เมื่อทหารต้องไหว้ผี

"ถ้ามึงกล้าก้าวเข้ามาอีกก้าวเดียว กูจะใช้ลูกซองสับไกให้สมองมึงกระจายติดผนังห้อง ไม่เชื่อก็ลองดู!" เสียงคำรามทุ้มต่ำแต่ทรงพลังดังลั่นห้องนอนไม้สักโบราณ ผู้กองศิลา นายทหารหนุ่มกล้ามAใหญ่ผู้ผ่านสนามรบมาโชกโชน ยืนขวางอยู่หน้าเตียงนอนด้วยท่าทางเตรียมพร้อมขั้นสุด มือหนากำด้ามปืนพกสั้นคู่ใจแน่นจนข้อต่องอขาว ขณะที่สายตาคมกริบจ้องเขม็งไปยังมือสีขาวซีดไร้เลือดคู่หนึ่ง ซึ่งกำลังเกาะขอบเตียงไม้และยื่นออกมาจากความมืดมิดเบื้องล่างอย่างช้าๆ บรรยากาศในห้องอึมครึมจนแทบหายใจไม่ออก กลิ่นอับชื้นผสมกลิ่นธูปโบราณลอยคละคลุ้ง ทว่าท่ามกลางความตึงเครียดระดับขีดสุดนี้ ธันวา หมอผีไอทีหนุ่มผู้เป็นน้องเขย กลับกำลังนั่งยองๆ อยู่หน้าโต๊ะทำงานไม้แกะสลัก มือข้างหนึ่งถือสมาร์ทโฟนรุ่นล่าสุดที่หน้าจอกำลังรันโค้ดโปรแกรมภาษาซีพลัสพลัสยันต์ดิจิทัล ส่วนมืออีกข้างคีบปาท่องโก๋จิ้มสังขยาเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ อย่างไม่สะทกสะทกสะท้าน "ใจเย็นๆ ครับพี่ศิลา ลูกปืนจริงมันเอาไม่อยู่หรอกไอ้ผีตัวนี้ มันเป็นพลังงานตกค้างระดับสาม ที่เชื่อมโยงกับกล่องไม้สักของตระกูลยายรดาเขา ถ้าพี่เปรี้ยงปร้างสุ่มสี่สุ่มห้า กระสุนนอกจากจะไม่โดนมันแล้ว ยังจะทะลุไปโดนตู้เสื้อผ้าโบราณราคาแพงของภรรยาพี่เข้า... เดี๋ยวจะได้นอนนอกห้องยาวจริงๆ นะครับ" ธันวาเคี้ยวอาหารไปพูดไป น้ำเสียงราบเรียบราวกับกำลังวิเคราะห์กราฟหุ้น มากกว่าจะเผชิญหน้ากับวิญญาณอาฆาต รินรดา ภรรยาสายสตรองผู้ยืนกอดอกอยู่ข้างเตียง ยิ้มมุมปากเล็กน้อย แววตาดุดันทรงอำนาจฉายชัด เธอไม่ได้หวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย กลับเดินเข้าไปตบไหล่สามีทหารหนุ่มเบาๆ สองที "พี่ศิลา ถอยไปก่อนค่ะ... เอ๊ย ถอยไปก่อนครับคุณสามี" รินรดาเผลอหลุดปากภาษาติดปาก แต่ก็รีบแก้คำพูดทันทีเมื่อเหลือบเห็นสายตาเจ้าเล่ห์ของน้องชาย "ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉันเอง ของในบ้านฉัน ฉันจัดการเองได้" "แต่รดาครับ อันตรายนะ..." ศิลาขยับตัวบังภรรยาไว้ด้วยสัญชาตญาณความคุ้มครอง แต่วินาทีนั้นเอง มือสีขาวซีดที่ยื่นออกมาจากใต้เตียงก็กระชากตัวพุ่งพรวดขึ้นมาด้วยความเร็วสูง ร่างของผีสาวในชุดโบราณสภาพเน่าเปื่อย ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้นพุ่งตรงเข้าใส่รินรดาโดยไม่ให้ตั้งตัว! ปัง! เสียงปืนจากผู้กองศิลาดังสนั่นหวั่นไหว แรงรีคอยล์ทำให้ร่างนายทหารหนุ่มถอยหลังไปครึ่งก้าว กระสุนปืนพ่นแสงวาบเจาะทะลุร่างโปร่งแสงของภูตผีจนสลายกลายเป็นควันสีดำ แต่ทว่า... ควันสีดำเหล่านั้นกลับไม่หายไป มันรวมตัวกันใหม่กลางอากาศอย่างรวดเร็ว ส่งเสียงกรีดแหลมสูงบาดแก้วหูจนทุกคนต้องยกมือขึ้นปิดหู "ระบบกำลังประมวลผล... ตรวจพบอาคมสะกดวิญญาณรุ่นโบราณ ทำลายด้วยกระสุนธรรมดาไม่ได้ผลครับ!" ธันวาร้องตะโกนแข่งกับเสียงกรีดร้อง พร้อมกับรัวนิ้วลงบนหน้าจอมือถืออย่างรวดเร็ว โค้ดอักขระยันต์ดิจิทัลสีทองเรืองแสงสว่างวาบขึ้นในความมืด ก่อนที่เขาจะกดปุ่ม 'Execute' ส่งคลื่นพลังงานไสยศาสตร์ผสมสัญญาณไวไฟพุ่งตรงเข้าใส่กลุ่มควันสีดำทันที! *เปรี๊ยะ! ซ่า!* เสียงประทุคล้ายกระแสไฟฟ้าแรงสูงดังขึ้น พร้อมกับร่างของผีสาวที่ถูกตรึงไว้กลางอากาศด้วยตาข่ายอักขระดิจิทัลสีทอง รินรดาไม่รอช้า เธอสะบัดมือเรียกมิติลับส่วนตัวออกมา แสงสีครามสว่างวาบพร้อมกับปรากฏ 'ไม้บรรทัดเหล็กกล้า' เล่มโตที่ยาวกว่าหนึ่งเมตรในมือ รอยยิ้มของภรรยาสายสตรองตอนนี้ดูน่ากลัวยิ่งกว่าผีเสียอีก "กล้าดียังไงมาทำลายบรรยากาศตอนสามีฉันกำลังสวีทกันในห้องนอน!" พั๊บ! เสียงฟาดไม้บรรทัดเหล็กกระทบเข้ากับร่างวิญญาณดังสนั่นหวั่นไหว แรงตบด้วยมิติลับและพลังกายอันเหนือมนุษย์ของรินรดา ทำให้ผีสาวตัวสั่นสะท้าน ร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดอย่างที่ไม่เคยเจอมาก่อนในรอบร้อยปี วิญญาณร้ายที่เคยดุร้ายและน่ากลัว บัดนี้กลับมีสภาพไม่ต่างจากเด็กนักเรียนถูกครูฝ่ายปกครองเรียกมาทำโทษกลางสนามโรงเรียน ธันวานั่งมองภาพนั้นแล้วลอบกลืนน้ำลาย ยิ้มแห้งๆ ออกมา "โห... ยายรดานี่มือหนักกว่าเดิมอีกนะครับ สงสัยช่วงนี้ได้พลังงานจากการขายของดี ยอดขายพุ่งกระฉูด พลังตบเลยอัปเกรดตามไปด้วย" "ธันวา! มัวแต่แซวอยู่ได้ ช่วยล็อกพิกัดมันไว้หน่อย มันกำลังจะเปิดประตูมิติหนีไปทางตู้เสื้อผ้าแล้ว!" รินรดาตวาดเสียงเข้ม มือซ้ายคว้าคอเสื้อวิญญาณร้ายไว้แน่น มือขวาเตรียมง้างไม้บรรทัดเหล็กเตรียมฟาดซ้ำอีกรอบ ศิลายืนมองภรรยาด้วยสายตาเป็นประกายระยิบระยับ ความคลั่งรักพุ่งทะยานจนลืมความน่ากลัวของผีไปเสียสนิท "ภรรยาผมนี่เก่งจริงๆ สมเป็นกุลสตรีศรีอยุธยา ยิงปืนก็เก่ง ตบผีก็ได้... ถ้าผมชนะศึกนี้ ขอรางวัลเป็นซุปไก่ตุ๋นยาจีนฝีมือคุณสักถ้วยนะจ๊ะ เอ๊ย นะครับ" "เอาไว้จัดการมันเสร็จก่อนเถอะค่ะ... เอ๊ย ครับ!" รินรดาถอนหายใจยาวด้วยความหมั่นไส้สามีจอมกวน ก่อนจะหันมามองกล่องไม้สักโบราณที่ฝาเปิดอ้าซ่าอยู่ เผยให้เห็นกระดาษยันต์โบราณแผ่นสุดท้ายที่แปะอยู่ก้นกล่อง ซึ่งกำลังสั่นกระพิกและส่งเสียงเคาะรัวๆ ราวกับมีบางอย่างที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่ากำลังพยายามจะพังประตูกลับออกมาจากโลกหลังความตาย ในจังหวะที่สถานการณ์กำลังชุลมุนและผีสาวในมือรินรดากำลังจะสลายร่าง ทันใดนั้นเอง หน้าจอมือถือของธันวาที่วางอยู่บนโต๊ะก็ส่งเสียงแจ้งเตือนดัง *ติ๊ง!* ขึ้นมาท่ามกลางความเงียบงัน หน้าจอไม่ได้แสดงผลโค้ดไล่ผีอีกต่อไปแล้ว หากแต่ปรากฏพิกัดจีพีเอสสีแดงฉาน พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนจากระบบตลาดมืดเกษตรกรรมที่ระบุข้อความสั้นๆ ว่า... *"ตรวจพบผู้บุกรุกระดับตำนาน กำลังเดินทางมาถึงหน้าบ้านคุณในอีก 3... 2... 1..."* เสียงเคาะประตูกระจกหน้าบ้านดังขึ้นสามครั้งติดๆ กันอย่างสุภาพ... แต่ไร้ซึ่งเงาของสิ่งมีชีวิตใดๆ ที่ยืนอยู่บริเวณระเบียงบ้านเลยแม้แต่คนเดียว! ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านและสนับสนุน "หมอผีวัยรุ่น" เสมอนะครับ