บทที่ 28

"มึงยังไม่ตาย... เป็นไปไม่ได้" เสียงของรินแหบพร่า สั่นสะท้านด้วยแรงอารมณ์ที่พยายามกดทับเอาไว้ ภายใต้ดวงตาที่มองเห็นโลกสองใบซ้อนทับกันนั้น เขาเห็นไอหมอกสีดำทะมึนแผ่ออกมาจากร่างของชายในชุดกาสาวพัสตร์ ผิวหนังที่ควรจะเหี่ยวย่นตามวัยของคนที่หายสาบสูญไปเมื่อสิบปีก่อน กลับดูตึงเปรี๊ยะราวกับหนังกลองที่ผ่านการลงอาคมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ชายเบื้องหน้าคลี่ยิ้มเย็นเยียบ มุมปากฉีกกว้างเกินกว่าใบหน้ามนุษย์จะทำได้ คัมภีร์ใบลานในมือเขาสั่นไหว อักขระสีทองบนนั้นเริ่มมีเลือดสีดำไหลซึมออกมา "ความตายคือสมมติฐานของคนเขลา ริน... เจ้าเองก็รู้ดีไม่ใช่หรือ ว่าวิญญาณที่ถูกจองจำด้วยพันธสัญญาเลือด มันไม่มีวันดับสูญไปตามกาลเวลา" "อาจารย์คง..." หมวดก้องกระชับปืนในมือแน่น แม้จะรู้ดีว่ากระสุนเหล็กกล้าไม่อาจทำอันตรายสิ่งที่อยู่เหนือธรรมชาติได้ แต่สัญชาตญาณตำรวจยังคงบังคับให้เขาต้องปกป้องเพื่อน "แกทำอะไรกับร่างนี้ แกเปลี่ยนมันให้เป็นอะไร!" "เป็นภาชนะที่สมบูรณ์แบบไงล่ะหมวด" อาจารย์คงก้าวเท้าเดินข้ามกองเถ้าถ่านบนพื้น เสียงฝีเท้าของเขานิ่งสนิทไร้เสียงกระทบพื้นดินราวกับลอยอยู่เหนือความจริง "สิบปีที่รอคอย พิธีกรรมที่ขาดหายไปในวันนั้น วันนี้ข้าจะปิดบัญชีให้สิ้นซาก" รินไม่รอช้า เขาควักยันต์กันภัยที่อาจารย์ลึกลับคนเก่าเคยให้ไว้ออกมาสวดภาวนาเบาๆ กระแสพลังงานสีขาวพุ่งออกจากปลายนิ้วเข้าปะทะกับกำแพงอาคมที่มองไม่เห็น แรงกระแทกนั้นทำให้เศษดินเศษทรายรอบตัวหมุนวนเป็นพายุขนาดย่อม หมวดก้องถูกแรงอัดกระเด็นไปกระแทกกับผนังถ้ำจนฝุ่นตลบ "อย่าพยายามเลย" อาจารย์คงสะบัดมือเพียงครั้งเดียว อักขระสีทองในอากาศก็เปลี่ยนเป็นโซ่ตรวนพุ่งเข้าพันธนาการรินจนล้มลงกับพื้น "เจ้ามองเห็นวิญญาณ แต่เจ้ากลับไม่เคยเข้าใจธรรมชาติของพวกมัน... พวกมันไม่ได้ต้องการการปลดปล่อยหรอกริน พวกมันต้องการ 'เจ้าของ' ที่จะควบคุมพวกมันต่างหาก" รินกัดฟันแน่น เลือดสีแดงสดไหลซึมจากมุมปาก เขามองเห็นเงาร่างของพี่สาวที่ยืนซ้อนหลังอาจารย์คงอยู่ เธอไม่ได้กรีดร้องเหมือนวิญญาณตนอื่น แต่เธอกำลังก้มหน้า ปล่อยให้สายน้ำตาที่เป็นสีดำหยดลงบนพื้นทุกครั้งที่อาจารย์คงร่ายมนต์ "พี่... ออกไปจากตรงนั้น" รินเค้นเสียง อาจารย์คงหัวเราะร่า เสียงนั้นดังก้องไปทั่วถ้ำจนหมวดก้องต้องยกมือขึ้นปิดหู "เจ้ายังเป็นเด็กอมมือเหมือนวันนั้นไม่มีผิด เห็นแก่ความรักที่เจ้ามีให้พี่สาวงั้นหรือ? ถ้าอย่างนั้น... ข้าจะให้เจ้าเห็นเองว่าสิ่งที่เจ้าเรียกว่า 'ความรัก' มันกลายเป็น 'โซ่ตรวน' ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกไสยเวทได้อย่างไร" อาจารย์คงพลิกคัมภีร์ใบลานอย่างรวดเร็ว เสียงสวดภาษาบาลีโบราณที่แปร่งปร่าและน่าขนลุกดังขึ้น ทันใดนั้น ร่างของพี่สาวรินก็เงยหน้าขึ้น ดวงตาของเธอว่างเปล่าไร้แววตา แต่กลับมีไอควันสีดำพวยพุ่งออกมาจากโพรงตาและปาก เธอค่อยๆ ก้าวเดินตรงมาหารินด้วยท่าทางที่แข็งทื่อราวกับหุ่นเชิด "ฆ่ามันซะ... น้องชายที่แสนดีของเจ้า" อาจารย์คงสั่งเสียงเฉียบขาด รินเบิกตากว้าง หัวใจของเขาเหมือนถูกกระชากออกจากอก ในชั่วเสี้ยววินาทีนั้น เขามองเห็นอดีตย้อนกลับมา เหตุการณ์ที่เขาสูญเสียเธอไปในคืนวันเพ็ญเมื่อสิบปีก่อน ความรู้สึกผิดที่กัดกินใจมาตลอดสิบปีพรั่งพรูออกมา แต่แล้ว... สัมผัสเย็นเฉียบที่ข้อมือซ้ายก็ปลุกเขาให้ตื่นจากภวังค์ มันคือสร้อยประคำไม้แกะสลักที่ซ่อนอยู่ใต้แขนเสื้อ... ของต่างหน้าจากหญิงชราปริศนาที่เคยเตือนเขาว่า 'จงอย่าเชื่อในสิ่งที่ตาเห็น แต่จงเชื่อในแรงสั่นสะเทือนของจิต' รินหลับตาลงนิ่งสงบ ท่ามกลางเสียงกระซิบอาฆาตที่พยายามล่อลวงให้เขาหลงทาง เขาเริ่มสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนบางอย่างจากวิญญาณของพี่สาว มันไม่ใช่ความอาฆาต แต่มันคือสัญญาณ... สัญญาณของการขอความช่วยเหลือที่ถูกกักขังอยู่ใต้ชั้นอาคมของอาจารย์คง เขาตัดสินใจในเสี้ยววินาทีนั้น ไม่ใช่การโจมตี แต่เป็นการปล่อยวางทุกอย่างแล้วสื่อสารผ่านกระแสจิตตรงไปยังวิญญาณของเธอ รินเอื้อมมือออกไปสัมผัสอากาศว่างเปล่าตรงหน้า "พี่ครับ... ถ้าพี่ได้ยินผม ให้ทำลายหน้ากากนี้ซะ" ทันใดนั้นเอง หญิงสาวที่ดูเหมือนหุ่นเชิดก็ชะงักกึก มือของเธอเริ่มสั่นรุนแรง เธอคว้าเข้าที่ลำคอของตนเอง ก่อนจะออกแรงกระชากบางอย่างที่มองไม่เห็นจนขาดสะบั้น เสียงกรีดร้องโหยหวนของวิญญาณที่ถูกกักขังดังระเบิดออกจนผนังถ้ำร้าวราน อาจารย์คงถึงกับเซถอยหลัง คัมภีร์ในมือเริ่มไหม้ไฟเป็นสีดำสนิท ทว่า ท่ามกลางความชุลมุนที่กำลังจะคลี่คลาย หมวดก้องที่พยุงตัวขึ้นมาได้ กลับเห็นบางอย่างที่รินยังไม่ทันสังเกต ปลายกระบอกปืนของหมวดก้องไม่ได้เล็งไปที่อาจารย์คง แต่เขากำลังมองไปที่ทางเข้าถ้ำ ซึ่งเงาร่างหนึ่งในชุดสูทสีดำสนิทกำลังก้าวเข้ามาอย่างเงียบเชียบ มือของชายคนนั้นถือวัตถุบางอย่างที่ดูเหมือน 'กุญแจ' ดอกใหญ่ ซึ่งตรงกับรอยสักบนข้อมือของรินอย่างประหลาด "ริน... อย่าเพิ่งดีใจไป" หมวดก้องกระซิบเสียงสั่น "คนที่ไม่ควรจะอยู่ที่นี่ที่สุด... กำลังจะเดินเข้ามาหาพวกเราแล้ว" เข็มทิศมองวิญญาณหวังว่าเรื่องราวในบทนี้จะทำให้รี้ดเดอร์ทุกท่านตื่นเต้นและติดตามบทสรุปของความจริงที่กำลังจะถูกเปิดเผยในตอนถัดไปนะครับ ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนเสมอมาครับ