รอยจูบพิสูจน์ใจ

"ถ้าคุณยังกล้าพูดประโยคชวนประสาทกินแบบนั้นออกมาอีกคำเดียว... ผมจะถือว่าคุณจงใจหาเรื่องกันชัดๆ นะคะคุณคณินทร์!" เสียงหวานใสที่เจือความหงุดหงิดระคนหอบสะท้าน ดังลอดออกมาจากริมฝีปากของธีรดนย์ที่บวมเจ่อเล็กน้อยจากการเม้มเกร็ง ท่ามกลางความเงียบงันในห้องทำงานส่วนตัวที่มืดสลัว ปลายจมูกรั้นเชิดขึ้นอย่างถือดี แม้ว่าแผ่นหลังบอบบางจะถูกดันจนแนบติดสนิทกับบานกระจกเย็นเฉียบของหน้าต่างห้องชุดหรูหราแล้วก็ตามที คินน์ชะงักกึก ร่างกายสูงใหญ่ในชุดสูทสั่งตัดพิเศษที่เพิ่งคลายเนกไทออกลวกๆ แข็งทื่อขึ้นมาทันทีเมื่อตระหนักได้ว่า... ความวุ่นวายครั้งใหญ่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้วในวินาทีนี้! ดวงตาคมกริบดั่งพญาเหยี่ยวจดจ้องมองใบหน้าเนียนใสที่แดงก่ำด้วยฤทธิ์อารมณ์และ... บางสิ่งที่ซ่อนเร้นอยู่เบื้องลึก ระยะห่างระหว่างพวกเขาทั้งสองในตอนนี้แทบไม่เหลือช่องว่างให้อากาศผ่านเข้า สัมผัสเมื่อครู่—รสชาติของความดื้อรั้นที่เจือความหวานละมุนจนน่าประหลาดใจ ยังคงติดตรึงอยู่บนปลายลิ้นและโสตประสาทของผู้ชายปากร้ายอย่างเขา จนหัวใจที่เคยด้านชากลับเต้นรัวระรัวราวกับกลองเพล "ปากดีนักนะ..." คินน์เค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตาคมเข้มหรี่ลงเล็กน้อยเพื่อปกปิดความปั่นป่วนที่กำลังตีรวนอยู่ในอก "เมื่อกี้ใครกันแน่ที่เป็นฝ่าย... เหอะ ช่างเถอะ คนอย่างคุณมันพวกชอบหาเรื่องใส่ตัวไม่เว้นแต่ละวันจริงๆ" "ผมเนี่ยนะหาเรื่อง!" ธีรดนย์สวนกลับทันควัน นัยน์ตากลมโตวาวโรจน์ด้วยความโมโห มือบางทั้งสองข้างยกขึ้นดันแผงอกกว้างของคนตัวโตกว่าให้ออกไปให้พ้นทาง แต่มีหรือที่แรงอันน้อยนิดจะสะเทือนร่างหนาราวกับกำแพงหินผานั่นได้ "คุณนั่นแหละที่ลากผมเข้ามาในนี้ ปิดประตูใส่หน้า แล้วก็... แล้วก็ทำตัวรุ่มร่ามอย่างไร้เหตุผล! ถ้าคุณสมองกลับจนจำไม่ได้ เดี๋ยวผมจะเคาะกะโหลกเตือนความจำให้เอาไหมคะคุณชายซึน!" คำว่า 'คุณชายซึน' ที่ถูกเน้นเสียงประชดประชันทำเอาคิ้วเข้มของคินน์กระตุกวูบ รอยยิ้มหยันผุดขึ้นที่มุมปากหยักลึก ทว่าดวงตากลับพราวระยับด้วยประกายความรู้สึกบางอย่างที่เจ้าตัวพยายามปฏิเสธมาตลอด "ปากเก่งนักนะธีรดนย์... อยากลองโดนเตือนความจำแบบเมื่อกี้อีกรอบไหมล่ะ ผมบริการให้ฟรีๆ ไม่คิดเงินหรอกนะ" คำขู่เจือความเจ้าเล่ห์พร้อมกับใบหน้าที่โน้มต่ำลงมาอีกครั้งทำเอาธีรดนย์ถึงกับสะท้านเฮือก ความร้อนผ่าวแล่นพล่านขึ้นมาถึงใบหู หัวใจดวงน้อยเต้นโครมครามจนกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยินเสียงมัน ความใกล้ชิดที่เกินเส้นแบ่งเขตปลอดภัยทำให้สมองของเขาขาวโพลนไปหมด ร่างกายที่เคยต่อต้านกลับอ่อนยวบยาบลงอย่างน่าหงุดหงิด *นี่เรากำลังกลัวเขา... หรือกำลังกลัวใจตัวเองกันแน่?* บรรยากาศรอบตัวอัดแน่นไปด้วยความตึงเครียดที่เจือกลิ่นอายความวาบหวาม ไอร้อนจากกายหนaแผ่ซ่านเข้ามาจนแทบหลอมละลายความตั้งใจทั้งหมดของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือจางผสานกับกลิ่นบุหรี่จางๆ ยิ่งทำให้สติสัมปชัญญะของธีรดนย์กระเจิดกระเจิง "ถอยไปนะ..." เสียงที่เคยแข็งกร้าวกลับสั่นพร่าลงอย่างน่าประณาม "อย่าเข้ามาใกล้ผมมากกว่านี้เชียวนะคินน์ ไม่งั้น... ไม่งั้นผมเอาเรื่องคุณแน่!" "เอาเรื่อง?" คินน์ทวนคำ น้ำเสียงทุ้มต่ำพร่าพร่าอย่างจงใจยั่วเย้า ปลายจมูกโด่งรั้นเฉียดผ่านแก้มเนียนใสไปเพียงนิดจนธีรดนย์ต้องหลับตาปี๋ด้วยความหัวใจวาย "จะเอาเรื่องผมข้อหาอะไรดีล่ะ... ข้อหาจูบลูกหนี้ปากดี หรือว่าข้อหาทำให้คุณใจเต้นจนควบคุมตัวเองไม่ได้กันแน่หึ?" "คนหลงตัวเอง!" ธีรดนย์ลืมตาขึ้นมาตวัดค้อนวงใหญ่ใส่ทันทีเพื่อกลบเกลื่อนความหวั่นไหวที่พุ่งทะยาน "ใครใจเต้นเพราะคุณกัน อย่ามามโนนะ! ปล่อยผมได้แล้ว ผมมีงานต้องเคลียร์ ไม่ได้ว่างมาเล่นเกมประสาทเสียกับคุณตลอดเวลาหรอกนะ!" ดวงตาคู่คมของคินน์มองสำรวจร่องรอยความตื่นตระหนกที่ฉายชัดอยู่บนดวงหน้าหวาน ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ทว่ามันกลับเป็นความเงียบที่เต็มไปด้วยแรงดึงดูดประหลาด มือหนาที่เคยทาบอยู่กับบานกระจกเลื่อนลงมาจับปลายคางมนเชิดขึ้นเบาๆ สัมผัสนั้นแผ่วเบาแต่กลับทรงพลังจนธีรดนย์ต้องหยุดหายใจไปชั่วขณะ สายตาที่คินน์ใช้มองมาในยามนี้ไม่มีความเย่อหยิ่งหรือความกวนประสาทหลงเหลืออยู่เลย มีเพียงความลึกซึ้งและประกายความไหววูบที่ยากจะคาดเดา ซึ่งมันอันตรายต่อหัวใจของธีรดนย์ยิ่งกว่าคำพูดร้ายกาจเป็นไหนๆ "ถ้าไม่ได้เล่นเกม..." คินน์กระซิบแผ่วเบา ริมฝีปากหยได้รูปขยับเข้าใกล้จนเกือบจะแตะโดนกลีบปากบางอีกครั้ง "แล้วทำไมตัวคุณถึงสั่นขนาดนี้ล่ะธีร์... ตอบความจริงผมมาสิ" คำถามนั้นเปรียบเสมือนศ Sรที่ปักเข้ากลางใจ ธีรดนย์เม้มปากแน่น สมองประมวลผลอย่างรวดเร็วเพื่อหาทางหลบหนีจากสถานการณ์ชวนละลายนี้ แต่ทว่า... ก่อนที่เขาจะได้อ้าปากพ่นคำด่าทออะไรออกไปเพื่อกลบเกลื่อนความพ่ายแพ้ *ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!* เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างกะทันหัน พร้อมกับบานประตูห้องทำงานที่ถูกผลักเปิดออกโดยไม่รอให้อนุญาต ร่างระหงของหญิงสาวในชุดเดรสแบรนด์เนมราคาแพงก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มมั่นใจเต็มเปี่ยม "คินน์คะ แย่แล้ว... เอ๊ะ!" มินตราหยุดชะงักกึกทันทีที่ก้าวพ้นขอบประตู ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตกใจและโกรธเกรี้ยว เมื่อเห็นภาพบาดตาบาดใจ—ชายหนุ่มผู้เป็นอดีตคู่หมั้นกำลังยืนคร่อมร่างของพนักงานหนุ่มคนสนิทในระยะประชิด ชนิดที่ว่าหากขยับอีกเพียงนิดเดียวริมฝีปากคงจะประสานกันอีกรอบอย่างแน่นอน! บรรยากาศในห้องพลิกคว่ำจากความหวานล้ำกลายเป็นความเย็นยะเยือกในพริบตาเดียว คินน์ผละตัวออกจากร่างของธีรดนย์อย่างรวดเร็วด้วยใบหน้าบึ้งตึงดั่งเดิม ดวงตาดำมืดสนิทด้วยความหงุดหงิดที่ถูกขัดจังหวะ ในขณะที่ธีรดนย์รีบกระโดดถอยหลังไปสามก้าว จัดเสื้อผ้าหน้าผมของตัวเองให้เข้าที่ด้วยหัวใจที่เต้นรัวแรงด้วยความตกใจยิ่งกว่าเดิม! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาฟินจิกหมอนด้วยกันนะคะ แล้วเตรียมรับมือกับศึกรักครั้งใหม่ในตอนหน้าได้เลยค่ะ!