เงินหรือชีวิต

"ช้าก่อน... เจ้าหนูคีย์ นายคิดว่าซื้อกิลด์นี้ได้แล้วจะจบงั้นหรือ? นายกำลังเหยียบย่ำกฎเหล็กของสภาฮันเตอร์นะรู้ตัวไหม!" เสียงตะโกนแหบแห้งแต่แฝงไว้ด้วยความตื่นตระหนกดังลั่นห้องประชุมใหญ่ของกิลด์เซนต์การ์เดียน แรงกดดันจากเรี่ยวแรงระดับแรงก์ A ของ "มาร์คัส" ผู้อำนวยการสภาฮันเตอร์เขตเหนือพยายามแผ่ซ่านกดดัน เพื่อหวังจะใช้บารมีข่มขวัญเด็กหนุ่มที่พวกมันเคยเหยียบย่ำให้อยู่ใต้ส้นเท้าเมื่อหลายเดือนก่อน ทว่า... คีย์ไม่แม้แต่จะปรายตาแล ชายหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปสีดำสนิทนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ประธานกิลด์ นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะกระจกใสเป็นจังหวะเนิบนาบช้าๆ ทุกเสียงกระทบดังราวกับเสียงนาฬิกานับถอยหลังสู่ความตายของใครบางคน ข้างกายของเขาคือ เอเลน่า หญิงสาวผู้กุมอำนาจเครือข่ายการเงินครึ่งค่อนประเทศ เธอยืนสงบนิ่งราวกับรูปปั้นเทพีแห่งความยุติธรรม รอยยิ้มเยาะหยันบนมุมปากของเธอบ่งบอกชัดเจนว่า คนพวกนี้ช่างโง่เขลาเสียจนน่าสมเพช "กฎเหล็กงั้นหรือครับท่านมาร์คัส..." คีย์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบ เย็นเยียบ และทรงอำนาจจนบรรยากาศในห้องลดฮวบลงหลายองศา "น่าแปลกนะครับ ตอนที่ผมกราบกรานขอร้องให้สภาช่วยอนุมัติยาฮีลลิ่งระดับ SSS ให้แม่ของผม... พวกคุณบอกว่ากฎเหล็กคือห้ามช่วยเหลือคนไร้ค่า แต่วันนี้ พอผมซื้อกิลด์นี้ด้วยเงินสดสิทธิ์ขาด... พวกคุณกลับยกเอากฎเหล็กขึ้นมาอ้างเพื่อปกป้องผลประโยชน์ของตัวเองอย่างนั้นหรือ?" มาร์คัสหน้าซีดเผือด เหงื่อกาฬไหลโทรมหน้าผาก ดวงตาเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวเมื่อสำนึกได้ว่า สถานะของเด็กหนุ่มตรงหน้าในเวลานี้ ไม่ใช่ฮีลเลอร์ตกอับไร้ชื่อเสียงอีกต่อไป แต่คือ "เจ้าหนuกระเป๋าหนัก" ผู้ถือครองกรรมสิทธิ์หุ้น 92% ของกิลด์ที่ทรงอิทธิพลที่สุดในเขตนี้ และที่สำคัญ... คีย์คือคนเดียวในโลกเวลานี้ที่มีความสามารถในการรักษาอาการบาดเจ็บจากคำสาปมรณะที่มาร์คัสแอบไปรับงานใต้ดินมา "คีย์... ฟังฉันก่อน ระหว่างเรามันแค่ความเข้าใจผิด..." มาร์คัสพยายามฝืนยิ้มเกลื่อนความกลัว สองขาที่เคยยืนหยัดอย่างระทดระทอดสั่นเทาจนแทบทรุดลงไปกองกับพื้น "นายต้องการอะไร อำนาจ เงินทอง หรือแม้แต่ตำแหน่งผู้อำนวยการเขต... ฉันหามาให้ได้ทั้งหมด ขอแค่รักษากรรมสิทธิ์คำสาปที่หลังให้ฉัน..." คีย์หัวเราะในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความอบอุ่น มีเพียงความเย้ยหยันและกลิ่นอายของความตายคละคลุ้ง เขายันตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก้าวเท้าช้าๆ เข้าหาผู้อำนวยการสภาผู้ยิ่งใหญ่ที่ตอนนี้สภาพไม่ต่างจากสุนัขจนตรอก "เงินทองหรือครับ...?" คีย์ก้มตัวลงกระซิบข้างหูของมาร์คัสที่กำลังตัวสั่นเทา "ผมมีมากกว่าที่คุณหาได้ทั้งชีวิตเสียอีก เอเลน่า... จัดการเรื่องตัวเลขให้แขกผู้ทรงเกียรติของเราดูหน่อยซิครับ ว่าเขาต้องจ่ายเท่าไหร่แลกกับการมีชีวิตอยู่ต่ออีกสักหนึ่งวัน" เอเลน่าก้าวออกมารับคำ เธอดีดนิ้วเบาๆ หน้าจอโฮโลแกรมโปร่งแสงก็ปรากฏตัวเลขมหาศาลลอยเด่นอยู่กลางอากาศ—ตัวเลขที่สามารถซื้อคฤหาสน์หรูใจกลางเมืองได้เป็นร้อยหลัง "ยอดหนี้รวมค่าปรับ ค่าเสียหาย และค่าธรรมเนียมพิเศษในการใช้บริการ 'หมอเทวะแรงก์ SSS' นอกเวลาราชการ... ทั้งหมดคือ 8,500 ล้านเครดิตถ้วนค่ะท่านมาร์คัส" เสียงหวานใสของเอเลน่ากล่าวราวกับกำลังอ่านรายการอาหารในภัตตาคารหรู แต่สำหรับมาร์คัสแล้ว มันคือประโยคประหารชีวิตดีๆ นี่เอง "แปด... แปดพันล้าน! นายนั่นมันปล้นกันชัดๆ! ฉันไม่มีทางมีเงินมากมายขนาดนั้นหรอก!" มาร์คัสแผดเสียงลั่นด้วยความสติแตก คีย์หรี่ตามองด้วยแววตาคมกริบราวกับใบมีดโกน "ไม่มีเงินสดอย่างนั้นหรือครับ... ไม่เป็นไร กฎของผมแฟร์เสมอ คนเราย่อมมีทางเลือกเสมอในยามวิกฤต..." ชายหนุ่มยื่นมือไปข้างหน้า ฝ่ามือเปลު่งแสงสีทองเรืองรองอันเป็นเอกลักษณ์ของฮีลเลอร์ระดับ SSS แต่ออร่ารอบนี้กลับเต็มไปด้วยความน่าสะพรึงกลัว คลื่นพลังงานกดทับจนเหล่าลูกน้องและบอดี้การ์ดของมาร์คัสที่ยืนอยู่ด้านหลังทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นทันที "ผมให้เวลาคุณเลือกสองทาง..." คีย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เชือดเฉือนหัวใจคนฟัง "หนึ่ง—โอนทรัพย์สินทั้งหมดที่คุณมี ทุกบัญชี ทุกอสังหาริมทรัพย์ และทุกชื่อหุ้นที่คุณถือครองมาเป็นชื่อผมในเวลาสามวินาทีนี้ เพื่อแลกกับสิทธิ์ในการรักษา" มาร์คัสกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก หัวใจเต้นรัวระรัวราวกับจะหลุดออกมานอกอก "แล้ว... แล้วถ้าฉันไม่เลือกทางนี้ล่ะ?" มุมปากของคีย์ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ทำให้มาร์คัสรู้สึกราวกับกำลังยืนอยู่ริมหน้าผาที่มืดมิด "สอง—คุณปฏิเสธ แล้วผมจะถอนพลังชีวิตทีละส่วน เริ่มจากแขนขวา ตามด้วยอวัยวะภายใน และสุดท้าย... คุณจะนอนทรมานอย่างแสนสาหัสด้วยโรคมะเร็งเวทมนตร์ โดยที่ไม่มีฮีลเลอร์หน้าไหนในโลกนี้ช่วยคุณได้อีกเลย แม้กระทั่งตัวผมเอง" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องประชุมราวกับป่าช้า เสียงลมหายใจหอบถี่ของมาร์คัสคือเสียงเดียวที่ดังสะท้อน แรงกดดันมหาศาลบีบเค้นจนเขารู้สึกเหมือนปอดกำลังจะระเบิด สาม... สอง... คีย์ยกนิ้วขึ้นนับถอยหลัง ดวงตาคู่นั้นจ้องมองเหยื่อด้วยความสนุกสนานบนความพินาศของอีกฝ่าย "สะ... สุ... สุภาพบุรุษครับ! ผมยอมแล้ว! ผมยอมหมดแล้ว!" มาร์คัสกรีดร้องออกมาสุดเสียง น้ำตาแห่งความอับIายไหลอาบแก้ม เขายกมือสั่นเทากดสมาร์ทโฟนส่วนตัวเพื่อทำการโอนถ่ายสินทรัพย์ทั้งหมดภายใต้การควบคุมของระบบสภาฮันเตอร์ เสียงแจ้งเตือนการโอนเงินเข้าบัญชีดังขึ้นติดต่อกันไม่ขาดสาย ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง! เอเลน่าก้มมองหน้าจอโฮโลแกรมก่อนจะพยักหน้าให้คีย์เป็นเชิงยืนยันว่าทุกอย่างเสร็จสิ้นสมบูรณ์ ทรัพย์สิน อำนาจ และบารมีสะสมมาครึ่งชีวิตของผู้อำนวยการสภาฮันเตอร์เขตเหนือ ถูกกวาดล้างจนเกลี้ยงเกลาภายในเวลาไม่ถึงนาที "ยอดเยี่ยมมากครับ..." คีย์ยิ้มรับ พลาางวางมือลงบนแผ่นหลังของมาร์คัสที่ทรุดนั่งหมดแรงอยู่กับพื้น ออร่าสีทองสว่างวาบขึ้นเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บตามสัญญาอย่างไม่มีบิดพลิ้ว มาร์คัสรู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดที่หายไป ร่างกายกลับมาเป็นปกติ แต่วิญญาณของเขากลับตายด้านไปเรียบร้อยแล้ว "เอาล่ะ ในเมื่อธุระของเราเสร็จสิ้นแล้ว..." คีย์หันหลังเตรียมก้าวเดินออกจากห้อง โดยไม่ชายตามองซากเดนอำนาจที่เขาเพิ่งเหยียบย่ำอีกต่อไป ทว่า... ในวินาทีที่ประไพศาลของประตูห้องประชุมกำลังจะเปิดออก เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบคู่ก็ดังขึ้นจากด้านนอก พร้อมกับเสียงระเบิดตูมใหญ่ที่ทำให้กระจกนิรภัยรอบด้านแตกกระจายละเอียดเป็นจุล ร่างในชุดเกราะทหารรับจ้างระดับ SSS หกคนก้าวเข้ามาพร้อมอาวุธครบมือ และตรงกลางคือนายพลทหารเฒ่าผู้มีรอยแผลเป็นน่ากลัวพาดผ่านใบหน้า—ผู้บัญชาการสูงสุดแห่งกองกำลังทหารรับจ้างอิสระ "กริฟฟิน" ผู้ที่แม้แต่สภาฮันเตอร์ยังต้องเกรงใจ "ไอ้หนูคีย์... แกคิดว่ากวาดล้างสภาเขตเหนือแล้วจะใหญ่คับฟ้าได้งั้นรึ? หนี้สินของไอ้มาร์คัสน่ะมันแค่เศษเงิน แต่หนี้เลือดที่แกฆ่าลูกชายฉันเมื่อสัปดาห์ก่อน... แกจะเอาอะไรมาจ่ายดีล่ะหะ!" (โปรดติดตามตอนต่อไป) --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "หมอเทวะแรงก์ SSS" เสมอมานะครับ!