กฎเหล็ก 3 ข้อ

เสียงปรบมือเกรียวกราวรอบตัวคล้ายเสียงคลื่นซัดสาดเข้าใส่โสตประสาท แต่มันกลับเบาหวิวราวกับอยู่ไกลลิบ เมื่อเทียบกับเสียงหัวใจของธีร์ที่กำลังเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุออกมานอกอก ดวงตากลมโตจ้องมองกระดาษสีครีมแผ่นหรูในมือสลับกับใบหน้าหล่อเหลาที่เรียบสนิทจนน่าหมั่นไส้ของคินน์ หมั้นงั้นเหรอ? นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน! ร่างสูงในชุดสูทสากลสั่งตัดพิเศษขยับก้าวเข้าไปประชิดตัวธีร์อย่างถือวิสาสะ กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือจางผสานกับกลิ่นกายสะอาดสะอ้านลอยเข้าแตะจมูก ปลายนิ้วเรียวยาวเอื้อมมาฉวยไมโครโฟนจากมือพิธีกรด้วยท่าทางธรรมชาติราวกับซ้อมบทนี้มาเป็นแรมปี รอยยิ้มมุมปากที่จุดประกายขึ้นไม่ได้ทำให้ดูใจดีขึ้นเลยสักนิด ในทางกลับกัน มันคือรอยยิ้มของปีศาจเจ้าเล่ห์ที่กำลังต้อนเหยื่อให้จนมุม "ขอบคุณทุกท่านสำหรับคำอยินดีครับ" น้ำเสียงทุ้มนุ่มกังวานน่าฟังเรียกเสียงกรี๊ดกร๊าดจากแขกเหรื่อรอบงานได้ทันที "ส่วนรายละเอียดเรื่องงานหมั้น ผมกับธีร์จะจัดการให้เป็นส่วนตัว... หวังว่าทุกคนจะมาร่วมอวยพรพวกเราในวันนั้นนะครับ" ประโยคท้าย... คินน์จงใจโน้มใบหน้าลงมากระซิบข้างใบหูของธีร์ ประโยคที่ไม่ได้ดังพอจะเล็ดลอดเข้าไมโครโฟน แต่ชัดเจนพอกลั่นแกล้งให้คนฟังขนลุกซู่ไปทั้งร่าง "หุบปากแล้วยิ้มซะ ถ้าไม่อยากให้ฉันอุ้มพาดบ่าออกไปจากงานตอนนี้" ให้ตายส-า-ภ! ทันทีที่เสียงเพลงบรรเลงคลอเบาๆ และงานเลี้ยงสังสรรค์ดำเนินต่อไปท่ามกลางความฮือฮาของแขกในงาน ธีร์ก็กระชากแขนตัวเองออกจากการเกาะกุมของคนตัวสูง ลากอีกฝ่ายหลบมามุมอับสายตาหลังเสาต้นใหญ่ประดับดอกไม้ นัยน์ตาคู่สวยวาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะที่ระงับไม่อยู่ "คุณคินน์ เล่นบ้าอะไรของคุณฮะ!" ธีร์กระซิบเสียงลอดไรฟัน พยายามไม่ให้เสียงดังจนคนอื่นหันมาสนใจ "ใครบอกคุณว่าผมจะหมั้นด้วย! ผมไปตกลงกับคุณตั้งแต่เมื่อไหร่!" คินน์เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งอย่างไม่สะทกสะท้าน ดวงตาคมกริบกวาดมองใบหน้าบึ้งตึงที่แดงก่ำด้วยความโกรธของคนตรงหน้าอย่างพึงพอใจ มือหนายกขึ้นกอดอก ปรับท่าทีให้ดูสบายๆ ยียวนจนน่าหมั่นไส้เป็นที่สุด "ก็ไม่ได้บอก... แต่ประกาศให้โลกรู้ไปแล้ว จะคืนคำก็ลองดูสิครับ หน้าตาตระกูลคุณกับบริษัทผมจะเอาไปไว้ที่ไหนล่ะ หื้ม?" "คุณมัน..." ธีร์สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ เพื่อควบคุมสติที่กำลังจะขาดผึ่ง นิ้วเรียวชี้หน้าอีกฝ่ายอย่างคาดโทษ "อย่ามาทำเผด็จการนะ! ผมไม่ใช่ลูกน้องในโอการของคุณ ถึงจะได้มาออกคำสั่งบ้าๆ แบบนี้ ชีวิตผม ผมมีสิทธิ์เลือก!" "เลือกสิครับ ผมก็ไม่ได้บังคับ" คินน์ยักไหล่เบาๆ ท่าทีเยרเย็นนั้นช่างน่าหยิกให้เนื้อเขียว "แต่ถ้าไม่อยากหมั้น... ก็เตรียมตัวรับมือกับข่าวหน้าหนึ่งพรุ่งนี้เช้าได้เลย ว่าทายาทคนรองตระกูลธีรภัทรเบี้ยวงานหมั้นกลางอากาศเพราะเหตุผลส่วนตัวอะไรดีล่ะ หุ้นบริษัทคุณจะร่วงสักกี่จุดดีนะ ผมคำนวณไว้คร่าวๆ แล้ว น่าจะสนุกไม่น้อยเลย" "คุณนี่มัน..." ธีร์กัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ความโกรธแล่นริ้วขึ้นมาจุกอก ผู้ชายคนนี้ทั้งเจ้าเล่ห์ เย่อหยิ่ง และเอาแต่ใจเป็นที่สุด! แต่ทว่า... ในความรู้สึกขัด ธีร์กลับสัมผัสได้ถึงความสั่นไหวแปลกๆ ในอก หัวใจเจ้ากรรมดันทรยศเต้นไม่เป็นส่ำทุกครั้งที่สบเข้ากับดวงตาคมคู่นั้น แม้ปากจะบอกว่าเกลียดนักหนา แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าสัมผัสจากอ้อมแขนเมื่อครู่ยังคงหลงเหลือความอบอุ่นจางๆ ให้ใจสั่นเล่น ไมได้การ... ขืนปล่อยให้ตัวเองเคลิ้มไปกับเกมประสาทนี่มีหวังพ่ายแพ้ราบคาบแน่! ธีร์สูดหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ ก่อนรอยยิ้มหวานหยดแบบฉบับคนเหนือกว่าจะถูกยกขึ้นประดับบนใบหน้า รอยยิ้มที่ทำเอาคินน์หรี่ตาลงด้วยความระแวง "อยากหมั้นนักใช่ไหมครับ?" ธีร์เอ่ยเสียงหวานเชื่อม ขยับเข้าไปใกล้ร่างสูงขึ้นอีกนิดจนปลายจมูกแทบจะชนกัน มือเรียวเอื้อมไปจัดปกเสื้อสูทให้คินน์อย่างเบามือ ทว่าแววตากลับซ่อนประกายคมกริบ "ครับ?" คินน์ขานรับในลำคออย่างระมัดระวัง "ได้... ผมจัดให้ตามคำขอ" ธีร์ยิ้มกว้างขึ้น "แต่ถ้าคุณอยากหมั้นกับผม คุณต้องทำตามกฎของผมซะก่อน... กฎเหล็ก 3 ข้อ" คินน์แค่นหัวเราะในลำคอ สีหน้าเต็มไปด้วยความท้าทาย "กฎอะไรของนาย? ว่ามาสิ ฉันรับได้หมดแหละ" "ดีมากครับ งั้นฟังให้ดีนะ..." ธีร์ชูนิ้วเรียวขึ้นมาทีละนิ้ว น้ำเสียงใสเอื้อnเอ่ยทีละคำอย่างชัดถ้อยชัดคำ "ข้อแรก ห้ามก้าวก่ายความเป็นส่วนตัวและเวลาส่วนตัวของผมเด็ดขาด คุณมีหน้าที่แค่เป็นคู่หมั้นในนาม ออกงานตามมารยาท นอกนั้นต่างคนต่างอยู่ ห้ามโทรจิก ห้ามตามเช็ค!" คินน์พยักหน้ารับส่งๆ "หึ ง่ายเกินไป ข้อสองล่ะ?" "ข้อสอง..." ธีร์ยิ้มหวานหยดหยาดเยิ้ม ยื่นหน้าเข้าไปกระซิบชิดริมฝีปากหยัก "ห้ามแสดงความเป็นเจ้าandหรือหึงหวงอย่างไร้เหตุผล... เพราะระหว่างเรามันก็แค่ธุรกิจ ไม่มีความรักเข้ามาเกี่ยวข้องแม้แต่เสี้ยวเดียว!" คำว่า 'ไม่มีความรัก' กระแทกเข้าโสตประสาทของคินน์อย่างจัง รอยยิ้มยียวนบนใบหน้าหล่อเหลาชะงักค้างไปชั่วขณะ ดวงตาคมกริบไหววูบด้วยความเจ็บปวดที่ซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากเย็นชา แต่มันเกิดขึ้นเพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้นก่อนที่เขาจะกลับมาตีสีหน้าเรียบเฉยตามเดิม "ส่วนข้อสาม..." ธีร์ลอยหน้าลอยตากล่าวต่อ โดยไม่ทันสังเกตความผิดปกติของคนตรงหน้า "ห้ามล้ำเส้น... ห้ามจูบ ห้ามกอด ห้ามแตะเนื้อต้องตัวผมเกินความจำเป็น ถ้าฝ่าฝืน... ถือว่าการหมั้นเป็นโมฆะทันที!" พรึบ! สิ้นเสียงประกาศกร้าวของธีร์ คินน์ไม่ได้เอ่ยปากเถียงสักคำ มือหนากลับคว้ากระดาษกฎเหล็ก 3 ข้อที่ถูกปริ้นท์ออกมาเตรียมไว้ในกระเป๋าเสื้อสูทของอีกฝ่ายตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ขึ้นมาถือไว้ ซวบ! ซวบ! ซวบ! ท่ามกลางความตกตะลึงของธีร์ คินน์ฉีกกระดาษแผ่นนั้นออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยต่อหน้าต่อตาอย่างไม่ไยดี เศษกระดาษสีขาวร่วงหล่นลงสู่พื้นพรมทีละชิ้นราวกับหิมะโปรยปราย "คุณ! คุณทำบ้าอะไรเนี่ย!" ธีร์ร้องเสียงหลง ตาสองข้างเบิกกว้างด้วยความเหลือเชื่อ คินน์ก้าวเท้าเข้ามาประชิดตัวอีกครั้ง บีบปลายคางมนให้เงยขึ้นสบตาด้วยแรงที่พอเหมาะไม่ให้เจ็บ แต่เด็ดขาดพอที่จะไม่ยอมให้หนีไปไหน ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดริมฝีปากจนธีร์ต้องกลั้นหายใจ "กฎบ้าบออะไรนั่น... ฉันไม่รับรู้" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยกระซิบชิดริมฝีปาก แววตาคมกริบพราวระยับด้วยประกายความดื้อรั้นและดุดันที่ทำเอาสติกระเจิง "คุณมัน..." ธีร์เม้มปากแน่น หัวใจเต้นระรัวจนแทบกระเด็นออกมาริมฝีปาก "ส่วนข้อที่ห้ามแตะเนื้อต้องตัว..." คินน์โน้มใบหน้าลงมาจนหน้าผากชิดกัน ลมหายใจร้อนผ่าวรดรินอยู่ตรงพวงแก้มใส "ฉันจะทำลายมันทุกข้อ เริ่มตั้งแต่ตอนนี้เลยดีไหม ว่าที่คู่หมั้นตัวน้อย" ยังไม่ทันที่ธีร์จะได้อ้าปากเถียงหรือผลักไส ร่างสูงก็ก้มลงปิดเรียวปากนุ่มด้วยความรวดเร็วและหนักแน่น รสจูบที่ไม่ได้เริ่มต้นด้วยความอ่อนโยน หากแต่เต็มไปด้วยความดุดัน เอาแต่ใจ และเรียกร้องสติสตางค์จนธีร์อื้ออึงไปหมด สมองขาวโพลน คิดอะไรไม่ออกนอกจากมือที่เผลอขยุ้มปกเสื้อสูทของอีกฝ่ายแน่นเพื่อยึดเหนี่ยว หมับ! ทว่า... ในจังหวะที่หัวใจกำลังจะหลุดลอยไปกับรสจูบเร่าร้อนนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ พร้อมกับน้ำเสียงคุ้นเคยก็ดังแทรกขึ้นมาจากด้านหลังเสา "พี่คินน์คะ! หาตัวตั้งนาน มาทำอะไรอยู่ตรงนี้..." ร่างบางของมินตรา แฟนเก่าตัวแสบก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงมุมอับสายตาพอดี ดวงตากลมโตคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตกใจสุดขีด เมื่อเห็นภาพอดีตแฟนหนุ่มกำลังประกบจูบอยู่กับผู้ชายหน้าใสคนใหม่อย่างแนบชิด! ธีร์สะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจ รีบออกแรงผลักอกคินน์สุดแรงเกิดจนร่างสูงเซถอยหลังไปสองก้าว ใบหน้าหวานแดงก่ำลามไปถึงใบหูด้วยความกระอักกระอ่วนใจ คินน์สบถเบาๆ ในลำคออย่างหัวเสียที่ถูกขัดจังหวะ ดวงตาคมกริบตวัดมองมินตราด้วยแววตาเย็นเยียบไร้เยื่อใย ก่อนจะหันกลับมามองธีร์ที่กำลังยืนหอบหายใจจนอกกระเพื่อมด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ที่ยากจะคาดเดา เกมนี้... ดูท่าว่าจะสนุกกว่าที่คิดไว้เยอะ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาสัมผัสความฟินปนแซ่บในตอนนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ!