ตบหน้ากลางห้องประชุม

เสียงปรบมือเกรียวกราวในห้องประชุมใหญ่ชั้นห้าสิบของตึก 'ไอรอนเกต' ดังสะท้อนก้องไปทั่วผนังกระจกใสที่มองเห็นทัศนียภาพของมหานครเบื้องล่างได้อย่างชัดเจน แสงไฟสปอตไลท์สีทองสาดส่องลงบนร่างของ ‘มา스터โรเบิร์ต’ ผู้นำกิลด์อัสนีผู้ยิ่งใหญ่ เขากำลังยืนสง่างามอยู่หน้าจอโฮโลแกรมขนาดมหึมา รอยยิ้มเย่อหยิ่งปรากฏขึ้นบนมุมปากขณะที่เขากำลังกล่าวสุนทรพจน์เปิดงานประมูลลับแห่งปี “ทุกท่านครับ กิลด์อัสนีของเราไม่เพียงแต่ยืนหยัดเป็นอันดับหนึ่งของเขตปกครองนี้ แต่เรายังเป็นผู้ถือครองสิทธิ์ขาดเหนือ 'น้ำยาฟื้นฟูระดับตำนาน' ที่ได้มาจากดันเจี้ยนลับ... และในวันนี้ เราจะทำการประมูลสิทธิ์ในการรักษาพิเศษโดยฮีลเลอร์ระดับ S ประจำกิลด์เราครับ” สิ้นคำพูดนั้น เสียงฮือฮาด้วยความตื่นเต้นก็ดังขึ้นจากกลุ่มนักธุรกิจและหัวหน้ากิลด์น้อยใหญ่ที่นั่งอยู่เต็มห้องประชุม หลายคนส่งสายตากระหายใคร่รู้ เพราะในยุคที่ดันเจี้ยนวิกฤตเช่นนี้ ฮีลเลอร์ระดับ S คือทรัพยากรที่มีค่ามากกว่าทองคำฝังเพชร โรเบิร์ตยิ้มรับความสำเร็จ เขากวาดสายตามองไปรอบห้องด้วยความลำพองใจ ก่อนจะหยุดสายตาลงที่มุมหนึ่งของห้อง—ที่ซึ่งเก้าอี้แถวหลังสุดมีร่างของชายหนุ่มในชุดสูทสีดำสนิทนั่งไขว่ห้างอยู่ รอยยิ้มบนหน้าของโรเบิร์ตเปลี่ยนเป็นความเย้ยหยันในทันที นั่นคือ 'คีย์'... อดีตฮีลเลอร์ที่เคยถูกกิลด์อัสนีขับไล่ออกไปอย่างไร้เยื่อใยเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน ชายผู้ที่พวกมันเคยตราหน้าว่าเป็นแค่ "เครื่องมือหมดอายุ" และ "เศษสวะไร้ค่า" “โอ้ ดูนั่นสิครับทุกท่าน...” โรเบิร์ตจงใจใช้ไมโครโฟนขยายเสียงให้ก้องกังวานไปทั่วห้อง “เรามีแขกรับเชิญพิเศษ... อดีตฮีลเลอร์ระดับ F ของเราเอง คุณคีย์ครับ คุณมาทำอะไรที่นี่หรือครับ? หรือว่าหมดตัวจนต้องมาขอทานเศษเงินจากงานประมูลระดับสูงแบบนี้?” เสียงหัวเราะเยาะดังระเบิดขึ้นทันทีจากเหล่าผู้ทรงอิทธิพลในห้อง หลายคนหันไปมองคีย์ด้วยสายตารังเกียจและสมเพชเวทนา บางคนถึงกับกระซิบกระซาบกันอย่างสนุกปาก คีย์ไม่ได้แสดงอาการสะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย เขายังคงนั่งนิ่ง ใบหน้าเรียบเฉยราวน้ำแข็งพันปี ดวงตาคมกริบมองตรงไปยังโรเบิร์ตบนเวทีด้วยแววตาที่สงบนิ่งจนน่ากลัว นิ้วเรียวยาวเคาะเบาๆ ลงบนที่วางแขนเป็นจังหวะช้าๆ “ผมไม่ได้มาขอทานครับ... โรเบิร์ต” เสียงทุ้มนุ่มแต่กังวานชัดเจนดังผ่านไมโครโฟนขนาดเล็กที่คีย์ถือไว้โดยไม่มีใครสังเกตเห็นตั้งแต่แรก มันดังแทรกขึ้นมาตัดบทสนทนาของผู้นำกิลด์อัสนีได้อย่างราบคาบ จนโรเบิร์ตชะงัก รอยยิ้มค้างเติ่งอยู่บนใบหน้า “แต่ผมมาทวงของที่พวกคุณขโมยไป... และมาคิดบัญชีหนี้เลือดที่พวกคุณติดค้างผมไว้” คีย์ลุกขึ้นยืนช้าๆ แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกจากร่างของเขาอย่างเงียบเชเชียบ บรรยากาศในห้องประชุมที่เคยอบอวลด้วยความหรูหราพลันเยือกเย็นลงฉับพลัน อุณหติลดฮวบลงจนทุกคนต้องสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เอเลน่า ซึ่งนั่งอยู่ข้างกายเขาในชุดเดรสราตรีสีไวน์แดงยกยิ้มมุมปากอย่างงดงาม เธอส่งกระเป๋าเอกสารหนังแท้ใบเล็กให้เขาด้วยท่าทีน้อบน้อมราวกับเลขาธิการผู้จงรักภักดี “สามหาว!” โรเบิร์ตตบโต๊ะเสียงดังลั่นหน้าจอโฮโลแกรม ใบหน้าเริ่มแดงก่ำด้วยความโกรธเกรี้ยว “แกเป็นแค่เศษสวะที่กิลด์เราเก็บมาเลี้ยงดู กล้าดียังไงมาพูดจาอวดดีต่อหน้าบุคคลสำคัญ! รปภ.! ลากคอมันออกไป!” สิ้นเสียงคำราม รปภ. ฮันเตอร์ระดับ A ร่างยักษ์สี่คนพุ่งเข้าหาคีย์ทันีด้วยจิตสังหารหมายจะกดให้จมดิน แต่คีย์ไม่แม้แต่จะขยับตัวหลบ *ฉับ!* ประกายแสงสีเงินวาววับวาดผ่านอากาศอย่างรวดเร็วยิ่งกว่าสายฟ้าฟาด มีดผ่าตัดเล่มเล็กที่ถูกดึงออกมาจากแหวนมิติตัดผ่านอากาศอย่างไร้เสียง ร่างของฮันเตอร์ร่างยักษ์ทั้งสี่ชะงักกึกในท่าพุ่งทะยาน ก่อนที่ดวงตาของพวกมันจะเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก เส้นเลือดที่คอและข้อมือปริแตกออกพร้อมกัน เลือดสดๆ สาดกระเซ็นลงสู่พื้นพรมราคาแพง ร่างทั้งสี่ทรุดฮวบลงกองกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรงโดยที่ไม่มีใครทันมองเห็นด้วยซ้ำว่าคีย์เคลื่อนไหวตอนไหน! ความเงียบสงบเข้าปกคลุมห้องประชุมทันที ทุกคนอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึงพรึงเพริด ฮันเตอร์ระดับ A สี่คนถูกจัดการภายในพริบตาเดียวโดยฮีลเลอร์ที่พวกเขาเคยเหยียดหยามเนี่ยนะ?! “แก... แกทำอะไรวะ!” โรเบิร์ตหน้าถอดสี ก้าวถอยหลังไปสองก้าวด้วยความหวาดกลัวที่แล่นริ้วขึ้นมาถึงขั้วหัวใจ คีย์ก้าวเดินช้าๆ ขึ้นไปบนเวทีทีละก้าว เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นดัง *ก๊อก... ก๊อก...* ราวกับเสียงนาฬิกามรณะที่กำลังนับถอยหลังชีวิตของผู้นำกิลด์อัสนี “ผมเตือนคุณแล้วนะโรเบิร์ต...” คีย์หยุดยืนอยู่เบื้องหน้าโรเบิร์ต ระยะห่างระหว่างทั้งคู่เหลือเพียงแค่ก้าวเดียว ดวงตาสสีดำสนิทของคีย์สะท้อนภาพใบหน้าซีดเผือดของอีกฝ่าย “ว่าอย่าเล่นกับคนที่มีสิทธิ์ขาดเหนือชีวิตและความตาย” คีย์โยนแฟ้มเอกสารสีน้ำตาลแผ่นหนาลงบนโต๊ะบรรยาย เอกสารกระจัดกระจายเผยให้เห็นภาพถ่าย บัญชีลับ และสัญญาซื้อขายมนุษย์ที่กิลด์อัสนีแอบทำลับหลังสมาคมฮันเตอร์ ทุกตัวอักษรและหลักฐานมัดตัวแน่นหนาถูกฉายขึ้นบนจอโฮโลแกรมขนาดใหญ่โดยฝีมือการควบคุมของเอเลน่าที่ยืนกดแป้นพิมพ์อยู่ด้านล่าง เสียงฮือฮาดังระเบิดขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ไม่ใช่แค่ความตกใจ แต่เป็นความโกลาหล เหล่าแขกผู้มีเกียรติในห้องต่างลุกฮือขึ้นด้วยความตื่นตระหนกเมื่อพบว่ากิลด์อัสนีที่ตนสนับสนุนเบื้องหลังเต็มไปด้วยความเน่าเฟะและอาชญากรรม โรเบิร์ตเข่าอ่อนทรุดฮวบลงตรงหน้าคีย์ มือสั่นเทาคว้าชายสูทของชายหนุ่มไว้แน่น “ทะ... ท่านคีย์... โปรดไว้ชีวิตผมด้วย! ผมยอมแล้ว ผมยกทุกอย่างให้ท่าน!” คีย์มองดูคนที่เคยเหยียบย่ำเขาคุกเข่าร้องขอชีวิตด้วยแววตาเยียบเย็นไร้ความปรานี เขาค่อยๆ ย่อตัวลงกระซิบข้างหูของโรเบิร์ตด้วยน้ำเสียงที่ทำให้เลือดในกายของผู้นำกิลด์จับตัวเป็นน้ำแข็ง “ในวันที่ผมอ้อนวอนขอชีวิตแม่ผม... พวกคุณเคยมีความปรานีให้ผมบ้างไหมครับ?” คีย์สะบัดชายเสื้อออกอย่างไร้เยื่อใย ก่อนจะหยิบการ์ดสีดำสนิท ไร้ลวดลาย แต่แผ่ไอพลังงานมหาศาลออกมาจากกระเป๋าเสื้อ มันคือบัตรเครดิตระดับแบล็กการ์ดวงเงินไร้ขีดจำกัดที่ออกโดยธนาคารกลางฮันเตอร์ “เอเลน่า... จัดการซื้อหุ้นทั้งหมดของกิลด์อัสนีให้เกลี้ยงในห้าวินาทีนี้...” คีย์เอ่ยเสียงเรียบพลางรูดบัตรสีดำลงบนเครื่องอ่านข้อมูลกลางห้องประชุม เสียงสัญญาณอนุมัติ *ติ๊ด!* ดังขึ้นก้องกังวาน พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมที่เปลี่ยนเป็นสีเขียวตองอ่อนและข้อความประกาศิต: **[ธุรกรรมสำเร็จ: ท่านคือผู้ถือหุ้นใหญ่ 100% และเจ้าของใหม่ของกิลด์อัสนีอย่างเป็นทางการ]** โรเบิร์ตเบิกตากว้างจนแทบถลนออกจากเบ้า ร่างกายสั่นเทาด้วยความสิ้นหวังขั้นสุดเมื่อตระหนักว่าอาณาจักรที่เขาสร้างมาทั้งชีวิตได้ถูกซื้อและทำลายลงด้วยการรูดบัตรเพียงครั้งเดียว ทว่า ในวินาทีที่ความโกลาหลกำลังถึงขีดสุด ประตูเหล็กนิรภัยหนาตันของห้องประชุมก็ถูกระเบิดออกเป็นจุล! ควันสีขาวพวยพุ่งพร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับร้อยก้าวเข้ามาล้อมรอบห้อง และร่างของชายชราในชุดคลุมสีทองอร่ามผู้มีตราสัญลักษณ์ "สภาผู้บริหารสูงสุด" ปรากฏตัวขึ้นพร้อมรอยยิ้มเย็นเยียบ “ช้าก่อน... เจ้าหนูคีย์ นายคิดว่าซื้อกิลด์นี้ได้แล้วจะจบงั้นหรือ? นายกำลังเหยียบย่ำกฎเหล็กของสภาฮันเตอร์นะรู้ตัวไหม!” ขอขอบพระคุณท่านรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "หมอเทวะแรงก์ SSS" ด้วยดีเสมอมาครับ