สงครามโปรโมชั่นที่ไม่มีใครยอมใคร

"กวิน! นายจะบ้าไปแล้วหรือไงวะ! แค่กะเพราไข่ดาวจานเดียว ถึงกับต้องเรียกเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวมารับส่งเลยเรอะ!" เสียงตะโกนแหบแห้งของ 'สมชาย' เจ้าของร้านตามสั่งคู่แข่งหัวมุมถนนดังลั่นแข่งกับเสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์รุ่นล่าสุดจากเยอรมนีที่กำลังพัดเอาฝุ่นตลบอบoวลไปทั่วบริเวณ ใบหน้าของสมชายซีดเผือดราวกับคนขาดออกซิเจน ดวงเบิกกว้างจ้องมองชายหนุ่มในชุดสูทเนี๊ยบกริบที่เพิ่งก้าวลงมาจากยานพาหนะมูลค่าหลายร้อยล้านด้วยความหวาดผวา กวินปัดเศษฝุ่นที่มองไม่เห็นออกจากไหล่เสื้อสูทอย่างใจเย็น รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นเล็กน้อย ดวงตาคมกริบมองตรงไปยังคู่ปรับทางธุรกิจที่เคยหัวเราะเยาะเขาในวันที่กระเป๋าฉีก "ทำไมล่ะครับคุณสมชาย การบินมาซื้ออาหารตามสั่งเพื่อสนับสนุนเศรษฐกิจฐานราก ถือเป็นหน้าที่พลเมืองที่ดีไม่ใช่หรือครับ? อีกอย่าง... ผมแค่อยากให้แน่ใจว่า กะเพราไข่ดาวของร้านน้ำหวาน จะได้รับวัตถุดิบที่สดใหม่ส่งตรงจากฟาร์มเฮลิคอปเตอร์ทุกวัน" กวินเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เชือดเฉือน ทำเอาสมชายถึงกับกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก น้ำหวานที่ยืนถือตะหลิวอยู่หน้าร้าน อดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปหยิกแขนคู่หมั้นหนุ่มเบาๆ ด้วยความหมั่นไส้ แต่ใบหน้าหวานกลับซ่อนรอยยิ้มกว้างเอาไว้ไม่อยู่ ดวงตากลมโตเป็นประกายระยิบระยับยามมองแผ่นหลังกว้างของคนที่เคยเป็นมหาเศรษฐีตกอับ แต่ตอนนี้กลับกลายเป็น 'กระเป๋าเงินเคลื่อนที่' ที่เธอกล้าพูดได้เต็มปากว่า รวยที่สุดในย่านนี้ "พอเลยกวิน นายเล่นใหญ่เกินไปแล้วนะ เดี๋ยวชาวบ้านเขาก็ตกใจหมดหรอก" น้ำหวานกระซิบเสียงเบา พยายามกลั้นหัวเราะเมื่อเห็นสีหน้าของสมชายที่เหมือนคนกำลังจะร้องไห้ "ผมเปล่าเล่นใหญ่นะครับน้ำหวาน ผมแค่... บริหารจัดการตามวิสัยทัศน์ของนักลงทุนระดับโลกต่างหาก" กวินหันไปยิ้มกว้างให้คู่หมั้นสาว แววตาที่มองเธอนั้นเต็มไปด้วยความอบอุ่นและทึ่งในฝีมือการทำอาหารที่ทำให้เขาติดงอมแงมจนยอมทุ่มเงินไม่อั้น แต่ความวุ่นวายยังไม่ทันได้สงบ เสียงเครื่องยนต์รถสปอร์ตหรูราคาแพงก็ดังคำรามแผดเผาถนนคอนกรีตจนยางส่งกลิ่นไหม้ รถยนต์คันงามเบรกเอี๊ยดเสียงดังสนั่นจนล้อฟรี ก่อนที่ 'เสี่ยเกียรติ' เจ้าของแฟรนไชส์ฟาสต์ฟู้ดชื่อดังจะก้าวลงมาพร้อมกับลูกน้องร่างยักษ์อีกสี่คน ใบหน้าของเสี่ยเกียรติบูด Bizz เบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว "นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นวะ! กวิน แกเล่นตลกอะไรอีก ถึงได้เอาเฮลิคอปเตอร์มาขวางหน้าร้านฉันจนลูกค้าเข้าร้านไม่ได้เลยเนี่ย!" เสี่ยเกียรติพุ่งตรงเข้ามาหมายจะเอาเรื่อง แต่ต้องชะงักกึกเมื่อการ์ดชุดสูทดำสองคนที่ลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ก้าวมายืนขวางเอาไว้ด้วยท่าทีคุกคาม กวินหันกลับไปมองเสี่ยเกียรติช้าๆ เขายกนาฬิกาข้อมือเรือนหรูขึ้นมาดู ก่อนจะหัวเราะในลำคอเบาๆ "อ้าว เสี่ยเกียรติเองหรอครับ พอดีผมเห็นร้านเสี่ยจัดโปรโมชั่น 'ซื้อหนึ่งแถมสอง' อยู่เมื่อวานนี้ ผมก็เลยสงสาร เกรงว่าเสี่ยจะขาดทุนจนต้องปิดกิจการ ผมก็เลย... จัดการเหมาซื้อวัตถุดิบเนื้อวัวเกรดพรีเมียมทั่วทั้งจังหวัดมาไว้ที่ร้านน้ำหวานหมดแล้วล่ะครับ" เสี่ยเกียรติเบิกตากว้าง ร้องเสียงหลง "ว่าไงนะ! แกกว้านซื้อเนื้อวัวทั้งหมดในจังหวัดไปเหรอวะ แล้วฉันจะเอาอะไรทำเบอร์เกอร์ขายพรุ่งนี้!" "ก็คงต้องใช้ความสามารถเฉพาะตัวแล้วล่ะครับ หรือไม่... เสี่ยอาจจะลองเปลี่ยนมาขายข้าวกะเพราไข่ดาวสูดสปีดแข่งกับเราดูไหมครับ? เผื่อจะรอด" กวินยิ้มเยาะอย่างสุภาพ แต่ทำเอาเสี่ยเกียรติหน้าดำคร่ำเครียดจนแทบจะกระออกเลือดออกมาเป็นXv น้ำหวานแอบอมยิ้มจนแก้มปริ เธอรู้ดีว่านี่คือ 'สงครามโปรโมชั่น' ที่สมชายและเสี่ยเกียรติร่วมมือกันเปิดฉากโจมตีร้านตามสั่งของเธอก่อนด้วยการตัดราคา แต่วันนี้ กวินได้ใช้พลังเงินสดและระบบสายเปย์ของเขา พลิกเกมกลับมาตบหน้าพวกมันจนชาไปทั้งแถบอย่างสะใจที่สุด บรรยากาศรอบข้างเงียบกริบ ลูกค้าและชาวบ้านต่างมุงดูเหตุการณ์ด้วยความตื่นเต้น ทุกคนต่างซุบซิบและชื่นชมความใจป๋าของกวินที่ยอมทุ่มทุนเพื่อร้านอาหารเล็กๆ ของคู่หมั้นสาว กวินหันมามองน้ำหวาน แววตาอ่อนโยนลงอย่างเห็นได้ชัด เขายื่นมือหนาไปกุมมือเรียวบางที่เปื้อนคราบเขม่าควันเล็กน้อยไว้อย่างทะนุถนอม "เหนื่อยไหมครับน้ำหวาน?" น้ำหวานส่ายหัวช้าๆ รอยยิ้มหวานหยดย้อยปรากฏบนใบหน้า "ไม่เหนื่อยเลยค่ะ... แต่ถ้านายยังสร้างเรื่องแบบนี้อีก ฉันจะไล่ให้ไปกินข้าวเหนียวปิ้งหน้าปากซอยแทนนะ" "รับทราบครับผม" กวินหัวเราะร่วน บรรยากาศความตึงเครียดก่อนหน้านี้มลายหายไปสิ้น เหลือเพียงเคมีที่อบอวลไปด้วยความหวานชื่นของคนทั้งคู่ จนคนโสดรอบข้างถึงกับต้องเบือนหน้าหนีด้วยความอิจฉา ทว่า... ในจังหวะที่เสียงหัวเราะกำลังดำเนินไปอย่างสนุกสนาน เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์มือถือของกวินก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน *ติ๊ง!* กวินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู หน้าจอแสดงข้อความจากระบบแจ้งเตือนธนาคารสีดำไร้ขีดจำกัด พร้อมกับยอดเงินในบัญชีที่ถูกหักออกไปจำนวนมหาศาลอย่างไม่คาดคิด และข้อความปริศนาที่ส่งตรงมาจากหมายเลขที่ไม่รู้จัก **"ยินดีด้วยที่คุณชนะการประมูลซื้อที่ดินย่านการค้า... แต่โปรดระวังตัวไว้ให้ดี เพราะเจ้าของเดิมกำลังเดินทางมาทวงคืนทุกอย่างด้วยกฎหมายที่เหนือกว่า"** กวินขมวดคิ้วมุ่น รอยยิ้มบนใบหน้าเลือนหายไปในพริบตา เมื่อเงาสะท้อนจากกระจกรถสปอร์ตเผยให้เห็นร่างของชายชราในชุดสูทสากลราคาแพง พร้อมกับบอดี้การ์ดนับสิบชีวิตที่ก้าวลงมาจากรถตู้สีดำสนิทที่เพิ่งแล่นเข้ามาจอดปิดล้อมหน้าร้านไว้อย่างแนบเนียน! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้กันเสมอมานะครับ!