เงินก้อนโตเข้ากระเป๋า

เสียงปึกหนักหน่วงของกล่องไม้สักลงบนโต๊ะไม้เนื้อแข็งในห้องครัวเล็กๆ ดังสะท้อนก้องในความเงียบยามวิกาล หลินอี้หลานกวาดตามองห่อกระดาษสีน้ำตาลที่ถูกแกะออกเผยให้เห็นธนบัตรปึกหนาปึกแล้วปึกเล่า กลิ่นอายเฉพาะตัวของหมึกพิมพ์และกระดาษใหม่โชยแตะจมูก มันคือกลิ่นหอมที่เย้ายวนใจยิ่งกว่าเครื่องเทศชนิดใดในโลกยุคแปดศูนย์นี้เสียอีก ดวงตาหงส์ของหญิงสาวพราวระยับด้วยประกายแห่งความสำเร็จ นิ้วเรียวยาวบรรจงคลี่ธนบัตรใบละสิบหยวนและยี่สิบหยวนออกอย่างทะนุถนอม ตัวเลขยอดขายในสมุดบัญชีเล่มเล็กที่เธอขีดเขียนด้วยลายมือเป็นระเบียบเมื่อครู่ ยืนยันตัวเลขกำไรสุทธิก้อนโตที่ทะลุหลักพันหยวนเป็นครั้งแรกในชีวิตการเป็นสะใภ้ตระกูลลู่ "พันสี่ร้อยหกสิบหยวน..." อี้หลานพึมพำกับตัวเอง รอยยิ้มกว้างผุดขึ้นบนใบหน้าเนียนนุ่มจนลักยิ้มข้างแก้มบุ๋มลงไป สำหรับยุคสมัยที่ค่าแรงกรรมกรทั่วไปตกเดือนละสามสิบถึงสี่十หยวน เงินก้อนนี้เทียบเท่ากับรายได้เกือบสี่ปีเต็ม! ทว่า บรรยากาศแห่งความปีติยินดีนี้กลับมีเงาร่างสูงใหญ่ของใครบางคนยืนกอดอกพิงกรอบประตูอยู่เงียบๆ ลู่จั้นในชุดเสื้อกล้ามสีเขียวเข้มเผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อตึงแน่นและรอยแผลเป็นจากสนามรบ ดวงตาคมกริบดั่งเหยี่ยวไม่ได้มองไปที่กองเงินตรงหน้าแม้แต่น้อย แต่กลับจดจ้องใบหน้าเปล่งประกายของภรรยาด้วยแววתิที่อ่านไม่ออก "เธอคิดจะเอาเงินพวกนี้ไปซื้ออะไร หรือว่า..." เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ "จะเอาไปเตรียมตัวต้อนรับข้อเสนอของตาแก่เฉินกวนแห่งหอเหลาสราญรมย์นั่น?" อี้หลานชะงักมือที่กำลังจัดเรียงธนบัตร เธอเงยหน้าขึ้นสบตาชายหนุ่ม มุมปากยกยิ้มอย่างท้าทาย "ทำไมคะ นายทหารลู่ สามีผู้เคร่งขรึมของฉัน... กลัวว่าภรรยาคนนี้จะทิ้งบ้านไร่ยากจนแล้วหนีตามผู้จัดการหอเหลาร่ำรวยคนนั้นไปอย่างนั้นหรือ?" เธอจงใจเอียงคอถามด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า แฝงความซุกซนที่มักทำให้หัวใจแกร่งของสามีปั่นป่วนได้ทุกครั้ง ลู่จั้นก้าวเท้าเข้ามาใกล้ทีละก้าว ย่างก้าวของเขามั่นคงและทรงพลังราวกับเสือดาวที่กำลังคุมเชิงเหยื่อ ร่างสูงใหญ่ทาบทับลงมาจนอี้หลานต้องเอนหลังพิงขอบโต๊ะโดยอัตโนมัติ กลิ่นอายบุรุษผสมกลิ่นแดดและเหงื่อจางๆ ลอยเข้ามารุกولพื้นที่หายใจ "เธอไม่ใช่คนที่จะยอมก้มหัวให้ใครเพื่อเงินเพียงชั่วคราว..." ลู่จั้นโน้มใบหน้าลงมาจนหน้าผากเกือบชิดกัน ดวงตาคมเข้มจ้องลึกเข้าไปในดวงตานางเอก "แต่ฉันแค่อยولรู้ว่า... อาหารจานเด็ดที่เธอตระเตรียมไว้ปฏิเสธคำเชิญในวันพรุ่งนี้ คืออะไรกันแน่ ถึงได้ทำให้เธอยิ้มกว้างขนาดนี้?" อี้หลานหัวเราะเบาๆ ในลำคอ มือเรียวเล็กยื่นไปแตะแผงอกกว้างที่มีมัดกล้ามเนื้อสมส่วน แล้วออกแรงผลักเบาๆ ให้เขาถอยห่างออกไปพาะตัว "อยากรู้นักหรือคะ? งั้นก็รอดูพรุ่งนี้เช้าก็แล้วกันรับรองว่าคนของหอเหลาสราญรมย์จะต้องจดจำชื่อ 'ครัวคุณยาย' ไปจนวันตาย!" ในมิติลับซูเปอร์มาร์เก็ตที่ซ่อนอยู่หลังม่านสติปัญญา แสงไฟนีออนสว่างไสว ข้าวของเครื่องใช้และวัตถุดิบชั้นเลิศถูกจัดเรียงเป็นระเบียบ อี้หลานใช้เวลาช่วงดึกในการคัด "อาวุธลับ" ที่จะใช้สยบความเย่อหยิ่งของหอเหลาสราญรมย์ เครื่องเทศสูตรโบราณจากแผ่นดินสยามผสานกับเทคนิคการผัดไฟแดงระดับปรมาจารย์ถูกเตรียมพร้อมไว้ในขวดแก้วใส เช้าวันต่อมา แสงแดดยังไม่ทันสาดส่องถึงยอดไม้ หน้าบ้านตระกูลลู่ก็เกิดความโกลาหลขึ้นเสียแล้ว เสียงเคาะประตูดังสนั่นหวั่นไหวราวกับจะพังเข้ามา พร้อมกับเสียงตะโกนโหววกเหวกของสะใภ้รองตระกูลหลี่และแม่สามีใจร้ายที่มักหาเรื่องมาป่วนไม่เว้นแต่ละวัน "หลินอี้หลาน! นังตัวดี แกหลบหัวอยู่ไหน ออกมานี่เดี๋ยวนี้!" เสียงแหลมสูงแผดลั่นจนชาวบ้านละแวกใกล้เคียงเริ่มชะเง้อมอง อี้หลานที่เพิ่งจัดระเบียบเงินสดก้อนโตใส่กระเป๋าผ้าใบเก่งเสร็จหมาดๆ ชะงักฝีเท้า ใบหน้าหวานตึงขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏขึ้นที่มุมปาก ดูท่าว่าปัญหาเก่าจะยังเคลียร์ไม่จบ แถมปัญหาใหม่กำลังจะเดินเข้ามาหาเรื่องถึงหน้าประตู เธอก้าวเดินออกจากห้องครัวด้วยท่าทีสง่างาม ไม่มีความหวาดกลัวหรือลนลานแม้แต่น้อย ด้านหลังของเธอ ลู่จั้นก้าวตามออกมาติดๆ ใบหน้าคมเข้มบึ้งตึงแผ่รังสีสังหารน่าเกรงขามจนคนด้านนอกเผลอถอยหลังไปก้าวหนึ่ง ทว่า ก่อนที่อี้หลานจะทันได้เปิดประตูออกไปเผชิญหน้ากับความวุ่นวาย เสียงฝีเท้าม้าควบและเสียงล้อรถม้าหรูหราก็ดังหยุดกึกอยู่หน้าบ้านเสียก่อน ประตูไม้เก่าแก่ถูกผลักเปิดออกโดยไม่ได้รับอนุญาต ร่างอ้วนท้วมในชุดผ้าไหมแพรต่วนสีน้ำเงินเข้มของ "เฉินกวน" ผู้จัดการหอเหลาสราญรมย์ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มการค้า บนใบหน้าฉาบด้วยความมั่นอกมั่นใจอย่างยิ่งยวด "คุณหนูหลิน... ผมมารับคำตอบตามสัญญาแล้ว" เฉินกวนกวาดตามองรอบบ้านด้วยสายตาดูแคลน ก่อนจะหยุดอยู่ที่ใบหน้าของอี้หลาน "หวังว่าข้อเสนอ 'สอดไส้ทองคำ' สามพันหยวนกับสิทธิ์ผูกขาดวัตถุดิบ จะทำให้เธอฉลาดพอที่จะไม่ปฏิเสธนะ..." อี้หลานเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เธอยังไม่ทันอ้าปากตอบคำถาม พลันนั้น เสียงเคาะประตูรั้วด้านหลังบ้านก็ดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับเงาร่างของบุรุษในชุดเครื่องแบบทหารระดับสูงผู้หนึ่งที่ก้าวพรวดพราดเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก ถือโทรเลขฉบับเร่งด่วนในมือ "ผู้หมวดลู่! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับท่าน! ท่านนายพลจากมณฑลกลาง ส่งโทรเลขด่วนที่สุด... แจ้งว่าคนที่จะมาตรวจสอบภัตตาคารในมณฑลวันนี้ ไม่ใช่ใครอื่น แต่คือ..." นายทหารผู้ส่งสารกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ สีหน้าซีดเผือดจนไร้สีเลือด ขณะที่เฉินกวนและคนตระกูลลู่ต่างอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง อี้หลานหรี่ตามองโทรเลขในมือทหารหนุ่ม หัวใจกระตุกวูบเมื่อสังเกตเห็นตราประทับลับบนกระดาษแผ่นนั้น อย่าพลาดติดตามตอนต่อไปนะคะ "ครัวคุณยาย" เตรียมเสิร์ฟความสะใจและเมนูเด็ดที่จะทำให้ทุกคนต้องตะลึงในตอนหน้าค่ะ!