ผู้ช่วยสาวที่คาดไม่ถึง

กลิ่นอายจางๆ ของกระดาษปาปิรุสเก่าเก็บและน้ำหมึกเวทมนตร์คละคลุ้งไปทั่วหอสมุดกลางของสถาบันเวทมนตร์อาร์เคเมเดีย เรย์ตวัดปลายนิ้วบันทึกวงจรมานาลงบนตำราสมุนไพรศาสตร์อย่างเงียบเชียบ สมาธิของเขาถูกตรึงไว้กับตัวเลขค่าพลังที่ไหลเวียนอยู่ในระบบอินเทอร์เฟซลับ ซึ่งแสดงผลเป็นตัวเลขศูนย์นิ่งสนิทสวนทางกับความอลหม่านรอบตัว รอบสัปดาห์นี้ นักเรียนทุกคนต่างหัวหมุนกับโปรเจกต์กลุ่มภาคเรียนแรก ซึ่งเป็นตัวชี้วัดเกรดเฉลี่ยและสิทธิ์ในการเข้าถึงห้องสมุดชั้นใน ทว่าสำหรับเรย์แล้ว เป้าหมายมีเพียงอย่างเดียวคือการทำตัวให้กลมกลืนและได้คะแนนผ่านแบบเฉียดฉิวที่สุด เพื่อหลีกหนีสายตาจับผิดจากพวกอาจารย์หัวกะทิ “นายจงใจซ่อนมันสินะ... เรย์” เสียงทุ้มหวานแต่เย่อหยิ่งดังขึ้นพร้อมกับเงาร่างของเด็กสาวที่ทาบทับลงบนโต๊ะไม้โอ๊ก เซราฟิน่า ฟอน วالแธร์ ยืนกอดอก ดวงตาสีนิลคู่คมกริบจ้องมองเขาด้วยประกายความสงสัยที่ถูกเก็บงดไว้ไม่มิด เส้นผมสีเงินยวงสะท้อนกับแสงไฟจากคริสตัลเวทมนตร์ ขับให้เธอดูราวกับรูปปั้นแกะสลักชั้นดีจากตระกูลขุนนางโบราณ เรย์ชะงักมือที่กำลังถือปากกาขนนกเล็กน้อย เขายังคงรักษาสีหน้าเรียบเฉย ปิดตำราตรงหน้าอย่างเชื่องช้า ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มจางๆ ที่คาเดาความหมายไม่ได้ “คุณฟอน วาลแธร์ กำลังพูดถึงเรื่องอะไรหรือครับ ผมเป็นแค่ตัวประกอบที่นั่งอ่านหนังสือเงียบๆ เท่านั้นเอง” “อย่ามาทำเป็นไขสดับเรย์!” เซราฟิน่ากัดริมฝีปากเล็กน้อย ความดื้อรั้นฉายชัดในแววตา เธอตวัดมือเรียกม้วนกระดาษบันทึกเวทมนตร์ตบลงบนโต๊ะเสียงดังสนั่น จนนักเรียนโต๊ะข้างๆ หันมามอง “ฉันเห็นผลการทดสอบเกราะป้องกันมานาเมื่อวานนี้ ค่าแรงต้านทานของนายอยู่ที่ศูนย์... แต่เสาหินเวทมนตร์กลับร้าวรานถึงแกนกลางภายในพริบตาเดียว ไม่มีทางที่คนธรรมดาหรือแม้แต่ ‘ตัวประกอบ’ อย่างที่นายชอบอ้างจะทำแบบนั้นได้!” บรรยากาศรอบตัวราวกับลดอุณหภูมิลงทันที เรย์หรี่ตาลงเล็กน้อย ประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว สมองของเขาคำนวณความเสี่ยงทุกความเป็นไปได้ การปฏิเสธหัวชนฝามีแต่จะทำให้คุณหนูตระกูลใหญ่ผู้นี้ตามตื๊อไม่เลิก และอาจดึงดูดความสนใจจากพวกสภาผู้บริหารโรงเรียนเข้าสักวัน “คุณช่างสังเกตเกินไปแล้วนะครับ... การมองโลกในมุมมองที่แคบเกินไป บางครั้งก็ทำให้พลาดรายละเอียดสำคัญ” เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่จริงจังขึ้น “แต่ถ้าคุณยืนกรานจะสงสัย ผมเกรงว่าคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์เวทมนตร์คงไม่ทำให้คุณพอใจหรอกครับ” “งั้นก็พิสูจน์ให้ฉันเห็นสิ” เซราฟิน่าโน้มตัวเข้ามาใกล้ กลิ่นหอมจางๆ คล้ายดอกไม้ป่าลอยแตะจมูก “มาร่วมมือทำโปรเจกต์กลุ่มกับฉัน... เรย์ ฉันรู้ว่าหัวข้อวิจัย ‘การสลายตัวของมานาโบราณ’ นายสนใจมันอยู่ และนายก็ต้องการใครสักคนที่มีอำนาจพอจะเบิกตำราลับจากหอคอยชั้นสี่มาให้... แลกกับการที่ฉันจะเก็บเรื่องความผิดปกติของนายเป็นความลับ” นี่คือข้อเสนอที่ปฏิเสธได้ยาก เรย์จ้องมองประกายความมุ่งมั่นในดวงตาของเซราฟิน่า เธอนอกจากจะมีสายเลือดตระกูลขุนนางทรงอิทธิพลแล้ว ความอัจฉริยะด้านทฤษฎีเวทมนตร์ของเธอก็เป็นของจริง หากได้เธอมาร่วมทีม งานวิจัยเพื่อเอาตัวรอดในเทอมนี้จะง่ายขึ้นอย่างเทียบไม่ติด เรย์ถอนหายใจออกมาเบาๆ ยอมแพ้ให้กับความดื้อรั้นนั้น “ดูเหมือนผมจะไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธตั้งแต่แรกแล้วสินะครับ คุณหนูเซราฟิน่า” มุมปากของเด็กสาวกระตุกยิ้มอย่างผู้ชนะ “ฉลาดมาก เรย์ ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป นายคือพาร์ทเนอร์ของฉัน ห้ามถอนตัวเด็ดขาดจนกว่าเราจะคว้าอันดับหนึ่งของชั้นปี” ทว่า ในขณะที่ทั้งสองกำลังตกลงเงื่อนไขกันอยู่นั้น เสียงกระดิ่งแจ้งเตือนจากระบบภายในหอสมุดก็ดังขึ้นกังวาน ไม่ใช่เสียงกระดิ่งธรรมดา แต่เป็นสัญญาณเตือนภัยระดับฉุกเฉินที่สะท้อนก้องไปทั่วสถาบัน แสงไฟจากคริสตัลเวทมนตร์เปลี่ยนจากสีฟ้าใสเป็นสีแดงฉานกะทันหัน *ติ๊ง!* [ระบบตรวจพบความผิดปกติของสนามพลังมานาภาระพื้นที่: ชั้นใต้ดินระดับ 4 หอสมุดโบราณ] [เงื่อนไขภารกิจลับเปิดใช้งาน: "การตื่น ℬ-204" — เผชิญหน้ากับสิ่งแปลกปลอมที่ถูกผนึกไว้โดยผู้ก่อตั้งสถาบัน] [คำเตือน: ค่าพลังความเสียหายรอบบริเวณเกินขีดจำกัดความปลอดภัย แนะนำให้ถอยร่นทันที หรือ... ตัดสินใจเผชิญหน้า] เรย์หุบยิ้มทันที แววตาที่เคยผ่อนคลายแปรเปลี่ยนเป็นความคมกริบดุจใบมีด เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงโดยสัญชาตญาณ บังคับให้เซราฟิน่าที่กำลังงุนงงกับเสียงเตือนต้องถอยหลังไปหนึ่งก้าว “ดูเหมือนว่าโปรเจกต์กลุ่มของเรา... จะต้องเริ่มเร็วกว่าที่คิดแล้วล่ะครับ” เรย์พึมพำเบาๆ ขณะที่พื้นหอสมุดใต้ฝ่าเท้าเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พร้อมกับแรงกดดันมหาศาลที่พวยพุ่งขึ้นมาจากเบื้องล่าง ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ จาก "ไมโลกับภูตน้อย"