เปิดประตูมิติลับซูเปอร์มาร์เก็ต

เสียงปิดประตูไม้เก่าดังเอี๊ยดอ๊าด พร้อมกับเสียงบ่นงึมงำของแม่สามีที่ดังลอดเข้ามาจากลานบ้าน เป็นสัญญาณเตือนว่าบ้านตระกูลลู่หลังนี้ปลอดคนแล้วในยามสาย หลินอี้หลานทรุดกายลงนั่งหอบหายใจพิงกับผนังดินอัดเย็นเฉียบ ร่างกายที่เจ้าของร่างเดิมปล่อยให้ผอมโซจนหนังหุ้มกระดูกส่งเสียงประท้วงด้วยความปวดร้าว ท้องไส้ปั่นป่วนเพราะความหิวโหยที่สะสมมานานหลายวัน แววตาคมกริบของเชฟสาวมือทองจากโลกปัจจุบันกวาดมองไปรอบห้องแคบๆ ที่มีเพียงเตียงไม้ไผ่เก่าๆ และตู้เสื้อผ้าโย้เย้ ก่อนที่มุมปากจะยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างท้าทาย "คิดจะปล่อยให้ฉันอดตายแล้วฮุบส่วนแบ่ง หรือฝันไปเถอะค่ะแม่สามี" อี้หลานพึมพำกับตัวเองเบาๆ หญิงสาวสูดหายใจเข้าลึก ตั้งสิตั้งสมาธิระลึกถึงความรู้สึกยามที่เธอกดหน้าจอสมาร์ทโฟนสั่งสินค้าออนไลน์ในซูเปอร์มาร์เก็ตอัตโนมัติ พริบตานั้นเอง... สติของเธอก็หลุดวูบเข้าไปสู่พื้นที่สีขาวสว่างโล่ กลิ่นหอมสะอาดของแอร์เย็นฉ่ำและชั้นวางสินค้าสูงตระหง่านที่เรียงรายไปด้วยวัตถุดิบชั้นเลิศนานาชนิดปรากฏแก่สายตา มิติลับซูเปอร์มาร์เก็ต! มันตามทะลุมิติมาด้วยจริงๆ ค่ะคุณผู้อ่าน! อี้หลานแทบจะหลั่งน้ำตาด้วยความซาบซึ้งใจ เธอก้าวเดินไปตามล็อกสินค้าอย่างคุ้นเคย ปลายเรียวนิ้วแตะลงบนตู้แช่แข็งเนื้อวัวเกรดพรีเมียม ข้าวหอมมะลิชั้นดี น้ำพริกเผาปรุงรสสูตรเข้มข้น และที่สำคัญที่สุดคือ โหลพลาสติกบรรจุซุปไก่ตุ๋นโสมสำเร็จรูปพร้อมอุ่นร้อน "ร่างกายผอมแห้งแรงน้อยแบบนี้ จะไปเอาแรงที่ไหนมาสู้กับคนพวกนั้น ขอกู้ชีพตัวเองก่อนก็แล้วกันนะคะ" เธอจัดการหยิบซุปไก่ตุ๋นโสม ขนมปังโฮลวีต และนมสดพาสเจอร์ไรส์ออกมาจากมิติ พริบตาก็กลับมานั่งอยู่บนเตียงไม้ไผ่ในห้องนอน โทรศัพท์มือถือไม่มี แต่ความสะดวกสบายระดับไฮ엔ด์มากองอยู่ตรงหน้าแล้วค่ะ ฝากระป๋องซุปถูกดึงเปิดออก กลิ่นหอมกรุ่นของโสมจีน สมุนไพรจีนชั้นดี และเนื้อไก่ตุ๋นจนเปื่อยนุ่มลอยฟุ้งกระจายไปทั่วห้องอับทึบ อี้หลานไม่รอช้า เธอตักน้ำซุปร้อนๆ เข้าปาก รสชาติกลมกล่อม หวานน้ำต้มกระดูกและกลิ่นหอมละมุนของเครื่องยาจีนแล่นพล่านไปทั่วโพรงปาก ฟื้น ฟื้นฟูประสาทสัมผัสที่ด้านชาจากการขาดสารอาหารให้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง เนื้อไก่ตุ๋นแทบจะละลายในปาก ความอุ่นซ่านแผ่ซ่านจากกระเพาะอาหารกระจายไปทั่วร่าง ปลุกพลังชีวิตที่เคยเหือดแห้งให้กลับมาพุ่งพล่าน ดวงตาของอี้หลานเป็นประกายระยิบระยับ เมนูแรกผ่านไปอย่างรวดเร็ว เธอดื่มนมตามลงไปอีกครึ่งกล่อง รู้สึกได้ทันทีว่าเลือดลมเริ่มสูบฉีด ผิวพรรณที่เคยซีดเซียวเริ่มมีเลือดฝาดขึ้นมาบ้างเล็กน้อย นี่เป็นเพียงแค่ก้าวแรกเท่านั้น ในเมื่อสวรรค์เมตตาให้เธอย้อนเวลากลับมาพร้อมขุมทรัพย์ระดับนี้ ต่อไปนี้อย่าหวังเลยว่าใครจะมาข่มเหงรังแกสะใภ้รองคนนี้ได้อีก! ทว่า... ขณะที่อี้หลานกำลังเอร็ดอร่อยกับนมสดรสหวานมัน เสียงฝีเท้าหนักแน่นและคุ้นเคยก็ดังขึ้นที่หน้าประตูบ้าน กุกกัก! เสียงไม้กั้นประตูดังขึ้น ลู่จั้น สามีหนุ่มนายทหารผู้เงียบขรึมและมักจะถูกคนในบ้านมองว่าเป็นแกะดำ เดินก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าเคร่งเครียด เม็ดเหงื่อผุดพรายตามไรผมจากการทำงานหนักกลางไร่ เขากวาดสายตาคมกริบเข้ามาในห้อง แล้วชะงักกึกเมื่อจมูกโด่งเป็นสันได้รูปสูดกลิ่นหอมแปลกประหลาดที่ลอยวนเวียนอยู่ในอากาศ กลิ่นหอมของเนื้อตุ๋นและสมุนไพรชั้นดี... กลิ่นแบบนี้ไม่มีทางหาได้จากครัวของตระกูลลู่แน่นอน! ลู่จั้นหรี่ตามองภรรยาที่กำลังนั่งเช็ดปากอย่างลุกลี้ลุกลนเล็กน้อย ดวงตาของเธอที่เคยหม่นหมองและเต็มไปด้วยความหวาดกลัว บัดนี้กลับเปล่งประกายคมปลาบ ท่าทางกระฉับกระเฉงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ทั้งที่เมื่อเช้าเธอยังนอนซมพิษไข้ใกล้ตายอยู่เลย อี้หลานสะดุ้งสุดตัว หัวใจเต้นรัวด้วยความตกใจ เธอเผลอลืมเก็บกล่องซุปและเศษกระดาษทิชชูลงในมิติให้เรียบร้อย! "กลิ่นอะไร..." เสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าเอ่ยถามขึ้น ดวงตาคมกริบของสามีหนุ่มจ้องมองตรงมาที่เธออย่างจับผิด พร้อมกับก้าวเท้าเข้ามาประชิดตัวทีละน้อยโดยไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ขยับหนีเลยแม้แต่น้อย! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามอ่านและร่วมส่งกำลังใจให้ซุปเปอร์สะใภ้ตัวแสบของเราด้วยนะคะ!