ความจริงที่ถูกซ่อน

"มึงคิดจริงๆ เหรอว่าคนอย่าง 'คีย์' จะโง่ให้พวกมึงเหยียบหัวไปตลอดชีวิต?" เสียงทุ้มต่ำของคีย์ดังก้องในห้องโถงลับที่ปิดตาย แรงกดดันจากไอพลังเวทมนตร์ระดับ SSS แผ่ออกมาจนผนังคอนกรีตเสริมเหล็กถึงกับร้าวราน เอเลน่ายืนกอดอกพิงผนัง ดวงตาคมกริบของเธอมองดูชายหนุ่มที่เธอยอมสยบแทบเท้าด้วยความเคารพปนหวาดหวั่น ขณะที่เบื้องหน้าของคีย์คือ 'บันทึกสีดำ' ของกิลด์วีรชนที่ถูกฉีกออกมาเป็นชิ้นๆ คีย์ไม่ได้โกรธ... เขาแค่ 'สมเพช' "เหตุผลที่วันนั้นกูโดนหักหลังไม่ใช่เพราะกูอ่อนแอ แต่มันเป็นเพราะกู 'ขวางทาง' ผลประโยชน์มหาศาลของตระกูลพวกมันใช่ไหมครับ เอเลน่า" คีย์หันไปถาม หญิงสาวขยับแว่นสายตาเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้ายอมรับ "พวกมันไม่เคยต้องการฮีลเลอร์ที่จงรักภักดีครับคีย์ พวกมันต้องการ 'เครื่องมือ' ที่มีชีวิต แต่บังเอิญว่าตอนนั้นคุณดันเผลอไปเห็น 'สัญญาจ้างวานฆ่า' ในดันเจี้ยนระดับ S ที่ท่านผู้นำกิลด์เซ็นอนุมัติไว้... ถ้าคุณไม่ตาย ความลับเรื่องการสังหารหมู่ฮันเตอร์ระดับรองเพื่ออัปเลเวลพวกพ้องตัวเองก็จะรั่วไหล" คีย์แค่นยิ้ม มุมปากกระตุกเป็นรอยยิ้มเย้ยหยันที่ดูน่าขนลุก เขาขยี้เศษกระดาษในมือนั้นจนกลายเป็นผุยผงด้วยพลังจิต "ที่แท้ก็แค่พวกหมาข้างถนนที่อยากใส่สูทดูดีสินะครับ" ในอดีต วันที่คีย์เกือบตายจากการถูกทิ้งไว้ในดงมอนสเตอร์ระดับบอส เขาจำได้ดีถึงใบหน้าของ 'กัปตันกิลด์' ที่เดินจากไปพร้อมรอยยิ้มเยือกเย็น คำพูดสุดท้ายที่ได้รับไม่ใช่การขอโทษ แต่คือประโยคที่ว่า *'คนตายไม่มีสิทธิ์เรียกร้องค่าจ้าง'* ความเจ็บปวดในตอนนั้นไม่ได้สร้างรอยแผลเป็นบนร่างกาย แต่มันสร้าง 'ความแค้น' ที่ถูกบ่มเพาะจนกลายเป็นพลังที่ไม่มีใครต้านทานได้ "แล้ววันนี้ล่ะครับ คีย์?" เอเลน่าถามพลางก้าวเข้ามาใกล้ "การที่คุณเปิดเผยความจริงส่วนหนึ่งออกมาแบบนี้ คุณต้องการให้พวกมันดิ้นตายในระดับไหน?" "ระดับที่พวกมันต้องกราบเท้าขอให้กูฆ่าทิ้ง ดีไหมครับ?" คีย์เดินไปที่โต๊ะทำงาน เขาหยิบแท็บเล็ตเครื่องหนึ่งขึ้นมาแล้วกดส่งข้อมูลบางอย่างเข้าสู่ระบบเครือข่ายฮันเตอร์ทั่วโลก—ข้อมูลที่ระบุพิกัด 'ดันเจี้ยนลับ' ที่กิลด์วีรชนแอบไปขุดสมบัติผิดกฎหมายเอาไว้ "ข่าวลือเรื่องสมบัติระดับเทพเจ้ากำลังจะกระตุ้นให้กิลด์อื่นบุกไปที่นั่นภายในหนึ่งชั่วโมง" คีย์กล่าวเสียงเรียบ "พวกมันจะยุ่งกับการป้องกันกิลด์จนลืมไปว่า... ใครคือคนที่ถือ 'คิวทอง' ในการฮีลที่พวกมันต้องการมากที่สุดในตอนนี้" ในขณะที่เอเลน่ากำลังจะเอ่ยตอบ เสียงสัญญาณเตือนจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ก็ดังระงม ฐานข้อมูลลับที่ควรจะถูกทำลายไปแล้วถูกกู้คืนโดยระบบลึกลับที่ไม่มีใครเข้าถึงได้ นอกจาก 'หมอเทวะแรงก์ SSS' ทว่าในจังหวะที่คีย์กำลังจะกดปุ่มสุดท้ายเพื่อประหารชื่อเสียงของอดีตต้นสังกัด ประตูกระจกนิรภัยของห้องโถงลับก็ถูกกระชากเปิดออกพร้อมกับแรงลมมหาศาล ร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทสีขาวสะอาดตาก้าวเข้ามาด้วยท่าทีสงบนิ่ง ทว่าไอพลังที่แผ่ออกมานั้นกลับสูงส่งกว่าที่ทุกคนเคยพบเจอ เขาคนนั้นคือ 'ท่านประธานสมาพันธ์ฮันเตอร์โลก' ชายที่คีย์เคยคิดว่าเป็นพันธมิตรที่น่าเชื่อถือที่สุด "คีย์... หยุดเถอะครับ" ชายชุดขาวกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่แฝงไว้ด้วยอำนาจสังหาร "ถ้าคุณกดปุ่มนั้น คนที่จะไม่ได้ตายแค่พวกมัน แต่มันจะลาก 'ความจริง' อีกเรื่องหนึ่งที่คุณปิดบังไว้... เกี่ยวกับชาติกำเนิดของแม่คุณ ลงหลุมไปด้วย" นิ้วเรียวของคีย์ที่กำลังจะแตะหน้าจอชะงักลงทันที ดวงตาคมกริบของเขาวูบไหวเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี เมื่อประธานสมาพันธ์หยิบ 'ล็อกเก็ตเก่าคร่ำคร่า' ชิ้นหนึ่งออกมาวางบนโต๊ะ "คุณคิดว่ากิลด์วีรชนมันโง่พอที่จะหักหลังคุณโดยไม่มี 'ตัวประกัน' งั้นเหรอครับ?" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องจนได้ยินเสียงหัวใจเต้น คีย์ค่อยๆ หันกลับมามองชายตรงหน้าด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปจากความสะใจกลายเป็นความเย็นยะเยือกที่พร้อมจะเผาผลาญทุกอย่างที่ขวางหน้า ขอบคุณที่ติดตามอ่านความแค้นและการทวงคืนของผมนะครับ หวังว่าตอนหน้าทุกคนจะเตรียมใจรับแรงกระแทกไปพร้อมกันครับ!