เกมการแข่งขันที่เดิมพันด้วยหัวใจ

กลิ่นฟีโรโมนกลิ่นสนซีดาร์เข้มข้นของอัลฟาที่พุ่งทะลักเข้ามาในพื้นที่จำกัดของลิฟต์โดยสาร ทำให้บรรยากาศรอบตัวอึดอัดเสียจนแทบหายใจไม่ออก ทว่าคนที่มีปฏิกิริยาตอบสนองรุนแรงที่สุดกลับไม่ใช่คณาธิปที่หน้าถอดสีไปวูบหนึ่ง หากแต่เป็นภาคิน... ซีอีโอหนุ่มผู้ครองตำแหน่งอัลฟาเลือดร้อน ที่ตอนนี้ดวงตาสีเข้มหรี่ลงจนเหลือเพียงเส้นตรง รังสีอำมหิตแผ่กระจายออกมาจากร่างสูงใหญ่จนธนัตถ์ที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ถึงกับต้องก้าวถอยหลังโดยอัตโนมัติ "ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอคุณที่นี่... คณิน" เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มพราวเสน่ห์ของผู้มาใหม่ ร่างสูงในชุดสูทรสนิยมดีก้าวเข้ามาใกล้จนระยะห่างระหว่างเขากับสถาปนิกหนุ่มเหลือเพียงคืบเดียว 'กรณ์' อดีตรุ่นพี่และคู่แข่งคนสำคัญในโปรเจกต์ประกวดแบบเมื่อสามปีก่อน ส่งสายตากรุ้มกริ่มมาให้คนที่กำลังยืนตัวเกร็ง คณาธิปเม้มริมฝีปากแน่น สมองหมุนเร็วจี๋เพื่อหาทางรับมือกับสถานการณ์ไม่คาดฝัน ทว่าก่อนที่เขาจะได้เอ่ยปากปฏิเสธหรือถอยหนี เอวบางก็ถูกวงแขนแข็งแกร่งของใครบางคนดึงรั้งเข้าหาตัวอย่างแรงจนแผ่นหลังแนบชิดกับอกแกร่งของภาคิน "ขอโทษนะครับ พอดีสถาปนิกคนนี้มีเจ้าของ... เอ๊ย มีคิวต้องเข้าประชุมด่วนกับผม" เสียงทุ้มต่ำของภาคินกดต่ำจนน่ากลัว รอยยิ้มที่มักจะประดับอยู่บนใบหน้าหล่อเหลาหายวับไปกับตา เหลือเพียงความเยียบเย็นที่พร้อมจะฉีกคู่แข่งให้เป็นชิ้นๆ ด้วยมือเปล่า กรณ์ปราบตามองอัลฟาเจ้าของอาณาจักรธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ด้วยรอยยิ้มท้าทาย "อ๋อ... คุณภาคิน ซีอีโอคนเก่งสินะครับ ผมนึกว่าโปรเจกต์รีสอร์ตริมผานั่นจะพังคามือคุณไปเสียแล้ว เห็นข่าววงในบอกว่าแบบที่ส่งประกวดรอบนี้มีปัญหาเรื่องโครงสร้างจนกรรมการเกือบปัดตกนี่ครับ" คำพูดแทงใจดำนั้นทำให้บรรยากาศในลิฟต์ดิ่งลงเหวในพริบตา ธนัตถ์ลอบกลืนน้ำลายเอื๊อกใหญ่ เตรียมใจรับมือกับระเบิดเวลาที่กำลังจะระเบิด แต่คณาธิปกลับนิ่งงัน ความกดดัน ความเจ็บใจจากเรื่องในอดีตที่เคยถูกกรณ์ขโมยผลงานไปดึงสติให้เขากลับมาคมกริบอีกครั้ง ร่างโปร่งสูดลมหายใจเข้าลึก ก้าวออกมาจากอ้อมแขนของภาคินเพียงครึ่งก้าว ดวงตากลมโตฉายแววเย่อหยิ่งดื้อรั้นที่ใครเห็นก็ต้องยอมสยบ "ข่าววงในของคุณคงตกยุคไปหน่อยแล้วล่ะครับคุณกรณ์" คณาธิปเชิดหน้าขึ้น รอยยิ้มบางเบาที่มุมปากช่างดูเย้ายวนและบาดลึก "ถ้าปัญหาโครงสร้างที่คุณว่ามันใหญ่โตจริง ป่านนี้คงไม่มีชื่อของ 'สตูดิโอสถาปัตย์คณิน' ยืนหนึ่งในรอบไฟนอลหรอกครับ... อ้อ อีกอย่าง งานที่ผมทำ ไม่เคยต้องอาศัยวิธีสกปรกเพื่อไต่เต้าเหมือนใครบางคนด้วย" กรณ์หน้าเสียไปวูบหนึ่งเมื่อโดนย้อนเกล็ดเข้าอย่างจัง ขณะที่ภาคินแอบยกยิ้มมุมปาก ความคลั่งรักพุ่งทะยานจนทะลุปรอทเมื่อเห็นภรรยา(ในอนาคต)ของเขาแปลงร่างเป็นแมวป่าตัวจิ๋วที่กางเล็บข่วนคู่แข่งจนเลือดซิบ ติ๊ง! เสียงสัญญาณลิฟต์เปิดดังขึ้นที่ชั้นประชุมใหญ่ คณาธิปไม่รอช้า เขาปรายตามองอดีตรุ่นพี่เป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะเดินนำลิ่วออกไปอย่างสง่างาม ทิ้งให้อัลฟาหนุ่มทั้งสองคนก้าวตามหลังมาติดๆ ห้องประชุมใหญ่ถูกเนรมิตให้กลายเป็นสมรภูมิขนาดย่อม คณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิและทีมงานฝ่ายบริหารของบริษัทลูกค้ารายใหญ่กำลังนั่งรออยู่พร้อมหน้า ความตึงเครียดปกคลุมไปทั่วบรรยากาศเมื่อโปรเจกต์มิลลิเนียมพาร์คกำลังจะถูกตัดสินชี้ชะตาในวันนี้ กรณ์เดินเข้ามาพร้อมกับทีมสถาปนิกฝรั่งมังค่า เขานำเสนอแบบร่างตึกระฟ้าสไตล์โมเดิร์นล้ำยุคด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม น้ำเสียงฉะฉานและกราฟิกตระการตาเรียกเสียงพยักหน้าพึงพอใจจากประธานกรรมการได้ไม่น้อย "แบบของทางเราเน้นความโดดเด่นของกระจกนิรภัยและโครงสร้างเหล็กกล้าไร้สนิม ซึ่งจะทำให้ตึกนี้กลายเป็นแลนด์มาร์กแห่งใหม่ที่สะท้อนความก้าวหน้าของยุคสมัยได้อย่างสมบูรณ์แบบครับ" กรณ์สรุปการนำเสนอด้วยรอยยิ้มผู้ชนะ พร้อมกับหันมามองคณาธิปที่นั่งกอดอกนิ่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ถึงตาของทีมภาคินและคณาธิป สถาปนิกหนุ่มก้าวขึ้นสู่หน้าห้องด้วยท่าทีมั่นใจ ไร้ซึ่งความประหม่า ดวงตาสคมกวาดมองคณะกรรมการทุกคนก่อนจะเริ่มเปิดสไลด์แผ่นแรก "หลายคนอาจจะมองว่าตึกระฟ้าที่ดีต้องสูงที่สุดและโดดเด่นที่สุดด้วยวัตถุดิบราคาแพง..." คณาธิปเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่ทรงพลัง กวาดสายตาไปยังแบบจำลองสามมิติที่ปรากฏขึ้นบนจอ "แต่วันนี้... สตูดิโอของเราไม่ได้นำเสนอแค่ตึกที่สวยงาม แต่นำเสนอ 'ลมหายใจ' ของสถาปัตยกรรมที่อยู่ร่วมกับธรรมชาติและผู้คนได้อย่างยั่งยืน" ภาพร่างของตึกระฟ้าที่มีการออกแบบช่องลมหมุนเวียนอากาศอัจฉริยะ การใช้วัสดุก่อสร้างที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม และการจัดสรรพื้นที่สีเขียวในทุกๆ สามชั้น ปรากฏสู่สายตาทุกคนอย่างน่าทึ่ง คณาธิปอธิบายเจาะลึกถึงหลักวิศวกรรมและการแก้ปัญหาโครงสร้างที่เคยเป็นจุดอ่อนของโปรเจกต์ได้อย่างเฉียบคม ไร้รอยต่อ และทรงพลังจนทุกคนในห้องต้องทึ่ง ธนัตถ์แอบชูนิ้วโป้งให้เพื่อนสนิทใต้โต๊ะ ขณะที่ภาคิน... นั่งมองคนรักด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหลงใหลและความภูมิใจจนแทบจะปิดไม่มิด รังสีความคลั่งรักแผ่ซ่านออกมาจนทีมงานฝ่ายอื่นเริ่มหันมามองด้วยความอมยิ้ม "ยอดเยี่ยม... นี่แหละคือสิ่งที่พวกเราตามหา!" ประธานกรรมการตบโต๊ะฉาดใหญ่ด้วยความพึงพอใจ "การผสานระหว่างดีไซน์ที่งดงามกับการแก้ปัญหาโครงสร้างที่ชาญฉลาดโดยคำนึงถึงสิ่งแวดล้อม แบบนี้สิถึงเรียกว่างานระดับมาสเตอร์พีซ!" เสียงปรบมือดังสนั่นห้องประชุม ทีมงานต่างพากันส่งเสียงชื่นชมและหันมาโค้งคารวะให้คณาธิปอย่างยอมรับในฝีมือ กรณ์ที่นั่งอยู่มุมห้องถึงกับหน้าซีดเผือด กำมือแน่นจนเส้นเลือดปูดโปนด้วยความเคียดแค้นที่ไม่สามารถทำอะไรอีกฝ่ายได้เลย หลังการประชุมสิ้นสุดลง ความวุ่นวายเล็กๆ ก็เกิดขึ้นเมื่อเหล่าผู้บริหารและตัวแทนสื่อพากันกรูเข้ามาขอสัมภาษณ์คณาธิปไม่ขาดสาย ภาคินที่ยืนคุมเชิงอยู่ข้างๆ คอยกันท่าบรรดาอัลฟาหนุ่มที่พยายามเข้ามาใกล้ภรรยาตัวน้อยด้วยสายตาดุร้ายจนแทบจะกินเลือดกินเนื้อ จนกระทั่งทุกคนทยอยออกจากห้องจนเกือบหมด เหลือเพียงคณาธิปที่กำลังเก็บเอกสารลงแฟ้มด้วยความเหนื่อยอ่อน ร่างสูงใหญ่ของภาคินก้าวเข้ามาประชิดตัวอย่างรวดเร็ว กลิ่นฟีโรโมนสนซีดาร์โอบล้อมรอบตัวสถาปนิกหนุ่มไว้อย่างจงใจ ก่อนที่วงแขนแกร่งจะรวบเอวบางเข้าหาตัวจนชิดติดกับแผงอก "ปล่อยนะภาคิน คนอื่นยังอยู่ข้างนอก!" คณาธิปเอ็ดเบาๆ พร้อมกับดันอกกว้างออก ทว่าอีกฝ่ายกลับกระชับกอดแน่นขึ้นกว่าเดิม ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงมาจนปลายจมูกโด่งคลอเคลียอยู่ข้างแก้มใส "ปล่อยไม่ได้หครับ... เมียเก่งขนาดนี้ ผมต้องรีบแสดงความเป็นเจ้าของก่อนที่ไอ้หน้าไหนมันจะมาแย่งไปอีก" เสียงกระซิบพร่าพร่าชิดริมใบหูทำเอาหัวใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นจังหวะ คณาธิปหน้าแดงซ่านด้วยความเขินอายแต่ก็ยังกัดฟันทำเป็นปากแข็ง "ใครเมียคุณ อย่ามาพูดจาพล่อยๆ นะ!" ภาคินหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี ดวงตาสคมพราวระยับด้วยความเจ้าเล่ห์ เขาโน้มใบหน้าลงมาใกล้ริมฝีปากอิ่มที่เม้มเข้าหากันจนเป็นเส้นตรง กระซิบเสียงทุ้มต่ำที่ทำให้คนฟังถึงกับขนลุกซู่ "ปากแข็งแบบนี้... สงสัยคืนนี้ต้องให้รางวัลชุดใหญ่ด้วยการ 'ทบทวน' สัญญาแต่งงานของเราใหม่อีกรอบซะแล้วล่ะครับ" ทว่า... ก่อนที่ริมฝีปากหยักจะได้กดจุมพิตลงบนกลีบปากนุ่มตามใจปรารถนา ประตูห้องประชุมก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของบุคคลที่ไม่คาดฝัน—เลขาฯ ส่วนตัวของประธานใหญ่ที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาพร้อมซองเอกสารสีน้ำตาลในมือ "คุณภาคินครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว... เอกสารสิทธิ์ที่ดินแปลงสุดท้ายของโปรเจกต์ถูกโอนย้ายไปยังบริษัทคู่แข่งเมื่อสิบนาทีที่แล้วครับ!" กระต่ายพระจันทร์ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!