คืนวันแห่งการไล่ล่า

"หมอบลง! อย่าให้มันหลุดเข้าเขตอาคมวงนอกเด็ดขาด!" เสียงคำรามต่ำอย่างดุดันดังขึ้นท่ามกลางความมืดมิดของคอกสัตว์หลังบ้าน กลิ่นคาวเลือดผสมกับกลิ่นสาบสางของวิญญาณเร่ร่อนลอยคละคลุ้งจนน่าสะอิดสะเอียน แสงไฟจากกระบอกไฟฉายแรงสูงกวาดตัดผ่านความมืด เผยให้เห็นเงาตะคุ่มของสุกรตัวใหญ่มหึมา ดวงตาของมันแดงก่ำราวกับถ่านไฟที่กำลังคุโชน น้ำลายเหนียวหนืดสีดำไหลยืดหย้อยหยดลงสู่พื้นดินส่งเสียงฟอดแฟด ธันวาในชุดเสื้อยืดสีดำและกางเกงยุทธวิธีขยับแว่นตากรอบเหล็กที่สะท้อนแสงไฟฉาย มือข้างหนึ่งถือแท็บเล็ตหน้าจอเรืองแสงสีฟ้าซึ่งกำลังรันโค้ดอาคมภาษาขอมโบราณผสมผสานกับภาษาไพธอน ส่วนมืออีกข้างคีบยันต์กระดาษสาจุ่มหมึกชาดสีแดงฉานไว้สามแผ่น "ผู้กองครับ ไอ้วิญญาณสัมภเวสีตัวนี้นี่มันดื้อด้านเสียจริง สิงร่างหมูแม่พันธุ์ของชาวบ้านยังไม่พอ มันยังกล้ามาท้าทายระบบเน็ตเวิร์กอาคมที่เราวางไว้เมื่อหัวค่ำอีก ดูท่ามันคงอยากจะลองของกับระบบป้องกันภัยไซเบอร์ไสยศาสตร์เวอร์ชัน 4.0 ของผมสินะครับ" ธันวาเอ่ยด้วยน้ำพักน้ำแรงที่หอบหายใจเล็กน้อย แต่ริมฝีปากยังคงประดับด้วยรอยยิ้มกวนประสาทตามสไตล์ ผู้กองศิลา สามีหนุ่มร่างกำยำในชุดเครื่องแบบสนามพับแขนเสื้อขึ้นจนเห็นมัดกล้ามสมชายชาตรี ดวงตาคมกริบจ้องเขม็งไปยังเป้าหมาย มือหนากำด้ามปืนพกสั้นที่ลงอักขระคาถาปราบผีไว้แน่น เขาสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติก่อนจะก้าวเท้าขนาบข้างภรรยาและเพื่อนสนิท "มันไม่ใช่แค่ผีเร่ร่อนธรรมดาหรอกครับคุณธันวา แรงอาฆาตขนาดนี้... น่าจะเป็นวิญญาณของคนที่ตายด้วยอุบัติเหตุทางถนนเมื่อสัปดาห์ก่อนแล้วไม่มีใครทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ มันถึงได้เร่ร่อนมาสิงสู่อาศัยร่างสัตว์เพื่อใช้เป็นสะพานข้ามภพ" ศิลาวิเคราะห์ด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท ทว่าเด็ดเดี่ยว แววตาของนายทหารผู้คลั่งรักคอยเหลือบมองภรรยาคนสวยที่ยืนถือกระทะเหล็กเคลือบอาคมอยู่ด้านหลังอย่างเป็นห่วงเป็นใย รินรดา หญิงสาวสายสตรองผู้ไม่เคยเกรงกลัวสิ่งใด ยืนกอดอกพิงเสาโรงเรือนด้วยใบหน้านิ่งเรียบ มือข้างหนึ่งถือตะหลิวทองเหลืองที่สลักคาถาปราบมาร ส่วนอีกข้าง... ในมิติลับของเธอกำลังเตรียมพร้อมอาวุธหนักที่เพิ่งปล้นมาจากพวกผีเปรตเมื่อตอนกลางวัน "จะผีเร่ร่อนหรือผีเปรตมาจากไหน ฉันไม่สนทั้งนั้นแหละค่ะ... เอ้ย ไม่ใช่ครับ!" รินรดาเผลอหลุดปากอุทานตามความคุ้นชิน ก่อนจะรีบปรับน้ำเสียงให้เข้มขึ้นเพื่อไม่ให้เสียฟอร์มภรรยาผู้เกรียงไกร "ถ้ามันกล้าทำให้หมูแม่พันธุ์ในฟาร์มของเราตื่นตกใจจนพาลูกค้าเสียบล้าน... ฉันนี่แหละจะใช้มิติลับดูดมันเข้าไปดัดนิสัยในห้องเย็นสามร้อยปีให้เข็ดหลาบ!" สิ้นคำพูดของภรรยายอดดวงใจ สุกรยักษ์ที่ถูกสิงก็ส่งเสียงร้องคำรามลั่นด้วยความเกรี้ยวกราด มันพุ่งทะยานเข้าใส่ศิลาด้วยความเร็วที่ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นน้ำหนักของสัตว์สี่ขาตัวอ้วนทาย ปัง! เสียงปืนอาคมดังสนั่นหวั่นไหว กระสุนอาคมพุ่งแหวกอากาศเจาะเข้าที่พื้นดินเบื้องหน้าของหมูผีเพื่อเบี่ยงเบนทิศทาง พร้อมกับที่ธันวากดนิ้วลงบนหน้าจอแท็บเล็ตอย่างรวดเร็ว "Executing Exorcism_Protocol.exe! รันยันต์พันธนาการ!" แถบแสงสีทองอร่ามพุ่งออกจากหน้าจอแท็บเล็ตถักทอเป็นตาข่ายดิจิทัลกลางอากาศ ก่อนจะรัดตรึงร่างของสุกรยักษ์เอาไว้จนมันล้มกลิ้งไม่เป็นท่า เสียงกรีดร้องโหยหวนของวิญญาณร้ายดังระงมออกมาจากปากของหมูตัวนั้น บรรยากาศรอบข้างหนתาวเหน็บจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว "ผู้กอง! จังหวะนี้แหละครับ! จัดการมัดมันแล้วดึงวิญญาณออกมาใส่หม้อดินคุมขัง!" ธันวาตะโกนสั่งการ ศิลาไม่รอช้า พุ่งเข้าประชิดตัวด้วยความคล่องแคล่วว่องไวราวกับเสือชีตาห์ มือเหล็กกระชากสายสิญจน์อาคมพันธนาการร่างสุกรไว้แน่นหนา ก่อนจะใช้ฝ่ามือตบลงที่กลางหน้าผากของมันพร้อมบริกรรมคาถาขับไล่ วิญญาณสีดำทะมึนถูกกระชากหลุดลอยออกมาจากร่างของสัตว์เลี้ยงอย่างรุนแรง มันพยายามจะพุ่งเข้าใส่รินรดาที่ยืนรออยู่ ทว่า... รินรดากลับยกกระทะเหล็กขึ้นรับอย่างไม่สะทกสะท้าน ดวงตากลมโตฉายแวววาวด้วยความดุดัน "บังAณนักนะแก! คิดจะมาทำลายธุรกิจเกษตรกรรมอันรุ่งเรืองของเราเหรอวะ!" รินรดาเหวี่ยงกระทะเหล็กฟาดเข้าเต็มแรง เงาวิญญาณกระเด็นลอยละลิ่วไปตามแรงเหวี่ยงราวกับลูกบอลที่ถูกตีด้วยไม้เบสบอล วิญญาณร้ายกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดก่อนจะสลายกลายเป็นควันสีดำจางหายไปในอากาศ ความเงียบสงบกลับคืนมาสู่คอกสัตว์อีกครั้ง เหลือเพียงเสียงหอบหายใจของทั้งสามคน ธันวาถอนหายใจยาวเหยียด ปิดหน้าจอแท็บเล็ตเก็บใส่กระเป๋าคาดอกจากนั้นจึงหันไปยิ้มกว้างให้ภรรยาและเพื่อนรัก "งานเสร็จสิ้นอย่างสวยงามครับ ยอดเยี่ยมมากครับทุกคน ค่ำคืนนี้ถือว่าเคลียร์พื้นที่ปราบมารได้ราบคาบ ระบบฟาร์มของเราปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์" ศิลาเดินเข้าไปโอบไหล่ภรรยาสำรวจเนื้อตัวว่ามีแผลตรงไหนหรือไม่ด้วยความห่วงใย ก่อนจะพยักหน้าให้ธันวา "เหนื่อยหน่อยนะฃรับทุกคน แต่ดูเหมือนว่า... เรื่องมันจะยังไม่จบแค่นี้" รินรดาขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่างจากโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อ เธอนำมันขึ้นมาดูพบว่ามีข้อความแจ้งเตือนจากกล้องวงจรปิดหน้าบ้าน ภาพบนหน้าจอแสดงให้เห็นเงาร่างของใครบางคนกำลังยืนอยู่หน้าประตูรั้ว ชายแปลกหน้าสวมหมวกฮู้ดสีดำสนิท กำลังวางห่อผ้าสีขาวพับเรียบร้อยผูกด้วยด้ายสายสิญจน์เปื้อนเลือดไว้ที่หน้าบ้าน พร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่มองตรงมายังเลนส์กล้องวงจรปิด ราวกับเขากำลังจ้องมองพวกเขาทั้งสามคนผ่านหน้าจออยู่จริงๆ ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามความสนุกสนานและร่วมลุ้นไปกับครอบครัวหมอผีไอทีของเรานะครับ