ทริปกระชับสัมพันธ์

“ถอยออกไปจากโต๊ะฉันเดี๋ยวนี้ มินตรา!” เสียงตวาดของคินน์ดังสนั่นห้องทำงานทันทีที่เขาก้าวเท้าพ้นธรณีประตู ภาพตรงหน้าคือมินตราที่กำลังกวาดแฟ้มเอกสารลับลงในกระเป๋าถือใบหรูด้วยท่าทางลนลาน มือสั่นเทาของเธอชะงักกึกทันทีที่สบเข้ากับดวงตาคมกริบที่เต็มไปด้วยรังสีอำมหิตของชายหนุ่ม “คินน์... คือว่าฉัน...” “ไม่ต้องอธิบาย” ธีร์ที่ก้าวตามหลังมาติดๆ เอ่ยแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยความเย้ยหยัน “เพราะตำรวจที่ฉันเรียกมากำลังยืนรออยู่หน้าห้องแล้ว หวังว่าแผน ‘ใส่ร้ายคนอื่น’ ของคุณมันจะคุ้มค่าพอที่จะแลกกับอิสรภาพนะ” มินตราหน้าซีดเผือดเหมือนกระดาษ เธอหันมองคินน์ที่ยืนกอดอกนิ่งราวกับรูปปั้นน้ำแข็ง ก่อนจะหันมาถลึงตาใส่ธีร์ด้วยความแค้นเคือง แต่ก่อนที่สถานการณ์จะบานปลายไปมากกว่าการโต้เถียง คินน์กลับคว้าข้อมือของธีร์แล้วกระชากให้เดินตามเขาไปอีกทาง “คุณคินน์! จะไปไหนครับ ตำรวจอยู่ทางนู้น!” ธีร์ร้องถามพลางพยายามแกะมือหนาออก “ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของทนายและตำรวจจัดการ ฉันไม่มีเวลามานั่งดูละครน้ำเน่าของยัยนั่น” คินน์ตอบเสียงเรียบ แต่กระชับข้อมือธีร์แน่นขึ้นอีกจนอีกฝ่ายต้องเดินกึ่งวิ่งตามไปจนถึงลานจอดรถส่วนตัว “คุณจะพาผมไปไหน!” คินน์ไม่ตอบ เขาเปิดประตูรถสปอร์ตคันหรูแล้วดันตัวร่างบางเข้าไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะอ้อมไปฝั่งคนขับแล้วเหยียบคันเร่งพุ่งออกจากบริษัทท่ามกลางสายตาพนักงานที่ยืนงงเป็นไก่ตาแตก ธีร์มองใบหน้าด้านข้างที่ดูเคร่งเครียดของคนข้างๆ แล้วได้แต่กลืนน้ำลายลงคอ ความเงียบภายในรถชวนให้อึดอัดจนเขาต้องเป็นฝ่ายทำลายมันลง “คุณกำลังหนีปัญหาหรือไง?” “ฉันไม่ได้หนี” คินน์หักพวงมาลัยเลี้ยวเข้าเส้นทางออกนอกเมืองด้วยความเร็วสูง “แต่ถ้าฉันยังอยู่ตรงนั้น ฉันคงเผลอทำอะไรที่มันรุนแรงกว่าการแจ้งความแน่ๆ และที่สำคัญ... ฉันต้องการที่ที่ไม่มีใครตามหาเจอ” “หมายความว่ายังไง?” ธีร์ขมวดคิ้วแน่น “แล้วงานล่ะ? เอกสารที่คุณมินตราพยายามขโมยไปมันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ นะครับ” คินน์เหลือบมองธีร์ด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา “เอกสารนั่นเป็นของปลอมที่ฉันวางล่อไว้ให้ยัยนั่นติดกับดักเอง ส่วนงานหลังจากนี้... ฉันจะย้ายไปทำที่บ้านพักตากอากาศบนดอยสักพัก และเธอก็ต้องไปกับฉัน” “ห้ะ! คุณบ้าไปแล้วเหรอ!” ธีร์แทบจะกรีดร้อง “ผมมีงานมีการต้องทำ จะให้ทิ้งทุกอย่างไปดื้อๆ แบบนี้น่ะเหรอ!” “ถือว่าไปพักร้อนในฐานะ ‘เลขาส่วนตัว’ ที่ต้องดูแลเจ้านายอย่างใกล้ชิด... จนกว่าเรื่องนี้จะจบ” คินน์แสยะยิ้มที่มุมปาก เป็นยิ้มที่ทำให้ธีร์รู้สึกถึงอันตรายมากกว่าความสบายใจ การเดินทางกินเวลานานหลายชั่วโมง ทิวทัศน์สองข้างทางเปลี่ยนจากตึกสูงระฟ้าเป็นสีเขียวขจีของป่าเขา ภายในรถมีเพียงเสียงเพลงคลาสสิกเบาๆ ที่ยิ่งตอกย้ำความห่างเหินและใกล้ชิดในเวลาเดียวกัน ธีร์แอบมองคนขับที่ดูเหมือนจะผ่อนคลายลงหลังจากห่างจากความวุ่นวายในเมือง “ทำไมต้องเป็นผม?” ธีร์ถามเบาๆ หลังจากปล่อยให้ความเงียบปกคลุมมานาน คินน์เบรกรถกะทันหันก่อนจะเลี้ยวเข้าสู่ทางลูกรังที่มุ่งตรงไปยังบ้านพักไม้สไตล์โมเดิร์นกลางหุบเขา เขาหันมาสบตาธีร์ สายตาที่เคยเย็นชาบัดนี้กลับมีความโหยหาบางอย่างที่ซ่อนอยู่ “เพราะคนอื่นในบริษัท ฉันไม่ไว้ใจ” คินน์ตอบเสียงพร่า “มีแค่เธอ... ที่ฉันรู้สึกว่าถ้าให้เดินไปพร้อมกัน ฉันจะไม่มีวันพลาดท่า” คำพูดกำกวมของคินน์ทำให้หัวใจของธีร์เต้นผิดจังหวะ เขาเบือนหน้าหนีออกไปนอกหน้าต่างเพื่อซ่อนรอยยิ้มที่ห้ามไม่อยู่ แต่ทว่า... ทันทีที่รถจอดสนิทหน้าบ้านพัก คินน์กลับโน้มตัวเข้ามาใกล้จนลมหายใจอุ่นๆ รดอยู่ที่ข้างแก้มของธีร์ กลิ่นน้ำหอมประจำตัวของชายหนุ่มอบอวลไปทั่วพื้นที่แคบๆ “ถึงแล้ว” คินน์กระซิบ “และอย่าหวังว่าจะหนีไปไหนได้ เพราะต่อจากนี้... กุญแจรถอยู่ที่ฉัน และทางลงเขาเส้นนี้ก็มีแค่ฉันคนเดียวที่รู้” ธีร์หัวใจเต้นแรงจนแทบทะลุออกมาจากอก เขาหันกลับมาเผชิญหน้ากับคนเอาแต่ใจที่โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน ทว่าในขณะที่บรรยากาศกำลังจะพาไปสู่ความวาบหวาม เสียงโทรศัพท์ของคินน์ก็แผดเสียงดังทำลายจังหวะหัวใจของทั้งคู่ คินน์สบถออกมาเบาๆ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นเรียบตึงทันทีเมื่อเห็นชื่อบนหน้าจอ “ว่าไง” คินน์กดรับสาย ท่ามกลางความเงียบที่กดดัน ธีร์เห็นเพียงคิ้วที่ขมวดเป็นปมของคินน์ “...เข้าใจแล้ว จะกลับไปเดี๋ยวนี้” คินน์วางสายแล้วหันมามองธีร์ด้วยแววตาที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง “เกิดเรื่องใหญ่ที่บ้านตระกูลคินน์... พ่อฉันถูกลอบทำร้าย และคนร้ายทิ้งหลักฐานบางอย่างไว้ที่ชี้ตัวว่า... เป็นเธอ” ธีร์เบิกตากว้าง ความรู้สึกเย็นวาบแล่นไปทั่วไขสันหลัง “คุณพูดเรื่องอะไร? ผมอยู่ที่นี่กับคุณตลอดเวลา จะไปทำร้ายใครได้ยังไง!” “ฉันเชื่อเธอ” คินน์คว้ามือธีร์มากุมไว้แน่น “แต่คนอื่นไม่เชื่อ และตอนนี้ตำรวจกำลังมุ่งหน้ามาที่นี่เพื่อจับกุมเธอในฐานะผู้ต้องหา... วิ่ง! วิ่งไปทางหลังบ้าน เดี๋ยวนี้!” ธีร์ยังไม่ทันได้ขยับตัว เสียงไซเรนรถตำรวจก็ดังกระหึ่มขึ้นจากระยะไกลพร้อมกับแสงไฟที่สาดส่องเข้ามายังหน้าบ้านพักที่พวกเขาเพิ่งมาถึง ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามความสัมพันธ์อันแสนวุ่นวายนี้ แล้วมาลุ้นกันต่อนะคะว่าคินน์จะพาธีร์หนีจากเงื้อมมือคนร้ายตัวจริงที่ซ้อนแผนได้อย่างไร พบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ!