ความหวังครั้งสุดท้าย

“กดหยุดมันเดี๋ยวนี้! ถ้าแกไม่อยากให้ทั้งเมืองกลายเป็นสุสานโฮโลแกรม!” เสียงของศิลาคำรามลั่น เขากระชากคอเสื้อชายแปลกหน้าจนตัวลอย แต่ไอ้หมอนั่นกลับแสยะยิ้มที่มุมปากอย่างผู้ชนะ แสงสีแดงจากตัวเลข 58... 57... บนเครื่องฉายสะท้อนเข้ากับดวงตาที่ดูไร้วิญญาณของมัน ธันวาหอบหายใจถี่ เหงื่อเม็ดโตไหลซึมผ่านไรผม เขาไม่ได้กลัวตาย แต่เขากลัวว่าหากเขาเลือก ‘เงิน’ เพื่อรักษาสมดุลของระบบไสยเวทที่กำลังจะขยายตัว ภรรยาที่รักและครอบครัวของเขาจะต้องเป็นคนรับกรรมแทน “ธันวา... อย่าไปฟังมัน” รินรดาขยับตัวเข้ามาใกล้ มือของเธอเตรียมพร้อมเรียกมิติลับออกมา ในนั้นมีทั้งปืนลูกซองสั้นที่เธอเพิ่งโมดิฟายด์ด้วยการลงอาคม ‘ยันต์ทลวงมิติ’ ไว้ แต่นัยน์ตาของเธอกลับฉายแวววิตกอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน “มันไม่ได้ให้เลือกแค่เงินกับผี แต่มันให้เลือกว่าจะ ‘ขายวิญญาณคนทั้งเมือง’ เพื่อแลกกับความร่ำรวยนิรันดร์ หรือจะ ‘เผาเงินทั้งหมด’ เพื่อปิดรูรั่วของมิติวิญญาณนี้ทิ้ง” ธันวาเอ่ยเสียงเครือ ไอ้ชายปริศนาหัวเราะร่วน เสียงของมันเหมือนแก้วแตกที่ถูกบดละเอียด “หกสิบล้าน... แค่กดปุ่ม ‘ยอมรับ’ เงินทุกบาทจะโอนเข้าบัญชีดิจิทัลของแก ทันทีที่แกทำ พื้นที่ตรงนี้จะถูกเซตค่าใหม่ ผีพวกนี้จะหายไปเป็นเพียงข้อมูลขยะที่ไม่มีใครมองเห็น แต่ถ้าแกเลือกที่จะทำลายมัน... ความหายนะที่แท้จริงจะเริ่มขึ้น เพราะเงินที่แกหามาได้จากน้ำพักน้ำแรงจะถูกดึงไปใช้เป็น ‘ค่าพลังงาน’ ในการปิดรอยแยกนี้จนหมดตัว!” ธันวานิ่งค้างไป เงินหกสิบล้านไม่ใช่แค่ตัวเลข แต่มันคือความฝันของเขาและรินรดาที่จะสร้างโรงงานแปรรูปเกษตรในฝัน คือการหลุดพ้นจากตระกูลจอมสูบที่จ้องจะรุมทึ้งสมบัติของเขา ทุกอย่างที่เขาสร้างมาด้วยหยาดเหงื่อกำลังจะถูกเผาผลาญเพื่อกำจัดสิ่งที่เขาก็ไม่มั่นใจว่าจะทำสำเร็จไหม “ศิลา... นายเชื่อฉันไหม?” ธันวาถามโดยไม่หันไปมอง “ถ้านายบอกให้ยิง ฉันจะยิงทะลุหัวใจมัน ถ้าบอกให้ทำลาย ฉันจะเผามันให้ราบ นายคือสมองของทีม ส่วนฉันคือปืนของนาย... ตัดสินใจมาเลยเพื่อน” ศิลาตอบพลางกระชับปืนในมือแน่น รินรดาเดินเข้ามาข้างกายธันวา เธอวางมือลงบนไหล่ของสามีเบาๆ สัมผัสที่คุ้นเคยทำให้นักเขียนโปรแกรมหนุ่มรู้สึกถึงความอบอุ่นที่เหนือกว่าเงินทองใดๆ “เงินหาใหม่ได้ธันวา แต่ถ้าคนทั้งเมืองตายไป เราจะอยู่กับเงินพวกนั้นยังไง? ฉันไม่ได้แต่งงานกับชายที่เห็นแก่เงินนะ ฉันแต่งงานกับผู้ชายที่กล้าหาญที่สุดในใจฉัน” ธันวาหลับตาลง นึกถึงภาพความทรงจำที่พวกเขาตบเกรียนญาติจอมหิวเงิน นึกถึงข้าวหอมมะลิที่หุงใหม่ๆ ในบ้านสวนที่อบอวลไปด้วยความสุข เขาไม่ได้ต้องการเงินก้อนโตเพื่อเป็นทาสมัน แต่เขาต้องการอิสรภาพ “งั้นก็... ลาก่อนความมั่งคั่งแบบทางลัด” ธันวาพุ่งตัวเข้าหาแป้นพิมพ์โฮโลแกรม นิ้วมือของเขารัวเร็วดั่งดีดเปียโน เขาไม่กดปุ่ม ‘ยอมรับ’ แต่เขากลับพิมพ์โค้ด ‘ยันต์ระเบิดมิติ’ (Dimensional Detonator) เข้าไปแทนที่ค่าตัวเลขเวลา “แกทำบ้าอะไร!” ไอ้ชายปริศนาหน้าถอดสี มันพยายามจะขัดขวางแต่ศิลาถีบมันจนกระเด็นไปอัดกำแพง “ฉันไม่ได้แค่จะปิดรอยแยก แต่ฉันจะส่งผีพวกนี้กลับไปในที่ที่มันควรอยู่ด้วยระบบอัลกอริทึมที่ฉันเขียนเอง!” ธันวาตะโกน รอยสักยันต์บนข้อมือของเขาเริ่มเปล่งแสงสีทอง สอดประสานกับเส้นแสงดิจิทัลที่กำลังขยายตัวเป็นตาข่ายคลุมไปทั่วอาคาร วินาทีที่เวลาเหลือ 00:01... ธันวากดปุ่ม ‘Execute’ เสียงระเบิดดังกึกก้อง แสงสว่างจ้าทะลุผ่านเพดานตึกพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าเหมือนลำแสงจากโลกอนาคต ร่างของผีร้ายที่รุมล้อมอยู่รอบอาคารต่างกรีดร้องด้วยความทรมานก่อนจะแตกสลายกลายเป็นละอองทรายไปตามกัน ร่างกายของธันวารู้สึกเหมือนถูกดึงกระชาก ความเหนื่อยล้าถาโถมเข้าใส่จนเขาทรุดลงไปกองกับพื้น “สำเร็จไหม?” ศิลาวิ่งเข้ามาประคองธันวาที่ใบหน้าซีดเผือด ท่ามกลางความเงียบงันหลังพายุผ่านไป กลิ่นไหม้ของอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ยังคงคละคลุ้ง แต่สิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือหน้าจอแสดงยอดเงินในบัญชีของธันวาที่ค่อยๆ เลื่อนลดลง... จากหลักหลายสิบล้าน เหลือศูนย์... เหลือติดลบ... และสุดท้ายคือ ‘Error’ “เงินหมดแล้วครับริน...” ธันวาหัวเราะแห้งๆ แม้จะเจ็บร้าวไปทั้งตัว รินรดาประคองใบหน้าสามีขึ้นมา เธอไม่ได้เสียใจแม้แต่น้อย เธอกลับแย้มยิ้มที่ทำให้หัวใจของชายหนุ่มพองโต “ไม่เป็นไรหรอกค่ะที่รัก อย่างน้อยเราก็ยังมีมิติลับที่เต็มไปด้วยของกิน แล้วก็ยังมีปืนที่ลูกกระสุนยังไม่หมด...” ทว่า ในจังหวะที่พวกเขากำลังจะถอนหายใจด้วยความโล่งอก เสียงหัวเราะแหลมเล็กที่ดูเหมือนเสียงของเด็กหญิงก็ดังขึ้นจากมุมมืดของห้อง “ยังไม่จบหรอกค่ะ... หมอผีไอที” ธันวาและศิลาหันไปมองพร้อมกัน สิ่งที่เห็นไม่ใช่ไอ้ชายปริศนาคนเดิม แต่เป็นตุ๊กตากระเบื้องเคลือบตัวเก่าที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานของเขา ดวงตาของมันเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ พร้อมกับเสียงกรีดร้องที่ดังแว่วออกมาจากลำโพงคอมพิวเตอร์ที่ถูกเผาไหม้ไปแล้ว... “แกเลือกทำลายสัญญา... งั้นก็เตรียมตัวต้อนรับ ‘เจ้าของที่แท้จริง’ กลับบ้านได้เลย” ขอบคุณที่ติดตามการเดินทางของหมอผีไอทีและภรรยาสายตบนะครับ หวังว่าตอนนี้น่าจะทำให้ทุกท่านลุ้นจนนั่งไม่ติดนะครับ!