ทหารคลั่งรัก ปะทะผีดิบหัวกะทิ

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและกลิ่นอับชื้นของซากศพเก่าเก็บตีทะลวงเข้าสู่โพรงจมูกทันทีที่เงาร่างทั้งสามก้าวข้ามธรณีประตูเข้ามา "ระวัง!" ธันวาคำรามลั่น นิ้วเรียวยาวที่ดีดแป้นพิมพ์เสมือนจริงในอากาศเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นการซัดแผ่นยันต์ดิจิทัลสีฟ้าเรืองแสงออกไปเบื้องหน้าอย่างไร้ความลังเล ทว่าสิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่าการบุกรุกของแขกไม่ได้รับเชิญ คือใบหน้าของชายวัยกลางคนที่เดินนำหน้าสุด ดวงตาของมันลึกลึกโหลโบ๋ ผิวหนังแห้งกรังราวกับศพตากแห้งนับสิบปี แต่โครงหน้าและรอยแผลเป็นที่หางคิ้วข้างขวานั้น... ชัดเจนเสียจนธันวาและรินรดาต้องเบิกตากว้างด้วยความระลึกชาติได้ "พ่อ...?" เสียงของรินรดาหลุดลอดออกมาจากริมฝีปากที่เม้มเข้าหากันจนแน่น หัวใจของหญิงสาวกระตุกวูบ ร่างที่ยืนอยู่ตรงหน้าคืออดีตผู้ใหญ่บ้านผู้หายสาบสูญไปเมื่อสิบปีก่อน คนที่ชาวบ้านต่างลือกันว่าหนีหนี้สินรอดพ้นความผิดไปเสวยสุขอยู่ต่างจังหวัด แต่ในยามนี้... เขากลับยืนอยู่ ณ ที่นี้ในสภาพของ 'ผีดิบหัวกะทิ' ที่ถูกควบคุมด้วยอาคมมืดขั้นสูง แถมในมือยังถือกระบองอาคมที่สลักด้วยอักขระโบราณพร้อมปลิดชีพคนในครอบครัวตัวเอง "ไม่ใช่พ่อของคุณ!" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจดังขึ้นจากด้านหลัง พร้อมกับแรงลมกรรโชกแรงที่พัดผ่านร่างของรินรดาไปอย่างรวดเร็ว ผู้กองศิลา ก้าวออกมาขวางหน้าภรรยาและเพื่อนรักเอาไว้ด้วยความเร็วที่เหนือมนุษย์ ในมือแกร่งของนายทหารหนุ่มคลั่งรักไม่ได้ถือเพียงปืนพกลูกซองสั้นคู่ใจ แต่ประกายแสงสีทองของอักขระคาถาอาคมทหารกล้าที่ถูกปลุกเสกด้วยเลือดเนื้อและศรัทธากำลังห่อหุ้มลำกล้องปืนจนส่องสว่างวาบในความมืดมิด "ถอยไปยัยน้อง... คืนนี้พี่จะแสดงให้ดูว่า ผีดิบต่อให้ฉลาดแค่ไหน ก็พ่ายแพ้ให้กับลูกผู้ชายที่อยากปกป้องเมียรักไม่ได้หรอกครับ" ศิลาเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่จริงจังจนน่าขนลุก ดวงตาคมกริบจ้องเขม็งไปยังร่างไร้วิญญาณที่สวมรอยเป็นพ่อตา *เปรี้ยง!* เสียงปืนสนั่นหวั่นไหวผ่าความเงียบยามวิกาล กระสุนอาคมพุ่งแหวกอากาศออกไปด้วยความเร็วสูง หมายจะเจาะทะลวงกะโหลกของผีดิบหัวกะทิที่ยืนอยู่แถวหน้า ทว่าสิ่งที่ทำให้ทุกคนต้องตกตะลึงคือ ร่างของอดีตผู้ใหญ่บ้านกลับยกมือขึ้นรับกระสุนด้วยมือเปล่า! แรงปะทะทำให้เศษเนื้อเน่าเปื่อยหลุดร่วงลงสู่พื้น แต่ยันต์สีดำที่ฝ่ามือของมันกลับดูดกลืนพลังงานของกระสุนอาคมเข้าไปจนหมดสิ้น "ฮ่าๆๆ... ผู้กองศิลาผู้เลื่องชื่อ นายคิดว่าอาคมกระจอกๆ แค่นี้จะล้มศิษย์เอกสำนักมารทมิฬได้งั้นหรือ?" เสียงแหบพร่าราวกับกระดาษทรายถูกับพื้นปูนดังลอดออกมาจากลำคอของผีดิบ มันไม่ใช่เสียงของพ่อตาอีกต่อไป แต่เป็นเสียงของหมอผีเฒ่าที่ซ่อนตัวอยู่เบื้องหลัง รินรดาขมวดคิ้วมุ่น แววตาของหญิงสาวฉายแววเด็ดขาด เธอไม่ใช่ภรรยาที่รอให้สามีปกป้องฝ่ายเดียว มือเรียวสวยเอื้อมไปหยิบขวดน้ำพริกกากหมูสูตรเด็ดเผ็ดสะใจที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ๆ ออกมาจากมิติลับ กลิ่นหอมของพริกคั่วและกระเทียมเจียวตลบอบอวลตัดกับกลิ่นเหม็นเน่าของศพทันที "บังAอาจนักนะ... กล้าเอาหน้าพ่อฉันมาเล่นละครลิงแบบนี้ อยากกินตีนหรืออยากกินลูกปืน เลือกเอา!" รินรดาตวาดเสียงกร้าว บรรยากาศรอบตัวกดดันจนอุณหภูมิลดฮวบทันที ธันวาที่ตั้งสติได้จากการคำนวณโค้ดอาคมเมื่อครู่ รีบกวาดนิ้วกลางอากาศ รัวแป้นพิมพ์โฮโลแกรมเพื่อสร้างกำแพงไฟดิจิทัลล้อมรอบบริเวณบ้าน "ศิลา! มันไม่ได้มาแค่สามตัว สัญญาณชีพจรจากระบบเรดาร์ไสยศาสตร์ของฉันฟ้องว่า ใต้พื้นดินใต้เท้าพวกเรากำลังมีฝูงผีดิบระดับหัวกะทิกำลังขุดดินขึ้นมา สมองของพวกมันถูกอัปเกรดด้วยคาถาสายดำ ทำให้หลบเลี่ยงการตรวจจับแบบเดิมได้!" สถานการณ์พลิกผันในเสี้ยววินาที จากการบุกรุกแบบย่องเบากลายเป็นการปิดล้อมรอบทิศทาง กลิ่นอายความตายแผ่ขยายปกคลุมทั่วอาณาบริเวณบ้านเกษตรกรรมอันแสนสงบสุข ศิลาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ความรู้สึกห่วงใยภรรยาและบ้านที่พวกเขาร่วมสร้างมาด้วยกันหลอมรวมเป็นพลังความโกรธเกรี้ยว นายทหารหนุ่มไม่รอช้า พุ่งทะยานเข้าประชิดตัวผีดิบอดีตผู้ใหญ่บ้านทันทีด้วยวิชาต่อสู้ระยะประชิดผสมผสานกับอาคมคุ้มAกันตัว "ถ้าแกอยากแตะต้องภรรยาผม... แกต้องผ่านศพผมไปก่อน แม้ว่าแกจะตายไปแล้วก็ตาม!" ศิลาตะโกนลั่น หมัดเหล็กที่อาบด้วยพลังจิตอันกล้าAแข็งซัดเข้าใส่กลางอกของผีดิบหัวกะทิอย่างจังจนเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว แต่ในจังหวะที่การต่อสู้กำลังดุเดือดเลือดพล่าน ธันวาที่กำลังสาดโค้ดคอมبوไล่ล่าผีดิบกลุ่มรองก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เมื่อหน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าปรากฏจุดสัญญาณสีแดงฉานพุ่งตรงไปยังห้องเก็บของ—จุดที่เก็บวัตถุดิบและสินค้าล็อตแรกที่เตรียมส่งขายในตลาดมืดพรุ่งนี้เช้า และที่สำคัญที่สุด... มันคือที่ซ่อนของไหปลาร้าสูตรลับหมักบ่มพิเศษสิบปีของตระกูลที่ส่งกลิ่นหอมยั่วยวนไปทั่วทั้งตำบล! "ฉิบหายแล้ว..." ธันวาอุทานเบาๆ เมื่อเงาดำปริศนาร่างที่สี่ พุ่งทะลุผนังไม้เข้ามาโผล่ที่ห้องเก็บของ พร้อมกับเสียงฝากระเบื้องแตกกระจาย และกลิ่นหอมกรุ่นของไหปลาร้าที่ถูกเปิดออก ปล่อยไอควันสีม่วงประหลาดพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้ายามค่ำคืน! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและส่งกำลังใจให้กันมาโดยตลอดนะครับ