แผนการเซอร์ไพรส์ที่ไม่คาดคิด

กระดาษแปลนสถาปัตยกรรมแผ่นใหญ่ที่ถูกขยำจนยับยู่ยี่ตกลงกระทบพื้นห้องทำงานหรู กลิ่นฟีโรโมนกลิ่นสนซีดาร์เข้มข้นของอัลฟาที่ปกติมักจะแผ่ความอบอุ่นโอบล้อมกาย บัดนี้กลับแปรเปลี่ยนเป็นคลื่นพลังงานดุดันที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งที่ขวางหน้า ดวงตาคมกริบของภาคินราวกับซ่อนประกายไฟแห่งความเกรี้ยวกราดไว้ภายใต้กรอบนัยน์ตาสสีเข้ม ขณะที่คณาธิปยืนนิ่งเป็นรูปปั้น สองมือเรียวกำเข้าหากันแน่นจนข้อต่องอขาวซีด "คุณหมายความว่ายังไง... ที่บอกว่าเอกสารสิทธิ์ที่ดินแปลง A โดนอายัดกะทันหัน?" เสียงทุ้มต่ำของภาคินลอดไรฟันออกมาทีละคำ ถามเลขาฯ สาวที่ตัวสั่นเทานั่งคุกเข่าอยู่หน้าประตูปราวกับคนกำลังจะขาดใจ "ทะ... ท่านประธานค่ะ ทางสำนักงานที่ดินแจ้งว่า มีคำสั่งศาลฉุกเฉินออกมายับยั้งการโอนสิทธิ์ค่ะ มีคนยื่นเรื่องร้องเรียนว่าโครงการ 'The Artisanal Sanctuary' ของเราทับซ้อนกับเขตพื้นที่โบราณสถานคุ้มครองพิเศษ และ... และเอกสารการอนุมัติ EIA ที่เราเพิ่งได้มา ถูกตีตกโดยคณะกรรมการชุดใหม่เมื่อสิบนาทีที่แล้วค่ะ!" คำว่า 'โบราณสถานคุ้มครองพิเศษ' กระแทกเข้ากลางใจของสถาปนิกหนุ่มอย่างจัง คณินเซถอยหลังไปก้าวหนึ่ง ใบหน้าที่เคยเรียบเฉยมาตลอดพังทลายลงในพริบตา โครงการในฝันที่เขาใช้หยาดเหงื่อและจิตวิญญาณตลอดครึ่งปีร่างแบบขึ้นมาด้วยความตั้งใจ บัดนี้กำลังจะกลายเป็นเพียงเศษกระดาษไร้ค่า แค่เพราะอำนาจมืดบางอย่างที่จงใจเล่นงานในวินาทีที่กำลังจะก้าวไปสู่ความสำเร็จ "เป็นไปไม่ได้..." คณาธิปพึมพำกับตัวเอง เสียงสั่นพร่าอย่างควบคุมไม่ได้ "ผมตรวจกฎหมายผังเมืองทุกมาตราแล้ว... ไม่มีทางที่จะทับซ้อนกับเขตคุ้มครองเด็ดขาด เอกสารทุกฉบับผ่านการตรวจสอบอย่างละเอียดจากผู้เชี่ยวชาญ ทำไมถึงเพิ่งมามีปัญหาตอนนี้!" ภาคินหันขวับมามองร่างบางที่กำลังสั่นเทา อัลฟาหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ดุร้ายที่พุ่งพล่านในอก เขารู้ดีว่านี่ไม่ใช่ความบังเอิญ แต่เป็นฝีมือของ 'ใครบางคน' ที่ต้องการดิสเครดิตเขาและทำลายผลงานชิ้นโบว์แดงของคณาธิปไปพร้อมกัน ทว่าในวินาทีที่เขาเห็นความเปราะบางฉายชัดในดวงตาคู่สวยของสถาปนิกปากแข็ง หัวใจของซีอีโอหนุ่มกลับกระตุกวูบ ความโกรธเกรี้ยวทั้งหมดถูกแทนที่ด้วยความห่วงใยระคนเจ็บปวด ก้าวขายาวๆ เพียงสองก้าว ภาคินก็พุ่งเข้าไปคว้าต้นแขนเรียวของคณาธิปไว้มั่น ออกแรงดึงให้ร่างบางเซเข้ามาชิดอกแกร่งทันทีโดยไม่สนสายตาของเลขาฯ ที่ยังคงหมอบอยู่กับพื้น "ปล่อยผมนะภาคิน..." คณาธิปพยายามขัดขืน ออกแรงผลักแผ่นอกหนาออกห่าง ทว่าแรงปะทะกลับน้อยนิดเหลือเกินเมื่อเทียบกับแรงกดดันมหาศาลจากฟีโรโมนอัลฟาที่พยายามโอบอุ้ม ปลอบประโลม และตรึงเขาไว้ในอ้อมแขน "โปรเจกต์นั้น... มันจบแล้ว คุณเข้าใจไหม? สิ่งที่ผมทุ่มเทมาทั้งหมดพังทลายลงแล้ว!" "เงียบซะคณิน!" ภาคินตวาดเสียงกร้าว แต่แววตาที่มองกลับเต็มไปด้วยความเจ็บปวดลึกซึ้ง นิ้วแกร่งเชยคางมนขึ้นบังคับให้สถาปนิกหนุ่มยอมสบตา "ฟังฉันนะ! ไม่มีอะไรพังทั้งนั้นถ้าฉันยังอยู่ โปรเจกต์ของคุณจะไม่ทางถูกทำลายโดยไอ้พวกสวะหน้าไหนทั้งสิ้น!" "คุณจะเอาอะไรไปสู้!" น้ำตาหยดใสเอ่อคลอหน่วยตากลมโตก่อนจะร่วงเผาะลงบนหลังมือหนา คณาธิปไม่เคยดูอ่อนแอต่อหน้าใคร และยิ่งไม่อยากแสดงความพ่ายแพ้ให้ภาคินเห็น แต่ความกดดันทั้งหมดมันหนักหนาสาหัสเกินกว่าจะแบกรับไหว "เอกสารโดนอายัด คำสั่งศาลออกแล้ว คุณเป็นซีอีโอก็จริง แต่คุณไม่ใช่พระเจ้า ภาคิน! คุณช่วยอะไรไม่ได้หรอก..." คำพูดตัดพ้อที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวังทำให้ภาคินเจ็บแปลบในอก ยิ่งเห็นคนปากแข็งดื้อรั้นยอมจำนนต่อโชคชะตา หัวใจของเขาก็ยิ่งร้อนรุ่มราวกับถูกไฟแผดเผา มือหนายกขึ้นประคองแก้มเนียนทั้งสองข้าง นิ้วโป้งเกลี่ยหยาดน้ำใสออกจากพวงแก้มแผ่วเบา สัมผัสที่อ่อนโยนผิดกับบุคลิกดิบเถื่อนทำเอาคณาธิปชะงักงัน ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะกันจนรับรู้ถึงแรงสั่นสะเทือนในความรู้สึก "ฉันอาจจะไม่ใช่พระเจ้า..." เสียงทุ้มต่ำเอמהกระซิบชิดริมฝีปาก แนบแน่นจนลมหายใจผสานเป็นสายเดียวกัน "แต่ฉันคือภาคิน คนที่ไม่มีวันยอมให้ใครมาพรากความภาคภูมิใจไปจากคุณเด็ดขาด... จำคำฉันไว้" บรรยากาศในห้องทำงานอึมครึมลงถนัดตา เคมีระหว่างอัลฟาและโอเมก้าพุ่งสูงจนฟีโรโมนปะปนกันเคว้งคว้างในอากาศ ความโกรธ ความกลัว และความหลงใหลตีรวนกันจนแยกไม่ออก คณาธิปเม้มริมฝีปากแน่น หัวใจเต้นโครมครามจนแทบกระเด็นออกมานอกอก ความดื้อรั้นที่มีถูกหลอมละลายลงด้วยสายตาคมกริบที่เต็มไปด้วยความคลั่งไคล้อย่างปิดไม่มิด ก๊อกๆๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งติดกันอย่างเร่งรีบ ก่อนที่บานประตูไม้เนื้อดีจะถูกผลักเปิดออกโดยไม่รอให้เจ้าของห้องอนุญาต ร่างท้วมของธนัตถ์พุ่งพรวดเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าตื่นตระหนกไม่แพ้เลขาฯ สาว เมื่อครู่ เอกสารในมือสั่นระริกจนกระดาษแทบจะร่วงหล่น "ไอ้คิน! ภาคิน! พวกแกต้องดูนี่ด่วน!" ธนัตถ์หอบหายใจโยนแท็บเล็ตหน้าจอเรืองแสงลงบนโต๊ะทำงานเสียงดังลั่น "ข่าวหลุดออกไปสำนักข่าวเศรษฐกิจใหญ่แล้ว... แถมไอ้คนที่ยื่นเรื่องฟ้องร้องเบื้องหลัง ไม่ใช่ใครที่ไหน..." คณาธิปผละออกจากอ้อมแขนของภาคินทันทีด้วยความตกใจ ดวงตากลมโตเบิกกว้างเมื่อกวาดสายตาอ่านพาดหัวข่าวหน้าหนึ่งบนหน้าจอแท็บเล็ตที่ระบุชื่อผู้ทรงอิทธิพลคนหนึ่งอย่างชัดเจน ขณะที่ภาคินหรี่ตาลงอย่างอันตราย รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจากร่างสูงจนธนัตถ์ต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เพราะบุคคลที่อยู่เบื้องหลังการโจมตีครั้งนี้ คือคนที่พวกเขาคาดไม่ถึงที่สุด... และมันกำลังจะนำพาพวกเขาก้าวเข้าสู่เกมอันตรายที่เดิมพันด้วยทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิต! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามและสนับสนุน "กระต่ายพระจันทร์" มาโดยตลอดนะคะ