กับดักมิติที่พังทลาย

เสียงกระจกนิรภัยด้านหลังระเบียงแตกละเอียดดังสนั่นราวกับเสียงฟ้าผ่ากลางฤดูร้อน เศษแก้วใสแจ๋วพุ่งกระจายราวกับหابلฝนดาวตกท่ามกลางความมืดมิด ธันวาดีดตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้เกมing chair ตัวโปรด สัญชาตญาณของหมอผีไอทีและอดีตเด็กช่างกลร้องเตือนภัยลั่นสมอง มือขวากระชากกริชอาคมที่สลักโค้ดภาษาซีพลัสพลัสบนใบมีดออกจากการเหน็บเอวอย่างรวดเร็ว ดวงตาคมกริบกวาดมองผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ยังคงกระพริบเตือนสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉาน "ไอ้เวรนี่... เล่นนอกบทนี่หว่า" ธันวาพึมพำลอดไรฟัน รอยยิ้มกวนประสาทหายวับไปกับตา เหลือเพียงแววตาดุดันของสามีผู้พร้อมปกป้องบ้านและภรรยา ร่างในชุดฮู้ดสีดำสนิทก้าวเข้ามาเหยียบพื้นห้องทำงานอย่างเงียบเชียบ ราวกับไร้น้ำหนัก แต่สิ่งที่น่ากลัวไม่ใช่ความเงียบ... มันคือกลิ่นอายความตายที่โชยคละคลุ้งยิ่งกว่าศพตายโหงในป่าช้าเก่า มีดอีโต้เล่มใหญ่ในมือของมันชุ่มไปด้วยเลือดสีดำคล้ำที่หยดติ๋งลงกระทบพื้นไม้ลามิเนต จนเกิดเสียงดัง *แปะ... แปะ...* ทุกหยดที่สัมผัสพื้นทำให้เนื้อไม้สีอ่อนขึ้นสนิมและเน่าเปื่อยลงทันตาเห็น "ธันวา ระวัง!" เสียงตะโกนก้องด้วยความตกใจของรินรดาดังขึ้นมาจากห้องครัว พร้อมๆ กับที่ร่างเพรียวบางแต่เต็มไปด้วยพละกำลังของภรรยาสายสตรองพุ่งทะยานเข้ามาขวางกลางระหว่างสามีกับเจ้าชายแห่งความมืด รินรดาสะบัดมือเรียกมิติลับสีครามเข้มออกมาจากความว่างเปล่า แสงสว่างวาบขึ้นพร้อมกับท่อนเหล็กข้ออ้อยยาวเกือบเมตรที่ถูกดึงออกมาจากคลังแสงส่วนตัวด้วยความเร็วสูง "คุณริน ถอยไปก่อน มันไม่ใช่ผีธรรมดา!" ธันวาเอื้อมมือไปคว้าข้อศอกเรียวของภรรยา แต่ช้าไปเสี้ยววินาที รินรดาเหวี่ยงท่อนเหล็กฟาดเข้าใส่ใบหน้าใต้ฮู้ดฉับพลันด้วยความเด็ดขาด *เคร้ง!* ประกายไฟสีส้มสว่างวาบเมื่อท่อนเหล็กปะทะเข้ากับมีดอีโต้ แรงกระแทกมหาศาลส่งผลให้รินรดากระเด็นถอยหลังไปสามก้าว ขาเรียวสั่นเทาเล็กน้อยจากการปะทะที่รุนแรงเกินคาด ขณะที่เงาลึกลับนั้นเพียงแค่เซไปด้านข้างเล็กน้อย ก่อนที่มันจะเงยหน้าขึ้นเผยให้เห็นรอยยิ้มฉีกกว้างถึงใบหู ดวงตาสีแดงฉานไร้แววตาของมนุษย์จ้องมองตรงมาที่รินรดา "มิติ... ของแก... กำลังจะเน่า..." เสียงแหบพร่าราวกับมาจากก้นหลุมศพดังเล็ดลอดออกมาจากลำคอของมัน ทันทีที่สิ้นเสียงพูด พื้นห้องทำงานและผนังห้องทั้งหมดก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ภาพถ่ายครอบครัวที่ติดอยู่บนผนังหล่นลงมาแตกกระจาย คอมพิวเตอร์ราคาแพงระยับหน้าจอระเบิดเสียงดังสนั่น มิติลับของรินรดาที่เชื่อมต่อกับห้วงเวลาพิเศษเกิดอาการกระตุกอย่างรุนแรง หน้าต่างมิติสีครามที่เคยเสถียรกลับมีรอยร้าวสีดำทมิฬปรากฏขึ้นราวกับกระจกที่กำลังจะแตกเป็นเสี่ยงๆ "บ้าน่า... พลังงานวิญญาณระดับนี้มันบิดเบือนโครงสร้างมิติได้ยังไงกันวะ" ธันวาสบถออกมาเสียงดัง นิ้วมือรัวคีย์บอร์ดสำรองเพื่อรันโปรแกรมยันต์ดิจิทัลอัคคีที่เขาเขียนเตรียมไว้เป็นแผนสำรอง แต่ทว่า... หน้าจอคอมพิวเตอร์กลับขึ้นโค้ด Error สีแดงเต็มพรืด *Error 404: Dimension Not Found.* *Warning: Spatial Breach Detected.* "คุณธันวา มิติลับของฉัน... ควบคุมไม่ได้แล้ว!" รินรดากัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด เมื่อเธอรู้สึกได้ถึงความเจ็บแปลบที่หน้าอกด้านซ้าย ซึ่งเป็นจุดเชื่อมโยงโดยตรงกับมิติลับ ของวิเศษนับร้อยชิ้นที่เธอปล้นมาจากพวกผีเปรตและญาติจอมสูบกำลังร่วงหล่นปั่นป่วนอย่างไร้ทิศทาง ข้าวสารเสก น้ำมนต์โบราณ และพืชผลทางการเกษตรคุณภาพพรีเมียมที่เตรียมไว้ขายในตลาดมืดหลุดทะลักออกมาจากรอยแยกมิติที่กำลังพังทลาย ผู้กองศิลาที่เพิ่งกลับจากการตรวจเวรยามรอบฐานปฏิบัติการ พังประตูหน้าบ้านเข้ามาด้วยลูกถีบอันทรงพลังในชุดทหารเต็มยศ มือหนากระชับปืนพกประจำกายพร้อมยิงทันที แต่เมื่อเขาเห็นภาพตรงหน้า ดวงตาคมกริบก็เบิกกว้างด้วยความตกตะลึง "เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย!" ศิลาคำรามลั่น บ้านที่เขาเพิ่งช่วยกันรีโนเวทและปลูกผักสวนครัวจนรุ่งเรืองกำลังถูกกัดเซาะด้วยความมืดมิด เงาลึกลับหัวเราะลั่น เสียงหัวเราะแหลมสูงเสียดแก้วหูจนธันวาต้องยกมือขึ้นปิดหู มันก้าวเท้าเดินเข้ามาใกล้รินรดาเรื่อยๆ พร้อมกับเงื้อมidอีโต้ขึ้นสูง เลือดสดๆ ที่อาบอยู่บนใบมีดสาดกระเซ็นกลายเป็นละอองหมอกสีดำทมิฬที่เข้าปกคลุมทั่วห้องทำงาน "รินรดา! หลบไป!" ศิลาตะโกนสุดเสียง ร่างกำยำพุ่งตัวเข้าไปหาภรรยาพร้อมกับลั่นไกปืนใส่ร่างในชุดฮู้ดไม่ยั้ง กระสุนปืนลูกซองพิเศษอัดกระสุนอาคมพุ่งเข้าเจาะกลางอกของมันเสียงดังสนั่นหวั่นไหว *ปัง! ปัง! ปัง!* ร่างของชายสวมฮู้ดชะงักไปชั่วครู่ กระสุนเงินอาคมทะลวงร่างของมันจนเกิดควันพวยพุ่ง แต่มันกลับไม่มีท่าทีเจ็บปวดเลยแม้แต่น้อย รอยยิ้มฉีกกว้างถึงใบหูนั้นยิ่งขยายกว้างขึ้นไปอีกจนน่ากลัว มันหันขวับมามองผู้กองศิลาด้วยสายตาเย้ยหยัน ก่อนจะตวัดมีดอีโต้ฟันอากาศธาตุเบาๆ *ฉับ!* คลื่นพลังสีดำสนิทพุ่งแหวกอากาศเข้าปะทะกับหน้าอกของผู้กองศิลาเต็มแรง จนร่างหนากระเด็นทะลุกำแพงห้องไปนอนกองอยู่ที่สวนหย่อมด้านนอกบ้าน ท่ามกลางแปลงผักออร์แกนิกที่ภรรยาบรรจงปลูกและดูแลมาอย่างหยาดเหงื่อ "ศิลา!" รินรดาแผדเสียงร้องเรียกสามีด้วยความตกใจและโกรธเกรี้ยว ดวงตาสวยเฉี่ยวฉายแววสังหารอย่างเต็มพิกัด เธอไม่สนแล้วว่ามิติลับจะพังทลายหรือไม่ มือเรียวเอื้อมคว้าขวานด้ามทองคำโบราณที่หลุดออกมาจากรอยแยกมิติที่กำลังแตกสลาย พลังปราณทั้งหมดถูกรวบรวมไว้ที่ปลายอาวุธ "มึง... กล้ามากนะที่มาทำลายบ้านของกู!" รินรดาก้าวเท้าเข้าประชิดตัวศัตรูด้วยความเร็วแสง ขวานทองคำฟันฉับลงที่คอของเงาลึกลับอย่างไร้ความปรานี แต่ทว่า... คมขวานกลับทะลุผ่านร่างนั้นไปราวกับฟันลงบนอากาศ ร่างของชายสวมฮู้ดสลายกลายเป็นกลุ่มควันสีดำ แล้วไปปรากฏตัวใหม่อย่างรวดเร็วที่หน้าจอโทรทัศน์ขนาดใหญ่ในห้องรับแขก เสียงหัวเราะเยาะเย้ยดังสะท้อนไปทั่วบ้าน "เกม... เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น... สะใภ้สายตบ..." เสียงแหบพร่ากระซิบข้างหูของรินรดา ทั้งที่ไม่มีใครยืนอยู่ตรงนั้นเลย ธันวากัดฟันกรอด รีบหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาเปิดแอปพลิเคชันควบคุมระบบบ้านอัจฉริยะที่เชื่อมต่อกับเสาอากาศยันต์ 5 แฉกที่เขาติดตั้งไว้รอบรั้วบ้าน นิ้วโป้งกดปุ่มสีแดงขนาดใหญ่เพื่อเปิดใช้งาน "ระบบป้องกันภัยขั้นสูงสุด" ที่ใช้พลังงานจากหม้อแปลงไฟฟ้าแรงสูงและยันต์มหาอุด "ถ้ามึงเก่งนัก ก็ลองชิมกระแสไฟสองหมื่นโวลต์บวกยันต์สะกดมารดูหน่อยเป็นไงวะไอ้หน้าปลาดุก!" ธันวาตะโกนลั่นพร้อมกับกดนิ้วลงบนหน้าจอ แสงสว่างวาบสีฟ้าพุ่งทะยานจากพื้นดินรอบบ้านขึ้นสู่ท้องฟ้า เกิดเป็นโดมพลังงานไฟฟ้าครอบคลุมบ้านทั้งหลัง เสียงสายฟ้าฟาดดังสนั่นหวั่นไหวกลบเสียงฝนที่เริ่มตกลงมาด้านนอก แต่ทว่า... ทันทีที่โดมพลังงานไฟฟ้าทำงานสมบูรณ์ หน้าจอคอมพิวเตอร์หลักของธันวาที่ไม่เคยดับกลับปรากฏภาพวิดีโอจากกล้องวงจรปิดตัวใหม่... ตัวที่อยู่ *ใต้เตียงนอน* ในห้องนอนใหญ่ของเขาและรินรดา ภาพบนหน้าจอเผยให้เห็นกล่องไม้สักโบราณที่รินรดาเก็บซ่อนความลับสำคัญที่สุดของตระกูลไว้... ฝาโลงศพขนาดเล็กจิ๋วที่สลักชื่อของใครบางคนเอาไว้กำลังเปิดออกเองช้าๆ พร้อมกับมือสีขาวซีดไร้เลือดคู่หนึ่งที่ค่อยๆ ยื่นออกมาจากใต้เตียง! -------------------------------------------------- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมผจญภัยไปกับความป่วนและสยองขวัญในตอนนี้ด้วยกันนะครับ