แชมป์เปี้ยนแห่งยุทธภพยุคใหม่

เสียงโลหะปะทะกันดังกึกก้องดั่งอสนีบาตฟาดผ่ากลางใจผู้คนนับแสนที่นั่งล้อมรอบลานประลองหลวง แผ่นศิลาทมิฬหนาเตอะใต้ฝ่าเท้าของทั้งสองร้าวรานกระจายราวใยแมงมุม ไป๋หลางยืนตระหง่านดั่งขุนเขา ไหล่ขวาของเขาถูกย้อมด้วยหยาดโลหิตสีชาดจากรอยเฉือนของกระบี่คู่ต่อสู้ ทว่านัยน์ตาคู่นั้นกลับสุกสกาวดั่งดวงดาราในยามวิกาล ปราณกระบี่ไร้ลักษณ์แผ่พุ่งออกจากปลายนิ้วจนมิติรอบกายบิดเบี้ยวเป็นระลอกคลื่น "เด็กเหลือขอ... เจ้าคิดว่าจะเอาชนะวิชา 'กระบี่กลืนดารา' ของข้าได้จริงหรือ?" ผู้อาวุโสจ้าวแผดเสียงคำรามด้วยความเคียดแค้น ใบหน้าชราภาพบิดเบี้ยวด้วยโทสะและหวาดกลัว เมฆหมอกสีดำทะมัดทะแมงรวมตัวกันเหนือศีรษะมัน สะท้อนถึงพลังปราณขอบเขตราชันย์ขั้นสมบูรณ์ที่พร้อมจะบดขยี้ทุกสิ่งให้แหลกสลายเป็นจุล ไป๋หลางมิได้ตอบคำ ทว่ามุมปากหยักลึกกลับแย้มยิ้มเยือกเย็น เขายกมือขึ้นปาดคราบเลือดที่มุมปากเบาๆ ความทรงจำจากชาติภพก่อนหลั่งไหลเข้ามาหล่อหลอมในห้วงจิตสำนึก วิชาที่เขาคิดค้นขึ้นมาเองกับมือ ไยคนโง่เขลาเบาปัญญาเช่นมันจะเข้าใจแกแท้ที่แท้จริงได้? "กระบี่... มิได้มีไว้เพื่อกดขี่ผู้ที่อ่อนแอกว่า" เสียงทุ้มต่ำของไป๋หลางกังวานก้องไปทั่วสารทิศ สะกดให้เสียงอื้ออึงทั้งหมดรอบลานประลองเงียบกริบลงในพริบตา "แต่มีไว้เพื่อตัดขาดความอยุติธรรม... และทวงคืนความยุติธรรมให้แก่แผ่นดิน!" สิ้นเสียงคำ ประกาศิตสวรรค์คล้ายสั่นสะเทือน ร่างของไป๋หลางพลันเลือนหายกลายเป็นเงาสะท้อนนับพันสาย ท่ามกลางหมู่เมฆสีดำที่ผู้อาวุโสจ้าวก่อร่างขึ้น ประกายกระบี่สีขาวบริสุทธิ์สายหนึ่งพุ่งแหวกอากาศดั่งมังกรทะยานฟ้า มันมิใช่เพียงกระบวนท่า แต่มันคือวิถีแห่งเต๋าอันบริสุทธิ์ที่เหนือกว่ากฎเกณฑ์ของยุทธภพยุคปัจจุบันโดยสิ้นเชิง! *ฉับ!* เสียงตัดผ่านอากาศดังขึ้นเพียงเบาหวิว ทว่ากลับบาดลึกเข้าไปถึงวิญญาณของทุกผู้คนที่จ้องมอง เงาร่างนับพันรวมกลับเป็นหนึ่งเดียว ไป๋หลางยืนอยู่เบื้องหลังผู้อาวุโสจ้าว ปลายกระบี่ในมือหยดหยาดโลหิตสีแดงฉานลงสู่พื้นศิลาทีละหยด... ทีละหยด... ผู้อาวุโสจ้าวนิ่งค้าง ร่างทั้งร่างแข็งทื่อดั่งรูปปั้นหิน ดวงเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด เส้นผมสีขาวโพลนร่วงหล่นลงทีละเส้น ก่อนที่รอยกระบี่เส้นบางเฉียบจะปรากฏขึ้นบนลำคอ และร่างของผู้อาวุโสผู้ยิ่งใหญ่แห่งสำนักกระบี่เมฆาก็แยกออกเป็นสองส่วนล้มฟุ้งลงจมกองเลือด ท่ามกลางความตกตะลึงจนแทบหยุดหายใจของฝูงชน ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วลานประลองชั่วอึดใจใหญ่ ก่อนที่เสียงโห่ร้องแสดงความยินดีจะระเบิดขึ้นราวกับฟ้าถล่ม ชื่อของ "ไป๋หลาง" ขจรขจายออกไปทั่วสารทิศในชั่วพริบตา ในฐานะแชมป์เปี้ยนแห่งยุทธภพยุคใหม่ ผู้สร้างตำนานบทใหม่ที่ไม่มีผู้ใดอาจหาญปฏิเสธได้ ท่ามกลางผู้คนนับแสนที่กำลังก้มศีรษะแสดงความคารวะ มู่หรงเสวี่ยยืนสง่างามอยู่บนระเบียงหอคอยสูง นางเซียนผู้เย็นชาดุจน้ำแข็งพันปีบัดนี้กลับมีหยาดน้ำตาคลอหน่วยที่หางตา รอยยิ้มบางเบาที่ปรากฏบนริมฝีปากของนางงดงามยิ่งกว่าดอกเหมืองแรกแย้มในฤดูหนาว นางส่งกระแสจิตแผ่วเบามาถึงเขา *“ท่านทำได้แล้ว... ไป๋หลางของข้า”* ไป๋หลางแหงนมองนาง พยักหน้ารับด้วยความรู้สึกอิ่มเอมในหัวใจ สายใยที่ถักทอผ่านวิถีกระบี่และความเป็นความตายทำให้พวกเขารู้ว่า ไม่มีพลังใดในใต้หล้าที่จะพรากพวกเขาออกจากกันได้อีกแล้ว ทว่า ในขณะที่เสียงสรรเสริญกำลังดังกระหึ่มจนแผ่นดินสะเทือน ท้องฟ้าเบื้องบนที่ควรจะแจ่มใสกลับแปรเปลี่ยนเป็นสีเลือดในพริบตา กลิ่นอายโบราณอันน่าสะพรึงกลัวสายหนึ่งแผ่พุ่งลงมาจากรอยแยกมิติที่เปิดออกอย่างไร้สาเหตุ แรงกดดันระดับที่ทำให้ยอดฝีมือสำนักใหญ่ถึงกับเข่าทรุดโงนเงาลงกับพื้น เงาร่างลึกลับในชุดคลุมสีทองอร่ามก้าวเดินออกมาจากรอยแยกมิติช้าๆ พร้อมกับเสียงหัวเราะเยือกเย็นที่ดังก้องไปถึงก้นบึ้งจิตวิญญาณของทุกคน "นึกไม่ถึงว่า... ในดินแดนรกร้างแห่งนี้ จะยังมีมดปลวกที่บรรลุวิถีกระบี่ขั้นนี้หลงเหลืออยู่... แต่อย่าได้ลำพองใจไปเลย เจ้าหนู เจ้าเพียงแค่ชนะเด็กอมมือเท่านั้น" ขอบพระคุณท่านรี้ดทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของ "หมื่นกระบี่คืนรัง" เสมอมานะครับ