นเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง และไม่มีกลิ่นหอมของดอกไวโอเล็ตอีกต่อไป มีเพียงกลิ่นอายของความตายที่คุ้นเคย "แหม... รู้ตัวเร็วกว่าที่คิดไว้นะครับ คุณตัวประกอบ" เสียงกระซิบแหบพร่าดังขึ้นแนบชิดข้างใบหูของเขา พร้อมกับปลายมีดอาบยาพิษสีดำสนิทที่จ่อเข้ากับแผ่นหลังของเรย์พอดีเป๊ะ! --- ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ จาก "ไมโลกับภูตน้อย"