ปลดล็อกร่างเทพเจ้าจำแลง

"ถอยไป เซราฟิน่า... ครั้งนี้ไม่ใช่สถานการณ์ที่เธอจะรับมือด้วยเวทมนตร์ตระกูลสูงส่งได้" เสียงของเรย์ราบเรียบ ทว่าสั่นสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจของหญิงสาวข้างกาย เซราฟิน่าชะงักค้าง มือที่กำลังร่ายมนตร์ป้องกันสั่นไหวเล็กน้อย เธอเงยหน้ามองแผ่นหลังของชายหนุ่มที่เธอมักมองว่าเป็นเพียง 'ตัวประกอบ' ผู้โชคดี แต่ในเสี้ยววินาทีนี้ แผ่นหลังนั้นกลับดูยิ่งใหญ่ราวกับกำแพงเมืองที่ไม่มีวันทลาย เบื้องหน้าของพวกเขา คืออสูรกายแห่งความมืดที่หลุดรอดมาจากรอยแยกมิติ ร่างกายของมันบิดเบี้ยวด้วยไอเวทสีดำทมิฬที่กัดกินอากาศรอบข้างจนกลายเป็นสุญญากาศ ทุกย่างก้าวที่มันเดินผ่าน พื้นหินอ่อนของโรงเรียนเวทมนตร์แตกร้าวเป็นเสี่ยงๆ "เรย์... นายกำลังจะทำอะไร?" เซราฟิน่าถาม เสียงของเธอแหบพร่า ความเย่อหยิ่งในฐานะทายาทตระกูลเวทมนตร์มลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความหวาดหวั่นต่อสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น เรย์ไม่ได้หันกลับมามอง ดวงตาของเขากำลังกวาดอ่านหน้าต่างระบบสีฟ้าโปร่งแสงที่ปรากฏขึ้นซ้อนทับกับภาพความเป็นจริง [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบระดับพลังงานวิกฤต บั๊กในระบบได้รับผลกระทบจากอิทธิพลมิติที่สาม] [เงื่อนไขพิเศษ: ต้องการใช้งาน 'ร่างเทพเจ้าจำแลง' (Limit Break) หรือไม่?] [คำเตือน: การใช้งานนี้จำกัดเพียง 1 ครั้งในรอบทศวรรษ พลังงานจะถูกปลดปล่อยทั้งหมดโดยไม่มีการยับยั้ง ผลกระทบต่อร่างกายผู้ใช้งานอาจนำไปสู่ภาวะดับสูญของมานา] นิ้วของเรย์แตะลงบนคำว่า 'ตกลง' อย่างไม่ลังเล วินาทีนั้น โลกทั้งใบดูเหมือนจะหยุดหมุน เสียงลมที่พัดกรรโชกสงบลงสนิท ท้องฟ้าเหนืออาคารเรียนที่เคยเป็นยามค่ำคืนเปลี่ยนเป็นสีทองอร่ามตัดกับสีม่วงเข้มของอสูรกาย แรงกดดันมหาศาลถาโถมลงมาจนเซราฟิน่าทรุดเข่าลงกับพื้น เธอรู้สึกราวกับว่าออกซิเจนในอากาศถูกเปลี่ยนเป็นละอองเวทมนตร์ที่หนาแน่นจนแทบหายใจไม่ออก "มันเริ่มแล้ว..." เรย์พึมพำ น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนไป มันไม่ได้เย็นชาเหมือนก่อน แต่ทว่าเปี่ยมไปด้วยอำนาจที่ไม่อาจต้านทาน เหมือนเสียงที่ก้องมาจากกาลเวลาอันไกลโพ้น ร่างกายของเรย์เริ่มเปล่งแสงสีขาวนวลตา เส้นผมสีเข้มของเขาค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีเงินประกายทอง อักขระเวทโบราณปรากฏขึ้นรอบข้อมือของเขาหมุนวนอย่างเป็นระเบียบ นี่ไม่ใช่เวทมนตร์ที่โรงเรียนสอน มันคือต้นกำเนิดของพลังที่แท้จริงซึ่งถูกล็อกไว้ด้วย 'บั๊ก' ที่เรย์ครอบครองมาตลอด อสูรกายมืดคำรามก้อง มันรับรู้ได้ถึงภัยคุกคาม มันพุ่งเข้าใส่เรย์ด้วยความเร็วสูง แต่เรย์เพียงแค่ปัดมือเบาๆ ในอากาศ *เปรี้ยง!* คลื่นพลังกระแทกปะทะเข้ากับอสูรกายจนร่างของมันปลิวละลิ่วไปกระแทกกับกำแพงปราสาทจนพังทลายเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่ เรย์ไม่ได้ขยับตัวตาม เขาเพียงแค่จ้องมองด้วยสายตาว่างเปล่า เหมือนผู้ที่มองเห็นจุดจบของทุกอย่างก่อนที่มันจะเริ่มต้นขึ้น "นาย... นายเป็นใครกันแน่?" เซราฟิน่าพยายามเงยหน้ามองภาพที่น่าเหลือเชื่อตรงหน้า แม้แต่ศาสตราจารย์ที่เก่งที่สุดในอาณาจักรก็ยังไม่เคยแสดงพลังระดับที่สามารถบิดเบือนกฎฟิสิกส์ได้ถึงเพียงนี้ เรย์หันกลับมามองเธอ ดวงตาที่เคยเป็นสีนิลบัดนี้กลายเป็นสีทองอำพันที่ไร้ก้นบึ้ง เขายื่นมือมาข้างหน้า เหมือนจะฉุดเธอให้ลุกขึ้น ทว่าในจังหวะนั้นเอง เขาก็ชะงัก สายตาเหลือบไปมองที่ขอบฟ้าทิศเหนือ ซึ่งเป็นที่ตั้งของหอคอยต้องห้ามที่ถูกปิดตายมานานหลายศตวรรษ "พวกมันมาแล้ว..." เรย์กล่าวเบาๆ ทันใดนั้น เสียงสัญญาณเตือนจากระบบดังรัวในหัวของเขา [แจ้งเตือน: ตรวจพบตัวตนระดับพระเจ้าก้าวผ่านรอยแยกที่สอง] [สถานะบั๊ก: พลังงานเริ่มไหลย้อนกลับ... คำเตือน: ร่างกายกำลังจะเข้าสู่ภาวะแตกสลายในอีก 60 วินาที] ท่ามกลางสถานการณ์ที่ควรจะเป็นชัยชนะ กลับกลายเป็นกับดักที่เรย์ไม่ได้คาดคิด เมื่อเงาร่างลึกลับในชุดคลุมสีดำสนิทก้าวออกมาจากเงามืดของเสาต้นหนึ่ง เขาสวมหน้ากากที่ทำจากเศษเสี้ยวของนาฬิกาทรายที่ไม่มีวันหยุดหมุน ชายคนนั้นปรบมือเบาๆ ชื่นชมภาพความพินาศตรงหน้า "ยินดีด้วย เรย์... นายคือตัวแปรที่น่าสนใจที่สุดในเกมกระดานนี้" ชายปริศนากล่าวด้วยรอยยิ้มที่มองไม่เห็นภายใต้หน้ากาก "แต่การเปิดใช้บั๊กนี้ คือกุญแจดอกสุดท้ายที่ฉันรอให้เธอไข เพื่อเปิดประตูสู่จุดจบของโลกใบนี้จริงๆ" เรย์กัดฟันกรอด พลังเทพเจ้าในตัวเขากำลังแผดเผาจิตวิญญาณ แต่เขากลับพบความจริงที่น่าสะพรึงกลัวกว่านั้น... หน้ากากของคนผู้นั้น มีรอยสลักตราสัญลักษณ์ประจำตัวของเขาราวกับเป็นเงาสะท้อนในกระจก เซราฟิน่ามองเห็นรอยสลักนั้นและเบิกตากว้าง เธอคว้าแขนเรย์ไว้ด้วยมือที่สั่นเทา "เรย์... ที่ข้อมือของคนคนนั้น... มันคือตราสัญลักษณ์เดียวกับที่นายมีตั้งแต่เกิดไม่ใช่เหรอ?" เรย์มองไปยังชายปริศนา ก่อนจะแสยะยิ้มที่แฝงไปด้วยความอาดูร เขาเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมเขาถึงได้ 'บั๊ก' นี้มาครอบครองตั้งแต่ต้น "ไม่ใช่แค่ตัวประกอบ... แต่ฉันคือคนที่จะต้องฆ่าตัวเองในอนาคตเพื่อจบเรื่องนี้สินะ?" ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมากับเรย์และเซราฟิน่าในตอนนี้นะครับ พบกันตอนถัดไปครับ! ไมโลกับภูตน้อย