ประกาศศักดาแห่งเมืองหมื่นศิลา

จอกสุราในมือขวาของลู่เฉินถูกหมุนวนช้าๆ ของเหลวสีอำพันสะท้อนประกายแสงจากตะเกียงสำริดในหอคอยร้อยบุปผา กลิ่นหอมกรุ่นของสุราทิพย์ร้อยตะวันลอยฟุ้งกลบกลิ่นคาวเลือดที่ยังคงจางอยู่ในบรรยากาศรอบตัว นอกหน้าต่างบานแกะสลัก เมืองหมื่นศิลาทั้งเมืองกำลังตกอยู่ในความเงียบงันอันน่าพรั่นพรึง เงียบจนกระทั่งได้ยินเสียงลมหายใจของเหล่าผู้อาวุโสจากตระกูลใหญ่ที่ซ่อนตัวอยู่ตามเงาไม้ "ชื่อเสียงของเจ้าตอนนี้... ขจรขจายไปไกลเกินกว่าที่ข้าคาดคิดเสียอีก ลู่เฉิน" น้ำเสียงใสกระจ่างดุจธารน้ำแข็งบนยอดเขาหิมะดังขึ้นจากมุมมืดของห้อง ไป๋จิงซูยืนพิงเสามังกรแกะสลัก อาภรณ์สีขาวบริสุทธิ์ของนางพลิ้วไหวตามแรงลมยามราตรี กระบี่เหมันต์ข้างกายส่งไอเย็นยะเยือกออกมาเป็นระลอกจนหยาดน้ำค้างบนคานไม้กลายเป็นเกล็ดน้ำแข็ง ลู่เฉินไม่ได้หันไปมองนาง ดวงตาคมปลาบยังคงจ้องมองจอกสุราในมือ "ชื่อเสียงเป็นเพียงภาพลวงตา ดั่งฟองคลื่นที่ซัดกระทบฝั่งแล้วก็สลาย ชื่อเสียงที่แลกมาด้วยเลือดเนื้อของพวกมดปลวก ย่อมไม่มีค่าอันใดให้จดจำ... สิ่งสำคัญคือ คนที่ควรมา ตอนนี้ยังมาไม่ถึงต่างหาก" คำพูดของเขาราวกับมีน้ำหนักนับหมื่นชั่ง ทันทีที่สิ้นเสียง กลิ่นอายพลังปราณระดับหลอมรวมวิญญาณขั้นสมบูรณ์ก็กดทับลงมาจากฟากฟ้า แรงกดดันมหาศาลนี้ทำให้เสาไม้โบราณของหอคอยลั่นเอี๊ยดอ๊าดราวกับจะพังทลายลงมา "โครม!" ประตูไม้แกะสลักหนาเตอะถูกพลังปราณไร้รูปกระแทกจนแหลละเอียดเป็นจุล เศษไม้ปลิวว่อนไปทั่วทิศทาง พร้อมกับการปรากฏตัวของบุรุษวัยกลางคนในชุดคลุมลายมฆาคำราม ดวงตาของเขาคมกริบดุจเหยี่ยว พลังปราณรอบตัวหมุนวนเป็นพายุหม่อมขนาดย่อม เขาคือ "เฟิงเทียน Shuo" ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งเมืองหมื่นศิลา ผู้เป็นมือขวาคนสนิทของเจ้าเมือง "ช่างสามหองยิ่งนัก! สังหารศิษย์สำนักกระบี่ฟ้าคราม เหยียบย่ำศักดิ์ศรีของตระกูลใหญ่ในเมืองหมื่นศิลาจนไม่เหลือชิ้นดี เจ้าคิดว่าตัวเจ้าเป็นใครกัน ถึงได้กล้าท้าทายอำนาจของเจ้าเมือง!" เฟิงเทียนชัวคำรามลั่น เสียงของเขาแฝงไว้ด้วยพลังคลื่นสมองที่พร้อมจะบดขยี้วิญญาณของผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไปให้แหลกสลาย ทว่า ลู่เฉินกลับยังคงนั่งนิ่ง เขายกจอกสุราขึ้นจิบรสชาติอันขมปร่าอย่างใจเย็น ราวกับบุรุษเบื้องหน้าเป็นเพียงลมพัดผ่าน ไร้ตัวตนสิ้นดี "เจ้าเมืองส่งสุนัขรับใช้มาเห่าหอนแทนตัว ถึงกับต้องลงทุนลงแรงส่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดมาเองเชียวหรือ?" ลู่เฉินวางจอกสุลงกระทบโต๊ะเสียงดัง 'กริ๊ง' น้ำเสียงของเขาเรียบเฉย ทว่าแฝงไว้ด้วยจิตสังหารที่คมกริบยิ่งกว่าคมกระบี่ "บอกเจ้านายของเจ้า จงคุกเข่ารอรับข้าที่จัตุรัสกลางเมืองภายในหนึ่งกิเทียร (1 ชั่วโมงจีน) มิฉะนั้น... วันพรุ่งนี้ เมืองหมื่นศิลาแห่งนี้จะไม่หลงเหลือผู้มีอำนาจคนใดให้ข้าต้องออกแรงอีก" "สามหอง! เจ้าเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม วันนี้ข้าจะควักหัวใจเจ้าออกมาดูว่ามันทำด้วยอะไร!" เฟิงเทียนชัวเดือดดาลจนเส้นเลือดปูดโปน มือหนาคว้ากระบี่ใหญ่ที่สะพายอยู่ด้านหลัง ชักมันออกมาวาดเป็นประกายแสงสีชาดผ่าตรงเข้าใส่กลางศีรษะของลู่เฉินอย่างไร้ความปรานี พลังปราณระดับหลอมรวมวิญญาณระเบิดออกจนหน้าต่างรอบด้านแตกละเอียดเป็นผุยผง ไป๋จิงซูขยับกาย นางเตรียมจะชักกระบี่เหมันต์เข้าขัดขวาง แต่ลู่เฉินกลับยกมือขึ้นห้ามไว้เพียงเล็กน้อย "รอดูอยู่เฉยๆ เถอะ... เพลงกระบี่ของพวกสุนัขรับใช้ ข้าใช้เวลาเพียงนิ้วเดียวก็เกินพอแล้ว" ลู่เฉินกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่มั่นคง ร่างของเขาหายวับไปจากเก้าอี้ไม้ในพริบตา ความเร็วของเขาราวกับภูตผีปีศาจที่แม้แต่สายตาของเฟิงเทียนชัวก็ยังจับร่องรอยไม่ได้ *แวប!* ประกายแสงกระบี่สีครามประกายวาบขึ้นท่ามกลางความมืดมิด เป็นแสงที่งดงามดุจดาราตกจากฟากฟ้า ทว่าเต็มไปด้วยเจตจำนงแห่งการทำลายล้างที่เฉียบคมจนแม้แต่ห้วงมิติยังต้องปริร้าว เฟิงเทียนชัวเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด เขารู้สึกได้ถึงความตายที่คืบคลานเข้ามาประชิดลำคออย่างรวดเร็วเกินกว่าจะยกกระบี่ขึ้นป้องกันทัน วิชาดาบ "อสนีบาตสบถ" ที่เขาภาคภูมิใจถูกฉีกกระชากออกเป็นชิ้นๆ ด้วยกระบี่เดียวอย่างไร้ทางสู้! "ฉับ!" เสียงกระบี่ตัดผ่านอากาศดังสนั่นหวั่นไหว ร่างของเฟิงเทียนชัวแข็งค้างอยู่กับที่ ดาบในมือร่วงหล่นลงกระทบพื้นเสียงดังสนั่น ศีรษะของยอดฝีมือแห่งเมืองหมื่นศิลาค่อยๆ เคลื่อนหลุดออกจากบ่า เลือดสีแดงฉานพุ่งกระฉูดขึ้นสู่ท้องนารัตติกาล ย้อมบรรยากาศรอบหอคอยให้กลายเป็นสีเลือด ลู่เฉินยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหลังร่างไร้หัวของเฟิงเทียนชัว ปลายกระบี่ในมือมีหยดเลือดหยดหนึ่งค่อยๆ ไหลหยดลงสู่พื้นดิน เขาสูดลมหายใจเข้าลึก1เฮือก สายตากวาดมองไปยังทิศทางของจวนเจ้าเมืองที่ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางเมือง ทันใดนั้น รอยยิ้มเยียบเย็นก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากของอดีตมหาเทพกระบี่ เพราะในเสี้ยววินาทีนั้นเอง กระแสจิตของเขากลับสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายประหลาดที่ซ่อนอยู่ใต้ดินลึกของจวนเจ้าเมือง... กลิ่นอายที่คุ้นเคยอย่างประหลาด กลิ่นอายของ "กระบี่มารกลืนดารา" อาวุธวิเศษระดับตำนานที่หายสาบสูญไปพร้อมกับเขาในอดีตชาติ! ขอขอบคุณท่านรี้ดทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "เซียนสุราเมามาย" ด้วยดีเสมอมานะครับ