ความตายที่สั่งได้

"สำหรับคนประเภทพวกแกแล้ว... ความตายไม่ใช่จุดจบ แต่มันคือโปรโมชั่นราคาพิเศษที่ฉันใจดีมอบให้ต่างหากล่ะครับ" คมมีดอาบยาพิษสีม่วงเข้มสะท้อนกับแสงไฟนีออนสลัวภายในห้องพักรับรองวีไอพีของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง กลิ่นคาวเลือดจางๆ ลอยคละคลุ้งปะปนกับกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อ ร่างของนักฆ่าเงาจากองค์กรใต้ดินระดับท็อป ภายใต้ชุดสูทสีดำสนิทและหน้ากากอนามัยปกปิดใบหน้า ยืนค้ำหัวชายหนุ่มที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้ คีย์ เจ้าของฉายา "หมอเทวะแรงก์ SSS" ไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตากวาดมองใบมีดที่จ่ออยู่ตรงหลอดลมของตนด้วยความเบื่อหน่าย ราวกับกำลังพิจารณาสินค้าลดราคาในซูเปอร์มาร์เก็ตมากกว่าความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามา "แกช่างปากดีเหลือเกินนะ ไอฟ์ฮีลเลอร์ตกอับ... เจ้านายของกูสั่งมาว่า ให้ตัดหัวแกไปเสียบประจานที่หน้ากิลด์ เพื่อประกาศให้โลกรู้ว่า ใครก็ตามที่กล้าขวางทางตระกูลวรโชติ จะต้องมีจุดจบแบบนี้!" เสียงแหบพร่าลอดออกมาจากหน้ากาก พร้อมกับแรงกดดันมหาศาลจากออร่าระดับนักล่าแรงก์ A ที่แผ่ออกมาข่มขวัญ ฉับ! คมมีดพุ่งทะลวงเข้าที่หัวใจของคีย์อย่างแม่นยำและไร้ปรานี แรงกระแทกทำให้สูทราคาแพงขาดวิ่น เลือดสีแดงสดทะลักออกมาเปรอะเปื้อนพรมเปอร์เซียราคาหลักล้าน นักฆ่าเงายิ้มเยาะด้วยความสะใจ ความเงียบงันเข้าปกคลุมพื้นที่ชั่วขณะ เขากำลังรอคอยเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด หรือคำอ้อนวอนขอชีวิตเหมือนเหยื่อรายอื่นๆ ที่ผ่านมา ทว่า... สิ่งที่เกิดขึ้นกลับผิดคาดไปไกลลิบ คีย์ไม่แม้แต่จะขยับตัวหนี สีหน้าของชายหนุ่มยังคงเรียบเฉย แววตานิ่งสนิทราวกับผิวน้ำในบึงใหญ่ที่ไร้แรงกระเพื่อม บาดแผลฉกรรจ์ที่หน้าอกซึ่งควรจะปลิดชีพเขาในทันที กลับเริ่มเปล่งแสงเรืองรองสีทองอร่าม เนื้อเยื่อและเส้นเลือดที่ขาดสะบั้นประสานเข้าหากันด้วยความเร็วสูงจนเกิดเสียงดัง 'ซิซซ...' ภายในเวลาไม่ถึงสามวินาที แผลเหวอะหวะที่ควรจะเป็นฉาน กลับเรียบเนียนสนิทอย่างไร้รอยแผลเป็น ราวกับว่าเหตุการณ์แทงทะลุหัวใจเมื่อครู่เป็นเพียงภาพลวงตา นักฆ่าเงาเบิกตากว้างจนแทบทะลุดวงตา มือที่ถือมีดสั่นเทาอย่างควบคุมไม่อยู่ สัญชาตญาณดิบในฐานะนักล่าเตือนภัยสีแดงฉานว่า นี่ไม่ใช่เรื่องปกติของมนุษย์มนาทั่วไป "วะ... ได... เป็นไปได้ยังไง! หัวใจแกถูกแทงทะลุแล้วนะเว้ย!" คีย์ค่อยๆ ยกมือขึ้นปัดเศษฝุ่นที่ติดอยู่บนปกเสื้อสูทรarของตนอย่างใจเย็น เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเข้าไปใต้นักฆ่าเงาทีละก้าว แรงกดดันมหาศาลที่เหนือกว่าระดับนักล่าแรงก์ A หลายเท่าตัวแผ่พุ่งออกมาจากร่างของฮีลเลอร์หนุ่ม จนนักฆ่าผู้เจนจัดในสนามรบถึงกับต้องถอยหลังกรูดด้วยความหวาดกลัว "หัวใจถูกแทงเหรอครับ? น่าเสียดายจัง... ที่ระบบร่างกายของผมมันค่อนข้างเอาแต่ใจตัวเองสักหน่อย" คีย์แย้มยิ้ม มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นเยียบที่แฝงไปด้วยจิตสังหารอันเข้มข้น "ทุกครั้งที่ใครพยายามจะฆ่าผม เซลล์ทุกเซลล์ในร่างกายจะตื่นตัว และทำงานด้วยอัตราเร่งสูงสุด... พูดง่ายๆ ก็คือ ยิ่งพวกแกพยายามฆ่าผมมากเท่าไหร่ ผมก็ยิ่ง 'อมตะ' มากขึ้นเท่านั้นล่ะครับ" "ปีศาจ... แกมันไม่ใช่คน!" นักฆ่าเงากลั้นใจกรีดร้องออกมาด้วยความสยดสยอง เขาเงื้อมิดซัดเข้าใส่คีย์อีกครั้ง คราวนี้ฟันฉับเข้าที่ลำคอจนศีรษะเกือบหลุดจากบ่า แต่ผลลัพธ์ก็ยังคงเดิม เลือดสาดกระเซ็นได้ไม่ถึงเสี้ยววินาที แผลก็สมานตัวกลับมาสมบูรณ์แบบอย่างไร้รอยตำหนิ คีย์ยื่นมือออกไปคว้าจับข้อมือของนักฆ่าผู้นั้นไว้ด้วยความเร็วที่มองแทบไม่ทัน แรงบิดมหาศาลจากฝ่ามือของฮีลเลอร์ทำลายกระดูกข้อมือของอีกฝ่ายจนแหลกละเอียด เสียงกรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดดังลั่นห้อง "อ๊ากกกก—! มือฉัน!" "เจ็บเหรอครับ? นั่นมันเพิ่งเริ่มต้นเองนะ" คีย์กระซิบข้างใบหูของอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงสุภาพนุ่มนวล ราวกับแพทย์กำลังพูดคุยกับคนไข้บนเตียงผ่าตัด "ในเมื่อแกอุตส่าห์ลงทุนส่งนักฆ่ามาเยี่ยมฉันถึงที่นี่... ในฐานะหมอ ผมก็ควรจะมอบ 'การรักษา' ที่สาสสมให้แก่แขกผู้มีเกียรติสักหน่อย" ทันใดนั้น แสงสีทองจ้าสว่างวาบขึ้นที่ปลายนิ้วของคีย์ เขากดนิ้วลงไปที่บาดแผลฉกรรจ์บนแขนของนักฆ่า แต่นี่ไม่ใช่การรักษาเพื่อเยียวยา... แต่มันคือการ 'เร่งปฏิกิริยาเซลล์' จนเกินขีดจำกัด! เนื้อเยื่อและกระดูกที่แตกหักถูกบังคับให้ประสานกันอย่างบิดเบี้ยวและรวดเร็วเกินไป จนความเจ็บปวดทวีคูณเป็นร้อยเท่า พันเท่า! นักฆ่าเงาดิ้นพล่านด้วยความทรมานที่เกินกว่ามนุษย์จะรับไหว ดวงตาเหลือกค้าง น้ำหูน้ำตาไหลนองหน้า ความตายกลายเป็นสิ่งที่น่าปรารถนาที่สุดในวินาทีนั้น แต่คีย์กลับไม่ยอมให้อีกฝ่ายตายง่ายๆ เขาดึงวิญญาณและความเจ็บปวดกลับมาด้วยพลังฮีลเลอร์ระดับ SSS วนลูปนรกนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก๊อกๆๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะ ตามด้วยร่างของเอเลน่า หัวหน้ากิลด์อิสระผู้ทรงอิทธิพล ก้าวเข้ามาในห้องด้วยท่าทีสงบนิ่ง เธอปรายตามองสภาพนักฆ่าที่นอนดิ้นเร่าๆ อยู่บนพื้นด้วยสายตาเรียบเฉย ก่อนจะหันมาโค้งคำนับให้คีย์ด้วยความเคารพสูงสุด "ท่านคีย์ครับ... ทางตระกูลวรโชติ ผู้ว่าจ้างสุนัขรับใช้ตัวนี้ ส่งข้อความมาถามความคืบหน้าแล้วครับ พวกมันคงคิดว่าท่านคงกลายเป็นศพไปเรียบร้อยแล้วในตอนนี้" เอเลน่ารายงานด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความสะใจลึกๆ คีย์ปล่อยมือจากนักฆ่าที่สลบเหมือดคาเท้าด้วยความหมดแรง เขาดึงผ้าเช็ดหน้าสีขาวสะอาดขึ้นมาเช็ดคราบเลือดบนนิ้วมืออย่างใจเย็น ก่อนจะหันไปสบตากับเอเลน่า "ดีมากครับเอเลน่า... ในเมื่อพวกมันใจร้อนอยากเจอผมนัก งั้นเราไปเยี่ยมพวกมันด้วย 'บิลค่ารักษา' ชุดใหญ่กันดีกว่า" คีย์หยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาปลดล็อกหน้าจอ "จัดการเตรียมเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัว และเช็กวงเงินในบัตรเครดิตดำให้เรียบร้อย... ค่ำคืนนี้ ผมจะไปซื้อ 'ความพินาศ' ของตระกูลวรโชติแบบสดๆ ร้อนๆ ให้พวกมันได้รู้ซึ้งถึงคำว่านรกบนดินด้วยตัวเอง" ประตูห้องพักถูกผลักเปิดออกอีกครั้ง พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบธนาคารระดับโลกที่ดังขึ้นกังวานในความเงียบ *[ติ๊ง! ยืนยันการทำธุรกรรม: วงเงินไม่จำกัด (Unlimited Black Card) พร้อมใช้งานแล้ว]* ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสะใจไปพร้อมกันในตอนนี้นะครับ