โปรเจกต์ปราบผีเชิงรุก

เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของกลุ่มญาติผู้พี่ฝั่งบ้านใหญ่ยังคงดังแว่วอยู่ในโสตประสาทของธันวา แม้ว่าพวกเขาจะแยกตัวออกมาตั้งรกรากทำมาหากินกันเองแล้วก็ตามที "ปล่อยให้ไอ้เด็กอวดดีมันลองดีกับผีป่าดูเถอะ เดี๋ยวก็คงได้หามกลับมาห่อเสื่อน้ำมัน" ประโยคค่อนขاضของป้าสะใภ้จอมเขี้ยวลากดินคนนั้น ยังคงเป็นเชื้อเพลิงชั้นดีที่ทำให้ชายหนุ่มผู้มีดีกรีทั้งวิชาอาคมโบราณและสมองระดับโปรแกรมเมอร์ไอที ต้องเร่งมือทำงานชิ้นสำคัญให้เสร็จสิ้นโดยเร็วที่สุด "ถ้าโครงสร้างเสาอากาศชุดนี้เชื่อมต่อกับวงจรอักขระยันต์แปดทิศสำเร็จ แรงกระแทกของคลื่นความถี่วิทยุจะถูกแปลงเป็นกระแสอาคมชำระล้างวิญญาณได้ครอบคลุมรัศมีสิบกิโลเมตรทีเดียวครับริน" ธันวาเอ่ยปากขึ้นพร้อมกับใช้ประแจปากตายขันน็อตยึดแผงวงจรทองแดงเข้ากับเสาเหล็กกล้าทรงสูงอย่างทะมัดทะแมง เหงื่อกาฬไหลซึมตามกรอบหน้าคมคายภายใต้เสื้อยืดสีดำตัวเก่ง แต่แววตานั้นกลับเป็นประกายระยับด้วยความตื่นเต้น รินรดาภรรยาสายสตรองผู้เพิ่งเดินกลับมาจากมิติลับพร้อมกับถาดใส่ลูกชิ้นปิ้งร้อน ๆ ส่งกลิ่นหอมฉุยของน้ำจิ้มพริกเผาโบราณ เดินเข้ามาใกล้ก่อนจะใช้มือข้างหนึ่งยื่นลูกชิ้นปิ้งให้สามีทานรองท้อง ส่วนมืออีกข้างก็ตบกระเป๋าเสื้อกางเกงยีนส์ที่มีมิติลับบรรจุอาวุธหนักและสมุนไพรปราบผีอย่างมั่นใจ "กินเสียหน่อยเถอะค่ะ... เอ๊ย หมายถึง กินเสียหน่อยเถอะครับคุณสามี เดี๋ยวไม่มีแรงทำต่อ ส่วนเรื่องพวกญาติจอมสูบพวกนั้น ฉันจัดการเคลียร์ทางเรียบร้อยแล้ว รับรองว่าช่วงนี้ไม่มีใครกล้ามาเดินเกะกะแถวเขตบ้านเราแน่ เพราะฉันเพิ่งหยิบไม้หน้าสามอาคมไปฟาดกบาลเตือนสติพี่ชายคนโตของบ้านใหญ่ไปรอบหนึ่ง ข้อหาเดินล้ำเส้นเข้ามาขโมยผักสวนครัวของเรา" ธันวาอมยิ้มจนแก้มตุ่ย รีบรับไม้ลูกชิ้นเข้าปากเคี้ยวตุบ ๆ อย่างเอร็ดอร่อย เคมีระหว่างหมอผีไอทีจอมกวนกับภรรยาสายตบผู้เด็ดขาดคู่นี้ มักจะมีมุมเรียบง่ายแต่ทรงพลังเช่นนี้เสมอ "คุณภรรยานี่มือหนักและใจถึงเหมือนเดิมเลยนะครับ สมแล้วที่เป็นยอดดวงใจของผม... ว่าแต่ ผู้กองศิลากลับมาจากค่ายทหารหรือยังครับเนี่ย หิวข้าวกันหรือยัง" "กำลังมาโน่นแล้วครับ เสียงรถจี๊ปทหารดังมาแต่ปากซอยโน่นแน่ะ" เสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยดังแทรกขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของสามีทหารหนุ่มผู้คลั่งรักอย่างผู้กองศิลา ซึ่งก้าวลงจากรถพร้อมกับถือถังน้ำแข็งและเนื้อหมูสามชั้นชิ้นโตที่เพิ่งแวะซื้อมาจากตลาดสดท้ายหมู่บ้าน ดวงตาคมกริบกวาดมองหอคอยกระจายเสียงอาคมที่กำลังถูกประกอบขึ้นอย่างสนใจใคร่รู้ "ไอเดียเจ๋งนี่น้องธันวา เอาคลื่นวิทยุมาผสมกับคาถาขับไล่ภูตผี แบบนี้พวกวิญญาณเร่ร่อนในเขตชายป่าคงได้หนีตายกันอลหม่านแน่ ๆ" ผู้กองศิลายิ้มกว้าง เดินเข้ามาตบไหล่ธันวาเบา ๆ ด้วยความชื่นชม ก่อนจะหันไปสบตารินรดาภรรยาอันเป็นที่รักด้วยสายตากรุ้มกริบคลั่งรัก "ส่วนเรื่องกับข้าวเย็นนี้ ผมจัดการเตรียมวัตถุดิบเด็ด ๆ มาให้แล้วนะที่รัก รับรองว่าอร่อยจนลืมทางกลับบ้านแน่นอน" บรรยากาศรอบบริเวณบ้านพักเริ่มเข้าสู่ความอบอุ่นและคึกคัก กลิ่นหอมของถ่านไม้ที่กำลังถูกจุดเตาเพื่อย่างหมูสามชั้นเริ่มลอยฟุ้งกระจายไปทั่วทิศทาง ตัดกับความมืดครึ้มของท้องฟ้ายามเย็นที่เริ่มมีกลุ่มหมอกแปลกประหลาดเคลื่อนตัวเข้ามาปกคลุมชายป่ารอบหมู่บ้านอย่างเงียบเชียบ ทว่าไม่มีใครคาดคิดเลยว่า โปรเจกต์ปราบผีเชิงรุกที่ธันวากกำลังเร่งมือทำอยู่นั้น จะไปสะกิดต่อมเดือดของ "บางสิ่ง" ที่ทรงพลังยิ่งกว่าผีป่าธรรมดาเข้าให้แล้ว ธันวาปักหมุดสายดินเส้นสุดท้ายลงบนพื้นดิน พร้อมกับกดปุ่มเปิดสวิตช์ทดสอบระบบที่เชื่อมต่อกับสมาร์ตโฟนรุ่นพิเศษ หน้าจอแสดงผลโค้ดอาคมสีเขียวเรืองแสงวิ่งผ่านรัวเร็ว ทันใดนั้นเอง หอคอยกระจายเสียงอาคมก็ส่งเสียงฮัมต่ำ ๆ ออกมา พร้อมกับคลื่นกระแสไฟฟ้าสีฟ้าอ่อนที่แผ่ขยายออกไปเป็นวงกว้าง ขับไล่หมอกสีดำที่ลอยเข้ามาใกล้ให้สลายหายไปในพริบตา "สำเร็จแล้วครับ! ระบบกระจายเสียงอาคมภาคสนามทำงานเต็มรูปแบบร้อยเปอร์เซ็นต์" ธันวาหันไปบอกภรรยาและเพื่อนรักด้วยความภาคภูมิใจ ทว่า... ในวินาทีที่เสียงระฆังลมโบราณที่แขวนไว้บนยอดหอคอยดังขึ้นจังหวะสุดท้าย เสียงกริ่งประตูรั้วหน้าบ้านก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน พร้อมกับเสียงทุบประตูประท้วงและเสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวอย่างสุดขีดของใครบางคน ที่ดังแทรกเสียงคลื่นวิทยุเข้ามาอย่างไม่เป็นศัพท์ รินรดาขมวดคิ้วมุ่นทันทีเมื่อมองผ่านกล้องวงจรปิดที่หน้าบ้าน "แปลกมาก... คนที่มาเคาะประตูไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นป้าสะภานีจอมเขี้ยวที่เพิ่งมาด่าเราเมื่อตอนกลางวัน และดูเหมือนว่า... สิ่งที่วิ่งไล่หลังแกมาด้วยความเร็วแสงนั้น จะไม่ใช่คนเป็นอย่างแน่นอนครับคุณสามี" ธันวากลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง เมื่อหน้าจอสมาร์ตโฟนของเขาฟ้องเตือนสัญญาณอันตรายระดับสีแดงฉาน พร้อมกับข้อความโค้ดประหลาดที่แปลความหมายได้ว่า *“เป้าหมายระดับภัยพิบัติกำลังเข้ามาในเขตพื้นที่ควบคุม”* ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและส่งกำลังใจให้กันมาโดยตลอดนะครับ