ไร่นาสวนผสม กับคมเขี้ยววิญญาณ

หน้าจอแท็บเล็ตในมือของธันวาเรืองแสงสีแดงวาบ รหัสโค้ดภาษาซีพลัสพลัสที่เขาเขียนขึ้นเพื่อดักสัญญาณพลังงานวิญญาณกำลังวิ่งรัวราวกับสติแตก เสียงติ๊ดถี่ๆ ดังแข่งกับเสียงหัวใจที่เต้นรัวในอกของเด็กหนุ่ม "เอえ... พี่ศิลาครับ... ริน..." ธันวาหันไปมองพี่สาวและพี่เขยด้วยสีหน้าเปลี่ยนสี รอยยิ้มกวนประสาทหายวับไปกับตา "สัญญาณชีพจรเมื่อกี้นี้... ไม่ใช่ของผีป่าตัวเดียว แต่มันคือสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดจาก 'คลังแสงโบราณ' ใต้บ้านเรา... ที่ตอนนี้... มีบางอย่างกำลังตื่นขึ้นมาแล้วครับ!" ผู้กองศิลาขยับตัวเข้ามายืนบังหน้ารินรดาตามสัญชาตญาณทหาร มือหนากระชับปืนพกคู่กายที่บรรจุนกระสุนอาคมยันต์เกราะเพชรแน่น ดวงตาคมกริบกวาดมองพื้นไม้สักใต้ถุนบ้านที่เริ่มสั่นระริก ฝุ่นละอองร่วงหล่นลงมาประหนึ่งห่าฝน ท่ามกลางกลิ่นอายอับชื้นของดินโบราณและสนิมเหล็กที่โชยคละคลุ้ง "มันไม่ใช่แค่ผีที่ดินธรรมดาแล้วล่ะครับแบบนี้" ผู้กองศิลาเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ นัยน์ตาฉายแววดุดัน "แรงกดอากาศแบบนี้... น่าจะเป็นพวกทหารโบราณหรือวิญญาณเฝ้าทรัพย์สินแผ่นดินเก่า แรงอาฆาตคงสะสมมาหลายร้อยปีจากการที่เราไปขุดดินขยายพื้นที่ทำไร่นาสวนผสมเมื่อเช้า" รินรดายกมือขึ้นปัดฝุ่นที่ไหล่ด้วยใบหน้าเรียบเฉย แววตาสตรองของเธอมิได้มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย มือเรียวบางเอื้อมไปแตะกำไลหยกโบราณที่ข้อมือ มิติลับในห้วงจิตสำนึกพร้อมทำงานทันทีหากมีสิ่งใดล้ำเส้นเข้ามาในอาณาเขตของเธอ "กล้าดียังไงมาเหยียบย่ำพื้นที่ทำมาหากินของฉัน" รินรดาเอ่ยเสียงเย็นเยียบ "ฉันเพิ่งลงทุนลงแรงปลูกแปลงผักออร์แกนิกกับกุหลาบมอญไปตั้งหลายไร่ เพื่อรอส่งขายทำกำไรให้ครอบครัว... ถ้าผีหน้าไหนกล้ามาไถแปลงผักฉันพังล่ะก็ อย่าหาว่าฉันไม่เตือน" ธันวาถึงกับกลืนน้ำลายเอื้อมมือไปกดปุ่มรีเซ็ตเซิร์ฟเวอร์ไอทีบ้านหมอผี "พี่รินครับ ใจเย็นก่อนครับ นั่นผีดิบโบราณพันปีนะ ไม่ใช่ป้าข้างบ้านที่ชอบมาขอยืมเงินแล้วไม่คืน" "ต่อให้เป็นบรรพบุรุษฮ่องเต้ ถ้ามาขัดขวางการทำมาหากินของฉัน... ฉันก็จะเอาเข้าไปเก็บไว้ในมิติลับแล้วบังคับให้ขุดดินปลูกมันสำปะหลังให้หมด!" รินรดาประกาศกร้าวด้วยความเด็ดขาด ทว่า ในวินาทีนั้นเอง พื้นดินใต้ถุนบ้านก็ระเบิดออกเสียงดังสนั่นหวั่นไหว! ตูม! เศษดินและไม้เก่ากระเด็นกระดอน ร่างโปร่งแสงสีเขียวเข้มร่างหนึ่งผุดขึ้นมาจากหลุมลึก ดวงตาสีแดงฉานจ้องมองผู้บุกรุกด้วยความแค้นเคือง ในมือถือดาบโบราณขึ้นเงาวับ อ้าปากคำรามเสียงดังก้องจนแก้วแทบแตก รัศมีความน่ากลัวแผ่ซ่านกดทับจนทุกคนหายใจแทบไม่ออก "ระวังครับ!" ผู้กองศิลาคำรามลั่น พร้อมกับเหนี่ยวไกปืนเข้าใส่ร่างวิญญาณโบราณทันที กระสุนอาคมพุ่งแหวกอากาศออกไปด้วยความเร็วแสง ปะทะเข้ากับร่างของผีร้ายจนเกิดประกายไฟสว่างวาบ เสียงกรีดร้องโหยหวนดังสนั่นหวั่นไหว "ธันวา! ส่งโค้ดชำระล้างวิญญาณเวอร์ชันล่าสุดมาซิ!" ผู้กองศิลาตะโกนสั่งการอย่างรู้ใจ "จัดให้ครับพี่เขย!" ธันวานิ้วรัวแป้นพิมพ์บนแท็บเล็ตอย่างบ้าคลั่ง อักขระยันต์ดิจิทัลสีทองอร่ามพุ่งทะยานออกจากหน้าจอ ลอยเคว้งคว้างกลางอากาศก่อนจะแปรสภาพเป็นตาข่ายแสงพันธนาการร่างของผีโบราณเอาไว้แน่น รินรดาไม่รอช้า เธอสะบัดมือวับ มิติลับสีดำสนิทเปิดกว้างขึ้นดูดกลืนแรงกดดันทั้งหมดเข้าไป แรงเหวี่ยงมหาศาลดึงร่างวิญญาณโบราณให้เซถลาเข้ามาหาเธอ "ตื่นมาทำไมตอนนี้ฮึ! ไม่รู้หรือไงว่าคนเขากำลังทำมาหากิน!" รินรดาเอ่ยเสียงเฉียบขาด พร้อมกับเงื้อมมือขึ้นตบเข้าที่ใบหน้าโปร่งแสงของผีโบราณเต็มแรง! เพียะ! เสียงตบสะท้านวิญญาณดังสนั่นหวั่นไหว แรงตบผสานพลังปราณตระกูลรินทำเอาผีโบราณหน้าหัน ดวงตาสีแดงฉานเบิกกว้างด้วยความมึนงง ไม่เคยเจอหมอผีหรือมนุษย์คนไหนกล้าตบวิญญาณบรรพชนเช่นนี้มาก่อนในชีวิตหลังความตาย บรรยากาศรอบตัวนิ่งงันไปชั่วขณะ ธันวาอ้าปากค้าง ผู้กองศิลายกมือขึ้นลูบสันจมูกด้วยความทึ่งในความโหดของภรรยา ทว่า ท่ามกลางความเงียบงันนั้นเอง ร่างของผีโบราณไม่ได้สลายหายไป กลับหัวเราะออกมาเสียงดังลั่นจนพื้นบ้านสั่นสะเทือนอีกครั้ง มันชี้ดาบมาที่รินรดา ก่อนจะเอ่ยเสียงแหบพร่าก้องกังวาน "เจ้า... มิใช่ผู้สืบทอดสายเลือดธรรมดา... หีบสมบัติใต้พิภพ... กำลังจะเปิดออก... และผู้ที่จะมาเอาชีวิตพวกเจ้า... ไม่ใช่ข้า... แต่เป็น 'นายเหนือหัว' ของพวกเจ้าเอง..." สิ้นเสียงคำประกาศกร้าว แสงไฟนีออนทั่วทั้งบ้านก็ดับวูบลงพร้อมกัน ทิ้งให้ความมืดมิดเข้าปกคลุม และกลิ่นหอมกรุ่นของ 'แกงเขียวหวานไก่ใส่ยอดมะพร้าวอ่อน' ฝีมือรินรดาที่ตั้งเคี่ยวไว้บนเตาตั้งแต่เย็นเริ่มโชยกลิ่นหอมตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ ตัดสลับกับเสียงฝีเท้าหนักอึ้งจำนวนมากที่กำลังเดินก้าวเข้ามาล้อมรอบบ้านจากทุกสารทิศ... ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนผลงานของหมอผีวัยรุ่นด้วยดีเสมอมานะครับ