พายุวิญญาณพัดถล่มฟาร์ม

"ไอ้หน้าไหนที่กล้าหักดิบเซิร์ฟเวอร์ยันต์ข่ายอาคมของผม... เตรียมตัวไปคุยกับรากมะม่วงในรูปแบบแพ็กเก็ตข้อมูลที่กู้คืนไม่ได้เลยครับ!" ผมตะโกนก้องกลางฟาร์ม ท่ามกลางเสียงหวีดหวิวของลมที่ดูผิดปกติ มันไม่ใช่ลมธรรมดา แต่มันคือแรงอัดจาก 'พายุวิญญาณ' ที่กำลังหมุนวนเป็นเกลียวสีม่วงคล้ำเหนือหลังคาโรงเก็บอุปกรณ์ไอที รินรดายืนนิ่งอยู่ข้างกาย มือขวาของเธอในเวลานี้ไม่ได้ถือแค่พัดใบตาลธรรมดา แต่มันคืออาวุธระดับตำนานที่เธอดึงออกมาจากมิติลับ รังสีอำมหิตแผ่กระจายจนญาติจอมสูบที่แอบมาส่องฟาร์มแถวรั้วบ้านถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้น "ธันวา... เลิกพ่นโค้ดใส่ลมได้แล้ว เตรียมตัวตั้งรับ!" รินรดาตวาดเสียงเรียบแต่เฉียบขาด เธอกระชากมิติลับเปิดออกกว้าง พลังดูดมหาศาลทำงานสอดประสานกับระบบป้องกันที่ผมวางไว้ "ผู้กองศิลา! อย่ามัวแต่ขัดปืน! ยิงสกัดจุดตายของไอ้พวกเวรนั่นที่พยายามจะแทรกซึมเข้ามาทางกระแสไฟ!" "รับทราบครับเมีย!" ผู้กองศิลาตะโกนตอบพลางหันลำกล้องปืนไรเฟิลที่ลงอักขระอาคมจนร้อนฉ่า เขาไม่ได้เล็งไปที่คน แต่เล็งไปที่เงาดำที่เกาะกินอยู่ตามสายไฟที่กำลังสั่นไหว ปัง! เสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหว แรงอัดกระสุนไม่ใช่ตะกั่วธรรมดา แต่คือ 'กระสุนชำระบาป' ที่ผมเพิ่งโปรแกรมโค้ดคาถาลงไปเมื่อคืน บรรยากาศรอบฟาร์มบีบคั้นจนแทบหายใจไม่ออก กลิ่นคาวเลือดผสมกับกลิ่นไหม้ของแผงวงจรลอยคลุ้ง ผีร้ายกลุ่มนี้ไม่ใช่ผีหิวโซทั่วไป พวกมันคือ 'ข้อมูลสาปแช่ง' ที่ถูกรวบรวมผ่านเซิร์ฟเวอร์มืด หวังจะยึดครองที่ดินผืนนี้เพื่อใช้เป็นโหนดกระจายความชั่วร้ายไปทั่วประเทศ "หึ... คิดจะใช้ดาต้าเบสผีมาถล่มฟาร์มผมงั้นเหรอ?" ผมแค่นยิ้ม มือพิมพ์รัวลงบนคีย์บอร์ดเสมือนที่ลอยอยู่กลางอากาศ รหัสยันต์แปดทิศถูกเจนเนอเรทขึ้นมาใหม่ในพริบตา "Error 404: Soul Not Found! ลบชื่อพวกแกออกจากบัญชีผีโลกหน้าเสียเถอะครับ!" แสงสีทองวาบขึ้นจากพื้นดินรอบฟาร์ม กราฟิกอาคมที่ผมออกแบบเชื่อมต่อกับโครงข่ายไฟฟ้าของบ้านส่องสว่างดั่งตาข่ายดักจับวิญญาณ รินรดาเหวี่ยงพัดในมือ เกิดเป็นคลื่นลมมิติที่พัดเอาวิญญาณที่กระจัดกระจายมารวมตัวกันเป็นกลุ่มก้อน ก่อนที่เธอจะตบพวกมันลงใน 'กล่องเก็บวิญญาณ' ที่เธอยึดมาจากพวกหมอผีเถื่อนเมื่อสัปดาห์ก่อน "สามี... พลังงานเริ่มรั่วไหล ถ้าเราไม่รีบปิดประตูมิตินี้ บ้านเราอาจจะกลายเป็นจุดกึ่งกลางของพายุหมุนอาคมจริงๆ นะ" รินรดาหันมาพูด สายตาของเธอไม่ได้มีความหวาดกลัว มีเพียงความมุ่งมั่นที่จะปกป้องสมบัติทุกชิ้นที่เราหามาด้วยหยาดเหงื่อ "ผมจัดให้ครับที่รัก!" ผมรวบรวมสมาธิ ขั้นตอนนี้อันตรายที่สุด ผมต้อง 'แฮ็ก' เข้าไปในแกนกลางของพายุวิญญาณเพื่อดึงเอาความโกรธแค้นของมันออกมาแปรรูปเป็นพลังงานสะอาดสำหรับใช้ในฟาร์ม นี่คือการเปลี่ยนวิกฤตให้เป็นโอกาสตามสไตล์หมอผีวัยรุ่นยุค 80! ขณะที่พายุเริ่มสงบลง เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนที่ไม่ได้อยู่ในรายชื่อแขกผู้ได้รับเชิญก็ดังขึ้นที่หน้าประตูรั้ว ร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีเทาเนี้ยบกริบเดินเข้ามาท่ามกลางเศษซากของพลังงานที่ยังหลงเหลือ เขาไม่ได้ดูหวาดกลัวต่อปืนในมือผู้กองศิลาหรือรัศมีมิติลับของรินรดาเลยแม้แต่น้อย เขายิ้ม... รอยยิ้มที่ทำให้ผมขนลุกซู่ไปถึงกระดูกสันหลัง "สวัสดีครับคุณธันวา คุณรินรดา..." ชายคนนั้นกล่าวพลางวาง 'กล่องพัสดุ' ขนาดเล็กไว้บนโต๊ะอาหารไม้สักที่ตั้งอยู่กลางลานบ้าน "ของที่คุณตามหาเมื่อตอนที่แล้ว ผมนำมาส่งคืนให้ตามเงื่อนไข แต่มีข้อแม้ว่า... คุณต้องแลกมันด้วยหนึ่งชีวิตในฟาร์มแห่งนี้ เพื่อเป็นค่าขนส่ง" ผู้กองศิลาเหนี่ยวไกปืนเล็งไปที่หัวของชายคนนั้นทันที แต่แล้วเขาก็ต้องชะงัก เพราะกลิ่นที่โชยออกมาจากกล่องพัสดุใบนั้น ไม่ใช่กลิ่นของตำราเก่า หรือไอสาปแช่ง แต่มันคือกลิ่นของ 'แกงกะหรี่เนื้อตุ๋นสูตรลับเฉพาะ' ที่แม่ของผมเคยทำก่อนท่านจะจากไป... กลิ่นที่ควรจะเลือนหายไปนานกว่ายี่สิบปีแล้ว! "แกเป็นใครกันแน่?" ผมถาม เสียงสั่นเล็กน้อยด้วยความรู้สึกที่ตีรวนกันระหว่างความโกรธและความโหยหา ชายคนนั้นเพียงแค่หัวเราะเบาๆ ก่อนจะเปิดกล่องพัสดุออก ทันใดนั้น แสงสว่างจ้าก็พุ่งออกมาจากกล่อง ไม่ใช่แสงจากวิญญาณ แต่เป็นแสงจาก 'เครื่องฉายโฮโลแกรม' ที่แสดงภาพแผนที่ผังเมืองของเรา... ที่ถูกขีดฆ่าด้วยหมึกสีแดงฉาน พร้อมตัวเลขเวลาที่กำลังนับถอยหลังเหลือเพียง 60 วินาทีสุดท้าย! ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการผจญภัยของหมอผีไอทีและภรรยาสายตบมาถึงตอนนี้นะครับ!