ยันต์เลขฐานสอง

"ถ้าแกยังกล้าส่งผีเปรตหน้าเซเว่นมาป่วนแปลงผaิตผลเกษตรอินทรีย์ของฉันอีกรอบ ฉันจะเอากระทะทองเหลืองในมิติลับฟาดหน้าญาติผู้พี่ฝั่งพ่อแกให้กบาลแยกเป็นสองซีก... จำไว้!" เสียงประกาศกร้าวของรินรดาดังก้องสะท้อนไปทั่วห้องโถงเก่าคร่ำครึ ร่างบางในชุดผ้าซิ่นทอฝ้ายมือแต่สวมรองเท้าผ้าใบทะมัดทะแมงยืนเท้าสะเอว ดวงตากลมโตฉายแววเด็ดเดี่ยวราวนางพญาเสือโคร่ง มือขวาถือตะหลิวสแตนเลสขัดเงางามวับ ที่ปลายตะหลิวมีควันสีดำจางๆ ลอยกรุ่นจากการเพิ่งหวดวิญญาณสัมภเวสีหน้าด้านที่บังอาจล้ำเส้นเข้ามาขโมยมันสำปะหลังปลอดสารพิษ ธันวา สามีหนุ่มผู้เป็นทั้งหมอผีสายไอทีและโปรแกรมเมอร์มือฉกาจ นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ไม้ไผ่หน้าโต๊ะทำงานคอมพิวเตอร์ประกอบเอง บนตักของเขามีโน้ตบุ๊กเกมing สเปกแรงที่เชื่อมต่อกับเสาสัญญาณอาคมความถี่สูง หน้าจอคอมพิวเตอร์กำลังรันโค้ดภาษาซีพลัสพลัสผสมผสานอักขระขอมโบราณ ตัวเลขฐานสอง `1` และ `0` สีเขียวมรกตไหลเลื่อนลงมาบนจอภาพราวสายฝนดิจิทัล "ใจเย็นก่อนครับที่รัก ยัยป้าฝั่งนั้นคงไม่รู้ว่าระบบป้องกันภัยไซเบอร์ไสยศาสตร์ของเรามันอัปเกรดเป็นเวอร์ชัน 4.0 แล้ว" ธันวาเอ่ยด้วยน้ำเสียงกวนประสาทเล็กน้อย พร้อมกับเคาะแป้นพิมพ์รัวๆ สามครั้ง "เมื่อกี้ผมเพิ่งฝัง 'ยันต์เลขฐานสอง' ลงไปในแพ็กเก็ตข้อมูลอาคมที่พวกมันส่งมา ตอนนี้ระบบกำลังย้อนรอย IP Address ทางวิญญาณ... อีกสามวินาทีเราจะรู้พิกัดแน่ชัดว่าอีป้าจอมสูบนั่นซ่อนตัวอยู่ใต้ต้นมะขามอาถรรพ์ตรงไหน" ผู้กองศิลา สามีทหารหนุ่มผู้คลั่งรักและบ้าพลัง เดินถือปืนลูกซองยาวคู่ใจก้าวเข้ามาในห้อง กลิ่นอายความเป็นชายชาตรีผสมกับกลิ่นเหงื่อจากการลาดตระเวนรอบไร่ยังคงคุกรุ่น เขาวางกระสุนอาคมเคลือบเกลือสมุทรลงบนโต๊ะเสียงดังปัง ก่อนจะโน้มตัวลงหอมแก้มภรรยาฟอดใหญ่ด้วยความหมั่นเขไส "เมียจ๋า เหนื่อยไหมครับ? เดี๋ยวจัดการไอ้พวกผีเร่ร่อนนี่เสร็จ ผมจะไปก่อไฟทอดปลาช่อนนาตัวโตๆ ที่เพิ่งตกได้จากบ่อหลังบ้าน ราดน้ำปลาหอมๆ กินกับข้าวสวยร้อนๆ ฝีมือคุณริน" ผู้กองศิลาเอ่ยด้วยสายตาหวานเชื่อม ช่างขัดกับรอยแผลเป็นบนใบหน้าและกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ ที่พร้อมจะปลิดชีพศัตรูได้ทุกเมื่อ รินรดาปรายตามองสามีหนุ่มผู้คลั่งรัก ยมุมปากหยักยิ้มบางๆ ความตึงเครียดจากเหตุการณ์เมื่อครู่มลายหายไปสิ้น นางเอื้อมมือไปหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กมาซับเหงื่อให้สามีอย่างเบามือ "ถ้าจัดการพวกมันเสร็จเร็ว คุณจะได้กินปลาทอดสมุนไพรฝีมือฉันแน่นอนค่ะ... เอ๊ย! ฝีมือฉันนะครับ" นางรีบแก้คำพูดทันทีเมื่อเหลือบไปเห็นสายตาเจ้าเล่ห์ของธันวาที่ส่งยิ้มล้อเลียนมาให้ "ฮ่าๆๆ ที่รักครับ ติดปากคำว่าค่ะบ่อยเกินไป เดี๋ยวเสียลุคภรรยาสายสตรองนะ" ธันวาหัวเราะร่วนก่อนจะหันกลับไปจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ตอนนี้เสียงพัดลมระบายความร้อนดังสนั่นหวั่นไหว "เฮ้ย! มาแล้วพิกัด" ธันวาอุทานเสียงดัง ดวงตาหลังแว่นกรองแสงหรี่ลงวิเคราะห์ข้อมูล "พิกัดอยู่ที่บ้านร้างท้ายหมู่บ้าน... แปลกมาก ปกติพวกมันใช้แค่ไสยศาสตร์มนต์ดำพื้น ฐาน แต่วันนี้มีลายเซ็นดิจิทัลแปลกปลอมเข้ารหัสแบบ AES-256 ผสมกับมนต์อเวจี แสดงว่ามีหมอผีรับจ้างจากในเมืองหลวงกกระโดดเข้ามาเอี่ยวด้วย" รินรดาหุบยิ้มทันที แววตาเปลี่ยนเป็นคมกริบ "หมอผีจากในเมืองเหรอ? สงสัยตระกูลฝั่งพ่อฉันคงยอมทุ่มเงินก้อนโตจ้างมือปืนรับจ้างทางไสยศาสตร์มาจัดการพวกเรา เพื่อฮุบโฉนดที่ดินแปลงนี้สินะครับ" "ครับ น่าจะ1ในนั้น" ธันวาตอบเสียงเรียบ นิ้วเรียวยาวรัวคีย์บอร์ดต่อไม่ยั้ง "แต่พวกมันคงลืมไปว่า ยุคนี้มันยุค 5G แล้ว ไสยศาสตร์โบราณถ้าเจออัลกอริทึมบล็อกเชนเข้าไป ก็เหมือนเอาเกวียนไปแข่งกับรถสปอร์ตเฟอรารี่" ธันวากดปุ่ม Enter ครั้งสุดท้าย หน้าจอคอมพิวเตอร์ปรากฏภาพจำลองสามมิติของยันต์เลขฐานสองที่ถูกถักทอด้วยโค้ดโปรแกรมสีทองอร่าม มันพุ่งทะยานผ่านโครงข่ายอินเทอร์เน็ตไร้สาย ยิงตรงไปยังพิกัดเป้าหมายที่บ้านร้างท้ายหมู่บ้านทันที ณ บ้านร้างท้ายหมู่บ้าน บรรยากาศมืดทึบและหนתอבเยือก หมอผีเฒ่าสวมเสื้อผ้าชุดดำกำลังนั่งท่องคาถาลึกลับอยู่หน้ากองกะโหลกมนุษย์ ข้างกายมีร่างของญาติผู้พี่ฝั่งพ่อของรินรดานั่งหน้าซีดเผือดด้วยความหวาดกลัว ทันใดนั้น อากาศรอบตัวก็บิดเบี้ยว หน้าจอโทรศัพท์มือถือทุกเครื่องในรัศมีสิบเมตรสว่างวาบขึ้นมาเองโดยไม่มีใครกด "เอ๊ะ! อะไรวะเนี่ย?" หมอผีเฒ่าอุทานด้วยความตกใจ เมื่อหน้าจอสมาร์ทโฟนราคาแพงปรากฏอักขระแปลกประหลาดวิ่งวนเป็นวงกลม ปัง! เสียงระเบิดเบาๆ ดังขึ้นจากหน้าจอ ก่อนที่พลังงานความร้อนสูงจะแผดเผาฝ่ามือของหมอผีเฒ่าจนไหม้เกรียม ร่างชราหงายหลังตึงกระเด็นไปกระแทกกับผนังปูนผุพัง เลือดสดๆ ไหลทะลักออกจากปากและจมูก แรงสะท้อนกลับของอาคม (Backfire) ที่ถูกธันวาเขียนโค้ดสะท้อนกลับแบบ Double Encryption ทำให้วิชาอาคมทั้งหมดตีกลับเข้าตัวจนธาตุไฟเข้าแทรก "อ๊ากกก! วิชาของกู... ใครวะ! ใครเป็นคนแก้คาถา?" หมอผีเฒ่าคำรามด้วยความเจ็บปวดและแค้นเคือง กลับมาที่บ้านพักกลางไร่ ธันวาปิดฝาโน้ตบุ๊กเสียงดังฉับ รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอย่างผู้ชนะ "เรียบร้อยครับ หมอผีฝั่งโน้นโดนยันต์เลขฐานสองตีกลับจนกระอักเลือดคาที่ ตอนนี้ระบบป้องกันภัยของพวกเราปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์ แถมผมยังแฮกข้อมูลบัญชีธนาคารของพวกมัน โอนเงินค่าจ้างทั้งหมดเข้าบัญชีสหกรณ์การเกษตรของเราเรียบร้อยแล้วด้วย" ผู้กองศิหายิ้มกริ่มจนตาหยี "เยี่ยมมากน้องชาย เมียเราจะได้เอาเงินก้อนนี้ไปขยายโรงเรือนเพาะ เห็ดโคนญี่ปุ่นเพิ่ม ส่วนผมจะไปจัดการเตรียมมื้อเย็นให้ทุกคนหายเหนื่อย" รินรดาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ กลิ่นหอมกรุ่นของดินหลังฝนตกผสมกับกลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ป่าพัดผ่านเข้ามาทางหน้าต่าง มิติลับในตัวนางสั่นระริกเล็กน้อยพร้อมกับคายเอาสมุนไพรหายากออกมาเตรียมปรุงอาหาร นางหันไปมองสามีทั้งสองคนด้วยความรู้สึกอิ่มเอมใจในอก ชีวิตในชนบทแห่งนี้ แม้จะเต็มไปด้วยอุปสรรคและญาติจอมสูบที่คอยหาเรื่องไม่เว้นแต่ละวัน แต่ตราบใดที่พวกเขายังจับมือกันแน่น ทั้งไสยศาสตร์และเทคโนโลยีก็ไม่มีวันทำลายความสุขนี้ลงได้ ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังอบอุ่นและกลิ่นหอมของปลาทอดสมุนไพรเริ่มโชยตลบอบอวลไปทั่วห้องครัวจนท้องของทุกคนส่งเสียงร้องประท้วง เสียงเคาะประตูบ้านสามครั้งก็ดังขึ้นอย่างแผ่วเบ but หนักแน่น ท่ามกลางความเงียบสงัดของยามวิกาล ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก... รินรดาขมวดคิ้วมุ่น ผู้กองศิลาชักปืนลูกซองขึ้นมาประทับบ่าทันที ส่วนธันวาเปิดหน้าจอแท็บเล็ตตรวจเช็กกล้องวงจรปิดหน้าบ้าน หน้าจอแสดงภาพชายแปลกหน้าคนหนึ่ง สวมเสื้อแจ็กเก็ตกันหนาวมีฮู้ดคลุมศีรษะมิดชิด ใบหน้าซีกหนึ่งถูกเงาสลัวบังไว้ แต่วินาทีที่ชายคนนั้นเงยหน้าขึ้นมองกล้องวงจรปิด รอยยิ้มสยดสยองก็ปรากฏขึ้นที่มุมปาก พร้อมกับเสียงกระซิบผ่านระบบอินเตอร์คอมที่ทำให้ธันวาถึงกับหน้าถอดสี "ระบบเลขฐานสองของแก... มันรุ่นเก่าเกินไปแล้ว หมอผีไอที" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและส่งกำลังใจให้กันมาโดยตลอดนะครับ