ข่าวลือหนาหูในหมู่บ้าน

เสียงตบโต๊ะไม้ดังปัง! จนถ้วยชาเซรามิกสะเทือนกระเซ็น น้ำชาสีน้ำตาลเข้มไหลนองเปื้อนกระดาษหนังสือพิมพ์เก่าๆ บนโต๊ะกลางห้องรับแขกบ้านตระกูลลู่ "นังตัวดี! หลานสะใภ้คนนี้ชักจะกำแหงใหญ่แล้วนะ! สัปดาห์ก่อนเพิ่งซื้อจักรเย็บผ้าใหม่ สัปดาห์นี้ยังมีหน้าไปเหมาซื้อแป้งสาลีชั้นดีกับน้ำตาลทรายแดงจากสหกรณ์มาเป็นกระสอบๆ ชาวบ้านเขาตาไวเห็นกันทั่ว ยายแก่คนนี้อยู่มาจนป่านนี้ ยังไม่เคยเห็นใครหน้าเลือดสูบเงินเก่งเท่ามันมาก่อนเลย!" เสียงแหลมสูงของแม่สามีแผดลั่นบ้านจนคนเดินผ่านรั้วต้องหยุดฝีเท้า ดวงตาฝ้าฟางเต็มไปด้วยความริษยาและแค้นเคืองจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน นางจงใจปล่อยข่าวลือกระจายไปทั่วหมู่บ้าน ตั้งแต่แปลงนาข้าว ยันบ่อน้ำสาธารณะ เพื่อให้ทุกคนรุมประณามความ "ร่ำรวยผิดปกติ" ของหลินอี้หลาน ทว่า ภายในห้องครัวที่อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของเครื่องเทศ หลินอี้หลานกลับกำลังฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี มือเรียวบางกำลังนวดแป้งพาสต้าจีนด้วยความคล่องแคล่ว แววตาคู่สวยฉายแววขบขันกับความพยายามของแม่สามีที่จะดิสเครดิตเธอ *คิดจะใช้ "อำนาจมืด" ของปากชาวบ้านมาบีบให้ฉันคายเงินออกงั้นหรือคะ? ฝันไปเถอะค่ะ* อี้หลานแย้มยิ้มมุมปาก เธอย้อนนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน... หลังจากแม่สามีพยายามบีบคั้นเอาเงินจากเธอและลู่จั้นจนล้มเหลวปะทะคารมกันเดือดดาล ลู่จั้นได้แสดงจุดยืนอย่างหนักแน่นด้วยการยืนบังหน้าเธอไว้ มอบรังสีความเย็นชาและกดดันจนแม่สามีหน้าเสียถอยร่นไปเอง แม้ในตอนท้ายสามีหนุ่มจะไม่ได้เอמהยคำหวาน แต่แววตาที่มองเธอนั้นเต็มไปด้วยความห่วงใยและความเชื่อใจอย่างลึกซึ้ง และวันนี้ เพื่อเป็นการตอกกลับข่าวลือที่ว่าเธอกำลัง "ซุกซ่อนสมบัติลับสิบคนก็กินไม่หมด" อี้หลานจึงตัดสินใจทำเมนูเด็ดที่จะทำให้ทั้งหมู่บ้านต้องหันมาสยบด้วยความหอม! เธอเปิดประตูมิติซูเปอร์มาร์เก็ต หยิบเนื้อหมูสามชั้นติดมันสวยงาม คละเคล้าด้วยรากผักชี กระเทียม พริกไทยดำโขลกหยาบ น้ำตาลมะพร้าวเคี่ยวเค็ม และซีอิ๊วดำฉ่ำๆ เตรียมทำ "พะโล้แห้งโบราณสูตรคุณยาย" ที่เคี่ยวจนน้ำซุปงวดซึมเข้าเนื้อหมู นุ่มละมุนลิ้นจนแทบละลายในปาก และสิ่งที่ขาดไม่ได้คือ "เต้าหู้ทอดกรอบนอกนุ่มใน" ที่เธอแอบเสกขึ้นมาจากมิติพิเศษ กลิ่นหอมของพะโล้ที่ผัดกับเครื่องเทศคั่วใหม่ๆ เริ่มฟุ้งกระจายทะลุกำแพงบ้าน ลอยล่องไปตามสายลมโชยไปทั่วซอย "อี้หลาน... กลิ่นนี่มัน..." เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นที่ประตูห้องครัว ลู่จั้นเดินกลับมาจากลาดตระเวนด้วยชุดทหารเรียบร้อย ใบหน้าคมเข้มมีเหงื่อซึมเล็กน้อย แต่จมูกโด่งเป็นสันกำลังสูดดมกลิ่นหอมเย้ายวนนั้นอย่างอดไม่ได้ ดวงตาคมกริบมองภรรยาด้วยความรักใคร่ระคนเอ็นดู "กลับมาพอดีเลยค่ะพี่ลู่" อี้หลานหันไปยิ้มหวานให้สามี ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ "ข้างนอกเขาลือกันสนั่นว่าฉันเป็นเศรษฐีนีซ่อนเงินล้านไม่ใช่หรือคะ? งั้นวันนี้ภรรยาคนนี้จะทำอาหารชุดใหญ่เลี้ยงปากเสียงชาวบ้าน เสิร์ฟกลิ่นหอมๆ ให้เขากลืนน้ำลายเล่นกันเสียหน่อย!" ลู่จั้นสาวเท้าเข้ามาใกล้ ยื่นมือหนามาปัดปอยผมที่หลุดลุ่ยข้างแก้มเนียนของเธออย่างเบามือ น้ำเสียงอบอุ่นเอ่ยขึ้นข้างหู "ไม่ว่าใครจะพูดอะไร พี่เชื่อใจเธอเสมอ... อยากทำอะไร ทำเลย พี่คอยถือหางให้เอง" คำพูดเรียบง่ายแต่ทรงพลังนั้นทำให้อี้หลานใจเต้นแรง เธอแอบซ่อนรอยยิ้มเขินอายไว้ ก่อนจะตักหมูพะโล้สีเข้มเงางามใส่จานกระเบื้องเคลือบอย่างประณีต โรยด้วยผักชีสดสีเขียวขจี ตัดกับสีน้ำตาลเข้มของน้ำซอสที่เคี่ยวจนเหนียวข้น ทันใดนั้นเอง... เสียงเคาะประตูรั้วไม้หน้าบ้านก็ดังขึ้นรัวๆ พร้อมกับเสียงตะโกนโหววกเหวกโวยวายของกลุ่มแม่บ้านที่มักจะชอบมามุงดูเรื่องชาวบ้านเป็นประจำ "นี่! หลินอี้หลาน! เปิดประตูเดี๋ยวนี้! พวกเราได้ยินมาว่าเธอแอบซ่อนเงินทองไว้มหาศาลจากตลาดมืด จริงแท้แค่ไหน ออกมาเคลียร์กันให้รู้เรื่องนะ!" อี้หลานสบตากับลู่จั้น ทั้งคู่ยิ้มให้กันอย่างรู้ทัน เธอยกจานพะโล้ส่งกลิ่นหอมฟุ้งตลบอบอวลออกไปที่ระเบียงหน้าบ้าน พร้อมกับรอยยิ้มพิมพ์ใจที่เตรียมจะต้อนรับ "แขกที่ไม่ได้รับเชิญ" เหล่านี้ให้หน้าชาเล่น แต่ทว่า... ในจังหวะที่อี้หลานกำลังจะดึงสลักกลอนประตูออกเพื่อเผชิญหน้ากับฝูงชน เสียงฝีเท้าหนักแน่นจำนวนมากและเสียงรถจี๊ปทหารก็เบรกดังเอี๊ยดหยุดสนิทอยู่ที่หน้าบ้านของพวกเขา! ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารระดับสูงปรากฏตัวลงจากรถ พร้อมกับเอกสารตราประทับลับสุดยอดในมือ ดวงตาคมกวาดมองไปรอบบริเวณด้วยความเคร่งขรึม ก่อนที่เขาจะเอמהยชื่อที่ทำให้ทั้งลู่จั้นและอี้หลานต้องชะงักค้างไปพร้อมกัน "หลินอี้หลาน... ทางกองอำนวยการพิเศษได้รับคำสั่งด่วน ให้ตรวจสอบที่มาของ 'สินค้าต้องห้าม' ที่เธอเพิ่งนำออกไปกระจายในตลาดเมื่อวานนี้!" รี้ดเดอร์คะ... ความลับในมิติซูเปอร์มาร์เก็ตกำลังจะถูกเปิดโปง หรือนี่คือแผนการซ้อนแผนของใครกันแน่? ติดตามความเข้มข้นต่อในตอนหน้าได้เลยนะคะ! — ครัวคุณยาย